
De groene tekst werd ook al bij de
vorige "Voorbeelden" geplaatst, de werkwijze daarin beschreven
dient ook voor deze foto.
Eerst wil ik nog graag vermelden dat de foto's die worden getoond steeds
met primitieve middelen werden gemaakt, dat was bedoeld om de cursisten te tonen
dat met die primitieve middelen ook best goede resultaten mogelijk zijn.
Op de academie heb ik steeds getracht creativiteit op de eerste plaats te
stellen, techniek kwam op de tweede plaats. Hoewel er lampensets voor de
belichting aanwezig waren (zie les 11) werden die vaak niet gebruikt, soms slechts
één lamp en altijd zelfgemaakte reflectieschermen van wit karton aan
één kant beplakt met aluminiumfolie.
Deze foto werd gemaakt in een serie voor "Het Nederlands
Danstheater" (De Springplank). Het is een tegenlicht-opname,
gemaakt naar een zonnig venster toe tijdens een rustpauze. Voor de lens
plaats ik uiteraard altijd een UV-filter al is het alleen maar voor
bescherming van de lens. Voor deze opname smeerde ik een heel klein
beetje zuurvrije vaseline op dat filter, dat is er later met gewoon
afwasmiddel in warm water weer makkelijk af te halen. Ik gebruik
zuurvrije vaseline omdat het filter daardoor niet wordt aangetast, het
is helder en behoudt zijn structuur. (Op de lens zelf moet men
natuurlijk nooit vaseline smeren!) Die structuur is weer belangrijk
omdat de manier van het opsmeren heel bepalend is voor het resultaat van
de opname. Men kan het volgende zelf eens proberen; Smeer (heel weinig)
vaseline in een draaiende beweging vanaf de rand van het UV-filter naar
het midden toe, laat in het midden van het filter een klein rondje vrij
van vaseline, kijk nu door de zoeker van de spiegelreflex waarop het
UV-filter is geplaatst en probeer verschillende diafragma-openingen,
onderwijl kijkend door de lens naar een onderwerp (ook bij tegenlicht).
Al kijkend moet men ook eens proberen om met de vinger nog iets aan de
vaseline te veranderen. Om het effect van het kleinere of grotere
diafragma door de zoeker te kunnen zien is het nodig dat de camera
daarvoor zo'n handmatige instelling bezit. Men zal begrijpen dat een
groter diafragma de werking versterkt omdat een groter oppervlak van de
lens wordt gebruikt. Voor bijgaande foto werd de vaseline in een
draaiende beweging opgebracht van buiten naar binnen, het effect werd
door de zoeker beoordeeld voordat de opname werd genomen, na de
draaiende beweging werden nog "straalsgewijs" met de
vinger strepen vanuit het midden naar de buitenrand getrokken, als men
de foto goed bekijkt dan ziet men de werking daarvan in de afbeelding
terug. Probeer deze "soft-focus" fotografie ook eens in b.v.
een bos bij tegenlicht, als je licht door de takken ziet schijnen kun je
dat licht als het ware richten door in de gewenste richting heel lichte
strepen vaseline te trekken. Felle lichtpuntjes geven meestal bij
tegenlicht het beste resultaat Gebruik steeds maar weinig, het
effect is anders niet mooi. Een goed soft-focus filter is niet goedkoop,
voor meer effecten zou men meer soft-focus filters moeten kopen, dat is
met het UV-filter, in combinatie met zuurvrije vaseline (bij elke
drogist te koop) niet meer nodig! Portret-opnamen geven met soft-focus
vaak een prachtig resultaat te zien.
Men kan een soft-focus effect op twee manieren bereiken;
- Soft-focus lens (of UV-filter met vaseline) op de camera, het
licht overstraald het donker.
- Glas-plaatje met vaseline tussen vergroter en fotopapier tijdens
het afdrukken, het donker overstraalt het licht (geeft over het
algemeen een somber resultaat)
Probeer het een en ander zelf en gebruik ook nog wat andere
transparante materialen, zoals b.v. dun nylon weefsel of plastic-folie.
Bij kleuren-fotografie zou men eens kunnen experimenteren met vaseline
en een kleurstof (de kleurstof moet dan wel transparant zijn zoals b.v.
ecoline) Ook zijn er natuurlijk mogelijkheden met gekleurde folie.
De 3200ASA T-MAX film geeft de mogelijkheid om uit de hand te
fotograferen. (en ik ben gek van de grove korrel ervan). Ik ben niet
zuinig met het materiaal, een film is zo "volgeschoten", men
zegt wel eens dat slechts 20% van het materiaal bruikbaar is voor
verdere bewerking.
Voor de ontwikkeling van de film en het fotopapier werden
bovengenoemde ontwikkelaars gebruikt.
Omgekleurd met behulp van goudchloride.
Goudchloride is kostbaar, een gram daarvan kost meer dan f 100,-
Tetenal verkocht indertijd een "kant en klaarbad", ik weet
niet of dat nu nog in de handel is. Men kan het bad zelf maken. De
foto's omgekleurd in een goudchloride-bad laten een prachtige kleur zien
die op geen enkele andere wijze te verkrijgen is, de duur van
behandeling is bepalend voor de uiteindelijke kleur, men moet daarbij
denken aan kleuren als karmijnrood. Ook is het resultaat afhankelijk van
het merk en het soort fotopapier waarop de foto is afgedrukt.
Alweer werd vaseline gebruikt voor het softfocus effect, nu echter
bij het vergroten. Op een glasplaatje werd wat zuurvrije vaseline
gesmeerd. Het glasplaatje werd tussen het vergrotingsobjectief en het
fotopapier gehouden. Men moet echter aan het volgende denken, als men
bij de opname een softfocuslens gebruikt, overstraald wit over de
donkere partijen. Als men bij het afdrukken softfocus toepast
overstraalt zwart de lichte partijen. (Men werkt immers met een
negatief) Het verschil is niet zo duidelijk aan bovenstaande foto's te
zien, de onderstaande foto geeft wel iets weer van iets donkerder
"vegen" naast het hoofd van het blonde meisje. Als het juist
wordt toegepast geeft wit over donker iets romantisch, donker over wit
geeft iets "zwaars" aan de foto.
Voor bovenstaande foto werd de koperomkleuring gebruikt. Men maakt
hiervoor de volgende drie voorraadoplossingen klaar. Zie ook les 8.