Onderstaande foto werd gemaakt met;

1. Een Nikkormat EL camera.
2. Een Nikkor-S Auto 1:1.4/50mm lens
3. Een 3200 ASA/ISO Kodak T-MAX zwart/wit film.
4. Ontwikkeld in T-MAX ontwikkelaar. (Volgens aanwijzing op de verpakking).
5. Geen stopbad.
6. Afgedrukt op AGFA-Portriga-speed (mat) papier.
7. Papierontwikkelaar AGFA Neutol liquid WA.
8. Omgekleurd met omkleurbad op basis van kopersulfaat. (zie les 8.)
9. Een weinig ingekleurd met ecoline.

De groene tekst werd ook al bij de vorige "Voorbeelden" geplaatst, de werkwijze daarin beschreven dient ook voor deze foto.

Eerst wil ik nog graag vermelden dat de foto's die worden getoond steeds met primitieve middelen werden gemaakt, dat was bedoeld om de cursisten te tonen dat  met die primitieve middelen ook best goede resultaten mogelijk zijn. Op de academie heb ik steeds getracht creativiteit op de eerste plaats te stellen, techniek kwam op de tweede plaats. Hoewel er lampensets voor de belichting aanwezig waren (zie les 11) werden die vaak niet gebruikt, soms slechts één lamp en altijd zelfgemaakte reflectieschermen van wit karton aan één kant beplakt met aluminiumfolie.

Het maken van een "dubbeldruk".

Zie ook les 6 en les 8.                                                                                                                                                      

Ook de foto hieronder is een dubbeldruk. 

                  

De foto werd op dezelfde plaats en op dezelfde avond door mij genomen als de foto van voorbeeld 8, dezelfde muziek werd gedraaid en de opdracht was eveneens "Storm". Het is een erg goede oefening om eens een onderwerp te kiezen dat soms wat moeilijk "rechtstreeks" fotograferen is, vaak kan men dan slechts een creatieve oplossing vinden. De ventilator die gebruikt werd bij de opname van voorbeeld 8 gaf gedurende de avond de geest. Mijn cursisten wilden toch graag wat "wind", we gebruikten daarom een groot stuk hard-board dat, net "buiten beeld" om de beurt door de cursisten heen en weer werd gezwaaid. Dat doet me dan denken aan het feit dat in mijn herinnering deze (eigenlijk storende) elementen tijdens het fotograferen aanwezig waren, die herinneringen maken voor mij nog steeds een heel belangrijk deel uit van de foto. Iemand anders die nu het beeld ziet en niet bij de opnamen aanwezig was heeft die indruk niet, voor die persoon is de foto als het ware uitgekaderd en los gemaakt van het verleden en de werkelijkheid. Men leert ervan dat men er aan moet denken dat een "ander" een foto daarom vaak ook "anders" ziet, men kan daar gebruik van trachten te maken. Gaat dat altijd op? ik denk het niet, ik denk dat dat ligt aan de soort fotografie die men bedrijft. Het zal in ieder geval wel vaak opgaan voor de creatieve fotografie waarmee men met de beelden iets meer op een andere wijze tracht te vertellen.

Er werden twee negatieven op elkaar in de vergroter gelegd, de foto van de wolkenlucht werd genomen met een rood filter, de blauwe wolkenlucht wordt dan erg donker op de foto weergegeven. (en dus vrijwel doorzichtig op het negatief, de wolken waren goed doortekend ). Het negatief van de modellen liet ook een vrijwel doorzichtige achtergrond zien, behalve het gedeelte met de spiegel. In dit geval werd het fotopapier na de belichting onder de vergroter niet direct in de ontwikkelaar gelegd. Ik gebruikte een ruwe varkensharen kwast die in de papierontwikkelaar werd gedoopt, met lange halen werd de ontwikkelaar op het papier gesmeerd, Deze halen blijven op het fotopapier zichtbaar en geven een onrustige "wind of stormindruk". Langzaam ziet men het beeld opkomen en zodra dat beeld naar gevoel goed is doet men het fotopapier via een bak water in de fixeer. Natuurlijk ook hier weer een goede proefstrook maken! Eerder vertelde ik al dat ik nooit een stopbad gebruik.

Er werd nog wat verdunde ecoline en fijn penseel gebruikt om de foto hier en daar wat bij te kleuren, dat gebeurde na het drogen van de foto. Als ik een penseel met verdunde ecoline wil gebruiken maak ik het reeds gedroogde fotopapier som nat om de ecoline mooier uit te laten vloeien, ik gebruik daarnaast een tissue om de overtollige, verdunde ecoline weg te "deppen" zodra dat nodig is. Ook kan men de verdunde ecoline gebruiken op een droge afdruk, dan krijgt men scherpere contouren met wat fellere kleuren aan de randen daarvan.

Men moet er wel aan denken dat het beeld er in de donkere kamer altijd harder of donkerder uitziet, dat komt door de kleur van het licht dat daar gebruikt mag worden.                        

Voor het omkleuren van de foto zie les 8.

De standaardmaten van het fotopapier gebruik ik vrijwel nooit, ze voldoen naar mijn gevoel niet altijd. Vaak is het verrassend om te zien hoe positief de verandering is bij een foto met een andere dan de standaard uitsnede, een landschap foto met horizontaal een lange uitsnede benadrukt de wijdheid van het landschap, een kerktoren lijkt hoger met verticaal een langere uitsnede. Experimenteer hier zelf eens mee!

Ik zou het leuk vinden om eens te horen van iemand die al eens iets geprobeerd heeft met de "lessen" die ik op deze site geplaatst heb. Stuur in dat geval een e-mail naar fotoroos@wxs.nl