Dutch Chronicle.

Al in 1959 vormt de latere CCR een band onder de naam Tommy Fogerty and The Blue Velvets, met de San Francisco-baai als voornaamste werkterrein.

In 1964 worden zij voor het Fantasy-label gecontracteerd, onder voorwaarde dat zij [de Britse 'beat boom' was net op gang] zich omdoopte tot de Golliwogs. ' Brown Eyed Girl ' is de eerste single, een bescheiden hit op kracht waarvan zij een aantal jaren werkzaam blijven [opvolgende singles floppen volledig].

Eind 1967 nemen de Golliwogs een andere naam aan: Creedence Clearwater Revival. Inmiddels is de muziek van San Francisco steeds meer in de belanstelling gekomen en in het kielzog daarvan wordt ook ' Creedence Clearwater Revival ' uitgebracht, ofschoon de muziek van CCR weinig of niets van doen heeft met de toenmalige zgn. ' West Coast Pop '. Van hun eerste LP worden gelijktijdig twee singles uitgebracht, [Dale Hawkins ' Suzie Q ' en 'Screaming' Jay Hawkins ' I put A Spell On You '] die beide een hitnotering krijgen.

In 1969 wordt ' Bayou Country ' uitgebracht, die de tweezijdige millionseller ' Proud Mary/Born On The Bayou ' oplevert terwijl ' Green River ' datzelfde doet met ' Bad Moon Rising ' en ' Green River '. Ten tijde van de release van ' Willy & The Poor Boys ' wordt CCR algemeen gezien als een van de belangwekkendste en succesvolste Amerikaanse bands, hetgeen nog eens bewezen wordt door het van de LP ' Willy & The Poor Boys ' getrokken ' Down On The Corner ' dat weer een grote hit wordt.

Toernees door Europa leveren CCR nog meer fans op en ' Cosmo's Factory ' bezorgt de band dan ook twee millionsellers ' Travelin' Band ' en ' Up Around The Bend '. Wanneer echter    Pendulum ' uitkomt, blijkt zich in CCR de alom gevreesde "splijtzwam" te hebben ontwikkelt, de plaat valt uiteen in nummers met de vertrouwde CCR-sound en halfgare experimenten, waarvoor met name Tom Fogerty verantwoordelijk lijkt te zijn. Niet lang na ' Pendulum ' stapt deze dan ook uit de groep, terwijl CCR als trio voorlopig blijft bestaan en nog een wereldtoernee maakt [opnames daarvan verschijnen op ' Live In Europe ' ].
Maar het is duidelijk dat Stu Cook en Doug Clifford meer in de melk te brokkelen willen hebben en na nog een LP ' Mardi Gras ' en een hitsingle ' Sweet Hitch-Hiker ' valt CCR in 1972 uit elkaar

Ongetwijfeld is John Fogerty vanaf het begin de spil geweest, waar het bij CCR altijd om gedraaid heeft. Diens ideale rock & roll stem en onmiskenbaar talent om goed in het gehoor liggende rocknummers te schrijven, hebben het geluid van CCR voor 99 procent bepaald. Hetgeen voor de twijfelaars definitief bewezen werd, toen CCR uit elkaar ging en de diverse leden zich op het solopad waagden. Slechts de soloprojecten van John Fogerty lieten het oude CCR-geluid horen, terwijl aan de producten van de anderen nauwelijks te horen was dat zij zelfs ooit in CCR gespeeld hadden.

Helaas overleed Tom Fogerty op veel te vroege leeftijd op 6 september 1990 in Scottsdale [Arizona].