Onze reis
6. Stewart Island
25 december - eerste kerstdag

We slapen een beetje uit en staan rustig op. We willen boodschappen doen, maar alles is dicht (lijkt logisch, maar op zondag zijn de grote supermarkten ook open).
We vinden wat leefvoer bij een benzinepomp. Wat wel open is: een wasserette annex internet-café. Ed maakt daarvan gebruik om het verslag van onze natte wandeltocht te uploaden. Hoewel we deze streek nog wel nader hadden willen verkennen is het weer nog slecht en door de berichten voor de komende dagen besluiten we verder te trekken.
We nemen een mooie route naar de zuidpunt. Ook van deze tocht hebben we in het bezoekerscentrum een goede beschrijving gevonden.
We rijden door een heel leeg en afwisselend gebied. Het wordt gelukkig droger. We maken diverse uitstapjes, o.a. naar een bosreservaat waarvoor we 23 km over een onverharde weg moeten rijden. Er staan prachtige, meer dan 1000 jaar oude Totara bomen. Hier zien we ook de zeldzame (rode) Nieuw-Zeelandse Mistletoe.
Ondertussen begint het weer te regenen. Alle restaurants zijn gesloten en we hebben geen zin om in de camper te slapen. We rijden richting Invercargill. Hier kun je naar Stewart Island overvaren. Dit stond oorspronkelijk op ons programma, maar hadden we door tijdgebrek gecancelled. Nu besluiten we er toch naar toe te gaan. We zoeken een motel en na enige tijd vinden we een goed, rustig en goedkoop motel in Invercargill. We hebben nog één biertje en een taartje en op bed naar Harry Potter I kijkend brengen we de avond door.
Ons besluit zou echter goed uitpakken...

Prachtige oude bossen

Typsch Stewart Island weer; rechts de veerboot

26 december - tweede kerstdag

De service van het motel gaat nog verder dan we dachten: zij regelen voor ons de overtocht naar Stewart Island. We staan vroeg op, want ze zouden de boot van 9 uur reserveren. Er wordt echter gebeld dat deze tocht vol is en we een ingelaste boot om half een kunnen nemen.
We brengen de tijd door in een internet-café en bekijken onze e-mail. Het regent toch...
Dan rijden we naar het plaatsje Bluff op een schiereiland. Hier stappen we op de catamaran die ons in een uurtje naar Stewart Island zal brengen. Als de boot aankomt en de passagiers die van het eiland komen uitstappen zien we iets vreemds: de meeste mensen zien groen en een paar mensen maken een gebaar naar ons van: “maak je borst maar nat”.
Eenmaal buitengaats wordt het duidelijk: de overtocht is zeer ruw: golven van 3 tot 4 meter gooien de boot omhoog en weer met klappen neer op het water. De kotszakken worden bij tientallen doorgegeven en de helft van de passagiers gaat over de nek. (vraag van de ene passagier aan de andere, na de overtocht: “how many bags did you have?”).
Wij redden het net maar zijn zeer dankbaar als de boot aanlegt in Oban, het enige dorpje op Stewart Island (het eiland heeft 200 inwoners).
Als we aan land gaan, bespeuren we gelijk de ontspannen, aangename eiland-sfeer.
We hebben twee nachten in het South-Sea hotel geboekt, slechts 200 meter lopen vanaf de steiger en met uitzicht op de halve-maan baai.
We gaan naar het bezoekerscentrum waar we weer uitstekende informatie krijgen. Er zijn grote meerdaagse tracks op het eiland te maken maar ook vele korte wandelingen. Dit laatste spreekt ons -gezien de pijn in de benen (Milford!)- het meeste aan. Volgens de boeken moeten er veel orchideeën op het eiland groeien en bij navraag weet de dame van het bezoekers centrum precies de interessante wandelingen aan te geven en welke soorten orchideeën er groeien.
Het weer is bizar: het is ca. 3 kwartier redelijk weer met zon en blauwe lucht, dan regent het 10 minuten behoorlijk hard. Dit zal zo’n 2 dagen zo blijven. Het blijkt typisch voor het klimaat op Stewart Island te zijn. Het is echter een stuk beter dan wat we de afgelopen dagen hebben meegemaakt en we genieten van de eilandsfeer en de mooie natuur.
Na een bezoek aan de (gezellige) bar van het hotel is het droog en maken we een paar korte wandelingen, die echter door prachtige stukjes natuur gaan. Het barst van de vogels en we zien inderdaad veel orchideeën.
Voor de avond van 2e kerstdag hebben we een tafel in het restaurant van het hotel gereserveerd, met uitzicht op zee. Er staat een hele kreeft op het menu voor slechts 48 dollar, nog geen 25 euro. Dat kan Ed niet laten schieten en met de lekkere wijn wordt het een prima maaltijd.

27 december

Na het ontbijt in het hotel gaan we met een kleine watertaxi naar het Ulva Island. Dit is een natuurreservaat, waar alle uitheemse planten en dieren zijn verwijderd. Hierdoor kunnen inheemse planten en vogels in alle rust gedijen. Met name de ratten vormden een bedreiging voor de vogels en duiken nog regelmatig op. Overal staan nog rattenvallen, want elk jaar lukt het weer een aantal ratten voet aan wal te zetten.
Het eilandje is een oase van rust en barst van de vogels. We zien Kaka’s (een papegaaiensoort), Tui’s, Parkieten, ....
Om twaalf uur worden we weer opgehaald. Het is nog steeds wisselvallig weer hoewel het meestentijds droog is.
Hoewel er maar 20 km. verharde weg op het hele eiland is, besluiten we ‘s middags een auto te huren. Dit geeft ons de mogelijkheid om een paar korte wandelingen te maken die ver van elkaar af liggen. We lopen eerst een stuk langs een mooi kustpad en vinden daar grote orchideeën in een boom: de ‘Lady’s slipper’. Deze stond hoog op het verlanglijstje, want het is een van de mooiste en grootste soorten van Nieuw-Zeeland.
We rijden dan naar de andere kant van het dorp waar we een wandeling naar een vuurtoren maken, waar de Maori’s elk jaar vergunning krijgen om duizenden meeuwen voor de consumptie te doden. Verder nog albatrossen en orchideeën.
We nemen een lekkere douche en trekken een wijntje open in de lounge van het hotel op de eerste verdieping. Hier zit je heerlijk met prachtig uitzicht op zee.
Na een bezoek aan een pizzeria drinken we een paar borrels in de hotelbar. Dit is de ontmoetingsplaats van de plaatselijke bevolking. Ze zien er allemaal hetzelfde uit: ruige kop, spijkerbroek en kaplaarzen (bijna allemaal vissers). Ze zijn erg vriendelijk en komen regelmatig een praatje maken. Hoewel ze lang niet meer verstaanbaar zijn is het reuze gezellig.

Lady's slipper orchidee