De Onvergetelijke María Zamora






Leven en Werk

María werd als Marietje Jansen op 8 mei 1923 geboren als 2e kind en oudste dochter van Leendert Jansen en Hendrika Donker. In de Amsterdamse Jordaan was het in die tijd geen vetpot. Leendert was vishandelaar en het was normaal dat de 5 kinderen op jeugdige leeftijd werden ingezet bij het schoonmaken van vis, bestemd voor verkoop op de markt.


Al op jeugdige leeftijd bleek dat María en haar twee zussen, Rika en Anna, zangaspiraties bezaten. Haar eerste inspiraties deed ze op in het café van de wielrenner Piet Moeskops omstreeks 1936. Als dertienjarig meisje mocht zij daar nu en dan iets voor de microfoon zingen. De Jordaan was in die tijd een broeinest van talenten. Johnny Jordaan,Manke Nelis,Eddy Christiani,Willy Alberti en tante Leen zijn hier voorbeelden van.


Eind jaren dertig vormde Marietje een succesvol muzikaal trio met Tobi Lacunes( later bekend als Toby Rix en Bob Geskus. Met voornamelijk Amerikaans repertoire traden ze op onder de naam The Young Rambling Cowboys. Marietje werd alras omgedoopt in Mary Lee Gedurende de oorlogsjaren werd het steeds moeilijker om in het Engels te blijven zingen. Nadat ook Amerika Duitsland de oorlog verklaarde, vond het trio het geschikte moment daar, om naam en repertoire te veranderen. Onder de naam Los Magelas traden zij vanaf 1941 gedurende een tweetal jaren op met Zuid-Amerikaanse en Spaanse liedjes, o.a. de bolero, wals, pasadoble en baión.


Het zingen in de Spaanse taal ging Marietje zo goed af, dat ze gevraagd werd als zangeres bij het orkest Ernst van 't Hoff , een groot zeventienmans amusementsorkest. Reeds in 1942 was Marietje, nu María Zamora geheten, als zangeres bij dit orkest aanwezig met succesvolle optredens in het Concertgebouw en Carré. Onder grote publieke belangstelling nam María het Zuid-Amerikaanse, Spaanse en Nederlandse repertoire voor haar rekening. In dat jaar maakte María samen met het orkest haar eerste handelsplaat op. In Brussel werd voor Decca de versie van het beroemde "La Paloma" opgenomen. Bij dit orkest leerde zij ook haar toekomstige man, de trombonist André Smit , die later ook bekendheid zou krijgen onder de naam Andrés Fereira, kennen. Ze trouwen op 8 maart 1943 en kregen een jaar later een zoon, André. Eind 1944 was de situatie in Nederland echter zo slecht geworden dat het orkest werd ontbonden.


Na de oorlog pakte María in België al snel de draad weer op. Een drietal 78-toeren platen alsmede diverse gastoptredens in Brussel was het gevolg. In Nederland volgde in 1946 optredend met het Metropole Orkest o.l.v. Dolf van der Linden dat wekelijks radio-uitzendingen verzorgde, en wat een jaar later resulteerde in de eerste na-oorlogse plaatopname in Nederland ( Te Quiero ) Enkele gast optredens met het destijds zeer bekende orkest Malando volgden. Verder nam ze enkele platennummers op met Thom Kelling .


In 1949 formeerde haar echtgenoot André een eigen orkest: María Zamora en haar Zuid-Amerikaanse Orkest.
Dit gezelschap bestond vrijwel geheel uit bekende leden van het Metropole Orkest. Met een eigen orkest steeg haar populariteit al snel, en naast het optreden voor de radio gingen zij ook veeluvldig het land in.
in 1951 werd de naam veranderd in: María Zamora Y Sus Muchachos.


Haar muzikaal hoogtepunt vond plaats in 1955 met de verovering van de eerste plaats bij het prestigieuze "Grand Prix Du Disque Artistique"
In Scheveningen werd ze met het nummer "Mama el baión" , als beste gekozen uit alle 23 deelnemende landen. Een nummer wat ze zelf niet zo geweldig vond, maar waarvan er wel binnen drie weken 70.000 van werden verkocht., en al snel erna een gouden plaat opleverde! Voor die tijd een gigantisch aantal.
Na dit succes nam María in 1956 met een delegatie van radio-artiesten deel aan het 2e "Festival Internationale della Canzione" te Venetië.
Vanwege een vrij ernstig ongeluk was ze eind vijftiger jaren een lange tijd gedwongen haar werk te onderbreken.

In de jaren zestig werd het wat rustiger rond María. Ze trad echter nog veelvuldig op voor de militairen, alsmede diverse gastoptredens met o.a. het Metropole Orkest.
In 1968 raakten María en André bij een frontale botsing met een andere auto vrij ernstig gewond. María is fysiek nooit meer geheel van dit ongeval hersteld.
Haar vermoedelijk laatste radio-optreden dateert van augustus 1971. Een jaar later vond in Brussel de laatste plaatopname plaats.

In 1977 scheidde María van André Smit na een huwelijk dat 34 jaar standhield.
Vanuit de Jordaan verhuisde ze tegen het eind van de jaren tachtig naar Purmerend waar ze op 9 november 1996 overleed ten gevolge van een hartstilstand.



= = = = = = = =


Een zangeres was overleden die vooral na de oorlog een korte maar hevige populariteit kende, en door haar vele optredens en wekelijkse radio-uitzendingen, voor velen de basis heeft gelegd voor de liefde voor de Zuid-Amerikaanse muziek. Uiteraard hebben anderen uit die tijd, zoals Malando, Max Woiski en Thom Kelling ook op dit terrein hun bijdrage geleverd. María had echter door haar eenvoud, uiterlijk, uitstraling en uitstekende uitspraak van het Spaans - hoewel ze de taal niet sprak - gecombineerd met haar beweging en bijna on-nederlandse, heftige passie een aparte status in dit genre van de lichte muziek.








TERUG NAAR BOVEN



TERUG NAAR INDEX