De ene helft van de medewerkers heeft net een reorganisatie achter de rug, andere helft staat in de startblokken om er aan te beginnen. Allerlei begrippen worden te berde gebracht om het vernieuwingsproces statuur en inhoud te geven.
Een paar voorbeelden: personeelsontwikkelingsplan, cultural governance, taskforce, kulturhus, OBIP+, benchmarking, vraagsturing, kwartiermakers, doelgerichtheid en doelmatigheid, informateurs, landelijk procesbureau, adequaat, robuust en andere retorische benamingen die velen reeds jaren kennen, dan wel in andere taal dan wel uit een andere jargon. Relatievering en demystificering is op zijn tijd nodig. Enerzijds voor degene die met scepsis de ontwikkelingen en veranderingen ondergaan en anderzijds voor de groep enthousiastelingen die geheel meegaan met de processen die zich afspelen . Een therapeutisch "down to earth"-tje op zijn tijd is wenselijk. Je kan de recente vakliteratuur raadplegen, niets is zo praktisch als goede theorie. Maar een goede literaire roman op zijn tijd kan ook helend en verhelderen werken.
Zo heb ik weer eens de volgende boeken ter hand genomen: Tsjevengoer: roman van een stad' van Andrej Platonov. Dit verhaal gaat over grote opgelegde veranderingen die alle mensen raken, maar dat weten dat ze niet. Degene die hen moeten 'bekeren' weten het ook niet precies wat de 'boodschap inhoudt ' en denken dat het wel zo bedoeld zou zijn, en dat in de veronderstelling dat ze het precies weten, en daarna handelen. Van de hogere hand wordt er ingegrepen, aangezien de lokale situaties niet stroken met de bedoeling. De zaken moeten weer recht gezet moeten worden.
Een prachtig verhaal dat zich afspeelt in het Oosten rond de jaren '20.
Het volgende boek op mijn pad was:'Afscheid van Goelsary' van T. Ajtmatov. In dit boek verzet een man zich tegen de schaalvergroting/bureaucratie die voordoet. Hij ziet de voordelen en niet van in en plaats zich in een slachtoffer rol. Z'n directe omgeving waarschuwt hem telkenmale zich wat meegaande op te stellen. Zijn verzet tegen de nieuwe orde loopt uit de hand. Misschien handelt hij ook niet helemaal even handig. Met alle gevolgen van dien.
Let wel dit zijn willekeurige gekozen titels, met voor iedereen herkenning momenten. De twee boeken, kunnen volgens mij goed gebruikt in het referentiekader van iedereen. Heb je nog meer leestips, maak ze bekend, want de 'dertien in een dozijn' boeken die wij in grote getale over de toonbank schuiven is weinig bibliotherapeutische eer te behalen.
Alfred Haaksma, januari 2004