Het openbaar bibliotheekwerk, daar gaat het om. Een begrip in onze sector. Maar wie kan dat vertalen in een missie en een smart doelstelling? Zolang dat niet ondubbelzinnig vast staat, niet alleen op lokaal -, regionaal -,  en nationaal niveau heeft het weinig zin om convenanten, allianties, pacten,  discussie met externe partijen aan te gaan.

Wat ik nu den lande bespeur is dat: de zolderkamers al ingericht worden terwijl over het fundament van het kwaliteitshuis er nog niet ligt, er nog niet over gesproken is. We nog niet eens weten wat het allemaal gaat kosten. Dat er wat moet gebeuren dat staat vast.
Het lijkt mij verstandig om elkaar eens recht in de ogen te kijken en de zaken in goede volgorde te plaatsen om niet in de toekomst de hele zaak weer te verbouwen en herinrichten of er achterkomen dat het niet betaalbaar is.

Wat steeds meer topic is dat gesubsidieerde instellingen haar maatschappelijke meerwaarde dienen aan te tonen bij de vaak grootste klant, namelijk de overheid. De overheid geeft een organisatie een bedrag van € 100. De maatschappelijke meerwaarde moet € 120, pas dan krijg je geld. De overheid wil rendement op haar investeringen. Bibliotheek laat maar eens 'klip en klaar' zien wat je samenleving met een hoger kwaliteitsniveau. En die € 20 dan? Dat is het engagement en bezieling.

Maar dat zijn toch termen uit de jaren zestig: meerwaarde, engagement en bezieling? Zeker, voor degene die de laatste jaren stil zijn blijven staan.

Maar hoe laat je de meerwaarde met de onderdelen engagement en bezieling ondubbelzinnig zien, op de diverse bestuurlijke niveaus zien? Laten we daar eens over gaan inhoudelijk over gaan discussiëren. Dan komen we automatisch bij de missie en doelstelling uit en laten we dan het huis gaan bouwen. Wat moet resulteren in Openbare Bibliotheken waar zowel de maatschappij, de klant en het personeel aangenaam kunnen vertoeven.

Alfred Haaksma
januari 2003