HOME VERSLAGEN

LOKEREN, DAKNAM

DaknamTicket
Lokeren – Club Brugge; 4 maart 2006.
1e Klasse (1), toeschouwers; 8.563, uitslag; 2-0.

Scoreverloop;
  7. Camara      1-0
92. Bancé         2-0

Eindelijk was het dan zo ver; voor de 4e keer binnen 1 jaar stond er een wedstrijd van Club Brugge op het programma. Vandaag zou het een wedstrijd op verplaatsing worden. Het was de bedoeling om net als de vorige 3 drie keren, in het gezelschap van de sv Blauw Zwart Limburg te reizen. Vanaf de bekerfinale van vorig seizoen bestaat er een vriendschapsband met enkele leden van deze vereniging. Na lid te zijn geworden van deze supportersvereniging, ligt de blauwzwarte wereld open, je kunt in principe overal mee naar toe. Waar de laatste 2 keer een thuiswedstrijd werd bezocht, nu dus een uitwedstrijd. Reden om voor deze wedstrijd te kiezen was o.a. het tijdstip van 18:00 uur, dit garandeerde een redelijk vroege thuiskomst in Tongeren, zodat we daar het nachtleven konden gaan verkennen. Andere reden was dat C&U ooit in Lokeren voor een dichte deur stond, bij Lokeren-GBA kwamen we er niet in. Dit moest vandaag worden goedgemaakt.

Om 9:00 uur vertrokken we bij de Oostblokflat waar mijn reisgenoot voor deze dag, Redbeard, woont. De reis verliep voorspoedig, van de aangekondigde sneeuwbuien hebben we weinig gemerkt. Afspraak was om net als de vorige keer vlak over de grens bij Maastricht onze vriend Jesus op te pikken. Jesus is 1 van de legends bij de supportersclub, zie het verslag van Club Brugge – Rapid Wien. Hij gaat naar bijna alle wedstrijden van Brugge, zowel uit als thuis. Prachtig is de anekdote over zijn avontuur dit seizoen in München rond de Champions League wedstrijd Bayern – Club Brugge. Onder invloed van vele liters pilz in 1 van de vele biertenten, raakte hij zijn vrienden van BZ Limburg en zijn ticket kwijt. Met een taxi is hij uiteindelijk naar het stadion gereden en is daar zonder kaartje het stadion ingeglipt, althans de 1e controle was hij voorbij. De 2e toegangscontrole bleek moeilijker. Vanaf de trappen aan de achterkant van een vak in de Allianz Arena had hij nog redelijk zicht op het veld. Echter als de mensen gingen staan, had hij alleen nog zicht op het penaltygebied. Zo heeft hij de 1e helft nog kunnen volgen. Tijdens de pauze heeft hij het toilet opgezocht en hier is hij zo’n beetje de hele 2e helft blijven zitten. De vermoeidheid, het gebrek aan eten en de vele liters bier waren zijn tol gaan eisen. De inmiddels ongerust geworden andere leden besloten na afloop aangifte te doen van vermissing van Jesus. Op het moment dat ze zijn beschrijving aan de politie doorgaven verscheen daar plotseling Jesus, zich van geen kwaad bewust. Velen zien dit als de herrijzenis van Jesus! Een prachtig verhaal!

Nadat we Jesus hadden opgehaald, werd het tijd voor een Belgische hap. De frituur waar we de vorige keer luxueus hebben gegeten lieten we dit keer links liggen. Iets verder zit een restaurantje waar je volgens Jesus goed kunt eten. We bestellen stoofvlees met fritten. Redelijk te eten maar niet bijzonder. Wel bijzonder was het loofblad wat ik in mijn eten aantrof. Ik ben niet vies van gemalen plant, maar dit was toch een iets andere orde, enfin het zal wel bij de Vlaamse Haute Cuisine horen. Met een volle maag was het volgende doel de jeugdherberg Het Begeinhof in Tongeren. Deze herberg gelegen tegenover het vervallen stadion de Motten van KSK Tongeren is de opstapplaats voor de supporters van BZ Limburg. De Motten raakt steeds meer in verloedering. Er staat nog 1 tribune, maar er word niet meer gevoetbald. Tongeren dat uitkomt in de 3e Klasse B werkt dit seizoen zijn wedstrijden af in het Fenixstadion in het nabijgelegen Genk. Ergens op het industrieterrein schijnt een nieuw stadion te worden gebouwd.

Na het inchecken in de herberg was het wachten op de rest van de busreizigers. De animo voor de wedstrijd was niet groot. Een 20 man werden verwacht. Sowieso is het een feit dat de thuiswedstrijden bij BZ Limburg veel beter worden bezocht dan de uitwedstrijden. Veel leden hebben een abonnement en bij uitwedstrijden moet je apart betalen voor het ticket. Om de afstand hoeven ze het niet te laten, voor een thuismatch is de reis een kleine 200 kilometer en naar Lokeren is het maar 150 kilometer. Na in een klein half uur 5 glazen Jupiler te hebben genuttigd word het mij bijna teveel. Het stoofvlees begint zich te wreken. Het kotsen stond me even nader dan het lachen. Maar ja elke keer als er nieuwe reisgenoten binnen kwamen kregen we een potje bier aangeboden en weigeren is onbeleefd. In combinatie met de extreem volle maag en de tijdsdruk van de bus die buiten al stond te wachten ging het dus bijna mis. Maar gelukkig herpakte mijn maag zich en kon de reis zonder kleerscheuren beginnen.

De bus bestond uit een bont gezelschap mannen, de enige vrouw was de chauffeuse. Zet 20 mannen bij elkaar en je krijgt discussies over voetbal, bier, vrouwen, etc. Ook Mario was weer van de partij, hij komt al vanaf de jaren '70 bij Brugge en weet alles. Hij houdt ons middels de mail continue op de hoogte van het reilen en zeilen bij Brugge. Opmerkelijk is altijd weer hoeveel de Belgen van ons voetbal afweten. Ze zijn naast hun eigen competitie ook erg gericht op de Nederlandse. Net als de vorige keren vermaakten wij ons prima in de de bus en vloog de tijd voorbij. Voordat we het in de gaten hadden draaiden we de Daknamstraat in. Deze straat is een zijstraat van een doorgaande weg. Als je hier langs rijdt heb je het idee dat het stadion zich midden in een woonwijk bevind. Echter na deze straat draaiden we naar rechts en zagen het stadion van de andere kant. Het stadion bevond zich aan de rand van de stad. In Nederland ben je gewend op weg naar een vijandig stadion aan een hoop drukte als middelvingers en snijbewegingen bij de keel. Hier echter niks van dat alles. We reden rustig tussen de Lokerensupporters door die onze komst voor kennisgeving aannamen. Geen zenuwachtige flikken of stewards en dat terwijl de Brugessupporters ook niet bekend staat als vredelievend. Misschien had het te maken met dat Lokeren vandaag niet werd gesteund door hun vriendjes van NAK, zij moesten deze avond tegen buurman RBC.

In alle rust konden we richting Daknamstadion lopen. Het ziet er rustiek uit; een klein meertje, veel bomen en een landelijk uitzicht bepalen de sfeer. Uiteraard zaten we in het gastenvak. Het is gesitueerd achter 1 van de beide doelen. Het stadion bestaat uit 3 losse tribunes, achter het andere doel alleen maar schreeuwende reclameborden. Het is een typisch Belgisch stadion. Rechts bevond zich een tribune, tribune 3, die eruit zag als de hoofdtribune. Het opmerkelijke was dat hij niet de hele lange zijde bestrijkt, maar slechts ľ. De tribune is vrij basic. Aan de linkerkant bevond zich tribune 1, dit was een erg mooi exemplaar. Een tribune met 2 ringen, vergelijkbaar met de Tonny van Leeuwentribune in het Oosterpark. Zelf zaten wij op een vergelijkbare tribune, ook met 2 lagen. Wij hadden een zitplaats op de 2e ring. Hoewel zitplaats, iedereen stond.

Het stadion kan een 10.000 man bergen en zat bijna vol. Het gras bestaat gedeeltelijk uit kunstgras en ondanks de winterse omstandigheden lag het er derhalve prima bij. Zoals bijna traditioneel bij wedstrijden van Brugge kwamen we iets na de aftrap binnen. De verleidingen van de kioskjes waren ook nu weer te groot. Binnen in het stadion zat de sfeer er bij de aanhang van Blauw Zwart redelijk in. Bij Brugge word er de laatste tijd veel geklaagd over de sfeer. Het faninitiatief Blue Army doet erg zijn best om de sfeer te verbeteren, maar volgens de insiders wil dit maar niet lukken. De keren dat ik bij Brugge geweest ben vond ik persoonlijk de sfeer juist erg goed, maarja ik ben er dan ook niet altijd bij. Club Brugge wat dit seizoen last lijkt te hebben van een uitcomplex begon slap aan het duel.

Lokeren, dat in deze competitie in elke thuiswedstrijd had gescoord, was tot 2 weken geleden nog de club van Aime Antheunis. De voormalig bondscoach is echter gestopt vanwege maagklachten na het eten van stoofvlees. Verder is Lokeren bij ons vooral bekend als de ex-club van Rene van der Gijp en Preben Elkjaer Larsen, de enige speler die we nu kenden was Filipovic, ex-Roda JC. Dit seizoen verliep redelijk voor Lokeren, ze waren terug te vinden op de 8e plaats. De thuisclub kwam vandaag goed uit de startblokken. In de 7e minuut kon de boomlange Burkinese spits Bancé, vorige week trof hij al 3 x doel tegen Beveren, alleen op Bruggekeeper en Limburger Stijn Stijnen afgaan. In 1e instantie kon Stijnen redden maar de afgeslagen bal werd in het doel gewerkt door Camara. Het doelpunt werd gevierd met het draaien van Heb je even voor mij van Franske Bauer. De Lokeren aanhang ging uit z’n dak. De hele 1e helft kon Brugge tot frustratie van de supporters weinig potten breken, er zat erg weinig lijn in. De rust werd dan ook bereikt met een 1-0 achterstand.

In de 2e helft tapte Brugge uit een ander vaatje. Hartstochtelijk werd de aanval gezocht. Diverse kansen werden afgedwongen, maar de Lokerse keeper Milojevic (ex-Anderlecht...) leek onverslaanbaar. Halverwege de 2e helft werd Portillo onderuitgehaald in het strafschopgebied, penalty! Omdat vaste penaltynemer Bosko Balaban op de bank zat werd er openlijk geruzied over wie de penalty mocht nemen. Uiteindelijk werd Sven Vermant door coach Jan Ceulemans aangewezen om de penalty te missen. De matig genomen penalty werd gestopt door de keeper. Het werd steeds duidelijker dat ook deze uitwedstrijd niet gewonnen zou worden. Uit de 13 uitwedstrijden werden slechts 16 punten behaald en toch is Brugge nog steeds in de race voor de titel. Met recht kunnen we dan ook nu al de Belgische kampioen van dit jaar, de kampioen van de armoede noemen. Zowel Anderlecht, Brugge als Standard morsen teveel punten.

Ondanks een zwaar overwicht de 2e helft kwam Brugge niet meer tot scoren, het doelpunt viel uiteindelijk aan de andere kant in de 93e minuut. Uitblinker Bancé scoorde prachtig vanuit de draai. 2-0 was de einduitslag. Mokkend zochten we de bus op. Het relativerings- en incasseringsvermogen van de supporters bleek opmerkelijk groot, de nederlaag werd snel verwerkt. De stemming in de bus zat er alweer snel in. Op de terugreis hebben we weer gezellig zitten keuvelen met onze medepassagiers. Snel waren we weer in Tongeren. Samen met een aantal jongens van de bus zijn we de stad ingegaan. Graag zou ik jullie van deze belevenissen deelgenoot maken, maar mijn geheugen laat me in de steek. Wel weet ik dat er op een gegeven moment niet meer aan ons werd geschonken, we waren iets te enthousiast. De barman tipte ons om naar de buurman te gaan en te zeggen dat hij ons gestuurd had. 2 Middelvingers waren zijn deel. Het was hoogste tijd om de stapelbedden op te zoeken. Conclusie het was weer erg gezellig in Belgenland!

Laatste wijziging verslag; 23-04-2006.
HOME VERSLAGEN