ESSEN, GEORGE MELCHES
Rot-Weiß Essen – Osnabrück, 22 september 2001.
Regionalliga Nord (3), toeschouwers; 8.011, uitslag; 0-0.
Een thuiswedstrijd bezoeken van Rot-Weiß Essen stond al geruime tijd bovenaan ons verlanglijstje. Essen is een echte
Traditionsverein welke de potentie heeft om in de 1.Bundesliga te spelen. Midden jaren ’70 speelde de club nog in
de 1.Bundesliga maar daarna ging het bergafwaarts. Dieptepunt werd bereikt in het seizoen 1998/1999 toen de club uitkwam in
de Oberliga, het 4e niveau in Duitsland. Maar voorafgaand aan deze wedstrijd stond de club 2e op de ranglijst van
de Regionalliga Nord. Dit is het 3e landelijke niveau en is verdeeld in 2 divisies; Nord en Süd. De wedstrijd
tegen Osnabrück leek ons een goede gelegenheid voor het bezoek aan Essen. Osnabrück was één van de grotere clubs in de RN
en zou zeker een grote groep fans meenemen. De wedstrijd tussen de 2 giganten werd in het programma al aangekondigd als
Schlager-Spiel. We begonnen ons bezoek aan Duitsland met de inmiddels traditionele stop bij de Hünxe. Dit
is de grote Rastätte aan de Autobahn 3 van Arnhem naar Oberhausen. We raakten ietwat van slag want de
hele tent was in verbouwing. Nadat we van de schrik waren bekomen dronken we eine Tasse Kaffee en bekeken we de
lectuur op de bovenste plank in de tanksjop. We kochten hier nog een stratenboek van het Ruhrgebied. Dankzij dit prachtige
boek bereikten we ongehoord vroeg de Hafenstraße in Essen. Een stukje niemandsland in het noorden van Essen tussen
industrie en woonwijken. Aan deze Hafenstraße staat het fraaie George Melches. Dit stadion is vernoemd
naar een oud-voorzitter van Rot-Weiß. Omdat we zo vroeg arriveerden konden we de auto tegenover het stadion parkeren. Mooi
tussen de groenwitte busjes van de lokale politie. Bij het 1e bierstalletje aangekomen werden we geconfronteerd met een
grote tegenvaller; deze dag was er namelijk geen verkoop van (alcoholisch) bier bij het stadion, ook waren alle
Kneipes in de omgeving gesloten. Het zal wel een maatregel geweest zijn van de massaal aanwezige politie.
Blijkbaar geen Freundshaft tussen beide fangroepen. Vooral de Essener hebben een reputatie Gewaltbereit
te zijn. Ondertussen stonden wij droog ! Eindelijk eens tijdig aanwezig om de kroeg in te duiken en dan dit ! Gelukkig
raakten we aan de praat met een oudere Essenfan. Hij bracht ons naar een geheim drankhol ! Het was de kantine van een
tennisvereniging (!!) vlak achter het stadion. Deze kantine zat vol met RWE-fans die fanatiek bezig waren met bierdrinken.
Dus toch alcohol, onze dag was gered ! In ons beste Steenkolen Duits bespraken we met de fans het wel en wee van
RWE. Het ging over degradaties, hun Nederlandse held Ente Lippens en een vaag verhaal over een
bekerfinale in hun periode bij de amateurs. Na een uurtje en vele glazen bier gingen we terug richting stadion, onderweg
brachten we nog een snel bezoek aan de fanshop. Op het stadionterrein aten we nog een lekkere bratwurst. We stonden op de
enorme staantribune aan de lange zijde, de Nordtribüne met voor ons een kale man met een RWE tatoeage op zijn hoofd.
Deze tribune stond lekker vol en in het midden stonden de fanatiekere Essener. Aan de korte zijde rechts van de
Nordtribüne hing het vol met spandoeken. Met als opvallendste Asozialer Essener. Aan deze zijde was
vroeger de Westkurve, maar deze is wegens bouwvalligheid gesloopt. Dit was vroeger de tribune van het fanatieke
thuispubliek. De tribune aan de andere korte zijde, de Ostkurve is volledig gereserveerd voor de bezoekende fans.
Osnabrück was aanwezig met veel fans, ongeveer een 1.500 man. We zagen het spandoek
Osna on Tour. Dit spandoek hadden we al regelmatig gezien
bij samenvattingen op de Duitse televisie. De paarse fans hadden het vlak voor de wedstrijd druk met sfeeracties.
Veel paarse sjaaltjes, zwaaien met opgeblazen witte plasticzakken en de bekende doppelhalters. Het fanatieke
thuispubliek kon natuurlijk niet achterblijven. Zij begonnen vlak voor de wedstrijd met een lawine aan
toiletpapier en de nodige vlaggen en doppelhalters. Opvallend was de vlag met daarop het symbool van de Vicenza
tifosi uit Italië. Veel gezang van de Essener was gericht tegen de gasten. Zoals; Osnabrücker Huresohne, Heee Hooo
en Steh auf du Sau !. Verder veel gevloek met woorden als Drecksau, Arschloch en
Huresohn. Regelmatig kwam het rauwe Errrr Weee Eeee, Errrr Weee Eeee voorbij. In de pauze was er een
zeldzaam moment van vertedering. Een donker jochie mocht strafschoppen nemen. Dit onder het toeziende oog van zijn trotse
ouders. De spelers gingen helaas mee in de slechte verhoudingen tussen de fans; veel irritaties, geouwehoer en harde
overtredingen. Met name het gedrag van Osnabrück speler Guido Spork was zeer irritant en oncollegiaal. Hij maakte ook nog
uitdagende gebaren naar het thuispubliek. De rode kaart voor zijn teamgenoot Schütte was ook terecht. Bij Essen speelde
nog een Nederlander mee. Erwin Koen speelde eerder voor Groningen maar kon aanvallend geen indruk op ons maken. De
wedstrijd eindigde dan ook in een teleurstellende 0-0. Na afloop werden de Osnabrücker door de politie vastgehouden in
hun vak. De aftocht van de Osnabrücker hebben we niet afgewacht. Ondanks de slechte wedstrijd waren we tevreden over
ons debuut in de Regionalliga en konden we terugkijken op een mooie middag in Essen. Grote kans dat we hier ooit
nog eens terugkeren !
De bekende metalband Iron Maiden heeft ook eens in het George Melches gespeeld. Geen concert maar een
voetbalwedstrijd ! Op 29 augustus 1988 speelde Maiden en crewleden tegen een team bestaande uit Duitse- en
Nederlandse journalisten. Zoals wellicht bekend is de bassist van Maiden, Steve Harris, een grote fan van West Ham United.
Zie ook het onderstaande artikel uit de Aardschok van oktober 1988.
Laatste wijziging verslag; 21-11-2004.
