MILAAN, SAN SIRO
AC Milan – AS Roma, 7 december 2002.
Serie A (1), toeschouwers; 68.500, uitslag; 1-0.
Scoreverloop;
73. Inzaghi; 1-0
San Siro zien en dan sterven. Een beetje overdreven, maar dat dit mij als eerste te binnen schiet bij de naam
San Siro zegt wel iets wat ik en met mij vele voetballiefhebbers hebben met dit stadion. Milan en San Siro
hebben iets magisch voor mij. Het heeft te maken met de tijd waarin ik ben opgegroeid. Eind jaren ‘80/begin ‘90 was
Milan de toonaangevende club in Europa. Mede dankzij de 3 Nederlanders werden de successen breed uitgemeten op tv. Als
je dan een wedstrijd zag van dit fantastische team in een uitzinnig San Siro leek het allemaal zo ver weg. Je kon alleen
maar dromen om ooit zelf een wedstrijd live mee te maken. Nu kreeg ik de kans. Hoewel de magie van Milan in de loop
der jaren een stuk minder is geworden, bezitten ze nog altijd een selectie met voldoende kwaliteit en San Siro is niet
veel veranderd. Milan heeft nog steeds veel vedetten zoals; Maldini, Nesta, Costacurta, Rui Costa, Rivaldo, Sjevtsjenko
en voor sommigen ene Seedorf. Tegenstander Roma heeft namen als Samuel, Panucci, Cafú, Montella, Totti, Cassano en
Batistuta dus het was een interessante affiche. Met hoge verwachtingen liepen we zo’n 3 uur voor de wedstrijd van ons hotel
richting stadion. Snel werden we aangesproken door lieden die ons biglietti aanboden, dit ritueel herhaalde zich
tot we in het stadion zaten. Milan heeft dan ook een bloeiende zwarte markt. Het schijnt dat alle zwarthandelaren in
een soort kartel zitten en gezamenlijk de prijs bepalen. Het heeft weinig zin om af te dingen of te gokken op een
volgende handelaar. Overal ligt de prijs een vast percentage boven de normale prijs. Wij hadden tevoren kaarten besteld
via internet à 29,- euro. Deze kaarten konden we 2 uur voor het duel afhalen. We namen plaats in de rij voor het loket
waar Best-Ticket stond aangegeven, dit was de organisatie waar wij onze kaarten hadden besteld. Toch wel
gespannen, je weet het maar nooit met internet en we hadden alleen maar een uitdraai. Het verliep echter on-Italiaans
georganiseerd en vlot. In het bezit van de kaartjes viel er een last van onze schouders. De omgeving van San Siro doet
denken aan die van de Rotterdamse Kuip. Veel stands met fanartikelen en eten + drinken. Het was 2 uur voor de wedstrijd
al erg druk. Wat opviel was dat in tegenstelling tot West Europa er geen biercultuur rond de wedstrijd was. Je kon wel
bier krijgen in een plastic beker, maar je zag maar weinig mensen aan het bier. Wij als liefhebbers hebben ons hier niet
door laten weerhouden om toch de nodige biertjes te nuttigen.
We begaven ons richting ingang en kochten nog snel een Fossa de Leoni sjaaltje. Dit betekend
Vossenkuil en is één van de ultragroeperingen van Milan, een ander is de Brigate Rosseneri. In het
stadion zaten we onderin aan de korte zijde onder de meest fanatieke aanhang. We waren onder de indruk van het
overweldigende stadion. Het is enorm groot en maar toch ook weer knus, de Kuip in het groot. Het hele stadion hing
vol met mooie vlaggen. Veel vlaggen zoals die van de Brigate Rossoneri, Fossa de Leoni en
Marco Unico herkenden we van de tv. Ruim voor de aanvang klonken er indrukwekkende liederen uit de kelen
van de duizenden tifosi boven ons. De liederen werden aangegeven door een ultraleider die met de rug naar het veld
door een megafoon zat te schreeuwen. Het werd begeleid door vele zwaaivlaggen en vuurwerk. Op de videowall werden
continue beelden vertoond van de Milansucessen uit het verleden begeleid door het clublied. Ook het indrukwekkende
afscheid van Marco van Basten met een huilende Capello werd niet vergeten. Al met al zaten we lekker in de sfeer
voordat de wedstrijd begon. Na de aftrap werd er op de 2e ring een enorm vuurwerk ontstoken begeleid door
een orkaan aan geluid van het gezang. Om kippenvel van te krijgen. We waren blij dat we niet onder de ultra’s zaten want
er werd Bengaals vuur naar beneden gegooid. Wonder boven wonder gebeurden er geen ongelukken. De 1e helft speelde
Roma naar onze kant. Het duel had een zeer laag tempo, Milan had weliswaar een veldoverwicht maar tot echte kansen leidde
dit nauwelijks. De sfeer was er niet minder om, veel liederen waren tegen de hoofdstedelingen gericht, het woord
Merda kwam regelmatig voor. Roma had een vak vol aanhangers meegenomen, zij zaten aan de andere korte zijde
in de hoek bij de spelerstunnel. Ook Roma stak het nodige knal- en siervuurwerk af (wordt er in Italië wel gefouilleerd ?)
en de liederen waren af en toe ook goed bij ons te horen. Het viel op dat er de nodige opstootjes in het uitvak te zien
waren. Hetzelfde gebeurde in ons vak halverwege de 1e helft. Een man werd achterna gezeten door een 50-tal
Milanista, vlak voor bij de uitgang werd hij te grazen genomen en dat was niet mals. De volgende dag lazen we
in de Gazetta dello Sport dat de man in het ziekenhuis was opgenomen. We konden niet achter de exacte
achtergronden komen. Leuk detail was dat op deze avond in het zuiden een andere Milano –Roma confrontatie
plaatsvond. In Rome troffen Lazio en Inter elkaar. We werden middels de videowall op de hoogte gehouden van de
tussenstand. Bij ieder doelpunt kwam er een draaiend roulettespel in beeld, dit om de spanning te verhogen.
6 keer herhaalde dit tafereel zich. Het duel in Rome eindigde namelijk in 3-3. Ieder doelpunt van Lazio werd uiteraard
door de Milanfans met gejuich begroet. Enfin de wedstrijd kabbelde voort en pas in de 2e helft kwam er wat meer leven in.
Op het moment dat we ons al hadden verzoend met een 0-0 sloeg sluipschutter Pipo Inzaghi toe. De ontlading op
de tribunes was ongelooflijk ! Na de treffer begon de wedstrijd pas, er kwamen vele mogelijkheden met de grootste voor
Batistuta maar voor een bijna leeg doel faalde hij jammerlijk. Roma (helaas zonder Totti) maakte een armoedige indruk
op ons en eigenlijk gold dit ook voor Milan. Na een spannende slotfase floot Collina voor het einde. Tevreden verlieten
we het stadion. Buiten was veel carabinieri op de been, waarschijnlijk om de Roma-supporters een veilige aftocht te
garanderen. We zijn nog vrij lang blijven rondhangen maar hebben geen rellen gezien. Waarschijnlijk heeft de politie
een grote verdwijntruc toegepast, want de Romafans hebben we niet meer gezien. Het was een schitterend avondje Milan
met een typisch Italiaanse uitslag !
Laatste wijziging verslag; 27-06-2004.
