HOME VERSLAGEN

CARDIFF, NINIAN PARK

NinianTicket
Cardiff City – Coventry City; 6 november 2005.
Championship (2), toeschouwers; 11.424, uitslag; 0-0.

Na afloop van de wedstrijd in Peterborough reden we richting Bristol, waar we een hotel hadden gereserveerd. We stonden nog even in de file om Peterborough uit te komen. Daarna ging het met fatsoenlijke snelheid richting Coventry, waar we langs de Ricoh Arena kwamen. De reis verliep voorspoedig. Het hotel bij de Severnbridge werd probleemloos gevonden. Helaas was er in de omgeving van het hotel geen pub waar we nog een lekkere pint konden drinken. Dan maar vunzen in de Burger King. Op onze hotelkamer keken we onder het genot van een paar blikjes bier naar de uitzending van MOTD op de BBC. Hierna vielen de oogjes dicht en genoten we van een welverdiende nachtrust. Rond 9:30 uur zondagmorgen was het tijd voor een ontbijt in het Little Chef restaurant naast het hotel. We begonnen vol goede moed aan een Engels ontbijt met de bekende ingrediënten, we schoven het probleemloos naar binnen en hadden zo een goede bodem voor de rest van de dag.

De auto werd nog volgetankt en toen gingen we richting Cardiff. Vlakbij Ninian Park vonden we in een vage wijk een strategische parkeerplaats zodat we na afloop snel weer op de weg richting M4 zouden zitten. Het was zeker een vage wijk want toen we uitstapten zagen we een krijsend kind met een hakbijl achter haar moeder aan rennen. Over Sloper Road (!?!) liepen we richting Ninian Park. Bij Ninian Park aangekomen begonnen we een praatje met een steward. Een halve minuut later ging een hek open en stonden we binnen op een leeg Ninian Park! De steward gaf ons een complete rondleiding door het stadion. Ook mochten we de spelerstunnel in, vol enthousiasme stoof de steward de kleedkamer van Cardiff binnen. Omdat daar net een speler bezig was een schone onderbroek aan te trekken ging de deur net zo snel weer dicht. Ondanks aandringen bleef de kleedkamer verboden terrein voor ons. Met kippenvel op onze rug liepen we over de tribunes, Ninian Park is een beestachtige oude bak, misschien wel de laatste in zijn soort. Uiteraard werden er fanatiek foto’s gemaakt.

Bij het bezoekersvak aangekomen moest ik denken aan de FGG van Duncan Adams. Hierin wordt namelijk melding gemaakt over the top of this fence is coated with non drying security paint. Toen ik de steward hier een vraag over stelde reageerde hij wat kribbig. Vragen over de hooliganreputatie van Cardiff worden duidelijk niet gewaardeerd. Het bord met de gewraakte tekst hing overigens nog steeds aan het hekwerk. De steward vertelde dat door de regen de enclosure (het staangedeelte) van de Bob Bank vandaag gesloten was. Erg mooi waren de oude stukken terrace in de hoeken naast de Bob Bank, helaas al enkele jaren gesloten voor publiek. Als uitsmijter mochten we nog een kijkje nemen in de controlekamer op de Canton Stand. Maar daarna was de koek nog niet op, we werden meegenomen naar een cellenblok onder de tribune, waar gearresteerde boefjes opgesloten kunnen worden. Na afloop van de tour bedankten we de steward voor zijn gastvrijheid.

Weer buiten besloten we kaartjes voor de wedstrijd te kopen. Om genoemde reden waren de staanplaatsen op de Bob Bank gesloten en zo was er nog maar 1 staantribune over; the Grange End. Hierna liepen we richting stadscentrum. Op het treinstation Ninian Park maakten we nog wat foto’s van Ninian Park en het Millenium. We liepen langs het Millenium Stadium, een winkel met zaklampen, een vaag kasteel en bezochten nog een boekenzaak. Ook keken we nog even in het kleine stadion naast het Millenium; Arms Park. Snel was het alweer 14:00 uur en dus tijd om weer richting Ninian Park te lopen. Bij Ninian Park namen we nog snel een ranzige Cheeseburger en een flesje fris. We waren net op tijd binnen om de aftrap van de wedstrijd te kunnen zien; CCFC vs. CCFC.

Vreemd genoeg speelden beide teams in het blauw. De wedstrijd was niet veel soeps. Het niveau was wellicht wat hoger dan in Peterborough maar het was minder spannend. Cardiff kreeg nog de beste kansen maar kwam niet langs het defensief ingestelde Coventry. Wederom werd het 0-0 voor een wat teleurstellende gate van 11.424. Reden was misschien dat de wedstrijd op zondag werd gespeeld, dit kwam omdat op zaterdag in het Millenium de rugbywedstrijd Wales – Nieuw Zeeland werd gespeeld. De sfeer was redelijk. Op onze tribune werd wel wat gezongen; Coventry manager Micky Adams zou een homo zijn en alle Engelsen zijn zeuren. Ook werd een speler van Coventry uitgemaakt voor; You Jack Bastard, You Jack Bastard, dit vanwege zijn verleden bij Swansea City. De fans van Coventry zagen we niet en we hoorden ze amper. Ondertussen stonden wij weer met open mond naar die geweldige Bob Bank te kijken, gelukkig was de Enclosure toch geopend voor publiek. In de pauze nog een pint gedronken achter de tribune, hier stond heel wat Burberryschroot te drinken.

Na afloop waren we vlot weg en al snel reden we Wales uit richting Londen. Bij Swindon en Reading hadden we even oponthoud maar toch kwamen we vrij eenvoudig op tijd aan in Dover. Op de boot kregen we gezelschap van 3 bussen vol met Belgen die de hele dag bij de trekkertrek waren geweest en daar de nodige biertjes hadden genuttigd. Het werd zo een onrustige overtocht met een hoop gelal. Het traject Calais – Hazeldonk ging verassend vlot. We konden terugkijken op een mooi weekend in Engeland en Wales.

Laatste wijziging verslag; 26-11-2005.
HOME VERSLAGEN