HOME VERSLAGEN

TORQUAY, PLAINMOOR

Torquay United - Rochdale; 8 augustus 2006.
League Two (4), toeschouwers; 3.039, uitslag; 1-0.

Scoreverloop;
87. Mansell      1-0

Wij brachten onze zomervakantie grotendeels door in het graafschap Devon. Het is gelegen in het zuidwesten van Engeland. We bezochten hier het schitterende Dartmoor National Park. Een onherbergzame hoogvlakte waar het voorzichtig autorijden is. Er lopen wilde pony’s en schapen rond. De schapen hebben de vreemde gewoonte om op de wegen te slapen. Een andere attractie in Devon zijn de vele stranden in combinatie met het milde klimaat. Wij gingen naar de stranden aan de Torbay. Dit is een grote baai waar de badplaatsen Torquay, Painton en Brixham aan liggen. Ons 1e strand was in Torquay zelf, maar door de opkomende vloed verdween het strand geheel onder water. Op de grens van Torquay en Painton vonden we een rustig strandje wat niet geheel was ingenomen door de zee. Het was schitterend zonnig weer en het werd dus een heerlijk dagje bakken op het strand.

Tegen 18:00 uur gingen we terug naar de boulevard van Torquay waar we op een bankje wat broodjes aten. Daarna gingen we richting Plainmoor, een wijk in Torquay waar het stadion van Torquay United ligt. Het stadion staat in Torquay meer dan uitstekend aangegeven. Gelukkig want Torquay is zeer heuvelachtig en de lichtmasten zijn pas vlak bij het stadion zichtbaar. Plainmoor is een rustig woonwijkje en parkeren was geen probleem. Het stadionnetje past perfect bij de bescheiden club Torquay United. Aan de lange zijde staan 2 oude zittribunes met daarvoor een klein strookje staanplaatsen. De andere 3 kanten zijn relatief nieuwe tribunes. Opvallend is dat het bestuur en haar gasten plaatsnemen op de zittribune achter het doel.

Na aankomst natuurlijk eerst de vaste rituelen; rondje om het stadion lopen, programmaboekje kopen, foto’s van de buitenzijde stadion maken en een bezoekje aan de fanshop. Het volgende bezoek was aan de Boots & Laces, de kantine onder de eerder genoemde zittribune achter het doel. Het was hier gezellig druk en zweterig warm. De koele pint smaakte dan ook heerlijk. Snel kregen we in de gaten dat er wat bijzonders ging gebeuren en dat was niet iets leuks. Een jonge supporter van Torquay, 40 jaar, was in juli plotseling overleden. Op verzoek van een aantal maten werd er een minuut stilte in acht genomen. In aanwezigheid van de weduwe is het een minuut doodstil met daaropvolgend een applaus voor Andy. Snel loopt het tegen 19:45 uur, moment van aftrap.

We gaan door de turnstile van de Popular Side en zoals verwacht is het pay-at-the-gate en dus weer eens geen ticket voor het plakboek. Het is een bescheiden overdekte staantribune. We staan aan de kant van het bezoekersvak. Om ons heen staat het spaarzame scum van Torquay en een groep kids gekleed in trainingspakken en replicashirts van allerlei grote clubs maar vreemd genoeg niet van Torquay. Dat die kinderen toegelaten worden, onbegrijpelijk! Torquay en Rochdale zijn 2 clubs die bijna synoniem zijn aan de 4e divisie in Engeland. Rochdale speelt al sinds 1974 onafgebroken in deze divisie en Torquay speelde weliswaar in 2004/2005 een divisie hoger maar is verder een vaste waarde. Ook komend seizoen worden er van beide clubs geen promotieplaatsen verwacht.

Wij hadden goed zicht op de 156 aanwezige fans van Rochdale, nog een redelijk aantal als je voor een dinsdagavond 450 kilometer moet afleggen. Ook goed zicht hadden we op de Rochdalefamilie die allemaal een complete portie fish & chips bij de Chippy hadden gehaald. Ze zochten een mooi plekje op de tribune en het eten werd zorgvuldig uitgepakt en op het gemakje opgepeuzeld. Wij kochten een Chicken Balti Pie, normaal gesproken very famous maar deze was droog van binnen en het deeg was moddervet. De Walkerchips was ook al uitverkocht. Na het debacle met de catering in Leicester nu dit! Ook worden de veiligheidsvoorschriften op Plainmoor strikt nageleefd, het flesje cola mocht alleen zonder dop mee de tribune op.

Het was voor Torquay de 2e wedstrijd van het seizoen en de 1e voor eigen publiek. De wedstrijd was als verwacht; hoog tempo, redelijk vermakelijk en veel hoge ballen. Erg hoog, want er werden 8 ballen het stadion uitgeschopt. Behalve de periode na de rust was Torquay steeds de betere ploeg. Torquay kreeg genoeg mogelijkheden voor een doelpunt. Een bal voor open doel werd gemist en we zagen nog een bal op de paal. Vlak voor tijd scoorde middenvelder Lee Mansell de winnende 1-0. De vorige wedstrijd had Torquay ook al gewonnen door een doelpunt vlak voor tijd, de tegenstander was toen Barnet. Vreemd was dat je bij een Engelse wedstrijd aanwezig bent met de palmbomen op de achtergrond! Na de wedstrijd zwaaiden we bus met fans van Rochdale uit en gingen in een inmiddels donker Torquay opzoek naar ons B&B. Het was even zoeken maar we arriveerden nog voor middennacht. We konden terugzien op een leuk avondje op Plainmoor.

Laatste wijziging verslag; 26-08-2006.
HOME VERSLAGEN