HOME VERSLAGEN

STOCKPORT, EDGELEY PARK

StockportTicket
Stockport County – Bristol Rovers; 3 september 2006.
League Two (4), toeschouwers; 4.846, uitslag; 2-1.

Scoreverloop;
39. Murray      1-0
53. Murray      2-0
83. Walker      2-1

Na een nachtje snurken in de Travellodge bij Wolverhampton waren we weer helemaal bijgekomen van de vermoeiende avonturen bij Barnet. In het nabijgelegen restaurant van Little Chef vergrepen wij ons aan een ontbijt. We begonnen weer vol goede moed aan een full english breakfast. Bij Little Chef zijn deze echter altijd voorzien van Fried bread. Een boterham gebakken in het vet van het spek. Heel erg goor, wij hebben echter de oorlog nog meegemaakt en aten het onverstoorbaar op. Na het ontbijt ging het richting Northwest. TomTom bracht ons naar het COMS, het onderkomen van Manchester City. Of moeten we de naam Eastlands gebruiken? Doel van ons bezoek was de clubshop, waar een schitterende minidress gekocht werd.

Vanaf Eastlands was het nog een kwartiertje rijden voordat we aankwamen bij Edgeley Park, home of Stockport County Football Club. Edgeley Park is gelegen op loopafstand van het centrum van Stockport. We vonden een gratis parkeerplaats en na een korte wandeling stonden we voor Edgeley Park, gelegen aan Hardcastle Road 19. Meest opvallend aan de buitenkant is de mooie gevel van de hoofdtribune, waarop met grote letters de clubnaam. Na het maken van enkele foto’s gingen we naar de receptie welke zich bevindt aan de achterkant van de grote zittribune aan de korte kant; de Cheadle End. We hadden een afspraak met Norman Beverley, de voorzitter van de club, hij zou ons een rondleiding geven door het stadion. De mensen aan de deur snapten niks van de afspraak en lieten ons schoorvoetend binnen. De voorzitter was nog bezig met een toespraak in een sponsorruimte maar na 5 minuten kwam hij naar ons toe.

Voorzitter van een relatief kleine club als Stockport County is een drukke job. De rondleiding werd constant onderbroken; meneer Beverley moest de stewards instrueren, de wedstrijdbal oppompen, met iedereen een praatje maken, video kijken in de controlroom, lootjes kopen en al onze vragen beantwoorden. Door alle onderbrekingen hadden wij alle tijd om overal foto’s van te maken. Ondanks dat het bestaat uit louter zitplaatsen is Edgeley Park een zeer leuk stadion. Aan de lange zijde staan 2 oudere tribunes. De eerder genoemde Cheadle End is een vrij nieuwe tribune, geopend in augustus 1995. Het is veruit de hoogste tribune en bestaat uit 2 lagen. Dit is het centrale punt van de club. Onder de tribune is plek voor de clubshop, kaartverkoop, sponsorruimtes, receptie, kantine en dergelijke. De andere korte zijde is een voormalige onoverdekte terrace die nu voorzien is van stoeltjes. Als dit nog een terrace zou zijn zou het plaatje af zijn. De lichtmasten zijn ook wat saai. Na de tour werden we gedropt in de kantine van de supporters. We bedankten de voorzitter voor zijn gastvrijheid en namen een drankje.

Staande in de kantine hadden we nog 1 probleem; we hadden nu vrij toegang tot de tribune en hadden nog geen kaartje gekocht. Met de beperkte financiële middelen van Stockport County en ons plakboek in ons achterhoofd besloten we toch maar naar buiten te gaan en een ticket te kopen. We zaten op de Cheadle End, in het midden en op de 7e – 8e rij vanaf het veld. Hoewel het een groot gedeelte van de wedstrijd regende hielden wij het redelijk droog. De Cheadle End zat behoorlijk vol en vooral bovenin werd bij vlagen redelijk gezongen. Ik begon nog met zingen van Stockport is de club van Manchester maar niemand haakte in. De 400 man van Bristol Rovers waren erg stil. Naast ons kwam een oude man zitten die bij elke bui een regenbroek aantrok, de man kwam uit Birmingham en beweerde met Stockport op 88 van de ‘92 te komen. Verder veel tikkertje spelende kinderen om ons heen. We haalden nog een doos met pies en een bak koffie die gloeiende gloeiende heet was. Het zat daar wel lekker op die Cheadle End. De wedstrijd was bhagger maar dat was bijzaak.

Rond 16:15 uur zaten we weer op de snelweg richting Folkestone. Het was redelijk doorrijden tot iets voor Luton, daar begon de ellende. Door werkzaamheden aan de M1 stond hier een serieuze file, dit heeft een 1,5 uur geduurd. Ondertussen kwamen er per sms berichten dat het op de ring van Londen ook vast stond. Het begon in de auto erg naar angstzweet te ruiken. Met Testament in de cd-speler en het volume op 10 konden we gelukkig op de ring doorrijden en kwamen we om 22:30 uur aan in Folkestone. Er waren wat problemen met onze reservering. Bij de balie in de wachtruimte werd dit verholpen. Tussen neus en lippen door werd ons verteld dat we een plekje kregen op de trein van 1:40 uur, 3 uur later. De ultieme horror! Wat volgde was een sprint naar de auto, die met piepende banden over het Eurotunnel complex scheurde, rode stoplichten negeerde, schuin onder de slagbomen door en als laatste mochten we mee met de trein van 22:45 uur. Vanuit Calais ging het verder probleemloos huiswaarts, we konden terugzien op weer een leuk weekend.

Laatste wijziging verslag; 13-09-2006.
HOME VERSLAGEN