LONDEN, UPTON PARK
West Ham United - Southampton, 22 oktober 1994.
Premier League (1), toeschouwers; 18.853, uitslag; 2-0.
Scoreverloop;
49. Allen 1-0
62. Rush 2-0
De 1e keer voor C&U in Engeland. Met een busreis naar een concert van Pink Floyd in Londen. We besloten om de vrije
zaterdagmiddag een voetbalwedstrijd te bezoeken. In de V.I. het programma opgezocht en onze keus viel op West Ham vs.
Southampton, aftrap om 15.00 uur. Met de metro naar het oosten van Londen. De reis gaat dan langs metrostations met
illustere namen als Whitechapel. Onderweg stappen steeds meer mensen in die de mooie clubkleuren dragen van West
Ham. Altijd een goed teken. Er is dan geen afgelasting en de gekozen route is oka. Uitstappen op het bouwvallige
metrostation Upton Park en dan nog een klein stukje lopen langs een multiculturele markt. Souvenirs en oude
programma’s werden verkocht in de voortuintjes van de ook al bouwvallige huisjes. Een perfect decor voor onze 1e Engelse
match. Helaas was de wedstrijd uitverkocht, dus waren we veroordeeld tot de zwarte markt. Vrij snel hadden we echter
kaartjes. We zaten aan de zijkant van de nieuwe Bobby Moore Stand, maar we waren in ieder geval binnen ! Wel
de 4e rij vanaf het veld zonder grote hekken zoals in Nederland. Geen hekken was wennen voor ons ! Het stadion bestond
tijdelijk uit 3 tribunes, aan 1 korte kant was de Centenary- of North Stand nog in aanbouw. We waren
onder de indruk van de voorzieningen van de Bobby Moore. In de catacomben waren wedkantoren, televisieschermen
met wedstrijdbeelden, ruime toiletten en uitgebreide kiosken voor eten en drinken. De fans van Southampton zaten in een
zijvak van de West- of Main Stand. We konden ze wel horen maar niet zien ! Dat horen bestond vooral uit
eindeloos zingen van When the Saints go marching…. De thuisfans lieten zich maar bij vlagen horen wat voor ons
teleurstellend was. We hadden meer van de sfeer verwacht. Na de wedstrijd was het tijd voor onze 1e Fish & Chips
ooit. Deze overtrof wel al onze verwachtingen; moddervet en in een krant verpakt. Nog net niet kokhalzend liepen we
terug naar het metrostation. Voor het station stonden lange rijen mensen netjes te wachten op de metro. Dan gaat de reis
weer verder; wederom per metro en nu naar de andere kant van Londen; Earls Court. In de buurt van Stamford Bridge.
Hier zal de groep Pink Floyd optreden. Weer waren we aangewezen op de zwarte markt. De tussenpersoon van de
reisorganisator kwam niet opdraven. We kregen kaarten met restricted view. Dat betekende plaatsen op de 2e
ring van een soort Ahoy achter een pilaar van 2x2m. Bijna op schoot bij Engelse vrouwen van tegen de 50 jaar, dit om
nog maar iets te kunnen zien van de show. Tijdens het concert raakten we aan de praat met een West Hamsupporter. Hij
beaamde dat de sfeer s’middags k*t was en dat vooral het vervangen van de staanplaatsen voor zitplaatsen hiervan de
oorzaak is. Desondanks was West Ham een mooie ervaring.
Helaas deze dag in 1994 geen foto’s gemaakt. Jaren later op een vochtige en kille zondagochtend maar weer eens naar
Upton Park. De oude West Stand is dan al vervangen door de gigantische Jobserve Stand. Echt pittoresk is
Upton Park dan al niet meer. Maar ja West Ham moet ook mee in PL Geldrace. Helaas was deze zondagochtend het stadion
gesloten. Dus alleen nog wat kiekjes van de buitenkant.
Laatste wijziging verslag; 20-03-2004.
