de Merletband 1999 - 2001
SCHOOLJAAR 1999 - 2000.
Imre Salet is opgevolgd door haar zus Renze en Marlies Garritsen door Annemarie Kroon, de dochter van Marieke Lemmen. Erwin Janssen, de gitarist, is opgevolgd door Kai Liebrand.
Zaterdag 20 november was ons eerste optreden op het zogenaamde "Open podium" in Middelaar.
We moesten er om 19.30 uur zijn voor de instructies. Toen
bleek dat wij als laatsten waren ingepland. We hadden ons ook met twee duo's
ingeschreven voor het kleine podium. Renze en ik hebben "Sacrifice"
gedaan en Sam en Renze "Beautiful goodbye" . Op het grote
podium speelden we "Blame it on the boogie", "Voulez
vous...", "Weak", "That don't impress me much",
"Man, I feel like a woman" en "Stop". Als toegift nog een
keertje "Man, I feel like a woman" en een improvisatie op
"Neus-knieën-teen" etc. Het optreden was echt vet gaaf. We
waren de laatste band en het Middelaarse volk, dat massaal was komen
opdagen, en de fans hebben goed meegezongen. Dat belooft nog veel goeds in de
komende twee jaren. De vriendinnen van Annemarie scandeerden haar naam, zoals
men dat bij de schaatsster Annemarie Thomas pleegt te doen. Ik heb zelden zo'n leuke sfeer meegemaakt, Middelaar is echt
kei tof!!! Er was een complicatie voor de fanclub. Ze dachten dat we zo ongeveer
21.00 uur zouden spelen (want dat had ik zo ingeschat en verteld) en kaartjes voor het pullenfeest in Hops gekocht. Ze hadden zich
voorgenomen (Renze en Rob uit de band ook) om na het optreden met
z'n allen naar Hops te gaan. Ze zijn om 20.00 uur naar Hops gegaan
en de moeder van Erik heeft iedereen, met een aantal pullen op, weer naar
Middelaar terug gebracht. Na het optreden ben ik om 01.30 uur naar Hops gereden.
De achterbank lag plat vanwege de spullen die ik naar Middelaar had meegenomen,
maar die hoefde ik niet overeind te zetten. Ze zijn gewoon in de auto gaan
liggen. De airco aan om het beslaan van de ruiten tegen te gaan, met flink wat
gas op de zuuger zijn we naar Hops gereden. En zowaar 01.50, tien minuten voor
het eind, waren we er.
De Kerstshow, ofwel onze Millenniumshow
De Kerstshow, ofwel onze Millenniumshow, op vrijdag 24 december 1999. Het thema was tijd. Ben heeft met 17 meiden een stuk bedacht, waarin de meisjes bruidsjurken droegen en waarbij middels een rap, die wij met de band begeleid hebben, het verleden, heden en de toekomst belicht werd. De meisjes kwamen op op een wals van Andre Rieu, in echte bruidsjurken. Toen ze op de catwalk stonden blies een rookmachine en een grote ventilator rookslierten de catwalk op en gingen we over in een keiharde rap. In de laatste week vroeg Ben of Guus de rap wilde doen. Met een stroboscoop, een grote lichshow en 17 dansende meiden in bruidsjurken hadden we een vet heftig slot van de voorstelling, waarbij Guus ter elfde ure de ster van de show werd. We hebben als band 4 nummers gedaan. Renze zong "Beautiful goodby". Sam zong "Have a little faith in me" van John Hiat, maar hij had een nieuwe tekst gemaakt: "Have a little time for me". We speelden "Stop" van Sam Brown en we hadden weer een eigen nummer. Het eigen nummer had ik geschreven. Het heet "Overtijd". Verder waren er twee dansgroepen, 'n powerpointpresentatie van collega's met foto's als baby, kind, puber, volwassen en hoe ze nu er uit zien. Vooral de foto's uit de flower power tijd bleken een groot hilarisch effect te hebben, omdat de jongens toen lange haren en baarden hadden en de meisjes in die maffe Indiase jurken rondliepen. Er waren dialogen en "de oude mannetjes" (Nel Limonard en Jeanne Klijn). De show duurde een uur en drie kwartier en was een van de betere van de laatste jaren. Never change a winning team. Ik had ook dit jaar weer hulp van Maarten Kaaij die het geluid deed en Niels Vermeulen, die geluidseffecten deed. Niels samplede de microfoonkanalen en herhaalde gedurende de show fragmenten van stukjes, maar dat vertraagd of juist versneld, zodat hoge vrouwenstemmen bassen werden en lage mannenstemmen kinderstemmen leken. Vincent van der Locht en Erwin Janssen deden het licht, rookmachine, ventilatoren, volgspot etc.
Talentenjacht NDDA Ubbergen en de Talentenjacht op het Merlet
Vrijdag 4 februari hebben we tijdens het juryberaad van de
Talentenjacht van Michael Termeer in Ubbergen gespeeld. Donderdag de 10de februari was de 10de talentenjacht op het
Merlet. Er waren 6 acts. De eerste was een punkbandje, Deafstar. De zanger, Jim
Schaminee, trad op in een kilt. Hij ging heftig tekeer op het podium en kreeg de
personalityprijs. Als tweede speelde een Chinees meisje, Lan Zhang uit 4H,
piano. Zij won de prijs als beste instrumentaliste. Als derde band trad Scratch
Collection op. Dat zijn leerlingen die elkaar kennen via de muziekschool (Kim en
Sam Wamper, Noor Donders sax, Joyce Tebarts zang, Martijn Klop gitaar, Klaas
Aldenhoven bas, Kai Liebrand op drums). Ze zijn nog niet zo lang
bij elkaar, maar het klonk best aardig. Toen speelde Koen Rutten en Emiel
Thoonen, net als vorig jaar, drie nummers met de computer, gitaar en zang. Als
vijfde waren wij aan de beurt. We speelden ons nieuwe nummer
"At the party", een disco- funkachtig nummer. Als tweede speelden we
een nieuwe bewerking van It's raining men van the Weather girls. Renze en
Annemarie wonnen de prijs als beste zangeressen. Als laatste speelde Never The
Less. Ze deden voor de derde keer mee en wonnen de prijs als beste band. Het was
erg gezellig, het was ook een van de beste talentenjachten van de 10 keer.
Open dag
Zaterdag 26 februari was de open dag. We speelden in de Soos, waar we helemaal onze gang konden gaan. Helaas we moesten Guus missen. Cold Basement kon in Amsterdam een Demo opnemen. We speelden korte sets van telkens 25 minuten met een kwartier pauze. Kai heeft Guus als bassist voortreffelijk vervangen. Het ging boven verwachting goed. De belangstelling was tegenvallend. Soms kwam een groep ouders en kinderen binnen, maar veelal zaten er alleen de fans. ‘s Morgens waren pappa en mamma Salet onze enige twee trouwe fans. In de loop van de dag zijn overigens vrijwel alle pappa’s en mamma’s komen kijken.
Uitwisseling maart 2000
Maandagavond 20 maart was de traditionele bonte avond.
Uiteraard hadden de Engelse meisjes weer dansjes, gekleed in hun te korte
strakke shirtjes. De Duitsers hadden een cabaretesk stukje en een liedje. De
Nederlanders een klompendans van Rowen Heze (uiteraard idee van Marieke Lemmen),
piano muziek en de weekend miljonairs quiz. Leuk, maar niet zo leuk als bijv.
vorig jaar toen 4Ab een complete revue had gemaakt. Miel en Guus deden de
techniek Donderdagavond 23 maart
was de afscheidsavond. Twee
minuten voor de aanvang van het feest, gold de wet van Murphy weer. De
linkerkant van de PA was muisstil. Ook het uitzetten en na enkele minuten
aanzetten hielp niet. Wat te doen. We besloten de oude PA te halen. Met de lift
naar boven. Het was pikdonker op de eerste verdieping. Opeens was er een hels
kabaal. ALARM. Het alarm boven was niet uitgezet. Er was geen concierge die op
de oproep van de beveiligingsdienst reageerde, dus het alarm bleef maar loeien
en de beveiliging is naar school gekomen. Harrie Vullings boos. We hebben de spullen
naar beneden gebracht en met de Yamaha versterker als linkerdeel van de PA
gebruikt. We speelden met de
band twee heftige sets. De eerste set met 9 stevige recente meidennummers, van
Anouk, Skunk Ananasie etc. De tweede set 9 discoknallers. Het ging goed en er werd flink meegedanst. Na twaalven opruimen. Halftwee
thuis, half drie naar bed en half zeven weer op.
Open podium Groesbeek, Open podium Bemmel en het schoolband festival in Doornroosje op zondag 28 mei 2000
Guus had geregeld dat we op zaterdag 1 april in O.J.C. Maddogs in Groesbeek konden meedoen bij een talentenjacht/open podium. Helaas kon Renze die avond niet. Ik had Marlies Garritsen gevraagd of zij Renze kon vervangen. Marlies heeft twee repetitie in plaats van Renze meegezongen. We hebben Fire, Blame it on the boogie, Voulez vous, It’s raining men en Relight my fire ingestudeerd. We waren netjes om 19.30 uur aanwezig bij het welkomspraatje en de loting. Wij mochten in het midden van het programma om half elf. Marlies, weer een jaartje rijper, trok de kar geweldig. Annemarie kon zich daar goed aan optrekken en ging met Marlies mee dansen. Ons enthousiasme sloeg over op het publiek, men ging mee dansen. Ook "Middelaar" was goed vertegenwoordigd. Marieke en Sjaak Kroon, Annemieke Schneider, Bob en Erwin en vriendinnen van Annemarie. Na het optreden hebben we gezellig nagepraat en er een potje bier op gedronken. Guus en Marlies zijn tot de prijsuitreiking gebleven, toen bleek dat we tweede waren geworden.
Bij het uitkomen van het programma van TOP in Bemmel had ik ons ingeschreven voor het open podium op zaterdag 22 april. Marlies was weer van de partij, omdat de Saletjes naar Parijs waren. Marlies had net haar rijbewijs en had Sam en Rob meegenomen. Marieke Lemmen en Annemieke Schneider kwamen met de rest. Marieke kwam als laatste, omdat Kai de Paasmis moest begeleiden in Heijen. Die begon om 20.00 uur en zou tot 21.30 uur duren. Ik had aan de organisatie gevraagd of we dus om 22.30 uur mochten spelen, vanwege de mis en dat was geen probleem, maar zoals gebruikelijk liep het programma uit en waren we om 23.05 aan de beurt. Drie opvallende fans waren Joost van de Boogart, Erik Weerts en Ruud Graat die door Jos Graat gebracht waren. Het werd weer een gezellige boel. Ik sprak na afloop enkele Bemmelaren die verbaasd waren, maar vooral enthousiast. Na afloop kregen we foto’s mee van ons optreden en consumptiemunten. De DAS smaakte prima. Annemieke heeft ook Erik, Joost en Ruud thuis gebracht en ik werd door Marlies thuis gebracht, leuk, nu waren de rollen eens een keertje omgedraaid.
We hadden ons ingeschreven voor het schoolband festival, met als inzet: "Wie is de beste schoolband van Nijmegen en omstreken". Er was sprake van een overinschrijving, maar op grond van een demo (de cd’s uit ‘98 en ‘99) zaten we er bij. Annemarie werd voortreffelijk vervangen door Marlies. Het optreden in Doornroosje ging goed, maar.......we waren de eerste band en er was nauwelijks belangstelling, zeker toen wij speelden. We hadden wat fans, zoals de vriendinnen van Marlies (Imre Salet, Caroline van der Eerden, Janske Hofmans, Judith van der Jagt), de familie Salet (John, Gon, Karian, Sjoerd) en de ouders, die telkens maar met onze spullen rijden, zoals Jeanne Klijn en Peter Thijssen. Er is nooit gepubliceerd wat men onder een schoolband verstaat. Er waren maar 3 "echte" schoolbands. De jongelui van de twee andere bands hebben waarschijnlijk op school gezeten, maar dat was toch wel enkele jaren geleden, ik schatte ze tussen de 20 en 25 jaar. Laten die twee bands eerste en tweede worden. Ze speelden beiden hardrock/core. Wij waren derde. We speelden covers en scoorden zeer laag op originaliteit, maar we hadden hoge cijfers voor de muzikaal technisch aspecten. Een citaat uit het juryrapport: "Mensen boven de 40 moeten zich laten vervangen door jongelui." Als derde prijs kregen we 5 cd's die door Kroeze geschonken zijn en die waarschijnlijk na vijf keer in de uitverkoop gelegen te hebben nog steeds niet verkoopbaar bleken.
Woensdagavond 31 mei: Beachparty in Danscentrum Verhoeven in Cuijk.
Ik mocht een
geluidsinstallatie huren . Die was super! Het is een daverend feest geworden.
Gezien de luchtvochtigheid, de rookmachines en de temperatuur ging een
vergelijking met een turks stoombad op. Gelukkig was er om gepaste kleding
gevraagd, want anders was het echt niet uit te houden. Meisjes met badpakken en
rokjes aan zagen er aan het eind van de avond uit als of ze gezwommen hadden. Op
de foto is te zien dat het erg warm was. Achter ons hing een spiegelwand, compleet
beslagen, het water liep er van af. Ik haalde voor de tweede set mijn telecaster
uit de tas, deze was "koud" en in een seconde compleet beslagen en
iets later drijfnat. De snaren waren amper te stemmen, toen heb ik de tweede set
ook met de Gibson gespeeld, die was wel op temperatuur. We speelden twee sets
van ongeveer driekwartier. De eerste set waren de vrouwenrocknummer, o.a. van
Anouk. Er werd massaal meegezongen en gesprongen. De tweede set waren de
discoknallers. Die set is op zo'n feest ideaal. Het zijn
"evergreens" geworden die iedereen kent, die iedereen mee kan zingen
en die bijzonder dansbaar zijn. Het ging hartstikke goed, de stemming bij het
publiek was fantastisch. We hebben er errug van genoten.
Open podium en de diploma-uitreiking Merletcollege
Wieke Hermsen had op 7 juni in de Soos een eerste open podium
georganiseerd. Twee duo’s uit de
band, Renze/Sam en Renze/Miel, hebben met twee akoestisch setjes het open podium
opgeluisterd (o.a. Michel, I would stay, I will be gone). Op de foto hiernaast
hadden we een overleg of we Michel zouden gaan doen, omdat Sam en Joyce die kort
er voor ook al hadden gedaan, een wat minder leuke verassing. Het publiek vond
het niet zo’n probleem en door hun aanmoedigingen kwam er een lachje op
Renze's gezicht. Dezelfde nummers hebben we ook tijdens de diploma-uitreiking gedaan. Op
de dag van de diploma-uitreiking van de HAVO bleek dat het snikheet in de aula
zou worden. De HAVO is een grote groep en iedereen was in eerste instantie
geslaagd! Ook Robbie en Kai. De conciërges hebben de stoelen naar buiten
gedragen en ik heb de geluidsinstallatie buiten opgesteld. Tijdens de uitreiking
hebben we met een bloemetje en cd’s (die we bij Doornroosje gewonnen hadden)
als afscheidcadeau’s Rob en Kai bedankt. Ik had inmiddels ook een cd van de
tweede set van de Beachparty gemaakt. Daarvan hebben Rob en Kai de eerste
exemplaren gekregen. We hebben een goed jaar achter de rug met de band, met
vanaf februari minimaal twee optredens per maand, waarvan de helft buiten school
(oa in Ubbergen, in Groesbeek, in Bemmel, in Nijmegen en in Cuijk). Dat bevalt
heel goed. We nemen dan een potje bier (of meer), dan is het ook
"uitgaan" voor ons.
SCHOOLJAAR 2001 - 2001
Ik
ben op zoek gegaan naar vervanging voor Rob en Kai. Er
zijn een aantal drummers op school, maar dat zijn hardrockfanaten en
willen niet. Als vervanger voor Rob vond ik in klas 2H Gijs van Lith. Voor Kai kon ik helemaal niemand vinden. Maar ik
had geluk. Kai wilde graag naar de Rock academie in Tilburg, maar werd niet
toegelaten. Hij mocht wel beginnen op de vooropleiding van de HKU in Hilversum.
Dat betekende een dag per week naar school en dus veel vrije tijd. In juni
hadden we afscheid genomen en in augustus kwam Kai toch weer meespelen als
gitarist/toetsenist van de band.
23 September, opening van de Balloon
Voor de vakantie was er een eerste contact met medewerkers van de Gemeente Cuijk en de Balloon. De Balloon was vanwege rellen tijden de Carnaval gesloten. Onder voorwaarden werd de Balloon op de namiddag van de 23ste september tijdens de Gemeentedag over jeugdbeleid officieel geopend. Men vond het een leuk idee als de Merletband, als typische jeugdband zou optreden. De Balloon zou voor een geluidsinstallatie zorgen en wij zouden twee sets van 45 minuten spelen. We kregen zowaar nog een kleine vergoeding voor het optreden. Als setlist hadden we dezelfde sets als tijdens de beachparty. Er waren posters gemaakt, flyers rondgedeeld, maar helaas voor niets, want er kwam geen kip op af. We stonden voor een kleine club aanhang te spelen. Met name voor de meiden was het gebrek aan entourage zo demotiverend dat de zang niet goed ging. Tijdens het "frietje" was de stemming ook al mineur, zelfs de altijd positief ingesteld Guus wist geen lach op de gezichten te toveren. Na een peptalk en aangemoedigd door het personeel van de Balloon hebben we toch nog een leuke tweede set kunnen spelen. Na dit optreden is de bezem door het repertoire gehaald. De Shania Twain nummers (That don’t impress me much en Feel like a woman) en play the funky music gingen er uit. Nieuw kwamen een Abba medley, Paradise by the dashboardlight (Meatloaf) en I will be gone (Krezip) er bij.
Kerstshow 2000
De organisatie van de Kerstshow kwam op mijn schouders te liggen. Alleen lukt dat niet, vandaar het het nieuwe concept werd: een show van voor en door leerlingen. Het thema was een vervolg op de Millennium show, nl. "Op de drempel van de 21ste eeuw." Mijn traditionele eigen nummer "Op de drempel van de 21ste eeuw" werd door Renze afgewezen. Wat dan, het werd Rudolph the Reindeer in Mambo stijl. Het idee kwam van Annemarie, die een cd had met Kerstliedjes in aprte stijlen. Imre Salet had een theatergroepje op zich genomen, dat Kerst nu en over 50 jaren op een leuke manier vergeleek. Een groepje 6 VWO-ers maakten een stukje over de wereld na de impact van een grote meteoor. Er was dans (o.a. met Kim Wamper) en zang. Marle Marten en Bonneke de Haan zongen Immortality, begeleidt door Solange Mui op keyboard. Tijdens de Generale zei ik tegen Imre, dat ik met deze twee meiden de toekomst van de band weer helemaal zag zitten. Wij speelden I will be gone, Rudolph the reindeer en de Abba medley. Het podium stond dit jaar in de lengte van de aula, ongeveer halverwege. Achter het podium stonden twee beamers die twee vlakken van 2x3 meter beschenen, de beamers zorgende voor het "decor", een vondst die goed uit de verf kwam.
Talentenjacht Ubbergen
De jaarlijkse talentenjacht van Michael Termeer was op vrijdag 9 februari. Aangezien Renze werken moest en alleen vroeg kon hebben we dit jaar de ouverture gedaan. We speelden de Abba medley, Blame it on the boogie en Religt my fire. Zoals de afgelopen jaren deed ik de techniek. Dit jaar werd ik geholpen door mijn zoon Jeroen. Jeroen heeft ons set gemixed. Een apart combinatie, pappa op het podium, zoonlief achter de mengtafel.
Open dag
Zaterdag 27 februari was de traditionele Open Dag. Renze moest uitslapen vanwege haar werk en ‘s middags volleyballen. Inmiddels hadden Marle en Bonneke een paar nummers met de band ingestudeerd, ook kenden ze onze nummers van Krezip en Anouk al. De oplossing: Bonneke en Marle samen met Annemarie zingen. Dat ging goed, al hoewel Annemarie een totaal ander stem heeft dan de twee meisjes. Ook dit jaar was spelden we weer in de Soos en was de belangstelling niet zo groot. Met name de ouders van Bonneke, Marle en Gijs waren trouw aanwezig.
Het 4 VWO feest (internationalisering)
Donderdag 15 maart, de slotavond van de internationalisering. Al vele jaren worstelde men met de feestavond in de week van de internationalisering. De twee keren dat het feest op de donderdagavond in de Balloon gehouden werd, was het zeer gezellig, maar waren er met name klachten uit Engeland over vermeend drankmisbruik. Vele keren in de Soos was het "matigjes gezellig". Veel leerlingen zaten te wachten tot ze om elf uur weg mochten (naar de kroeg waar ze wel bier konden drinken). Er is ook gekeken naar de programma's in Ruhla en Maldon, waar met name op de slotavond de presentaties plaats vinden van de culturele activiteiten gedurende de uitwisselingsweek. Alles overwegend is er voor een nieuwe opzet gekozen, een compromis. De traditionele presentatie-avond op de maandag werd gecombineerd met het "feest" op de donderdagavond. Erwin Janssen en Vincent van der Locht hielpen met het geluid. We zijn deze keer niet gaan Macken maar naar de pizzeria gegaan. Tussen de presentaties van 4Aa, 4Ab, de Duitsers en de Engelsen en na afloop hebben we 5 blokjes van 3 nummers gespeeld.
Vallen en opstaan
Net als bij een verkering is de beginperiode heel spannend en
leuk. Maar net als bij een verkering worden verwachting niet waar gemaakt en
sluipen langzaam irritaties in de relatie. Zo is het helaas ook met de band
gegaan. Renze vond het niet meer leuk, andere activiteiten waren belangrijker
dan de band. De repetities waren niet meer gezellig. Dat ik een
optreden in Groesbeek moest afzeggen, was de druppel die de emmer deed
overlopen, zo kon het niet meer verder. Men heeft me regelmatig gevraagd hoe ik
het volhoudt om telkens weer opnieuw te starten en door te gaan met de Band. Nou
dat is helemaal niet zo moeilijk als de mensen enthousiast zijn. Dat
enthousiasme was weg. Annemarie stelde voor dat we met Bonneke en
Marle verder moesten gaan en zo is het verhaal doorgezet. Op de
diploma-uitreiking hebben we afscheid genomen van Renze en Annemarie. In de band
klikte het niet meer, desondanks blijven we vrienden en dank ik jullie voor the
goodtimes die we samen beleefd hebben. Ze gaan beiden naar de KUN. Annemarie
doet pedagogiek en Renze een combinatie van Rechten en Economie. Met het vertrek
van Renze komt na onafgebroken periode van 8 jaren (!) een afscheid van de
familie Salet (Sjoerd, Imre en Renze).