(NOIZE 1993)

                   BIOHAZARD

Samen met Sick Of It All en Agnostic Front zorgde Biohazard afgelopen jaar voor een opleving van de hardcore in het Nederlandse clubcircuit. Biohazard's laatste werkje genaamd 'Urban Discipline' groeide uit tot één van de betere cd's uit 1992. 'Urban Discipline' mag er beslist wezen, maar de energie die de band live uitstraalt wordt bij lange na niet gevenaard. De band is met hun 'rightinyourface' mentaliteit een ware sensatie, en dat werd eind vorig jaar nog even bewezen door een werkelijk fenomenaal optreden op het Wâldrock Indoor festival in Bergum.

Ben je tevreden over de live sound van 'Urban Discipline'?
Danny (drums): 'Ik vind hem stukken beter klinken dan onze eerste plaat.'

Bobby (gitaar): 'Biohazard is een liveband, we maken alleen cd's zodat we niet steeds aanwezig hoeven te zijn als iemand onze muziek wil horen. Ons geluid is iedere avond anders, we schrijven de nummers om ze live te spelen. We hebben geen grote studio gebruikt (Fun City in Manhattan) en de produktie was in handen van Wharton Tiers (Helmet, Sonic Youth, White Zombie). De studio is een gewone kelder bestaande uit één kamer en daar voelen we ons thuis. We hebben alle muziek praktisch live opgenomen, alles (behalve de zang) stond in elf uur op de band.'
Danny: 'De opnames mogen ook niet veel langer duren anders verlies je de spontaniteit.'
Bobby: 'Als je het steeds over doet dan verliest de muziek z'n energie en emotie.'
Danny: 'Sommige popbands zoals Def Leppard zijn echte studiobands, ze zijn live wel goed, maar in de studio komen zij tot hun recht met een perfecte produktie en honderd sporen om op te nemen. Bezoekers van een Biohazard show weten hoe we zijn, onze cd laat alleen maar horen hoe we op het moment van opname waren, we zijn inmiddels weer veranderd.'
Bobby: 'Als we de plaat nu zouden opnemen zou hij anders klinken.'

Waarom hebben jullie 'Wrong Side Of The Tracks' en 'No Hope' opnieuw opgenomen?
Bobby: 'Zoals je weet zitten we niet meer bij Maze record die ons debuut uitbracht. Het waren echte klootzakken en ze hebben ons flink belazerd. We hebben twee keer eerder door Europa getourd en zijn in meer landen geweest dan waar onze cd te verkrijgen was. Meer mensen kenden ons van bootlegs en liveshows dan van die cd, en dat geld ook voor heel NoordAmerika. Zelfs in de omgeving waar we wonen konden we de plaat niet krijgen!'
Bobby: 'Ik heb zelfs geen exemplaar!'

Dus op jullie volgende cd krijgen we weer nummers van jullie debuut te horen?
Bobby: 'Nee, dat doen we niet meer. Ik wil ook niet meer aan Maze herinnerd worden, we deden tournees met The Exploited, Kreator, Mucky Pup, Wargasm zonder enige ondersteuning van de platenmaatschappij. We moesten leven van het geld dat we verdienden aan merchandising, op die manier konden we de benzine en hotels betalen. De Tshirts hielden ons op pad. We hebben nog nooit een beetje winst kunnen maken, maar daar gaat het ook niet om, het gaat om de optredens.'

Het nummer Business gaat over die problemen die jullie met de zakelijke kant van de muziek hebben.
Danny: 'Dat nummer is een samenvatting van al onze negatieve emoties nadat we twee jaar lang verneukt zijn door de muziekindustrie. Het nummer diende als uitlaatklep voor de woede die we op dat moment hadden. Het gaat niet over iedereen in de muziekbusiness.'
Bobby: 'Er zijn een hoop mensen die ons helpen en die geloven in de muziek.'
Danny: 'Bijvoorbeeld de mensen van Roadrunner, zij staan achter ons en dat weten wij te waarderen.'
Bobby: 'Toen we bij Maze weg gingen waren er in een jaar tijd minstens vijf grote maatschappijen geïnteresseerd in ons, grote deals. We zijn echter een underground band, we komen van de straat en hebben gekozen voor Roadrunner zodat we ons zelf kunnen blijven. Nu kunnen we in de underground scene blijven. Op dit moment zou een grote maatschappij slecht voor ons zijn. Misschien dat we er eens klaar voor zijn.'
Danny: 'We willen het stap voor stap doen, niet in een keer van een garageband naar Van Halen.'

Jullie schrijven allemaal de teksten.
Danny: 'Ja, Biohazard bestaat uit mensen die allemaal iets te vertellen hebben zowel muzikaal als tekstueel.'
Bobby: 'We halen onze inspiratie uit het leven van alledag. Ik weet niet waar het volgende nummer dat ik schrijf over zal gaan, totdat het me overkomt. Als ik naar buiten ga en ik wordt overreden door een auto, dan zit daar misschien een nieuw nummer in. We houden onze ogen open en kijken om ons heen. Wij baseren alles op de realiteit, ik weet niets over de duivel en ik heb Satan nog nooit ontmoet, ik ga daar dus geen nummer over schrijven. Maar ik schrijf wel een nummer over die vent die een mes in mijn rug probeerde te steken. Ik schrijf geen nummers over snelle sportauto's omdat ik er nog nooit eentje heb gehad, ik kan wel schrijven over hoe je er eentje steelt!'

Wat voor werk deed je ten tijde van de eerste cd?
Bobby: 'Billy werkte in een sexshop, en was trucker. Evan was bekend als de pizzajongen en ik werkte veel in dierenwinkels. Maar het is niet te combineren met de band, ik kan het niet maken om steeds een paar uur te werken en dan te vertrekken om een optreden te doen.'
Danny: 'Ik werkte in een schoenenzaak, tankstation en een winkel voor dames kleding, en dat deed ik zes dagen in de week tien uur per dag.'
Bobby: 'Als ik deze band niet zou hebben dan was ik waarschijnlijk nu dood geweest. Toen we Biohazard oprichtten was ik verslaafd aan drugs, alcohol en was erg gewelddadig. Ik drink nog steeds, maar ik vecht niet meer en gebruik ook geen drugs. Biohazard heeft mij een doel in het leven gegeven.'

Jullie komen allemaal uit Brooklyn. Als ik de teksten lees krijg ik de indruk dat Brooklyn niet de meest veilige plaats op de aarde is.
Bobby: 'Brooklyn kan een fijne plaats zijn mits je het jezelf fijn maakt. De cd heet 'Urban Discipline' en geen 'Brooklyn Discipline', over de gehele wereld heb je plaatsen zoals Brooklyn. Steden zijn steden; overbevolkte gebieden over de gehele wereld hebben dezelfde problemen. Brooklyn, Parijs, Amsterdam, Miami... alleen de aantallen verschillen. Het maakt niet uit of er iedere tien minuten een moord gepleegd wordt of iedere tien jaar, je hebt een probleem. De problemen zijn overal. Als je altijd de positieve kant bekijkt komt het altijd goed, laat je niet verneuken, nooit!. Dat is de Biohazard boodschap; wees niet bang om hard te werken en kom op voor jezelf.'
Danny: 'Wij beschrijven vaak de negatieve kant van Brooklyn. Het is fijne plaats om te wonen maar je moet een hoop shit accepteren om daar te kunnen leven. Hetzelfde zou zich voor doen als we in Amsterdam zouden wonen.'

Wat is de betekenis van het steeds terugkerende symbool op jullie cd's en Tshirts?
Bobby: 'Ik heb het symbool iets veranderd, het is nu driedimensionaal. Als je dat teken ziet dan betekend dat Biohazard, de band. Het symbool is een internationaal ziekenhuis teken dat gebruikt wordt door een bedrijf genaamd Sharps dat afvalbakken maakt voor biologisch gevaarlijk afval zoals bijv. Aidsnaalden. Als je in een ziekenhuis iets ziet met Biohazard erop raak het dan niet aan want het kan dodelijk zijn. Wij zijn vier jongens die muziek maken en Biohazard is waar wij over zingen.'

Het is dus belangrijk dat de luisteraars de teksten begrijpen.
Bobby: 'Ja, onze teksten zijn goed geschreven en we stoppen veel tijd en energie in onze teksten. We worden vaak veroordeeld door mensen die alleen maar naar de titels van de songs kijken zonder de tekst te lezen, hoe bekrompen ben je dan?'
Danny: 'We zijn geen produkt, we maken geen muziek voor mensen die het een paar keer draaien en niet geïnteresseerd zijn in de teksten.'
Bobby: 'Biohazard moet je voelen, wij preken niet of vertellen de luisteraars wat ze moeten doen of niet doen. We geloven in een vrije levensstijl. Als je zonodig drugs wil gaan gebruiken doe het dan! God zij met je en ik hoop dat je blijft leven. Maar het is je eigen keus. Ik ken een fan die tijdens het afkicken ontzettend is geholpen door ons nummer 'There and Back'. Nu is hij clean en hij bedankte ons met tranen in zijn ogen. Dat betekend iets voor mij.'
Danny: 'Ik verkoop liever tien cd's aan mensen voor wie de muziek iets betekent dan tien miljoen aan mensen die niets om de inhoud geven.'
 
 
 

Interview: Raymond van Dam
Foto: Henry Knegt