(NOIZE 1993)

THE BEAT BEHIND BRYAN ADAMS:

MICKEY CURRY

BRYAN ADAMS is niet de meest toegankelijke rockster, vooral niet sinds hij die grote hit skoorde over de hele wereld in 1991. Het lukte ons dan ook niet om hem te strikken voor een gesprek. Na enig heen en weer geprobeer vonden we de drijvende kracht achter Bryan, drummer MICKEY CURRY bereid om ons te woord te staan. Het was dat er die avond (in het Duitse Hannover) nog moest worden opgetreden, anders had het geanimeerde gesprek nog langer geduurd dan de ruim anderhalf uur die het nu duurde. Om te beginnen: wanneer bedacht Mickey dat hij wilde gaan drummen?

Ik was toen een jaar of tien en ik zat toen natuurlijk nog op school. Ik kreeg drumles van m'n leraar, een half uur per week. M'n ouders kochten toen een drumstel voor mij, een Gretsch, nog steeds mijn favoriete drum, ik heb 'm nog steeds. Ik speelde thuis en op school en daar zat ik in bandjes. De muziekleraar leerde ons allemaal een instrument te bespelen, bijvoorbeeld saxofoon, piano, viool en drums. Hij leerde mij simpele dingen zoals hoe ik de sticks moest vasthouden.

Je kunt dus ook noten lezen?
Jazeker, alleen niet zo snel als het zou moeten, maar ik kan het wel. Dat heb je bij sessie gewoon nodig, producers hebben alles op papier staan en dan kun je natuurlijk niet zomaar iets gaan verzinnen, je moet in de eerste plaats datgene doen waarvoor je bent ingehuurd. Ik doe precies datgene wat ze van me vragen, als de artiest en de producer maar tevreden zijn, daar gaat het om. Ik probeer natuurlijk wel om mijn gevoel er in te leggen.

Wat vind je doorgaans achteraf van het resultaat?
Ik hou wel van de meeste dingen als ze klaar zijn. Ik luister naar het werk van de technicus, de mixer, de producer en de andere muzikanten. Ik wil natuurlijk horen wat ze met de drums hebben gedaan. Soms ben ik er blij mee, soms ook niet. Je kunt er helaas niets meer aan veranderen. Maar ik mag blij zijn dat ik zulke dingen mag doen. Het is leuk en vlijend voor mij dat mensen mijn drums willen horen!

Bryan is Canadees en woont in Vancouver. Jij bent Amerikaan en woont in Connecticut, vlakbij New York, helemaal aan de andere kant van Amerika dus. Hoe hebben jullie elkaar ontmoet?
Ik werkte in New York toen Bryan mij opbelde in 1981. ik werkte toen met Hall & Oates aan "Private Eyes". Een paar maanden daarvoor had ik gewerkt met Bob Clearmountain. Hij belde mij op en zei dat hij demotapes had van een Canadese figuur en hij zei: ik wil graag dat jij hierbij de drums gaat bespelen. Ik vroeg: wie is dat dan? Bryan Adams, zei Bob. Nooit van gehoord, zei ik weer. Maar goed, twee weken later zat ik met Bryan in de studio "You Want It You Got It" op te nemen. Vanaf dat moment zit ik dus bij Bryan, al ben ik er wel af en toe wegens andere verplichtingen niet bij geweest.

Wat was je eerste indruk van Bryan?
Hij leek zo jong, maar toch is hij maar drie jaar jonger dan mij. Hij had veel energie en prima songs. hij speelde mij de songs voor en dat klonk zo goed... Hij is nog steeds zo, sommige nieuwe songs doen mij aan die oude tijden terugdenken. Of Bryan door het sukses veranderd is? Nee, eigenlijk niet. Hij is erg blij dit allemaal mee te maken. Het sukses is mooi en hij is èn zanger, èn komponist èn performer. Het is voor mij ook geweldig om hiervan deel uit te maken.

Is het nu Bryan Adams of Bryan Adams en Band?
Dat weet ik eigenlijk niet. We zijn er voor hem. Hij belt mij en dan kom ik, hij is mijn eerste prioriteit. Het is wel moeilijke voor mij geworden omdat ik helemaal niet meespeel op "Wakin' Up The Neighbours". Het zijn allemaal komputerdrums op het nieuwe album. De afgelopen drie jaar had ik dus veel vrije tijd omdat ik niet met Bryan werkte. Waarom komputers? Dat ligt natuurlijk aan Mutt Lange. Hij werkt nu eenmaal met z'n komputers, zo maakt hij zijn platen. Live klinkt het natuurlijk heel anders. ik probeer live de komputer te evenaren of eigenlijk te verbeteren qua sound, maar het klinkt anders en het voelt anders ik probeer de balans tussen de komputerdrums en de echte drums te vinden. We blijven het proberen, al was het alleen maar voor de lol. De mensen in Europa komen graag naar ons kijken, alle konserten zijn ruim van te voren uitverkocht. In de States doen wij het ook wel goed, maar over het algemeen gaan daar niet meer zoveel mensen naar konserten.

In 1991 tourden jullie met ZZ Top in Europa. Wij zagen het konsert in Keulen. Na een kwartiertje ZZ Top hadden wij het eigenlijk al gezien.
En gelijk hadden jullie! Ik hoorde dat veel meer. Ik vind ZZ Top best wel leuk hoor, maar het is me wat te bombastisch geworden. Ze hebben ook maar een paar goede songs vind ik.

Je vertelde net dat je niet meespeelt op "Wakin' Up The Neighbours". Toch staat je naam op de hoes vermeld. Krijg je er nu ook royalties van?
Nee, helaas niet. Ik probeerde diplomatiek te zijn, mijn naam staat er wel op, omdat ik op alle elpees meespeelde. Mijn naam werd en wordt altijd geassocieerd met het werk van Bryan. Hij dacht dat als hij mijn naam erop zou zetten, de mensen ons meer zouden zien als een band. Heel leuk natuurlijk, maar de mensen moeten geen verkeerd idee van mij krijgen. Ik wil niet liegen, want dan krijg je zo'n Milli Vanilli effekt. Ik ben drummer en ik wil geen credits voor iets wat ik niet heb gedaan.

Heb je Mutt Lange nog ontmoet?
Ja, ik heb de bekkens nog bespeeld voor het album, over de drumkomputer heen. Die kan namelijk geen goed bekkengeluid produceren, dus moest ik komen om de bekkens te slaan, hij sampelde die sound en sloeg die weer op in zijn komputer. Hij is op dat gebied een groot talent. Maar ja, je moet er van houden hè? Ik houd toch meer van echte drums.

Wat is het verschil tussen Bob Clearmountain en Mutt Lange als producer?
Bob is veel meer performance-georienteerd en hij houdt van een live-sound, hij houdt meer van het moment waarop er iets gebeurt als je speelt. Hij wil het beste uit je halen. Mutt Lange echter is erg methodisch en erg precies, elke noot moet exakt op de juiste plaats staan. Ik heb eigenlijk ook niet zo lang met Mutt gewerkt om het precies te weten. Over één ding kunnen we het in elk geval wel eens zijn: hij doet er wel erg lang over!

Schrijf je zelf ook songs?
Thuis schrijf ik voor mezelf songs, niet zoveel als ik wel zou willen en zou kunnen. Ik schrijf graag en ik zing ook graag. Ik heb daar verder geen plannen mee hoor, het is gewoon een hobby. Misschien gaan Keith (Scott, gitarist van Bryan Adams en grote vriend van Mickey) en ik nog wel eens samen iets doen. Bovendien heeft een vriend van mij een studio in New York, dus zodra ik tijd heb ga ik daarheen om nummers op te nemen, met Keith op gitaar, Dave (Taylor) op bass en Tommy (Mandel) op keyboards.

En draagt de zanger dan een wit t-shirt en een vaal blauwe spijkerbroek?
Ja dat kan best, want zo loop ik er zelf ook vaak bij. Maar voor een projekt als dit zal ik Bryan waarschijnlijk niet benaderen, als je dat bedoelt.

Voordat jullie op toernee gaan wordt natuurlijk uitgebreid gerepeteerd?
Ongeveer een week lang repeteren we de hele set met alle songs die we er zo nu en dan tussendoor doen. We hebben dan wel een vaststaand repertoire van songs die we elke avond spelen, maar we doen er regelmatig andere songs tussendoor om het spannend te houden. De volgorde van de songs is ook haast elke avond weer anders, al zijn er natuurlijk wel vaste items. Deze keer hebben we voornamelijk de nieuwe songs ingestudeerd, omdat we die immers niet als band hebben ingespeeld en de oude songs zitten er natuurlijk nog steeds geramd in! We hebben daarna in Londen een grote zaal afgehuurd en daarin met het licht en het geluid gespeeld, dus in totaal zijn we twee weken met de voorbereidingen bezig geweest. We hadden na de toernee met ZZ Top precies twee weken rust en daarna begon het weer voor ons.

Wat vindt Bryan ervan dat jij ook interviews geeft, of heeft hij daar niets van te vinden?
Hij vindt dat prima, ook al omdat veel fans in drummen geïnteresseerd zijn. Ik heb in Europa een paar interviews gegeven voor drumtijdschriften en in de States voor het Modern Drummers Magazine. Bryan vindt het OK en ik vind het erg leuk om te doen, zeker als je, zoals nu, eens wat andere vragen krijgt dan die geijkte vragen. Ik zeg dit niet om te slijmen hoor, ik meen het echt! (Dank je wel!)

Als een band van jouw kwaliteiten wil profiteren, hoe gaat dat dan? Moeten ze dan jouw manager bellen?
Ja, ze bellen of met mijn manager of met mij persoonlijk. Ik zeg eigenlijk altijd ja, want ik hou erg van drummen en het is iedere keer weer een uitdaging om met een andere band of artiest te werken. Het is bovendien mijn beroep en het is een grote eer voor mij als ik gevraagd wordt. Ik probeer dan ook zoveel mogelijk sessies te doen.

Je speelde o.a. op "Hey Stoopid" van Alice Cooper en op het nieuwste album van The Cult.
Ja, en op de nieuwste van Cher, Keith speelde daar trouwens gitaar op en op de cd's van David Mullen en Mitch Malloy (een Bon Jovi cloon) speelde ik ook. Ik moet mezelf natuurlijk wel zien bezig te houden.

Wilde The Cult jou niet mee op toernee hebben?
Ja, dat wilden ze zelfs heel graag, maar ik zit nu vast aan Bryan. Ik heb de laatste twee albums met hen gedaan en ik vind ze fantastisch om mee te werken, maar zoals gezegd is Bryan mijn eerste prioriteit. Wij hoorden fluisteren dat jij te duur was... Dat heeft Keith zeker gezegd. Bryan betaalt wel meer dan The Cult zou kunnen betalen, maar dat is niet de reden. Het gaat mij niet primair om het geld. Michael Lee is nu de nieuwe drummer van The Cult, hij is erg goed. Ik heb hem gezien en gesproken tijdens de ZZ Top tour en ik heb The Cult op hem attent gemaakt, want ik vind hem echt een groot talent. Hij deed een auditie in L.A. en werd aangenomen, Hij kreeg trouwens meteen de zak bij Little Angels toen zij hoorden dat hij een auditie ging doen... Wat geeft het, hij is goed voor The Cult en Little Angels hebben vast en zeker snel weer een goede drummer. Ikzelf ben waarschijnlijk te zeer verknocht aan Bryan. Met Alice Cooper had ik ook wel op toernee gewild.

Sinds het sukses van "(Everything I Do) I Do It For You" wordt de video hiervan en ook die van de daaropvolgende singles veel vertoond. Word je nou veel herkend in de supermarkt en zo?
Nee, gelukkig niet. Bryan is wel de pineut. ik haat video's, je wordt zo herkenbaar, ik wil alleen maar drummen en verder niets. Daarom heb ik ook zo'n groot drumstel in die clip, ik kan me er lekker achter verbergen, niemand kent me daarvan.

Kun jij veel verschillende stijlen muziek spelen?
Ja, ik speel voornamelijk rock'n'roll, maar tijdens sessies moet je vanalles kunnen spelen. ik heb gewerkt met Los Lobos op "La Bamba", dat was erg latin-getint. Carly Simon's "Let The Rivers Run" van de film "Working Girl" was weer iets geheel anders en daarna weer The Cult, dan moet je zo hard slaan als je maar kunt. Trash metal heb ik nog niet gedaan, maar dat zou ik best eens willen doen, Ik wil ook wel fusion en country doen, ik wil alles kunnen eigenlijk.

Oefen je trouwens veel?
Nee, toch niet. Ik speel wel vaak en dat is eigenlijk ook een soort van oefenen. Je moet de technieken beheersen en je moet iedere dag minstens één uur spelen, dat is echt noodzakelijk. Maar dat lukt me doorgaans zonder problemen, zeker als ik sessies doe of op toernee ben.

Wie zijn je favoriete drummers?
Keith Moon is één van mijn helden, evenals John Bonham, Gene Krupa, Buddy Rich en Max Roach. Ook veel studiodrummers uit de zestiger en zeventiger jaren vind ik goed, zoals Benny Benjamins van Motown, Al Jackson van Otis Redding, Booker T and the MG's, Jim Gordon, Jim Keltner en Jeff Porcaro. Leer je van die mensen? O ja, altijd. Ik ga zoveel mogelijk kijken. ik zag pasgeleden Max Roach, geweldig was dat. Tijdens de opnames van het Cult album gingen we naar een club en daar zagen we Elvin Jones spelen, oud maar heel erg goed. Billy Cobham vind ik geweldig en Danny Seraphine van Chicago is ongelooflijk goed. Ik had vroeger alle elpees van hen, hij was toen mijn grote voorbeeld.

Veel bekende muzikanten hebben een endorsement met een muziekinstrumentenfirma. Hoe zit dat met jou?
Ik heb een endorsement met Yamaha drums, Zildjian bekkens, Remo drumpads en Colado drumsticks. Aan drumclinics kom ik helaas nauwelijks toe. Ik heb in de afgelopen twee jaar precies twee clinics voor Yamaha kunnen doen.

Jouw reaktie op de naam Keith Scott:
Idioot, klootzak, malloot, langharige hippie met komkommervingers, een non-gitarist! Nee, even serieus. Ik hou van hem, het is een van mijn beste vrienden en een prima gitarist. hij speelt met zo ontzettend veel gevoel. We maken erg veel plezier tijdens de toernees, zoals jullie wel gemerkt hebben. Steeds als een van ons een interview heeft probeert de ander de journalisten te bewegen iets geks te vragen. Na afloop vragen we dan aan hen hoe de ander er op gereageerd heeft.

We nemen aan dat je een gezinsleven hebt, is dat vol te houden met zo'n baan als de jouwe?
Ik ben getrouwd en mijn vrouw werkt ook, dus ze zit zich niet steeds te vervelen als ik van huis ben. Ik kom uit een groot gezin, ik heb zes broers. De familie van mijn vrouw is trouwens ook groot, we hebben veel familie in Connecticut, dus veel verjaardagen en tijdens toernees bel ik iedere dag naar huis, dus dat zijn steeds hoge telefoonrekeningen.

Hoe reizen jullie van konsert naar konsert?
In Duitsland hebben we auto's tot onze beschikking, want hier mag je lekker snel rijden en daar houden wij Amerikanen wel van, want thuis mag dat niet. Vandaag vlogen we van Frankfurt naar Hannover en we vliegen na afloop terug met een kleine privé-jet, waarmee we ons door Europa verplaatsen. Maar als de afstand tussen twee plaatsen niet al te groot is gaan we lekker per snelle bolide! Mijn vrouw komt ook af en toe even een weekje over, dat is altijd erg gezellig. Omdat ze zelf ook werkt kan ze meestal niet langer blijven. Omdat we nogal lang op toernee blijven is dat de enige manier om elkaar vrij regelmatig te zien. Na Europa, Canada, Australië en Japan in 1991 het eerste deel van de Amerikaanse toer, daarna de zomer in Europa en dan het tweede deel van de Amerikaanse toer. Ik hou niet erg van het touren in de winter, ik hou namelijk niet zo van de kou en het kan met name in Canada nogal koud zijn. Mijn favoriete land is Nederland, en dat zeg ik niet omdat jullie daar vandaan komen. Overigens vind ik heel Europa mooi, het is steeds weer erg verschillend, soms zelfs in één land zoals in Duitsland. Italië vind ik ook leuk al is het daar politiek gezien maar een zootje, maar het eten is er wel erg lekker!

Hoe zou Bryan reageren als jij ineens een drumsolo zou gaan doen?
Hij zou het wel leuk vinden, maar ik doe geen solo. ik haat drumsolo's spelen. Ik speel denk ik niet interessant genoeg om een drumsolo te kunnen doen. Ik ben een meer song-georiënteerde drummer, ik speel op mijn gevoel. Ik laat drumsolo's liever over aan mensen als Steve Gadd of echte solodrummers als Buddy Rich (R.I.P.). Of ik verder nog instrumenten bespeel? Ik speel een beetje piano en een beetje gitaar. Ik ben helaas linkshandig, al speel ik drums wel rechtshandig. Verder heb ik thuis een synthesizer staan waar ik wel eens wat op speel. Ik schrijf ook wel teksten, meestal zijn het liefdesliedjes, over relaties maar soms ook over bijvoorbeeld het milieu of over oorlog en over gewone dagelijkse dingen. Ik heb al veel liedjes geschreven, maar er is er nog niet één af!

Tot zover het gesprek met Mickey Curry, die ons naderhand nog een lijstje bezorgde met daarop een opsomming van de platen waarop hij meespeelde. Om een aantal namen te noemen: Hall & Oates, Carly Simon, Elvis Costello, tijdens Live Aid begeleidde hij o.a. Mick Jagger & Tina Turner, Los Lobos, Steve Winwood, Tina Turner, Debbie Harry, Roy Orbison, Survivor, Little Ceasar, David Bowie, Paul Laine, Richard Thompson, Cher, Alice Cooper, The Cult en Bryan Adams natuurlijk. Dit zijn slechts een paar namen van artiesten waarmee Mickey heeft gewerkt.

Bryan Adams official website: http://www.bryanadams.com/

Interview: Harry Pater en Henry Knegt

Fotografie: Henry Knegt