Kane

KANE

Dinand Woesthoff -zang
Dennis van Leeuwen -gitaar
Tony Cornelissen -gitaar, achtergrondzang
Aram Kersbergen -bas
Cyril Directie -drums

CD: AS LONG AS YOU WANT THIS (BMG)

Zaterdagavond, 26 februari 2000, Podium Hardenberg.

Al weken lang stond de telefoon roodgloeiend voor kaartjes van Kane, het was op een gegeven moment heel vervelend om steeds weer nee te verkopen, maar ja dat komt ervan als je op een gegeven moment heel populair aan het worden bent. De cd van Kane had een zeer explosieve verkoop, namelijk 28.000 binnen twee weken. Dat is heel behoorlijk voor een beginnende band.
TMF en 3FM hebben daar hun bijdrage natuurlijk ook aan geleverd.
De platenmaatschappij heeft dan ook hele grote verwachtingen van deze band, aldus Sandra Bulthuis van BMG. Zij hebben heel veel tijd en moeite aan deze band besteed om Kane zo goed mogelijk te promoten.
Om terug te komen op Podium Hardenberg: voor dat het concert begon waren er al veel jonge meisjes aanwezig om een glimp van hun idolen op te vangen. Na de show mochten 10 gelukkige meisjes kennis maken met de heren. Het was na afloop heel gezellig (volgens Astrid).
Voor het optreden had ik een gesprek met de frontman van Kane, Dinand.

Ik heb je bio gelezen, wat is jouw mening over deze bio, of heb je hem zelf geschreven?
Ach, weet je het is allemaal zo opgepompt, ik ben niet zo met bio’s bezig, ik lees zoveel over ons.

Hoe zijn jullie aan de naam van de band gekomen?
We hebben de band genoemd naar de film van Orson Welles, Citizen Kane. Ik vond dat een goede naam voor een band. We hebben ook getekend onder die naam en toen bleek dat in Zweden ook een band met die naam bestond. We hebben toen naar andere namen gezocht, maar ja dan maak je van je baby die Henk heet opeens Piet en toen bleef uiteindelijk Kane over. Ik ben er nu aan gewend en ik vind het een sterke naam.

Ze zitten je in deze band te koppelen aan post-grunge, wat is je mening hierover?
Ach het maakt mij niet uit, iedereen schrijft wat. Als ik iets nieuws hoor dan stop je het ook in een bepaald hokje, dat is menseigen. Wij worden in een hokje gezet met Live, Pearl Jam en Creed en ik vind dat een goed hokje. Iedereen moet maar zeggen wat hij of zij ervan vindt.

Neem jij een voorbeeld aan die zangers?
Nee, wij maken muziek, omdat wij dat leuk vinden. Ik snap de vergelijking, want het is stuwende gitaarmuziek, wij hebben het wiel niet uitgevonden. Wij zijn wel beïnvloed, maar dat is toch divers.

Jij schrijft de meeste songs, wanneer schrijf je ze?
Het komt gewoon opborrelen, ik hou het liedje in mijn hoofd en dat blijft wel hangen. Ik pak dan een gitaar en zoek dan waar het precies zit. Dat liedje is er al voor mij, anders kan ik het niet verklaren. Het is alsof je een pad ziet, waarvan je de ingang ziet, de deur doe je open en je loopt door en je komt in een liedje. Zo zie ik dat. Ik ga er nooit voor zitten. De laatste tijd schreef ik niet, maar deze week ben ik weer begonnen. Na de release van het album tot nu heb ik geen tijd gehad. De muziek en de tekst zijn er tegelijkertijd, want als ik een accoord heb, dat heeft een bepaalde sfeer, kan vrolijk zijn of donker. Bij een donker eerste accoord zal nooit een vrolijke melodielijn komen of een tekst. Die 2 gaan hand in hand en zij hebben raakvlakken met elkaar. Bij een bepaald accoord komt klaarblijkelijk een bepaald woord, Die woorden zet ik achter elkaar en kijk dan waar het over gaat. Dat is de magie van muziek.

Hoelang ben je al aan het schrijven?
Ik schrijf vanaf mijn 14^e jaar en ik ben nu 27. Wij zijn dus al een tijdje bezig. Wij komen allemaal uit bandjes, die jarenlang hebben lopen te kloten met bandjes rondsturen etc.

Zijn jullie nu opeens beter geworden?
Van de oude liedjes heb ik heel wat gebruikt voor dit album, voor elk liedje enkele onderdelen uit de oude. Om succes te hebben is het niet alleen de muziek, maar alles moet kloppen. De muziek is wel het belangrijkste, maar je kan nog zoveel mooie muziek maken, maar als je altijd maar thuis zit en niemand hoort het dan kom je ook nergens en je moet mazzel hebben om op de juiste tijd op het juiste moment, plek etc.

Heeft TMF ook een belangrijke rol gespeeld?
Nou dat kwam pas later, maar je kunt ze gebruiken. We deden pas zaken met ze toen de cd naar de drukker ging. Sommige mensen zeggen wat gaat het snel, maar ze vergeten dat we al jaren bezig zijn. We hebben op onze eigen manier het verhaal met de bandjes meegemaakt. Ik ben blij dat het zo gegaan is. In twee weken hebben we 28.000 exemplaren verkocht, dat is geweldig, bizar. De afgelopen 4 weken speelden we voor afgeladen zalen. Er staan rijen voor de deur, ik vind het te gek Dit is wat wij doen en zoals wij muziek willen maken en al dat succes is te gek, want dat heb je nodig om muziek te kunnen blijven maken, op die manier zoals wij dat willen doen. Alleen de muziek komt op de eerste plaats en dan moeten de mensen zelf maar beslissen of ze die mooi vinden of niet. Als je het niet tof vindt moet je die cd niet kopen en anders wel. Veel mensen vinden het tof en dat is goed, perfect. Het is wel bijzonder, er zijn weinig verhalen van bandjes bekend waar het zo’n aftrap neemt, dat is heel apart. Je merkt in de pers dat er een kamp voor en een tegen is. Sommige mensen kunnen dat niet uitstaan.

Jullie staan nu onder contract bij BMG, hebben zij ook bijgedragen aan het succes?
Absoluut, je moet het zo zien, in deze band zitten 5 mensen, maar dat bandje maakt muziek en denkt na hoe we dat zo goed mogelijk op alle fronten aan de man kunnen brengen. Echter, je hebt een goede platenmaatschappij en een managementteam nodig en dat maakt alles tot een goed team. Als je kijkt naar het bedrijfje KANE, dat bestaat uit een mannetje of 20, die daar flink mee bezig zijn en BMG heeft een groot deel voor haar rekening genomen.

Richten jullie je nu op de Nederlandse markt of internationaal?
Voordat je in het buitenland iets kunt doen moet je in je eigen land bewijzen dat het iets wordt. Nu kan het wel, maar ja wat is het buitenland, dat moet je ervaren bijvoorbeeld Duitsland. Je moet er honderd procent voor gaan je hebt maar een kleine kans nodig, dat hebben we nu ook gehad.

Je schrijft nummers, andere leden ook. Hoe gaat dat en wat komt op de CD?
Dennis en ik zijn met het bandje gestart. Aram en Cyril kwamen er later bij. Nadat het materiaal allemaal al klaar was. Hoe het in principe gaat met Dennis en mij, als hij een ideetje heeft voor een liedje laat hij dat aan mij horen. En meestal maak ik het dan af.

Hebben de anderen dan wel meegespeeld op de CD?
Tony heeft gespeeld en gezongen en Aram ook, alleen Cyril niet. Zijn naam staat wel op de CD. De eerste single kwam een half jaar geleden uit en toen kwamen er nog mensen bij. We zijn als vier mans formatie gecontracteerd. Maar de drummer en de gitarist konden het niet meer aan. Toen moesten we op zoek naar nieuwe leden en die vind je niet direct. Hans Eikenaar heeft enkele drumpartijen gespeeld en Tjeerd van Zaanen de gitaar. Tjeerd was vooral gitaar technicus om alles op te nemen. Tjeerd had ook een andere manier van spelen dan wij. Daarom speelt hij ook op de cd, het kleurt het net even anders. Het werkte af en toe heel goed. Er ligt bij ons geen ego dat wij zonodig alles zelf moeten doen. Wij gaan als een team in de studio zitten werken en het is echt een team. Als we het op een aantal manieren kunnen doen dan doen we dat.

Jullie hebben 2 studio’s gebruikt, de Wisseloord Studio’s en die van Arnold Mühren. Hoe kwam dat zo?
Damn those eyes, Hands en onze eerste single hebben we in eerste instantie opgenomen bij Arnold Mühren, we hebben daar de basis voor die nummers gelegd. Daarna zijn we eigenlijk in Wisseloord aan de slag gegaan. Dat was meer onze plek. Daar konden we lekker in Hilversum zitten, waar we toch al constant zaten. Studio 2 was helemaal van ons. Een relaxte werksituatie. De studio van Arnold was ook wel te gek, maar het is zo gelopen en daar hebben we alles afgemaakt. Uiteindelijk hebben we in heel Wisseloord gezeten, namelijk 2 weken in 1, 2 maanden in 2 en in 3 en toen nog een zelfgemaakt studiootje. Het was helemaal goed, ik ben erg tevreden over Wisseloord. Ricardo van Billy The Kid vond het niet zo gezellig. Wij hadden er ook bekenden lopen en dat klikte. Ik zag ook op tegen Wisseloord, een grauwe betonmassa, maar wij namen kaarsen mee en de mensen die er waren vonden ons te gek. Ik zou er zo weer naar toe gaan.

Het hoesje van de cd, wat was daarin jullie aandeel?
We hebben de cd eerst uitgebracht als digipack (15.000 ex.), maar ‘t ontwerp daarvoor was ons idee en dat hebben we uitbesteed aan iemand die dat volgens ons zou kunnen. De kartonnen versie is geweldig, te gek maar die was binnen een week uitverkocht. De hele lay-out is helemaal van ons.

Wordt hier ook een lp van geperst?
Dat wil ik wel, helemaal te gek, het is nu ongebruikelijk, maar het kan wel, absoluut. Ik ben er helemaal voor.

Je gebruikt ook een uitspraak van de WHO – Maximum R+B. Is dat jouw favoriete band?
Nee, dat niet, mijn favoriete band was U2, Living Colour en Elvis Presley. Wij kwamen met de maximum R&B, omdat iedereen zo’n hokjesgeest kreeg, probeerden we onszelf in een hokje te duwen en we wilden een goede rock ‘n’ roll plaat maken. Ik zat een boekje van de WHO te lezen en ik zag dat rock ‘n’ roll verhaal aan mij voorbij trekken. Zij hadden MAXIMUM RHYTHM ‘N’ BLUES en dat vonden wij helemaal geweldig. Uiteindelijk staat het wel op een aantal dingen, maar het heeft geen zin voor ons om nog eens een extra hokje te geven aan iets wat zo enorm subjectief is. Mensen maken er hun eigen dingen van en ik vind het allemaal best en dan krijg je termen van post-grunge, ouwe rock etc.

Er staan nogal wat bedankjes op de cd. Wie is eigenlijk Diana?
Dat is mijn zuster, Miss Crapp. Zij is degene die voor ons alle merchandising doet. Er komt een hele lijn van en dat bedrijf heet Crapp. Het bedrijf is van mijn zus, vandaar die naam. Een persoonlijk bedankje.

Er zijn nu 3 singles van deze cd gehaald. Wie heeft ze gekozen?
Dennis en ik kiezen ze samen met de A&R afdeling van de platenmaatschappij. En we verschillen eigenlijk nooit van mening. Er blijven meestal 2 kandidaten over en dan kies je meestal gevoelsmatig. Dat hebben we met de eerste 2 gedaan en voor de 3 single ging het om het liedje hands en I will keep my head down en Hands is een vrij commercieel liedje en dat gaat de breedte in en Head down vinden we het sterkste liedje van de plaat. We hebben dus gekozen voor Head down en ik ben onwijs benieuwd. Niemand kan gaan zeggen, dit gaat ‘m worden. Het blijft een gok, de mensen bepalen of het iets gaat worden.

Vind je het niet bijzonder dat er van een cd 3 singles komen?
Ja, maar het zijn singles, ik sta er voor 100% achter. Misschien komt er nog wel een en dan is het op. Er moeten wel singles op staan. Het gaat nu wel prettig met ons, het zijn geen nummer een hits. Dat kan ook niet met die muziek die wij maken, tja daar is weinig plek voor in de charts en die plekken die er zijn daar moet je voor knokken tegen de rest. Er komen dus maar weinig plaatjes boven de 30. De meeste blijven hangen in de 60. Wij doen het dus goed. Zij willen ons gelukkig wel draaien op de radio. De eerste single ging prima op Radio 3, zij hebben ons als het ware geadopteerd en dat is later overgeslagen naar Radio 538 en Veronica. Ik kan niet klagen vanwege de airplay.

Het logo van Kane, daar ontbreekt het bovenste stukje.
Ja, dat klopt, we vonden het leuk en hoe kun je op een simpele manier een kleine aanpassing maken. Ze zijn toen een beetje gaan schuiven en wij vonden het tof. Weet je wat het is met die naam en ook met het aftoppen ervan. Wij vinden het leuk en er zit ook geen dieper liggende gedachte achter, maar soms zijn dingen leuker en soms werkt dat.

De producers Henkjan Smits en Haro Slok hebben samen het album geproduceerd. Wilde je niet alleen produceren en wat hebben zij precies gedaan?
Het is eigenlijk zo gelopen, er was nooit sprake van dat ik dit alleen wilde doen. Ik wil geen cd alleen produceren. Het opnemen is een proces, een goede producer kan je zoveel nieuwe en goede dingen leren en in dit verhaal is het zo: voor deze 2 producers was rockmuziek helemaal nieuw en wij waren het rockelement, maar om een of andere reden klikte het. Toen hebben wij gezegd laten we het met z’n drieen doen. Het heeft voor ons goed gewerkt. Voor de volgende plaat nemen we weer een ander. Henkjan deed vooral de zang en Haro keek meer naar het goedkeuren van de liedjes. Wij deden meer de invulling van de rest. Dat is meer het producersverhaal. Deze plaat is zo’n enorme leerschool geweest. Het viel mij zwaar tegen moet ik je zeggen. De plaat daar hebben we best lang over kunnen doen, maar het is keihard werken en dat vind ik niet erg, maar je weet zoveel niet, dus je moet een heleboel leren en je moet eraan wennen. De studio is totaal anders dan live.

Was dit jullie eerste kennismaking met opnemen in de studio?
Eigenlijk wel als je de demo’s niet meerekent, maar dit zijn DE STUDIO’S. Als we 2 weken in 1 zitten, dan stond ik wel eens zo van U2 heeft hier ook gestaan, heftig en dat is leuk.

Damn those eyes is analoog opgenomen, geldt dat ook voor de andere songs?
Ja, alles is analoog opgenomen, voor de drumsound is analoog voor onze muziek het beste en zoveel verstand heb ik er niet van, maar ik heb mij door Ronald Prent laten vertellen, dat als je drums gaat opnemen en het komt op de band te staan, dan verflintert het en wordt net iets vetter en digitaal is boom : alles zoals het is. Daarom hebben we daarvoor gekozen. Het was niet, omdat digitaal over het algemeen duurder is, maar wij zaten op een gegeven moment met zoveel banden per liedje, een brok ellende. Een vrachtwagen vol banden die naar België moesten, maar voor onze muziek is ons ons geadviseerd om het analoog te doen en ik vind het ook wel z’n charme hebben.

Staan alle liedjes die je hebt opgenomen op de cd?
Dit zijn wel alle liedjes die we hebben opgenomen en op de volgende single komen 2 remixen te staan. Een kennis van ons heeft die gemaakt. Op vrij korte termijn gaan we de studio in om enkele nieuwe nummers op te nemen, een beetje aan de slag voor het nieuwe album. Ook al komt de plaat pas over een jaar uit, je gaat nu schrijven en die liedjes een beetje demoën en dan kan je relaxed opnemen. Ik heb deze week 3 liedjes geschreven en dat zijn fijne liedjes en ik sluit niet uit dat er een van op de plaat komt. Ik zit nu al met mijn hoofd bij de volgende plaat en we vinden deze plaat OK, maar de volgende wordt beter.

Meestal is voor alle bands de eerste plaat de beste?
Ja, dat probeer ik te vermijden, want ik zie het als een leerproces. Voor mij is het niet zo, maar als je kijkt naar een band als Pearl Jam, tja de eerste plaat is de beste. Als je kijkt naar de Police, die maakte een ontwikkeling door. Je moet echter succes hebben om een nieuwe cd te maken. Wij hebben nu met zoveel geweld een deur ingetrapt en een ding is zeker er komt een nieuwe plaat. STERKER: we krijgen nog meer vrijheid en we hadden toch al niet te klagen.

Heb je ook problemen met het maken van engelse teksten?
Teksten maken vind ik moeilijk, dat sowieso, want mijn moedertaal is niet engels en zeker geen spreektaal. Ik kan me wel redden in het engels, maar het is toch net anders. Je vertaald altijd vanuit het nederlands naar het engels en sommige dingen kloppen dan gewoon niet. Dus wat doe ik, ik schrijf teksten en daar heb ik een zware dobber aan. Het is niet de sfeer van de tekst, want die is gelijk daar, maar om er een tekst van te maken, ja, ik geloof niet dat ik het erg leuk vind om dat te doen. Uiteindelijk ben ik wel blij dat het af is en dat het goed is. De ene tekst vind ik beter dan de andere, ook dat moet je ontwikkelen. Het zou nu slecht zijn als ik zei: deze plaat daar kan ik niet meer overheen qua tekst en muziek. Daar geloof ik helemaal geen reet van, terwijl ik hier wel voor 100% achter sta. Als ik de teksten af heb dan laat ik ze screenen door meestal een amerikaan die de boel dan even checkt en dan komt het terug. Soms kan het helemaal niet. De eerste tekst van Where do I go now is op het randje wat kan.

Je hebt ook te maken met american slang.
Tuurlijk dan kan weer een heleboel, maar als je puur kijkt naar het grammaticale engels, het moet toch kloppen.

Ronald Prent deed de mix, heb je nog aan Erwin Musper gedacht?
Erwin heb ik leren kennen doordat ik met Anouk enkele dingen heb gedaan. Ik heb het er wel met hem over gehad. Ik wilde eerst met Erwin opnemen en met Ronald afmixen, maar dat was in een fase dat er nog een heleboel bewezen moest worden en dat het een heel duur verhaal werd. Echter Ronald had onze eerste single gedaan en hij is en blijft de mixer van KANE. Ik zou echt nog graag een keer met Erwin opnemen en dat is te gek. Het is een relaxte kerel en weet er een heleboel van af. Het klikte wel goed met Erwin, ik ben bij hem geweest in LA en dat was heel leuk.

Wat vond hij van deze cd?
Ik heb hem nog niet gebeld, hij vond de eerste 2 singles te gek. Ik ga hem eens bellen.

Zat je ook bij het mixen?
Ja, dat wel. Ronald heeft mij eigenlijk niet nodig om de mix. Hij zet het er voor 95% op, dan kwam ik met Henkjan naar België en dan gaven we onze goedkeuring. Soms was het in een keer goed of met kleine veranderingen. Niets substantieels, fijn dat je op een lijn zit.

Ze zeggen wel eens: ‘never change a winning team’?
Ja, ja, ik sluit niets uit, in een jaar kan veel gebeuren. Waar we dan zijn zo gaan we dan doen. We besteden alle tijd aan de band, 100%. Hiervoor heb ik een strandtent gehad en een studie ernaast. Superdruk en dat heb ik allemaal laten varen en dit is full-time en veel werk en ik doe de meeste perspromotie. Dit is waar we van onze 14^e mee bezig zijn, nu wij die kans krijgen en dat is heel uniek, moet je die grijpen. Dat het zo hard gaat is bizar en ’t is helemaal goed.

Ik zie vaak meisjes van 15 voor ’t podium staan schreeuwen bij jullie optredens.
Weet je wat het is, nu het zo bekend is trek je een enorm breed publiek aan en wat je dus ziet in de zaal, rockers van 16 tot 50. Hoe verder je naar achteren gaat in een zaal, hoe meer luisterpubliek en ouder. Er komen ook mensen op af voor die leuke jongens van de videoclip, maar ja.

Heb je ook zangles gehad?
Nee, mijn ademhalingstechniek zou wel beter kunnen, alleen door de jaren heen heb ik door schade en schande een manier van leren zingen onder controle gekregen en dat gaat over het algemeen vrij goed. Ik heb eigenlijk nooit last van mijn stem, alleen nu want ik ben nu verkouden aan het worden en dan ben ik dadelijk de lul, maar ja, helaas. Je probeert zo voorzichtig mogelijk te doen, maar als een gitarist ziek is…
We spelen nu 3 keer per week, volgende maand 4 keer in de week en dan de festivals. We spelen ons ziek.

Spelen jullie ook covers?
Nee eigenlijk niet, we spelen zo’n anderhalf uur en we spelen niet eens de hele plaat. Soms worden de nummers lekker lang. Je moet leren langer spelen, je kunt niet in eens 2 uur spelen, je sloopt jezelf, je moet het leren.

Dat Kane nog veel te leren en te spelen heeft mag duidelijk zijn, wij wensen hen alle succes toe in de komende jaren!

Interview/fotografie: Henry Knegt

KANE website: http://www.kane.nl