Vriendelijke mensen, maar nog bepaald geen stabiele veilige landen, waar je naar je eigen goeddunken overal kunt fietsen.
Na 35 jaar kwamen we weer terug in ZO Azië. In 1969 fietsten we al door Thailand, maar dat land was nu zo veranderd dat we zo rechtstreeks mogelijk naar voor onze nieuwe landen gingen: Cambodja, Vietnam en Laos. Uiteraard waren ze hier ook best moderner geworden, maar toch nog heel eigen. Het maakte niet uit of ze nu door een koning of communisten werden geregeerd. Cambodja is erg arm maar door de hulp die ze krijgen vol met moderne brommertjes. In Vietnam is iedereen heel druk aan het werk gegaan om zijn oorlogstrauma's te vergeten, wat aardig gelukt lijkt te zijn. Laos sluimert nog onder een gedateerd aandoend communisme, maar komt toch ontspannend op je over. De overheid had daar niet zo'n sterke arm en was je in de buitengebieden overgeleverd aan de mensen die bijna zonder uitzondering aardig waren. Hoewel een schietpartij door bandieten dan wel tot de mogelijkheden kan behoren.
De reis door ZO-Azië maakten we in januari, februari en maart 2003.
