Onderscheidingen 1e (Ne/Be) VN-Tbat

(februari 1992 - maart 1995)

Prins Mauritsmedaille

Tevredenheidsbetuiging

Complimenten-fax HQ Kiseljak

Tevredenheidsbetuiging gen. Couzy 8 sept. 1993

Het 1e (Ne/Be) VN-Transportbataljon heeft zich tijdens haar missie dikwijls bewezen onder moeilijke omstandigheden. De truckers reden transport van mensen, levensreddende en kwetsbare goederen als couveuses, voedsel en dekens over onverharde grint- of zandwegen door de bergen van centraal-Bosnië. Glibberig van sneeuw en regen, stoffig door droogte, haarspeldbochten die per vrachtwagen meerdere malen steken noodzakelijk maakten; kortom Geitenpaden optima forma. Natuurlijk waren de wegen niet verlicht en moesten de bemanningen rijden op de koplampen, want voor het donker thuis zijn was er lang niet altijd bij.

Op de Geitenpaden konden de chauffeurs namelijk van alles tegenkomen. Tegemoetkomend verkeer van locals of andere konvooien konden op de smalle bergwegen soms alleen maar verder na het inklappen van spiegels, goed gidsen en vooral stapvoets rijden. Daarbij gingen de banden deels soms letterlijk over het randje.  Wat minder voorkwam was dat de situatie ter plekke zo krap was, dat vrachtwagens in de achteruit moesten om af te zakken naar een breder deel van de weg. In de regel maakte radiocontact het verschil: weten wat tegemoet komt, maakt het mogelijk goed positie te kiezen.

Met name de centrale toevoerroute van Split naar centraal-Bosnië was goed geregeld. Deense en Engelse genietroepen onderhielden de weg en stelden zelfs richtingsverkeer in. Er was verkeersleiding over de weg die alles in de gaten hield. Aan de voet van de bergrug ving die konvooien op en hield ze tegen totdat een tegemoet komend konvooi passeerde. Wie te laat arriveerde had pech: wachten totdat er een nieuwe mogelijkheid was in het rooster.

Dat hetregelmatig fout ging, daar werden de chauffeurs aan herinnerd door stille witte getuigen als tankwagens en andere UN-trucks die in het ravijn naast de weg lagen. Het transportbataljon kreeg naast de slechte en geïmproviseerde wegen verder te maken met roadblocks van de strijdende milities wat de wachttijd aanzienlijk kon doen oplopen, terechtkomen tussen de strijdende partijen, zelf doelwit worden, onvoorziene weersomstandigheden, aanpassingen in de dagorders etc.

Dat alles is niet onopgemerkt gebleven. In 1994 ontving het bataljon de Prins Mauritsmedaille van de Kon. Ned. Vereniging 'Ons Leger' voor het 'op zeer verantwoorde wijze uitvoeren van humanitaire taken onder de vlag van de VN in een gebied van het voormalige Joegoslavië waar een totale oorlog woedde'. ''Het bataljon volbracht deze taken ondanks vele tegenslagen op voorbeeldige wijze. Sedert november 1992 gaven de militairen van deze eenheid blijk van grote opofferingsgezindheid, kameraadschap en goede teamgeest.'' (Dit is de enige keer geweest dat een bataljon deze medaille heeft mogen ontvangen.)

Het 3e peloton A-cie (de 4-tonners) kreeg 16 oktober 1993 van overste Schippers een tevredenheidsbetuiging wegens 'de omstandigheden waaronder het peloton heeft moeten opereren, waarbij de variëteit van de gestelde opdrachten naast de frequent bedreigende situaties aanleiding hebben gegeven tot een verzwaring van de taakuitvoering. Desondanks hebben zij een niet-aflatend enthousiasme en zorgvuldigheid betoond, mede waardoor en gedurende een periode van zes maanden geen verkeersongevallen bij het peloton zijn voorgevallen.'

Van het HQ te Kiseljak kreeg kamp Busovaca een fax op 24 juli 1993. Het waren de complimenten voor de inspanningen van het bataljon geleverd in het Drin-hospital te Fojnica op 19 juli 1993. (Op termijn hierover meer op deze site.)

Bevelhebber der Landstrijdkrachten luitenant-generaal Couzy gaf op 8 september 1993 een tevredenheidsbetuiging aan het gehele transportbataljon voor alle inspanningen gedaan tussen november 1992 en september 1993 bij het ondersteunen van de UNHCR, onder moeilijke omstandigheden, strijd en met oog voor de conditie van de voertuigen. Ook naar volle tevredenheid van BH Command en de UNHCR. Speciaal haalde de generaal het optreden aan in Fojnica op 19 juli 1993.

Andere gevallen van tevredenheidsbetuigingen zijn mij niet bekend. Als die er zijn, dan verneem ik dat graag!