tehchinesewallsharpei

Beetje bij beetje moesten we je verlaten
We zagen heel goed je stille verdriet

Uit de hoeken van mijn ogen
rolt mijn tastbaar verdriet.
Dit alles gebeurt stiekem,
Zodat niemand het ziet.

Het vormt zich een baan over mijn wangen,
Tot onderaan mijn kin,
Ik probeer er tegen te vechten,,
Maar het heeft geen zin.

Het streelt nu ook mijn lippen,
En ik proef het in mijn mond.
Het loopt over mijn handen,
Valt te pletter op de grond.

Uit de hoeken van mijn ogen,
Rolt mijn tastbaar verdriet.
Dit alles had ik willen delen...
Maar momenteel lukt me dat niet.

Verbaasd verdrietig , geschokt boos, kwaad allemaal gevoelens die wij
niet kunnen plaatsen.....hadden we maar..maar nu is nu ....niet.

Bijna 2 jaar lang ben je volgepropt met diverse heftige medicijnen en
dan hebben we het nog geen eens hoeveel keer je nutteloos in je eerste
levensjaar onder narcose ben geweest.

Lieverd wij stonden machteloos.....................

Via een forum? werd er ons meegedeeld dat je er niet meer bent . Dat
je de weg heb bewandeld naar de Rainbowbrigde :(.

We waren geschokt dat deze mededeling gewoon weg op een forum
gekwakt werd nee niet eerst even contact met ons opnemen dat dit zal
gebeuren niks helemaal niks.

Als we dit hadden geweten dan....... Hadden we je opgehaald
,weggehaald daar....en er alles aan gedaan om je een hondswaardig
bestaan ( terug) tegeven.
Helaas HUN hadden al besloten........

Maar lieve pluizebol heerlijke lieve kanjer . We weten dat jij in de
hondenhemel een honden bestaan kan opbouwen wat je helaas
niet heb gehad hier op aarde bij je xx baasjes.

Rust zacht kleine lieve pluizebol .....Ons verdriet is groot ...helaas al bijna
2 jaar lang ......Nu heb je je rust gevonden en ik hoop dat daar ja daar
hoog boven de wolken ze je omarmen en je een hemelhondenleven
geven. Nogmaals hier was het je niet gegund.

Claudia Willem Donatella Ricardo je zusjes Jill en Lolita

DIKKE KUS

Aan de voet van de heuvel,
dicht bij de bosrand,
ligt een weelderig en sappig
groen grasland.
Hier spelen en rusten onze
dierbare vrienden,
nadat ze tijdens hun leven ons
dienden.
En hier bij die mooie regenboog
brug,
vinden ze hun rust weer terug.
Ze ravotten in het gras, zonder
pijn of verdriet,
en spelen tot er ��n z'n baasje
weer ziet.
Dan springt hij op, en spitst zijn
oren,
deze vriendschap ging nooit
verloren.
Ze begroeten elkaar met
eindeloze kussen,
Hier komt echt niemand ooit
meer tussen.
Eindelijk hebben ze elkaar weer
terug
en tezamen gaan ze over de
regenboog brug.