"JESSY and his FLAMING STARS"

a Tribute To A Sixtiesband from Rotterdam

Dankzij de medewerking van John en Hennie Fiolet in eerste instantie en later ook nog die van Ed van Kessel, hebben we de hand kunnen leggen op een heleboel documentatie van de legendarische Rotterdamse zestigerjarenband "Jessy and his Flaming Stars". 
Het idee is toen ontstaan én uitgevoerd om daar een speciale pagina aan te wijden en die te koppelen aan de Rijnmond Rock-pagina, zodat de documentatie voor iedereen beschikbaar is. Wij hopen daar een heleboel mensen blij mee te maken.......!

De muziek die u hoort bij het openen van deze pagina is een ingekorte originele opname van "No Reply" van The Beatles,
gespeeld door Jessy And His Flaming Stars en uitgebracht op een EP in de zestiger jaren. 

Een foto (links) uit circa 1964, waarop Jessy and his Flaming Stars staan gezamenlijk met andere artiesten, v.l.n.r:
Cor van Berkel, John Fiolet, Wim Fiolet (Jessy), Ed van Kessel, Wil Stelloo, Peter Broekzitter, Cor de Herder en John van Heijst!
The Three Jackets zitten vooraan. Deze groep verwierf bekendheid met het nummer "Ut Ootootje". De foto is gemaakt tijdens een fanavond in Hotel De Keyser in Spijkenisse.

1963 was het jaar van de oprichting van "Jessy and his Flaming Stars" en de groep bestaat nog steeds! Weliswaar in een andere samenstelling, mede omdat de frontman Jessy (Wim Fiolet) inmiddels is overleden.
Diverse pogingen om daarna met een nieuwe zanger verder te gaan hadden helaas geen succes, zodat de "Flaming Stars" nu voornamelijk instrumentale muziek ten gehore brengen. 

John Fiolet, broer van zanger Wim en Flaming Star vanaf de start, was eigenlijk de initiator van de groep. Hij werkte als elektricien bij de firma Schweers in Rotterdam en hij schepte daar een beetje op dat zijn familie een beatband had. Prompt werden ze gevraagd om het eerstvolgende personeelsfeest op te luisteren met hun muziek.
Dat was natuurlijk schrikken want de mannen zaten wel bij Luut Buysman (Kilima Hawaiians) maar hadden totaal geen ervaring en ook geen spullen. Na de uitnodiging voor het poersoneelsfeest zijn ze dus direct aan de slag gegaan om van oude radio's en een goedkoop drumstel een instrumentarium te maken.
Het was op één persoon na, inderdaad een familiebandje en de samenstelling was als volgt:
zang:             Jessy (Wim Fiolet)   
sologitaar:     John Fiolet   
sologitaar:     Cor van Berkel            
zang:             Thea van Ringelesteyn-van Berkel
slaggitaar:     André van Ringelesteyn
drums:           Aad Lantinga

Na enige tijd zijn André en Thea van Ringelesteyn er mee opgehouden en kwam Peter Broekzitter er bij als bassist en Cor de Herder als drummer voor Aad Lantinga.
In deze bezetting kwamen ze in 1963 Jos de Zeeman tegen die het allemaal even aanhoorde en zei: "Het klinkt goed, maar jullie moeten wel goede instrumenten kopen. Ik zal jullie helpen en betaal het maar terug als jullie het weer verdiend hebben. Dat was gelijk een hele verbetering en dat die spullen behoorlijk O.K. waren blijkt uit de kleine foto rechts, met de nieuwe Fenders op de trap..........!

Nu begon het echte werk te komen en ze speelden o.a. voor de v.v. De Groen-Witten, in Oostvoorne, de Twaalf Provinciën in Rotterdam, de Driehoek in Rotterdam-Zuid. Ook sleepten ze verschillende prijzen in de wacht in de Theresiakerk, in Spes, in de Spil bij talentenjachten in Rotterdam-Zuid. Die talentenjachten had je veel in die dagen.

In 1964 kwam er een nieuwe samenstelling:
zang:             Jessy (Wim Fiolet)   
gitaar:           John Fiolet   
gitaar:           Joke Halbach            
sologitaar:     Errol Maitemoe
basgitaar:      Peter Broekzitter
drums:           Cor de Herder

Met deze samenstelling werd ook in België gespeeld (Moeskroen) op het Kaagconcours van Jaap van Praag, waar de band tweede van Nederland werden. maar ze speelden ook geregeld in De Spil of in de Larenkamp in Rotterdam-Zuid.

In 1965 kwam er weer een verandering in de samenstelling van de band. Joke Halbach en Errol Maitemoe verlaten de band en 
Cor van Berkel kwam weer terug als gitarist. 
In die dagen werd er steeds meer opgetreden, zoals o.a. in Cultura in Hoogvliet en Hotel de Keizer te Spijkenisse. Daar moest zelfs 
de stoomtram onder politiebegeleiding terug naar Rotterdam vanwege al te veel opgewonden meereizende fans. 
Maar de band speelde eigenlijk door heel Nederland, vooral in Noord-Holland en uiteindelijk kwamen er de vele optredens bij Nico van Marion 
in Oostvoorne. Maar nu praten we al over de periode omtrent 1968.
Er zijn in die jaren heel wat invallers geweest. Cor de Herder moest naar de marine en hij werd vervangen door Joop Fikkers (later Flash)
en Corrie van Beek (later Shocking Blue). 
Ook Peter Broekzitter moest de militaire dienst in en zijn vervangers waren: Peter van Steenhoven en Willem Wittenberg. 
In 1968 is de band uit elkaar gegaan om ons onbekende redenen.

De lezing van Ed van Kessel hiervan was echter: 
In de eerste plaats werd de muziek meer disco en waren de nummers niet te spelen voor bands (zoals je weet was alles van ons een cover van bestaande buitenlandse bands) en ten tweede kwamen er hierdoor geen nieuwe nummers meer bij. Daardoor bleef ook het publiek op den duur weg en Nico van Marion heeft ons toen de wacht aangezegd. Dat is de reden. Later zijn we dus uit elkaar gegaan en toen is naderhand "Jessy´s New Selection"  ontstaan. De nieuwe keus van Jessy (Wim Fiolet).

Maar in 1969 was er toch een doorstart met de band "Jessy's New Selection" (zie foto linksonder en rechts). 

De samenstelling van die band was: 
zang:             Jessy (Wim Fiolet)   
gitaar:           John Fiolet   
gitaar:           Dick Mudde          
gitaar:           Jan Brakshoven
basgitaar:     Hennie Kanselaar
orgel:            Ed van Kessel
drums:          Harrie Noordzij

 
Linksboven een foto uit het begin van Jesse´s New Selection. De band repeteerde in een oude autobus die we mochten gebruiken van een vriend van Harry Noordzij. Hij stond beneden aan de Spijkenisserbrug, aan de kant van Spijkenisse, waar destijds enige bedrijven waren gevestigd. Ik ken de huidige situatie daar nu niet want ik ben er al in geen jaren meer geweest. (Dit was de vroegere oefenlocatie van Late Night Set, de eerste band van Harrie Noordzij. Red) De foto is gemaakt in Café Dancing Centraal aan de Beijerlandse Laan. Sologitarist was Jan Brakshoven, tweede van links en staande tussen Henny Kanselaar en Harry Noordzij.Op deze foto is ook nog te zien Cor van Berkel, die iets later besloot niet meer mee te doen.

Deze formatie speelde veel in Café Centraal (zie foto linksonder), een heel seizoen in Deventer en 
in de kleine zalen van o.a. Togoclub Tiedemanstraat (foto helemaal links onderaan) en Arcade in Schiedam.

Deze band werd jammer genoeg in 1972 ontbonden. Enkele leden 
gingen verder met hun actieve loopbaan: Hennie Kanselaar ging naar 
Fairy Tale (via Rocking Four naar Moondogs) en Harrie Noordzij ging 
naar The Moondogs. 
Zanger Jessy (Wim Fiolet), broer John Fiolet en neef Cor van Berkel 
stopten. Van de anderen is niet bekend waar ze toen precies naar toe 
zijn gegaan. Van Dick Mudde is bekend dat hij ook nog o.a. in The 
Rocking Four  heeft gespeeld.

ENKELE ANEKDOTES UIT DIE TIJD:
Het leuke van de zaal aan de Tiedemanstraat was dat het damestoilet vlak naast het podium was, waardoor we op sommige momenten een mooi uitzicht hadden alleen was de bijkomende stank ook weer niet alles.........!

Wat we heel veel hebben gehad zijn optredens op vrijdag, zaterdag en zondag in "De Spil" aan de Dordtsestraatweg, Dit werd afgewisseld met af en toe optredens in "Centraal" aan de Beijerlandselaan. Dit "Centraal"- gebeuren was voor ons eigenlijk een opvulling voor als er geen werk was, want Centraal leende zich eigenlijk niet goed voor optredens. 
Centraal had een zaal achterin de zaak, maar daar kon niet worden opgetreden op last van de politie (geluidsoverlast buren boven) en daarom werd er altijd opgetreden in het midden van de zaak, op dat podium. 
Nou, tante Gré, de eigenaresse, heeft menige keer voor ons gestaan: "Zachter, zachter, zachter", zei ze dan. Waarop Hennie Kanselaar steevast mompelde "ik heb maar 1 knop: aan-uit" en draaide hij het volume van zijn basversterker wat hoger. 

Nog een anekdote over de New Selection. 
We hadden een weekendcontract in Deventer (zaterdag en zondagavond, gedurende 3 maanden) en vertrokken dus 's zaterdags met zijn allen naar Deventer, vanuit het huis van ome Jan, de vader van Wim en John. 
In die tijd hadden we een aanhangwagen die in Rhoon gemaakt was. Dit contract was in de zomermaanden en we bleven, gezien de afstand, over in Deventer in een pension. Allemaal op 1 kamer behalve ik, want ik vond, krent die ik was, het zonde van het geld. Waarom niet in de aanhanger geslapen met een stretchbed en een slaapzak. Dus werd de aanhanger geparkeerd op het plein van de Waag in Deventer met de deuren half dicht. Van binnenuit kon ik die redelijk afsluiten. Alle anderen gingen naar het pension en de slaapkamer was op de 3 of 4e verdieping. Iedereen ging naar boven en ze zagen aan de wand op de laatste verdieping een soort van schellenkoord hangen. Wat doet Kanselaar nu? Hij geeft met zijn dronken kop een ruk aan dat koord en in een ommezien van tijd stonden er 3 brandweerwagens en een politiewagen voor de deur. Het bl;eek dat het een brandalarm was dat was afgegaan. Nu mochten we er dus niet meer slapen, zodat iederéén  in de aanhanger moest. 
Die was natuurlijk te klein, maar geen nood, achter de aanhanger werden er wat stretchers neergezet en er werd geloot wie binnen (4 man) en buiten (2 man) moesten slapen. Ik moest buiten slapen. Op een vroege zondagmorgen in Deventer, een redelijk gelovige omgeving, waar volop mensen naar de kerk gingen. 
Wat hadden die gasten nu 's nachts gedaan. Ze hadden de auto weggeduwd, bij de stretchers vandaan en daar lag ik met  Henny Kanselaar te maffen midden op een plein in Deventer, met allemaal kerkgangers om ons heen die ons vreemd aangaapten.
Later in de maand had Jan Brakshoven het lumineuze plan opgevat om rubberen bootjes mee te nemen, Het was volop zomer en in een groot park in Deventer was een gigantische vijver. Dus gingen wij met zijn allen varen in de vijver, op zóndag!!! Op een gegeven moment zijn Wim, John en ik naar een snackbar gegaan met onze bootjes, maar de rest bleef met de bootjes achter in de vijver. Op een gegeven moment werden we, onderweg naar de snackbar, aangehouden door de politie en zegt die diender:  "Jullie komen zeker ook uit Rotterdam?" "Huh???"dachten wij, "hoe weet die eikel dat?" Maar wat bleek nu: de rest was nog aan het varen, toen de politie op aanwijzing van omwonenden hen uit die vijver plukte. Het was namelijk verboden en zéker op zondag. Het schijnt dat er één gezegd heeft: "In Rotterdam mag dat wél hoor!" Vandaar de opmerking van die agent dat we zeker ook uit Rotterdam kwamen.

REÜNIE
In 1992 was er een oproep op Radio Rijnmond van oude fans of Jessy and his Flaming Stars zich wilden melden, want zij verlangden erg naar een ouderwets avondje-uit anno jaren 60 bij Van Marion in Oostvoorne. De band pakte dit keurig op en ging keihard aan het werk om weer zo'n zestig nummers in te studeren. Dat was niet gemakkelijk, zeker niet omdat frontman Jessy inmiddels met grote gezondheidsproblemen te maken had en in een rolstoel was terechtgekomen. Maar met een klein jaar oefenen stond de band er weer en in november 1993 was het dan zover. Het optreden moest in twee avonden gebeuren want er waren zo'n 800 belangstellenden, die het allemaal nog eens mee wilden maken.
De samenstelling van die band was als volgt:
zang:             Jessy (Wim Fiolet)   
gitaar:           John Fiolet   
gitaar:           Cor van Berkel          
basgitaar:     John van Berkel (zoon van Cor)
drums:          Joop Fikkers

Na dit grote succes op de reünie heeft de band nog verschillende keren gespeeld op 25-jarige bruiloften van oude fans die elkaar bij de Flaming Stars hadden leren kennen. Op de 55-jarige bruiloft van de de ouders van Wim en John kwamen de mensen in het bejaardenhuis zelfs uit hun rolstoelen om te dansen op de muziek van de Flaming Stars. De reünies bij Van Marion in Oostvoorne zijn in 1994 en 1995 nog diverse keren herhaald en steeds met heel veel succes.
In 1996 kwam zanger Jessy te overlijden en werd het heel stil rond de band. De muzikanten die altijd achter Jessy hadden gestaan konden maar moeilijk hun draai vinden. Een poging van de zoon van Jessy mocht niet slagen, emotioneel was dit toch te zwaar voor hem. Daarna hebben meerdere zangers en zangeressen de revue gepasseerd, waaronder Erwin van der Horst, maar het lukte maar niet. Bij één van de back-to-the-sixties-avonden van de "Stichting 6-ties Zuid" in Gebouw Brederode, het voormalige Spes Bona, waren The Flaming Stars nog een keer te gast.
Een tijd heeft de band zonder zanger gespeeld en had voornamelijk instrumentale nummers op het repertoire..........!

FOTO's: Archief John Fiolet en Ed van Kessel

  
Druk op de knop en hoor de muziek anno 1964!!! En voor nog meer muziekdemo's klik op de jukebox rechts ....

    GA TERUG NAAR HOOFDPAGINA

    GA NAAR DE SITE MET ALLE ANDERE ROTTERDAMSE BANDJES

Voor het laatst bijgewerkt op 13 november 2009