Opheffing van de squadrons 320 en 321 op 14 januari 2005 te MVK Valkenburg,
een impressie:


Ontbindingceremonie van 320sq en 321sq in hangaar 7

320 sq and 321sq disbandment ceremony in Hangar 7



Een reactie van een oud-marineman: "Met een zeer verdrietig gevoel heb ik gisteren 14 januari afscheid genomen van wat mijn vliegveld was. Ik heb er vele goede jaren van mijn leven gegeven en dat wordt door een onvolwassen regering zomaar weggedaan. 
Ik ben nu 73 jaar en het was op de kopaf 50 jaar geleden dat ik het vliegveld verliet. Ik heb gisteren echt een traantje moeten wegpinken.
Vaarwel squadron 320 en 321. Wie weet, misschien ooit weer."

A reaction from a navy veteran: "With a very sad feeling I have said good bye to what was once my air base. I have spend many good years of my life there and it is disposed of by an immature government. I am 73 years old now and it was 50 years ago I left the air base. Yesterday I have said good bye full of tears.
Farewell squadron 320 and 321. Who knows, maybe some day...."

Voor meer reacties klik hier


ReŁnie in Hangaar 6

Reunion in Hangar 6










Selectie uit de collage van 320- & 321sq-foto's en memorabele langs de wand in hangaar 6

Selection from the photo wall of 320- & 321 squadron  in Hangar 6






De Steelband van het Korps mariniers verzorgde de muzikale opluistering.

The Royal Marines Steel band in action.


De (oud)-commandanten van beide squadrons mochten een letter uit de squadrondelen zagen en
kregen die letter, als herinnering, cadeau.

Recent and retired squadron commanders had to saw a character out of the squadron sign
and got that piece as a remembrance present.


In de uitnodiging die aan de reŁnisten werd gestuurd stond het verzoek om een foto mee te nemen
uit hun diensttijd om die op een fotowand te bevestigen (later zal er een fotoboek worden gemaakt)

There was a bulletin board where veterans could put a photo from there duty time on.


Het aantal aanwezigen werd geschat op tweeduizend en ondanks het einde van de beide squadrons
was het toch een gezellig samenzijn.

There were about 2000 persons present and despite the end of an era it was a very pleasant
afternoon or evening.



The flightline


De rest van het vliegveld

The other part of the air base.


De motorgondel van Atlantic 255 c/n 62 ergens op het vliegveld

Engine chassis of a SP-13A Atlantic somewhere on the base


Een mooi sfeerplaatje als afsluiting van een toch wel bijzondere dag

A picture with atmosphere at the end of a remarkable day


De laatste operationele thuiskomst

De 300 en 307 waren tijdelijk gestationeerd op Hato en vertrokken begin januari richting Holland. Onderweg werden Key West en Brunswick - USA, Greenwood - Canada en St Athans - UK aangedaan tijdens een farewell tour.
Op 7 januari 2005 werd er na een periode van 65 jaar voor de laatste keer geland op Valkenburg door de beide squadrons toen de twee Orions in stormachtig weer de wielen op de baan zetten.
Deze laatste landing werd met pijn in het hart gadegeslagen door vele Valkenburg-spotters en -inwoners.
Na de landing werd er in 'line' naar de flightline getaxiŽd waar de twee Orions met toeters en bellen werden verwelkomd door brandweer e.d.


                                                                                                                                                                       foto's Koos Heemskerk


Afscheid op CFB Greenwood, Nova Scotia

meer foto's: http://www.vpinternational.ca/EVENTS/dutchfarewell.htm


Reacties

Als een echte doorgewinterde MLDer heeft het opheffen mij tot in de botten geraakt. Ik was als embrio al een MLDer getuigt dat ik met 3 andere broers gediend heb bij de MLD ,ik was weleens waar de jongste met de grootst bek ,maar dat was van zelf sprekend als je als jongste overal de schuld van kreeg .Het deed daarom zo pijn omdat ik bij zowel 320 als 321 als BWTK gevlogen heb en plots sta je dan daar ,grijs en inmiddels kaal geworden, jou eigen VSQDRN [ want zo zijn MLDers we spreken van ons VSQDRN] wordt uitdienst gesteld ,gelukkig kan de Min van Def.de vreugde en vriendschap die ik er van heb overgehouden mij niet afpakken en dat is mij een hele hoop waard .Ik ben er van overtuigt ,dat ik waar op deze wereld MLDers zal tegen komen want wij kennen toch de kreet "Once a MLDers allways een MLDer ". Het gaat u goed.

Heb net op de site gekeken en moest bijna weer opnieuw mijn tranen weghalen.
Ik ben misschien niet als MLD-embryo geboren, maar mijn hart lag en ligt nog steeds op het vliegkamp. Ik heb er alles aan gedaan het open te houden, helaas mocht het niet lukken. De officiele ontbinding heeft mij diep geraakt, ik kan nog steeds niet onder woorden brengen (en dat voor iemand die zich bezig houdt met communicatie) wat er met mij gebeurde.
Toch heb ik tijdens de strijd om het behoud veel goede vrienden gemaakt. Ik zal jullie nooit vergeten!