©2007-2012
Tekenpraktijk Toos Sturm
Zen en Japan
In oktober 2011 zijn we met de Zen-Zang Branch naar Japan geweest o.l.v. Carolina-Koran de Ruiter. In Fukuoka zijn we onthaald door Sekko Tanaka, zenmeester en leraar van Carolina en hij ondersteund ons, door een of twee keer per jaar bij ons in Nederland te komen.
In zijn familietempel hebben we de eerste week in stilte doorgebracht. Sekko's zoon runt de tempel en wordt bijgestaan door zijn ouders en zijn vrouw, met twee kleine zoontjes. De hele familie woont bij de tempel.
Het is een prachtige plek, de tempel is heel erg mooi en ligt tegen een berg aan, met uitzicht op de haven en het stadje. Er ligt een grote begraafplaats van tombes en urnen achter de tempel, ook in de tempel zelf zijn urnen en familiealtaars in de gangen rondom de binnentempel opgesteld.
We mediteren 's ochtends om half zes met Sekko en zijn leerlingen. Na het ontbijt doen we ons werk en 's middags is er tijd voor wandelingen in de omgeving.
De bouw van de tempel is vakwerk, het vele houtwerk is strak en elegant, met mooie verbindingen, schuifdeuren met papier bekleed. In andere tempels, waren de schuifdeuren beschilderd met tijgers, kraanvogels en bergen.
We hebben een prachtige rondreis gemaakt met Sekko en zijn vriend, de vulkaanwarmte van Japan gevoeld, de rokende bergen gezien, prachtige natuurpanorama's gezien en van heerlijke maaltijden genoten. Japanners creëren ook van het opmaken van vis-, groente- en tofuschotels ware kunstwerken.
Verder hebben we ten zuiden van Kyoto de bergplaats Koyasan bezocht en geslapen in een van de tempels van het tempelcomplex. Wat een schitterende plek! In Kyoto zijn we naar Nanzenji gegaan, omdat Carolina-Koran daar meerdere keren gemediteerd, gestudeerd en gewoond heeft. Heel indrukwekkend allemaal, de zentuinen, de theeceremonie, de meditatie met Susuki in zijn tempel, de gezellige Japanners en de onvergetelijke waterval, waaronder we 's ochtends om 6 uur in ons uppie de Kanzeon galmden.
Deze reis heeft veel indruk gemaakt, de oefening was om heel dicht bij jezelf te blijven, alles met aandacht te doen, door goed op je adem te letten. En dat terwijl Japan in een sneltreinvaart aan ons voorbijvloog, je ondertussen veel indrukken opdoet, optrekken met de hele groep en daarbij toch in je eigen stilte blijven.
Door samen te zijn stimuleer je elkaar hierin, we hebben er allemaal erg van genoten.
In oktober 2011 zijn we met de Zen-Zang Branch naar Japan geweest o.l.v. Carolina-Koran de Ruiter. In Fukuoka zijn we onthaald door Sekko Tanaka, zenmeester en leraar van Carolina en hij ondersteund ons, door een of twee keer per jaar bij ons in Nederland te komen.
In zijn familietempel hebben we de eerste week in stilte doorgebracht. Sekko's zoon runt de tempel en wordt bijgestaan door zijn ouders en zijn vrouw, met twee kleine zoontjes. De hele familie woont bij de tempel.
Het is een prachtige plek, de tempel is heel erg mooi en ligt tegen een berg aan, met uitzicht op de haven en het stadje. Er ligt een grote begraafplaats van tombes en urnen achter de tempel, ook in de tempel zelf zijn urnen en familiealtaars in de gangen rondom de binnentempel opgesteld.
We mediteren 's ochtends om half zes met Sekko en zijn leerlingen. Na het ontbijt doen we ons werk en 's middags is er tijd voor wandelingen in de omgeving.
De bouw van de tempel is vakwerk, het vele houtwerk is strak en elegant, met mooie verbindingen, schuifdeuren met papier bekleed. In andere tempels, waren de schuifdeuren beschilderd met tijgers, kraanvogels en bergen.
We hebben een prachtige rondreis gemaakt met Sekko en zijn vriend, de vulkaanwarmte van Japan gevoeld, de rokende bergen gezien, prachtige natuurpanorama's gezien en van heerlijke maaltijden genoten. Japanners creëren ook van het opmaken van vis-, groente- en tofuschotels ware kunstwerken.
Verder hebben we ten zuiden van Kyoto de bergplaats Koyasan bezocht en geslapen in een van de tempels van het tempelcomplex. Wat een schitterende plek! In Kyoto zijn we naar Nanzenji gegaan, omdat Carolina-Koran daar meerdere keren gemediteerd, gestudeerd en gewoond heeft. Heel indrukwekkend allemaal, de zentuinen, de theeceremonie, de meditatie met Susuki in zijn tempel, de gezellige Japanners en de onvergetelijke waterval, waaronder we 's ochtends om 6 uur in ons uppie de Kanzeon galmden.
Deze reis heeft veel indruk gemaakt, de oefening was om heel dicht bij jezelf te blijven, alles met aandacht te doen, door goed op je adem te letten. En dat terwijl Japan in een sneltreinvaart aan ons voorbijvloog, je ondertussen veel indrukken opdoet, optrekken met de hele groep en daarbij toch in je eigen stilte blijven.
Door samen te zijn stimuleer je elkaar hierin, we hebben er allemaal erg van genoten.
