The WESTIE: "A little dog with a charming look, but still a Terriėr"

 

                                                                                                             

   This site is with sound and pictures. Please be patient while loading                 

           Gezondheid en verzorging

 

Inentingen, wormkuurtjes en onderhoud

Entingen:

De eerste (pup-) enting is met 6 weken gegeven.

De tweede enting heeft uw pup met 9 weken gehad.

Volgende enting moet uw pup met 12 weken krijgen, incl. die voor de ziekte van Weil en voor Corona.

Vergeet u niet de Rabiės-enting als u naar het buitenland gaat!

Minimaal 30 dagen voor u weggaat!

Daarna elk jaar!

 

Wormkuurtjes:

Uw pup is door ons op een leeftijd van 2- 4- 6- en 8 weken ontwormd.

De volgende wormkuur moet de pup ca. 2 maanden later krijgen. (b.v. Lopatol)

Daarna telkens elke 6 maanden.

 

Onderhoud:

Wij zijn reeds begonnen om uw pup te wennen aan een borstel-beurtje, het knippen van de nageltjes en tand-controle.

Aan u de taak om dit rustig en regelmatig te blijven doen, zodat uw pup hieraan gewend raakt en dit als de normaalste zaak van de wereld ziet, en niet als een of andere kwelling.

Gebruik hierbij een matje o.i.d. wat niet verschuiven kan.

In het begin zal er flink geprotesteerd worden, vooral wanneer u de pup op z’n ruggetje legt om ook zijn buikje en liezen te borstelen, maar nogmaals: "U bent de baas".

Begin daarom met een paar minuten, en voer deze tijd langzaam steeds verder op.

De eerste trimbeurt moet uw pup op een leeftijd van ca. 14 a 16 weken krijgen.

Dan wordt het z.g.n. puppy-fluf (nesthaar) geplukt en zijn koppie en pootjes wat uitgeplukt. Dit doet u ca. 2 a 3 weken nadat de pup zijn volledige enting heeft gekregen.

Daarna moet uw pup/hond elke 3 maanden naar een goede trimster, die dan de rug "stript", de nageltjes knipt etc.. En uw Westie, er weer als een echte Westie uit laat zien.

 

Ook de tanden dient u regelmatig te inspecteren.

* Tijdens het wisselen (met ca. 6 maanden), of alle tanden en kiezen goed doorkomen.

* Indien er onverhoopt een probleempje is (b.v. tandje of kies blijft zitten, terwijl er al een andere naast komt), neem dan even met ons kontakt op voor advies.

* Ook later dient u de tanden en kiezen regelmatig te inspecteren op b.v. tandplak etc..

* Mocht er wat bruine aanslag zijn, dan kunt u dit met en doekje of een (klein) tandenborsteltje  met wat tandpasta (voor honden) verwijderen.

Zelf vindt ik het fijn werken met een b.v. Braun Plac-control.

 

Gezondheid

!    Wespen en bijen steken.

De ervaring heeft ons geleerd dat Westies vaak een bijzonder heftige reaktie geven op het wespen- en bijengif.

Zodra u in de gaten hebt dat uw Westie door een wesp of een bij is gestoken moet u DIREKT naar een dierenarts gaan voor een anti-histamine injectie.

Treuzel niet, en bel hem van te voren op dat u er met uw hond aankomt.

Vertel hem ook (indien mogelijk) waar uw hond precies is gestoken!

 

==============================================

Ondanks alle mogelijke maatregelen en goede verzorging kan uw hond ziek worden.

De enige stelregel die wij als goed kunnen aanmerken is:

 

"Raadpleeg uw dierenarts".

 

Met klem willen wij u hierop attenderen!

Natuurlijk zijn er z.g. huismiddeltjes die men met een gerust hart kan toepassen, om even af te wachten alvorens de hulp van de dierenarts in te roepen. Wij zouden als fokker wel erg ver buiten ons boekje gaan, indien wij nu een opsomming zouden geven wat u moet doen – laat staan ingeven – wanneer uw hond ziekteverschijnselen toont!

 

Eerder zijn wij genegen de verschillende symptomen te noemen, die mogelijk op een "ziekte" wijzen.

Wie zijn hond goed kent, konstateert heel snel afwijkingen in zijn gedrag!

Dan is het oppassen geblazen!

Wij zouden kunnen noemen: "droge warme neus, verandering van de vacht, wegkruipen, lusteloosheid, slecht gehumeurd zijn, schrikachtigheid, ongewone onrust, opvallend janken of huilen, geen eetlust, moeheid, neiging om te bijten, abnormaal hijgen, braken, slijmerige of etterige afscheiding uit de ogen – neus – roede of vagina, hevige dorst, diarree, veel en vaak urineren, sterk vermageren, met het hoofd schudden of het hoofd scheef houden, enz., enz.. Dit kunnen voor ons waarschuwingstekens zijn van een mogelijke ziekte! Zoals reeds gezegd, er zijn wel huismiddeltjes die wij – en ook wel met heel goed resultaat – kunnen aanwenden, maar voorzichtigheid is hierbij absoluut geboden!

Wij laten ons niet verleiden deze middeltjes zonder meer prijs te geven. Er kunnen zich z.g. "ziekjes" voordoen, die op het eerste gezicht onbeduidend lijken, maar bij foutieve behandeling fatale gevolgen kunnen hebben!!

Voor u en voor ons blijft gelden: "Schoenmaker blijf bij je leest".

Merkt u iets waarbij u twijfelt, dan kunt u ons altijd bellen! Mogelijk kunnen wij u een goede raad geven. Bedenk echter dat wij in de meeste gevallen u zullen adviseren met uw hond naar de dierenarts te gaan. Beter een keer voor niets, als een halve keer te laat!!

De voorgeschreven geneesmiddelen bij een hond toe te dienen is niet altijd even gemakkelijk. Daarom lijkt het ons zinvoller u hiervoor wat "tips" te geven. Uw hond zal in de meeste gevallen voedsel weigeren waarin wat "vreemds" is vermengd. Zijn reukvermogen zal hem niet in de steek laten en de meeste geneesmiddelen zullen voor hem een "vies luchtje" hebben.

Het innemen gaat dan niet vanzelf.

 

                    Bij een drankje laten we ons helpen door iemand die de mond van de hond dicht kan houden.

                    Met een lepel doen wij de voorgeschreven dosering in zijn mondhoek en houden zijn hoofd een beetje

                    achterover.

                    Dit dwingt hem tot slikken.

                    Spuugt de hond het toch uit, dan geven wij vóór de toediening een beetje dikke pap.

                    Honden braken n.l. nogal snel, om zich van slecht smakend voedsel te ontdoen!

                    Geneesmiddelen in poedervorm doen wij in een klein balletje rundergehakt.

                    Eerst geven we hem enkele "ongevulde" balletjes die hij vanzelf doorslikt en het balletje met het

                    medicament het laatst geven.

                    Pillen en capsules leggen we achterop de tong en drukken deze zacht naar achteren.

                    Direkt de mond sluiten en dichthouden, waarbij we met de andere hand over de keel strijken.

                    De mond pas loslaten wanneer u zeker weet dat het geneesmiddel is ingeslikt.

                    Ook kunt u hierbij de methode – de pil in rundergehakt verpakken – proberen toe te passen.

                    Belangrijk is ook, dat wanneer wij de dierenarts raadplegen, wij hem reeds kunnen vertellen of de

                    hond koorts heeft.

                    Dit kunnen we zelf heel gemakkelijk vaststellen.

                    De iets ingevette punt van de koortsthermometer wordt ca. 2 tot 3 minuten, ongeveer 3 cm. diep in de

                    aarsopening gebracht.

                    De normale temperatuur schommelt tussen de 37,5 en 38,4 graden celsius.

                    Hoger dan 39 graden wijst absoluut op koorts.

 

                    Volg de instrukties van uw dierenarts nauwgezet op!!

                    U helpt uw hond hiermede snel weer "de oude" te zijn.

                    Aan zijn gedragingen merken we al snel of hij zich weer prettig voelt!

 

 

Om even bij stil te staan:

 

Ondanks dat de West Highland White Terriėr van nature een sterk en gezond ras is, zijn er in de loop der tijd helaas een aantal erfelijke afwijkingen ingeslopen.

 

Over de oorzaken kan men lang en kort discussiėren.

 

Feit is; dat ondanks de inzet van serieuze fokkers er mede door import-, te strakke lijnteeld-, onvoldoende bekendheid met de vererving van fokouders-, het zonder zich in de foklijnen te verdiepen door "brood- of gelegenheidsfokkers"- en het helaas het niet tijdig kunnen- of willen onderkennen van problemen; wij momenteel met deze zaken geconfronteerd worden.

 

Door de Rasvereniging is een Gezondheidscommissie ingesteld welke probeert door middel van enquetes zoveel mogelijk inzicht te krijgen, om met behulp van deze gegevens e.e.a. op een juiste manier te begeleiden en aan te sturen.

 

Jammer genoeg stuit men op nogal wat tegenwerking om de verkregen gegevens openbaar te kunnen maken, zodat er ook voor de fokker welke deze problemen serieus wil aanpakken weinig inzage is m.b.t. de honden welke e.e.a. "kunnen" vererven.

 

Omtrent de "beweegredenen" van deze tegenwerking kan ik slechts gissen. Goede naam van kennel o.i.d.?

 

Het lijkt mij een duidelijke zaak dat slechts door het doorgeven van problemen welke men tegenkomt, dit soort narigheid kan worden bedwongen, en ons mooie ras er alleen maar bij gebaat kan zijn!

 

Zie voor verdere informatie next Page!!!!