h	o	rn
	u	Uw gastheer houdt van
Horn culture is	d	oude Amerikaanse saxofoons.
de uitslag die men kan	e	Hij vindt dat ze qua geluid
aantreffen op		de allernieuwste topmerken
een oude saxofoon.	s	de baas zijn.
Een uitslag van jaren	a	(Niet qua applicatuur overigens,
zweten, spugen,	x	maar ook daar
bier, nicotine & tranen.	e	hoopt uw gastheer
	n	u over te berichten.)

De zin en onzin van de romantiek van oude Amerikaanse saxofoons. En daar zet je hem neer in je kamer, je eigen oude Amerikaanse sax. In de beker staat, onder het merk, een gravure: John Spencer-Tennessee. Dat gekras in die bekers is natuurlijk afschuwelijk. Denk niet dat je ooit in je bari Gerry Mulligan gegraveerd zal zien, of in je tenor John Coltrane, of in je alt Charly Parker. De echt groten deden dat niet. En vergeet ook maar dat verhaal waarmee deze pagina opent. Die culture op je oude sax komt niet van zweet, sigaretten en tranen. De instrumenten werden vaak gebruikt door Marching bands, en de meest gespeelde melodie is niet Kind of Blue geweest, maar "The Star Spangled Banner". Sigaretten mochten de saxofonisten niet roken. Frank Zappa vertelde eens dat hij uit de schoolmarchingband was gegooid (hij speelde trommel) wegens "smoking in uniform". En de eventuele traanuitslag op je oude Amerikaan is die van de tranen van de saxofonist, omdat de cheerleaders alleen de Footballspelers oraal wensten te bevredigen. Muziek en sport: een grote mislukking. (Zie voor de onmogelijke relatie tussen sport en muziek ook de pagina navrante noten .)

back home superdeal! junglesax hornUNDERSCOREcultureATplanet.nl laatste update 07-12-2002 © bart jongeling 2002