|
Gevonden op het internet
(een site van een grote muziekwinkel
in het zuiden des lands):
superdeal: Altsax Hornsby
-50% nu € 499,-
Het betreft een partij perfecte nieuwe
saxofoons
in topconditie met kleine lakafwijkingen.
U koopt een
uitstekende nieuwe sax voor de prijs
van een tweedehands.
Hornsby
altsaxofoons zijn uitstekend geschikt
voor zowel de beginner als de
gevorderde.
Ik ben op zoek gegaan op het internet.
"Hornsby" leverde
alleen de bekende jaren '80
artiest Bruce Hornsby op.
Zeer
waarschijnlijk
- afgaand op de uitstekende site
van de
saxofoonwinkel -
betreft het hier een Aziatisch fabrikaat
met een
Engels klinkende naam.
Een sax van het merk Ping Pu Tong
wordt
gewoon minder verkocht.
Het doet me een beetje denken aan het
moment dat ik mijn
eerste (tenor)sax kocht.
Ik wist geen fluit van saxofoons (ik speelde
de klarinet) en ze konden me van alles
wijsmaken. Wat 'ze' dan ook
deden.
Het was een Oostduits instrument van
het merk Müller, voor
de - ook toen
onwaarschijnlijk lage - prijs van Fl.1300,-.
De
saxofoonkooplieden moeten meteen
hebben gezien dat ik een sax wilde
voor
weinig geld en dat ik bovendien een
totale leek was. Ik
toeterde wat op het
blikken gevaarte (onder de indruk van al
die
assen en indirect openploppende kleppen).
Als klap op de vuurpijl
kwam er een
plaatselijke bekendheid de zaak binnen,
de koopman
riep:
"hee, speel jij eens wat op dat ding.
Dan krijgt tie een
beetje een idee."
De bekendheid speelde een riedeltje
van 10
seconden, mompelde:
"ja, goed ding", en verdween met de noorderzon.
Deze actie zal hem vast een paar setjes
Vandorens hebben
opgeleverd.
Mijn vader (die mee was) schraapte zijn keel,
en zei:
"Nou jochie, dan moet je het maar doen…"
Ik was in die beginjaren niet
zo'n fanatiek speler.
Bovendien durfde ik nooit hard te spelen in
de studentenkamertjes met gipsen wandjes.
En in de feestband
waarin ik later speelde
was toch alles versterkt. De Müller voldeed
fantastisch. Totdat ik een privé-oefenruimte
huurde (ik wilde ook
wel eens aan mijn
toon werken).
Ik had de Müller al tien jaar.
Ik speelde al tien jaar
saxofoon.
Ik klonk afschuwelijk.
De Müller klonk afschuwelijk.
Ik vroeg me af: "heb ik altijd zo geklonken?"
Ik verkocht de Müller en
ik kocht een King Zephir.
Baas boven baas; dit jaar kocht ik
- na een bivak van 4 uur bij
Louis in het Hoge Noorden -
een Conn baritonsax, waar de King
weer schril tegen afsteekt.
Moet je nu zeggen dat ik in het begin
slecht voorgelicht ben?
Ik heb toch lol gehad met die Müller?
Hadden de kooplieden moeten zeggen:
'jongen, spaar nog even verder
voor een Yamaha. Een veel betere
studiesax.' Wat me stoort aan
de bovenstaande advertentie is het
economische motief: 50%
korting.
Een partij. Instrumenten verschillen
toch wezenlijk van
stofzuigers.
Een saxofoon vergroeit met je.
Het wordt een
verlengstuk van je longen.
Is het een verlengstuk met 50% korting,
of ga je naar een aardige man
die je vier uur lang kan
lastig
vallen met je getoeter?
| 
h
hornUNDERSCOREcultureATplanet.nl