|
Troubleshooters
De fun is er al na vijf minuten spelen af. Het klinkt nergens naar.
- Als je meespeelt met een cd, heb je waarschijnlijk een verkeerde cd
gekozen. Je bent op dat moment niet in de stemming voor die muziek, of
de muzikanten klinken gewoon veel beter dan jij.
Ik heb dat altijd
met Cannonbal Adderley. Geweldig aanstekelijke feestjazz, maar om nou
door Cannonball heen te toeteren…Ik kom dus niet verder dan het
hoofdmotiefje meetoeteren.
Pak een speciale meespeel-cd van Jamey
Aebersold. Nadeel daarvan: Een uiterst duf, academisch
begeleidingscombo. En dan dat lusteloze aftellen van die man aan het
begin van ieder nummer!!
Tip: De broeders. Een Amsterdamse funkband,
bestaande uit louter blazers. Ze hebben geweldig stuwende thema's, die
heerlijk mee te toeteren zijn. Fun verzekerd!!
- Het muziekstuk dat je speelt, moet je om de haverklap afbreken omdat
je leesfouten maakt met de bladmuziek.
Zing eerst het stuk, hoe het
volgens jou moet klinken. Is het nog te ingewikkeld; tap dan eerst het
ritme.
Kijk in welke toonsoort de muziek staat en speel eerst die
toonladder.
Schroom niet om bij rare wendingen of verwarrende
notaties de naam van de te spelen noot erboven te zetten. Het gaat
tenslotte niet om het puzzelen, het gaat om de juiste noten.
Tenzij
je er naar streeft om a prima vista (on first sight) te leren spelen;
iets waar beroepsmuzikanten erg goed in (moeten) zijn. Een beetje
wispelturige bandleider geeft ze vlak voor het optreden nog even een
andere partij. Charles Mingus was hierom berucht. En Hermeto Pascoal is
hier nog steeds om berucht.
- Je bent niet goed ingespeeld. Je bent niet goed ingeblazen en/of je
hebt je toonladders niet goed geoefend. De voorwaarde voor de fun is
toch wel dat de techniek het niet laat afweten.
- Je sax laat het afweten. Ik ben geen bezitter van Keilwerts, Yani's,
Yamaha's of Selmers, met geweldige applicatuur. Bovendien ben ik nogal
laks met mijn sax naar de dokter brengen als hij beroerd speelt. Ik
speel te lang door op een lekkende sax of een sax met rammelende en
klemmende kleppen. Maar het is dé reden om de fun snel te verliezen. Het
is als een heerlijke biefstuk eten met een bot mes. Het kan je hele
maaltijd verpesten.
- Je voelt je kut. Het idee dat je de echte blues speelt als je je kut
voelt, klopt, maar je kunt je zó gruwelijk kut voelen dat je totaal
blokkeert. Een beetje kut voelen is niet erg, maar er zijn grenzen.
Voordeel: als je jezelf een beetje kut voelt en je speelt saxofoon,
(en de sax speelt lekker, je bent goed ingespeeld, je hebt je
toonladders geoefend, je speelt mee met de juiste cd, of je speelt een
muziekstuk dat je leuk vindt) voel je je daarna weer veel beter.
Als
je je gruwelijk kut voelt: ga naar bed met een driedubbele wisky, zet de
tv op het domste muziekprogramma wat je kunt vinden of de meest ranzige
c-film en becommentarieer deze.
Tips: Duitsland 2 in februari
(carnaval, immer gut!!),
Nederland 2 het gehele jaar (Marianne Weber
in Thailand),
SBS 6 's nachts, en ik geloof Veronica de gehele dag
door.
|
h
hornUNDERSCOREcultureATplanet.nl