Onweer met heel veel regen, 15 C
Terwijl ik dit zit te schrijven, is het echt wat je noemt een regenachtige zondagmiddag. We zijn inmiddels in onze kamer in het hotel in Houston.
Liesbeth is bevangen door een flinke verkoudheid die al een paar dagen zat te broeien. Nu komt het lekker los. Ook haar darmpjes zijn wat van streek. Kunnen ze lekker uitrusten vandaag. Afgezien van enkele mooie bezienswaardigheden is Houston nu niet bepaald wat je zegt aantrekkelijk: alleen maar kantoorkolossen.
Terwijl de regen dus met bakken uit de lucht komt zetten ligt Liesbeth op bed filmpje te kijken en ben ik met de laptop in de weer. (vind ik niet erg hoor...)
Eigenlijk dus niets boeiend om over te schrijven, maar toch wel lekker even rust in de tent.
Morgen wordt alles anders: de camper ophalen en meteen een flinke trip naar het westen met als bestemming: San Antonio TX. Nu maar even duimen dat de dollarkoers laag blijft en de olieprijs niet te veel stijgt want die grote jongen lust wel een slokje: volgens de beschrijving 1 op 4 (benzine). De prijs van de benzine hier varieert van $ 2.26 tot $ 2.39 per gallon is omgerekend EUR 0.48 tot 0.52 per liter. Het schijnt dat de prijzen hier de afgelopen maanden omhoog zijn geschoten, er wordt veel over gesproken.
We maken het ons vanavond nog even gemakkelijk en nemen het er van op onze mooie luxe hotelkamer! Ik hoop dat het er morgen van komt om een stukje te schrijven, anders wordt het een dag later.
Terug naar begin week 2.
San Antonio, maandag 23 januari 2006
Van bewolkt 12 C in Houston naar
zonnig 20 C in San Antonio
Yes, het is zover: vandaag de camper halen. Kennelijk had ik toch iets last van opwinding: om 3.30 u was ik al wakker en kon de slaap niet meer vatten. De camper kon al om 11.00 u opgehaald worden, dat was een meevallertje. Na een ongeďnteresseerde uitleg en een instructiefilmpje gezien te hebben over het gebruik van de camper, gingen we dan op weg. Best wel spannend en onwennig. Zeg ook maar gerust onhandig: na nog geen 5 minuten op weg presteerde ik het al om een eenrichtingsweg, uiteraard, tegen de richting in te rijden. De auto voor me vond ik al zo bijzonder: het bleek een hele grote truck te zijn die recht op ons af kwam. Gelukkig had ik het op tijd door en draaide weer achteruit de straat in waar ik zojuist uitkwam. Pfff
We hebben eerst gemaakt dat we weg kwamen uit Houston, dat nam al een uur in beslag. Die stad is zo groot. Bij de eerste benzinepomp buiten de stad ben ik even adem gaan halen (en Liesbeth een sigaretje) en heb op m’n gemakje een rondje rondom de camper gelopen. Zo’n rondje is al bijna een coopertest, wat een bak.
Na een uurtje rijden was ik wel gewend, het lastigste vind ik nog het over(zicht) rondom de wagen en het gemis van het gevoel hoe breed ie is. Maar dat komt allemaal wel. We hadden een camping gereserveerd, die bleek erg mooi te zijn. We waren er om 17.00 u, nog licht. Dat was makkelijk om alles aan te sluiten en kijken hoe het werkt. Er komt nog wel het een en ander bij kijken.
Van de mensen hier op de campground hoorden we, je maakt inderdaad erg makkelijk contact me ze, dat San Antonio een leuk stadje moest zijn. Dus wij, met folder op zak, met het openbaar vervoer ($ 0.80 voor 20 minuten) naar het centrum. Wat was dat leuk. Ze hebben daar een riviertje heel laag door de stad lopen en hebben daar aan de oever allemaal restaurantjes. Zeg maar hetzelfde idee als in Utrecht maar dan niet oud. Je kan goed zien dat we in de buurt van Mexico komen: getinte mensen, Spaanstalige boorden enz. Daar rondlopende kwamen we een stel tegen waarmee we ook in de bus zaten naar het centrum. Aangezien zij net een tafel hadden en wij aan het overwegen waren om ons op de waitinglist te plaatsen, nodigden zij ons uit om bij hun aan te schuiven. Dit was dus erg gezellig en hebben heerlijk gegeten. We kregen direct allemaal reistips en vooral niet de route te rijden die wij van plan zijn, aangezien er erg veel sneeuw schijnt te liggen en omdat er maar weinig mogelijkheden schijnen te zijn waar wij onze camper kunnen plaatsen voor een overnachting. We zien wel.
Liesbeth is nog flink verkouden, ik heb slaap, dus nu naar bed en morgen zien we wel weer verder. Voorlopig hebben we met de camper een leuke doorstart gemaakt en die pakt niemand ons meer af! Terug naar begin week 2.
Del Rio, dinsdag 24 januari 2006
Stralende zon, 23 C
Dit is pas het echte Zwitserleven gevoel: wakker worden in je eigen “huisje” onder een stralend zonnetje. Heerlijk! Liesbeth is ook weer een eind opgeknapt, dus dat is wel zo prettig.
Na lekker uitgeslapen te hebben zijn we op weg gegaan naar Del Rio, vlak aan de Mexicaanse grens. Onderweg hebben we fors ingeslagen en dan bedoel ik ook fors. Even naar de supermarkt en je bent $ 300 armer. Maar wat een genot om hier boodschappen te doen: heel veel keus. Levensmiddelen zijn hier ongeveer duur als bij ons.
Het rijden over de Texaanse wegen is echt een genot. Geen kip op de weg, prachtige vergezichten, inmiddels al cactussen gesignaleerd en heerlijk weer. Zie foto.
Onderweg prachtige ranches gezien en giga landbouwmachines. Dat is wel ff anders dan in Ooltgensplaat(!)
Na even zoeken kwamen we op de campground aan. In tegenstelling tot wat ik verwacht had staan zowel gisteren als ook hier aardig wat campers. Dit zijn voornamelijk Canadezen en inwoners van de noordelijke staten die hier komen overwinteren. Tijdens het installeren van de camper zag Liesbeth opeens een paar reeën of iets wat daar op lijkt staan op het veld. Leuk hč?
Vanavond even gebruik gemaakt van de wasservice hier en er gauw een was ingedaan, dit gaat hier lekker snel: in 30 min is je was schoon en dat voor $ 1,50. Drogen $ 1,- Voor het eerst lekker gekookt in de camper dat is wel zo leuk. Het is een beetje behelpen omdat je simpelweg maar met weinig middelen moet doen. Je mist van alles: een schaar, kaasschaaf, snijplankje enz. Het enige wat je erbij krijgt is een pannenset, bestek en een pollepel. Maar een beetje improviseren is ook leuk.
Na het eten lekker gelezen en vooral heel knusjes zo saampjes genoten!
Morgen wacht ons een tocht van 7 uur, een stuk verder naar het westen, ook aan de Mexicaanse grens. We weten nog niet of daar plek is, anders wijken we uit naar een ander plek iets noordelijker. We houden jullie op de hoogte! Terug naar begin week 2.
Buenos dias y buenas noches. Good day and good night.
Terlingua, Big Bend, woensdag 25 januari 2006
Bewolkt, 12 C
Vanmorgen vroeg, 7.30 u, opgestaan omdat we een lange trip voor de boeg hadden. Ik ben blij dat we gisteren ook een extra dekentje hebben gekocht want het koelt hier ’s nachts flink af. We hebben lekker op bed ontbeten, van de $ 300 van gisteren hadden we tenslotte genoeg in huis gehaald. Ontbijtje smaakte best, alleen van brood bakken hebben ze hier geen kaas gegeten. Dit smaakt naar niets.
Als eerste klus onderweg even getankt en oliecheck gedaan. Nadat de pomp afsloeg stond mijn hartje even stil: $ 90,76 En dan zeggen ze nog dat de benzine hier zo goedkoop is! Oké het was wel 40 gallon (= x 3.76 liter)
De rit naar Terlingua verliep voorspoedig. We hebben veelvuldig een stop gemaakt om van het mooie, steeds veranderende landschap te genieten. Wat een heerlijkheid en zo relaxed: midden in niemandsland, muisstil en gigantische vergezichten.
Gisteravond een mail gestuurd naar het RV park waar we nu zitten om te reserveren. Helaas vanmorgen nog geen antwoord, toch maar op goed geluk hier heen gereden. We hadden ook geen telefoonnummer, anders hadden we ze wel even gebeld. Zowel vanmorgen in Del Rio alsook nu hier in Terlingua geen internet. Dus dit bericht komt met vertraging.
Terlingua ligt net buiten het Big Bend national park, aan de grens met Mexico. Om daar te komen moesten we door het park ($ 15,-). Ondanks dat ik m’n TomTom weer aan de praat heb gekregen (gps ontvanger was van slag) wist hij me niet goed de weg te wijzen waardoor we maar 60 km hebben omgereden, dwars door het park heen.
Het probleem met de navigator hier is dat ze in landelijke gebieden geen adres hebben met straat en nummer. Het is meer van: 5 mijl ten oosten van de kruising met de I 90 / I 45 achter het steakhouse “de grootste T-bone”. En dat snapt Tomtom niet!
Maar goed, uiteindelijk waren we blij toe want het was zeer de moeite waard. Liesbeth helemaal blij omdat er prompt een javelina (soort klein wild zwijntje) voor ons overstak. Hij maakte zich te snel uit de voeten voor een foto!
De laatste 5 km moesten we over gravel, dat is niet comfortabel met zo’n slagschip. Hier aangekomen keken we onze ogen uit. We zitten hier echt van god en iedereen verlaten, aan de voet van een berg op een kleine ranch. Hier houden we het wel vol!
Vanavond na het eten hebben we globaal een nieuwe route uitgestippeld daar onze eerdere plannen niet haalbaar blijken i.v.m. het weer. Op onze eerder geplande plaatsen vriest het te hard, waardoor onze waterleidingen zouden kunnen bevriezen. Verder zijn er in die streken weinig mogelijkheden om met de camper een plaatsje te vinden (ze zijn in de winter gesloten). Niet getreurd, er zijn zoveel mooie plekken hier, een nieuwe route plannen was in een uurtje gebeurd. Morgen gaan we op weg naar Van Horn TX, sorry André, nog twee dagen door de staat van George W. Trouwens wel grappig dat de mensen die ik hierover gesproken heb helemaal niets van Bush moeten hebben. Ze vertrouwen hem niet. Zijn wij niet de enigen!
Vandaag 469 km gereden. Terug naar begin week 2.
Van Horn, donderdag 26 januari 2006
Half bewolkt , fris windje, 13 C
Voor de afwisseling werden we vanmorgen gewekt door de zonnestralen die door het dakraampje naar binnen gleden. Verrast door het zonnetje keken we meteen naar buiten en keken vervolgens onze ogen uit: wat een prachtig uitzicht. Dit hadden we gisteravond ook al gezien maar nu met de zon is alles nog mooier. We zaten tot vanmorgen in de Chihuahuan woestijn aan de rand van de Corazones Peaks (1621m). Zie foto’s.
Dit gigantische park met de rivier de Rio Grande, was ooit het leefgebied van de Pueblo-indianen en later bevolkt door de Apchen.
Om 10. 30 u zijn we vertrokken op weg naar Van Horn TX. We hebben lekker langzaam gereden om vooral niet te veel te missen van de mooie natuur om ons heen. De omgeving rondom het park is nogal heuvelachtig. Elke keer als we een heuvelrug voorbij zijn is het afwachten hoe het landschap er weer uitziet. Het is heel afwisselend. Onderweg weer een roadblock, controle door de grenspolitie. Na een vluchtige paspoortcontrole mochten we weer door.
Onderweg nog even getankt, en gebruik gemaakt van een opgepikt internetsignaal om het bericht van gisteren te versturen.
We hebben een tussenstop gemaakt in Marfa, dit lag toch op de route. Daar schijnen volgens de boekjes een paar mooie gebouwen te staan en zijn hedendaagse kunstenaars hier actief. We hebben wat rondgereden maar daar niets van aangetroffen. Het was vooral een slaperig stadje met veel verlaten huizen, of wat er nog van over is.
De omgeving na voorbij Marfa naar het noordwesten is aanzienlijk veranderd: het zijn nu eindeloze bijna kale vlaktes. Met een muziekje op is het heel lekker rijden, niemand te zien.
Om 17.00 in Van Horn aangekomen en vanavond lekker rustig aan gedaan. Ik ga zo weer eens wat foto’s proberen te plaatsen
Vandaag 280 km gereden. De tussenstand tot nu toe is ong. 2300 km. 1300 km met de auto en 1000 km met de camper. Het verbruik van de camper: 1 liter op 3,8 km.
Terug naar begin week 2.
Las Cruces, vrijdag 27 januari 2006
Half bewolkt, koude wind, 14 C
Vannacht niet lekker geslapen, het koelt hier ’s nacht erg af. Ik had het dus koud. Maar het gezang van de vogeltjes in de vroege morgen maakte alles weer goed. Het zonnetje deed noeste pogingen om door de bewolking heen te breken, hetgeen later ook gebeurde.
We hadden vandaag niet zo’n zin om lang te rijden en hebben daarom de interstate genomen richting El Paso. Als er ergens saaie rechte wegen zijn uitgevonden moet de uitvinder hier gewoond hebben. Er komt geen eind aan. Maar niet getreurd, een lekkere cd opgezet met kleffe country oldy’s en alles wordt anders. Vooral nadat ik mijn zangtalenten luidkeels ten gehore bracht.
El Paso is net een mierennest: iedereen krioelt hier door elkaar en met Caribisch temperament zullen we maar zeggen. Deze stad is geheel tweetalig, de grens met Mexico ligt dan ook door de stad.
Op een willekeurig moment een afslag genomen van de snelweg en warempel, kwamen we daar terecht bij een Wallmart, je weet wel: zo’n giga grote supermarkt. Liesbeth werd helemaal onrustig en ik heb me gaarne in m’n lot geschikt. Wat een keus daarbinnen. Als je niets nodig hebt (wij) kom je toch met een volle kar boodschappen (ja, wij weer) naar buiten.
We waren van plan om nog even downtown te gaan maar met die drukte en dan met zo’n bak hebben we dat toch maar niet gedaan. Ook niet zo’n prettig gevoel om de truck in zo’n stad onbeheerd achter te laten.
We hebben koers gezet naar een indianenreservaat van de Pueblo indianen. Dit leek ons een aardig idee, ook vanwege de rustige omgeving.
Welnu, onze verwachting kwam niet helemaal uit: het reservaat besloeg gewoon 5 blokken met als hoogtepunt een casino. Jaja, rechtsomkeer dus!
Om 16.30 aangekomen in Las Cruces op een geheel nieuwe campground van Koa. Ik had stiekem het mooiste plekje gereserveerd (leve het internet als dat het doet). Liesbeth was blij verrast. We hebben een vrij uitzicht op de bergen in de verte. Zie foto’s.
Over foto’s gesproken, foto’s plaatsen kan weer dus ik heb van de afgelopen dagen ook de foto’s toegevoegd.
Terug naar begin week 2.
White Sands, zaterdag 28 januari 2006
Geen vuiltje aan de lucht, wel een harde koude wind! 15 C.
Het rijden in ons slagschip gaat mij steeds beter af. Het blijft ff opletten met bochtjes nemen en achteruit rijden. Zelfs het tanken begint een soort dagelijks terugkerend ritueel te worden: ontbijte, pleite en dan tanken. Reken voor het gemak op ong. $ 50 =,- per dag aan benzine. Morgen gaan we ook voor ’t eerst gas tanken (voor de verwarming en heet water). Ben benieuwd.
De camper is wel, ondanks dat wij een oude rammelbak getroffen hebben waar van alles (kleine dingetjes) aan mankeert, comfortabel. Het enige wat wij misten is wat meer kookgerei en linnengoed zoals een theedoek. De voorzieningen zoals water, elektra en verwarming doen het perfect. Evenals de koelkast + vriesvak die zowel op gas alsook op elektra werkt.
Koken gaat op een 3 pits gascomfort en er is een combimagnetron aan boord. De ovenfunctie doet het prima.
Wat wel heerlijk rustig is, is dat er geen tv aan boord is. Sorry Liesbeth, geen soap! Au, niet zo hard joh!
Ingegeven door onze laatste routeplanning hebben we besloten om een uitstapje te maken naar Carlsbad NM, daar te overnachten en dan via een ander weg weer terug naar Las Cruces. De weg er naartoe biedt namelijk nogal wat bezienswaardigheden. Allereerst de “White Sands”, werkelijk fenomenaal, bijna surrealistisch gewoon. Je waant je midden in een sneeuwvlakte of temidden van een hele grote voorraad vogeltjeszand. Door de wind zijn er hele hoge duinen ontstaan, die leveren een spectaculair gezicht op.
Na al dit pracht bezichtigd te hebben, de duinen beklommen en er weer vanaf gerold te zijn, hebben we onze weg vervolgd. Na korte tijd hebben naderden we de “Sacramento Mountains”, ook heel mooi om te zien. Eerst door de Tularosa Valley, dit leverde prachtige landschappelijke indrukken op die jammer genoeg haast niet op een foto te vangen zijn. Mede doordat wij niet op elk gewenst plekje konden stoppen. Al zou de camper dat wel gewild hebben want die moest hard werken vandaag!
Eenmaal aan de top verwachtten wij weer naar beneden te rijden maar we kwamen uit op een hoogvlakte. Eenmaal daar eindeloze vlakten en wegen. Het is hier nog steeds woestijngebied, dus behalve in de dalen van het gebergte weinig vegetatie. Wat ons ook opvalt is dat we weinig dieren zien. De meeste dieren die we hebben gezien waren dode dieren langs de weg. Terug naar begin week 2.