De vierde dag van de terugreis
Villach woensdagochtend 10 oktober.
Onderweg wat regen gehad. In Villach was het droog met lage bewolking
en koud. Na wat overleg met het treinpersoneel en een agent leek het
geen goed idee om de Grossklockner te gaan beklimmen op de motor. Het
had er een paar dagen geleden in de bergen gesneeuwd en misschien was
hij gesperd. Ik heb me tijd eerst verlummeld in de omgeving om een nieuw
reparatiesetje te kopen voor motorbanden. Maar het enige wat ter beschikking
was, is een schuimbus. Vond ik geen goed idee en heb het uiteindelijk
opgegeven. Langzaam op weg gegaan richting die grote bult en voor ik
hem werkelijk moest gaan beklimmen, nog wat gegeten in weer een van
die typisch Oostenrijkse leuke tentjes waar je erg welkom bent. Het
was inmiddels mooi weer met in de bergen flinke bewolking. Dit is echt
een motor land, veel van die tentjes heten ook iets van Bikers meetingpoint
of iets dergelijks. Daar met een lokale telefoonman die daar ook zat
te eten nog eens over mijn idee gehad en die wist dat hij open was,
dat de kans dat de bewolking verder open zou trekken erg groot was en
dat het erg de moeite waard zou zijn. Ik ben ervoor gegaan en het was
weer een erg toffe ervaring, prachtige uitzichten goede wegen en veel
stuurwerk, alleen m'n motor zwabberde af en toe. Een aantal motorrijders
gesproken op diverse interessante plekken. Er waren daar erg veel collega
motorrijders wat ik niet verwacht had zo laat in het seizoen. In de
diverse gesprekken is er één vast item, waar kom je vandaan
en waar ga je naar toe. Als ik ze dan vertelde dat ik uit Alanya kwam
en op weg naar Nederland was met wat tijd over en dus deze route als
cadeautje wilde rijden had je direct alle aandacht. Ik ben diverse keren
op de foto gegaan om de verhalen thuis te kunnen vertellen. Wel stoer
toch? Ook stoer was dat het zondag 32 graden was en het nu net boven
nul was. En eigenlijk had ik daar niet op gerekend. Dus ik heb het behoorlijk
koud gehad. Boven op deze bult van ruim 3700 mtr bij nul graden en je
zomerhandschoenen is eigenlijk een slecht idee. De weg die ik gereden
heb komt trouwens niet boven de 2600 mtr. De schoonheid van de rit heeft
de kou meer dan goed gemaakt. De foto's laten dit zien.
Uiteindelijk Oostenrijk verlaten en ik had bedacht via Munchen en dan
de A8 noord te gaan rijden. De A3 hadden we tenslotte al op de heen
weg gereden. Bleek een erg slecht idee. Op deze weg heb ik uiteindelijk
52 opbrekingen geteld en als er geen opbreking was, bleek er snelheidsbeperking.
Besloten om rond 18:00 te stoppen, 20 km onder Stuttgart, en een gezellige
plek te zoeken om de laatste nacht door te brengen. Dat viel tegen.
Er was ergens een Messe (tentoonstelling) en alles bleek vol te zijn.
Behoorlijk frustrerend veel pensionnetjes geprobeerd die dan vervolgens
voor mij rond belden. Alles vol. Uiteindelijk ruim 100 km later iets
voorbij Karlsruhe een eenvoudig Hotel gevonden. € 40,-- per nacht.
Eenvoudig aan de buitenkant en aan de binnenkant en ik heb alleen vrouwelijk
personeel gezien. De dame aan de receptie is voor mij om 21:30 de keuken
in verdwenen en heeft een maaltijd voor me gemaakt. Die smaakte rond
die tijd meer dan verrukkelijk, ik was er echt aan toe. Ik heb me wel
een beetje verbaasd in dit hotel. Eenvoudig had ik al verteld maar alles
wat belangrijk is, was erg comfortabel. Bed + dekbed een dikke 10. Nette
badkamer met een goede douche. Klein maar ook weer een perfect ontbijtbuffet.
Ik vond dat je aan veel details kon zien dat hier een vrouwenhand regeerde.
De laatste stop voor de beslissing om de Grossglockner te gaan
beklimmen.
Was trouwens een erg goed uitgevallen beslissing.
Deze foto is de tol voor de klim. De rest spreekt voor zich.
Laatste blad
Vorig blad
