Ik wil hier het algemene verhaal vertellen van onze beslissing om voornamelijk in Turkije te gaan wonen. De (vetgedrukte woorden) zijn hyper linken naar een deel van het verhaal dat uitgebreider is uitgeschreven en daar vindt je ook paar foto's.

Dit Verhaal begint ongeveer in december 2009.
Boven verwachting toch ons huis in Nederland verkocht. Dit was een voorwaarden om te kunnen stoppen met werken. We hebben n.m. een aantal jaar geen inkomsten pas daarna pensioen. We zijn en blijven gewoon Nederlanders en hebben ook een adres in Nederland.

De kopende partij wilde hun nieuwe huis in de kerst vakantie 2009 betrekken. Waardoor wij maar 2 weken hadden om alles leeg op te leveren. Mijn baan per 1 april opgezegd min de vrije dagen die ik nog had, betekende dat we ons vertrek op 17 maart gepland hebben. Dit betekende dat we nog c.a drie maanden een onderkomen nodig hadden. Na wat zoeken hebben we voor drie maanden een paar kamers kunnen huren.

Met het opruimen van onze spullen is alles in drie delen gesorteerd. Een deel weg via marktplaats familie en de vuilnisbelt. Een deel in opslag klaar voor verzending. En een deel dat mee moest naar ons tijdelijk adres. Uiteindelijk was ons hele bezit c.a 10 m3. Door het snelle uitzoeken wisten we na een paar maanden niet helemaal meer wat we ingepakt hadden om naar Turkije te laten vervoeren.

Mieke heeft haar administratie kantoor moeten opruimen en heeft haar haar klanten bij een nieuw kantoor ondergebracht en alle stukken van de laatste jaren daar ook heengebracht.

Op mijn werkkring een afscheidsfeestje en dat was best raar. Je wilt een afgerond geheel achterlaten maar dat lukt nooit. Nieuwe collega niet goed ingewerkt. Mijn verantwoordelijkheden al maanden beetje bij beetje bij een collega neergelegd. En in groeiende maten vervelend vinden dat hij steeds meer zaken overneemt en beslissing daar in gaat nemen. Een mens steekt raar in elkaar! Het werd tijd om er definitief een streep onder te zetten. Maar dat bleek moeilijker dan ik in geschat had.

In de laatste week zijn we door onze kinderen verrast met een partijtje waar zij alle vrienden getraceerd en uitgenodigd hadden, ook alle familie was aanwezig. Eigenlijk verbaasde het me dat we zo geliefd waren. Ik had daar nog niet bij stil gestaan. Super feestje met veel emoties. Het was niet eenvoudig om iedereen na afloop te zien vertrekken. We zijn in een korte periode behoorlijk druk geweest en hadden voor emoties nog geen ruimte gehad. Alles bij elkaar is het goed geweest om op diverse plekken afscheid te nemen.

Na uitgezwaaid te zijn op Schiphol, kom je 3½ uur later aan in het land wat een nieuw thuis gevoel moet gaan geven. Niet helemaal waar, (onze plek) bestaat sinds 2003 en sindsdien werd elk afscheid na de "volgende" vakanties daar, weer iets moeilijker. We hadden al een nieuw thuis gevonden en aangename kennissen en vrienden kring van verschillende nationaliteiten opgebouwd. Al veel op onze 2e plek (meegemaakt) niet alles was positief. Maar dat maakt het totale plaatje realistisch.
Bij de villa aangekomen, bleek alles in orde maar met achterstalling onderhoud. Voorlopig had ik voldoende (werkzaamheden) in het vooruitzicht. Maar eerst hadden we ons zelf een week of 2 vakantie beloofd. En uiteraard bij alle bekende langs om te vertellen dat we voorlopig zouden blijven. Warm welkom van onze buren uit Wales en veel bijgepraat. We waren inderdaad weer thuis.

Ik had na een dag of 3 al geen rust meer en begon voorzichtig wat initiatieven te nemen. ikamet geregeld (te lezen bij papierwerk). Daarna op pad voor een (telefoon en internet) aansluiting, en op jacht naar een (auto). Allemaal dingen die zeker anders zijn gegaan dan we gewend waren in Nederland. Voor een deel is dat ook de charme van hier leven. Aan de andere kant, er zijn niet veel dingen die simpel gaan. Je moet er tegen kunnen maar dan blijven er erg veel leuke dingen over. De mensen het weer, niet meer leven met een klok. Gewoon met mijn Mieke koffie drinken op de momenten dat je trek hebt in koffie, veel tijd voor elkaar en jezelf, hobby-en is een leuke en een zinvol tijdverdrijf geworden zonder tijdsdruk. Kortom het Zwitserleven gevoel?

We werden al snel gevraagd door een Turkse vriendin om haar bij te staan in haar werkzaamheden. Niet echt werken (dat mag niet), maar als nodig was, haar Nederlandse klanten te woord te staan. + de werkzaamheden aan en rond het huis het werd al snel een bezige tijd. Nederlandse vrienden te gast voor een maand. Uiteindelijk was dat de situatie die in mei een kleine crises in onze relatie veroorzaakte. Ik geloof dat ik pas daarna aan het “nieuwe” leven ben begonnen en het bevalt uitstekend!