Dornoch-Wick

East-Sutherland is een gebied met veel kustlijn met wat verder van de kustweg in het zuidelijke deel bergen en meren. Het noordelijke deel bestaat uit turfland. Deze pagina is verdeeld in: Dornoch en omgeving, Loch Shin en omgeving, en de kustlijn van Helmsdale naar Wick.

de "Shin Falls"

Dornoch en omgeving.

Dornoch (omgevingskaart) is een plaatsje met voldoende eetgelegenheid. De kerk is te bezichtigen, ook is er een tourist information. In Dornoch is de laatste "heks", Janet Horne, van Schotland verbrand (1722). Golfbaan is aanwezig.
In Portmahomack (Tarbat Ness) wordt gedurende de zomermaanden gezocht naar Pictische overblijfselen. De archeologische opgraving ligt vlak naast het kerkje, waarbinnen een kleine tentoonstelling is ingericht (ook alleen in de zomermaanden). Op het kerkhof liggen zeer oude graven, het geheel ziet er zoals overal in het Verenigd Koninkrijk met scheve en omgevallen grafstenen rommelig uit.
Naar het zuiden in de richting van Loch Ness (een rondrit om Loch Ness is vanuit Dornoch in één dag goed te doen) ligt het stadje Tain met vlakbij de Glenmorangie distilleerderij.
Ten noorden van Dornoch ligt Golspie met het mineralen- en fossielenmuseum, met het meeste materiaal uit de plaatselijke mijn (al een tijd gesloten) en uit de naaste omgeving. Dunrobin Castle met zijn tuinen is vlakbij en is het hele jaar open.

Het mooiste aan het iets noordelijker gelegen Loch Brora zijn de kleuren op een zonnige dag. Het blauwe van lucht en water, het groen van bergen en bomen en het bruin van de steenslag zorgen voor een ideaalbeeld van elke fotograaf. Zie ook de foto op de startpagina.
Terug naar inhoud.

Loch Shin en omgeving

Op weg van Dornoch naar Loch Shin ligt eerst Bonar Bridge, waar de rivier de Shin in de Dornoch Firth uitmondt. Een bord geeft wat uitleg over de zalmtrek (meer over dit laatste is te zien in Pitlochry).

Een eindje voor Lairg is een lichte helling ingericht als veilingplaats voor schapen: een groot netwerk van hekken is op ondoorzichtelijke wijze met elkaar verbonden.

Lairg zelf is een redelijke grote plaats die met zijn grote supermarkt ook voorziet in de behoeften van vooral de streek ten noorden van Lairg. Er is een archaeologische wandeling op de "Ord Hill" uitgezet, die naar een burial cairn (grafheuvel van het Beakervolk +/- 2500 v. Chr.) voert. Aangrenzend is een tentoonstelling over de prehistorie ingericht. Backpackers die naar Cape Wrath of Assynt willen kunnen vanuit Lairg met de postbus mee.

Bij de Shin Falls is een winkel annex tearoom ingericht, voor de waterval zelf moet een eindje naar beneden gelopen worden. Hier proberen de zalmen deze natuurlijke hindernis over te springen. Het is een fantastisch gezicht om misschien wel tien zalmen per minuut de sprong te zien wagen. Een beetje geluk moet je wel hebben: bij veel water is de barrière te moeilijk en blijven ze aan de gang, bij weinig water hebben ze het allemaal al gehaald en zie je dus weinig sprongen.

In Culrain (let op de gezellige tea-room!) staat Carbisdale Castle dat tegenwoordig dient als jeugdherberg. Hier zijn een paar korte wandelingen uitgezet met bovenop de heuvel een aardig Lochje.

Een stukje naar beneden is er uitzicht op de Kyle of Sutherland, waar Montrose in 1640 vernietigend werd verslagen.
Terug naar inhoud.

De kustlijn van Helmsdale naar Wick

In Helmsdale (omgevingskaart) liggen twee bruggen, de eerste begin 1800 gebouwd door de beroemde Thomas Telford die de tand des tijds zeer goed doorstaan heeft, maar die te smal werd voor het verkeer, en een nieuwe uit 1972 waar de kustweg nu overheenloopt. Vlakbij de oude brug ligt het "Timespan Heritage Centre" waarin de geschiedenis van de streek (en zaken die heel Schotland betreffen, zoals de clearances en Noordzee-olie) wordt tentoongesteld. Het is een goed in elkaar zittende tentoonstelling die een uur of twee vergt. Ook uitleg in het Nederlands is aanwezig (zij het wat krakkemikkig: "terwijl de vlammen dansten en flikkerden, warmde het oude en zwakzinnige wijf - Janet Horne - haar handen bij het vuur, zich er niet van bewust, dat dit haar eigen brandstepel zou zijn" etc.). Buiten ligt een bloementuin, en in kleine ruimtes zijn hutten nagebouwd van de goudzoekers uit de 19e eeuw. Dezen zochten goud bij Kildonan:

Baille-an-Or

Vlakbij het Heritage Centre ligt het restaurant "La Mirage", uitgeroepen tot één van de tien meest vreemde gebouwen in het Verenigd Koninkrijk. Het is een enorme kitsch-tent met veel neonverlichting en, als achtergrond, muziek van een Hammondorgel en aan de muur veel foto's van Nancy (links glunderend op de foto) met onbekende bekendheden. Wij herkenden o.a. Joanna Lumley (Purdey van de "Wrekers") en Barbara Cartland (van de vele flutromannetjes en gelieerd aan het koninklijk huis). Blijkbaar is Nancy zeer populair bij BE's (Bekende Engelsen). Het B&B in La Mirage is overigens goed verzorgd. Gegeten hebben we in het, vooral voor Highland-begrippen, zeer goede restaurant tegenover La Mirage, waar zeker de langoustines aan te raden zijn (de man een stuk of 40, die met een soort haaknaald uit de schaal gehaald moeten worden).

In Dunbeath ligt ook een Heritage Centre en er is een Heritage path uitgezet dat voert naar een verdedigingsbouwwerk. Alle haventjes langs de kust naar Wick zijn klein, soms zelfs met een "Stack" (Latheron Wheel Harbour). In Wick staan voor het eerst sinds Inverness weer stoplichten, in het stadje is een van de glasblazerijen van Caithness Glass te zien. Het productieproces is mooi om te zien, maar de prijzen voor B-keus-glas in de aanliggende winkel zijn torenhoog.
Vanuit Wick (omgevingskaart) kun je naar het turfgebied (rij via Mybster naar Westerdale en zie de watermolen) en naar John O'Groats, vanwaar het veer naar de Orkney-Islands vertrekt. Dagtrips naar Orkney zijn mogelijk, en ook Wildlife Cruises via het Ferry Office (tel. 01955-611353). Beroemd zijn de sea-stacks bij Duncansby Head. John O'Groats dankt zijn naam aan Nederlanders met de achternaam "de Groot". Overigens hoorden wij van iemand op Mull, dat er in vroeger dagen een levendige handel bestond tussen Nederlandse vissers en de Orkneys: de ouderen daar dragen nog steeds klompen terwijl ook sommige Nederlandse woorden ingeburgerd zijn.
Terug naar inhoud.

Voor opmerkingen en reacties: kees.beekman@wxs.nl