Dag 14: Donderdag 8 Juni 2006

Sechelt – Comox

In het park maakten we de Sherman walk, een leuke wandeling waarbij we veel squirrels en spechten zagen. De wandeling nam wel veel meer tijd in beslag dan dat we gedacht hadden. We waren pas om kwart over 12 terug bij de auto, zodat we echt moesten racen om de boot nog te kunnen halen. Met 110 km/uur reden we over de weg. Het was echt gekkenwerk en af en toe dacht ik echt dat het zinloos was dat we het toch niet zouden halen. Gelukkig voor ons was er wat vertraging met inschepen, zodat we er als allerlaatste toch nog met de boot mee konden.

We maakten weer een rondje over het schip en aten onderweg een banaantje. Voordat we er erg in hadden, waren we er al weer. We gingen gauw weer terug naar de auto. We besloten eerst maar een aardig stuk richting de volgende ferry te rijden. Bij ‘Eagles Landing’ restaurant vonden we een prachtig bald-eagle nest. We hebben hier ruim anderhalf uur staan wachten op wat actie. Af en toe vloog pa en ma door de lucht, maar helaas was het telkens net iets te ver voor een echt mooie foto.

Rond half 3 reden we verder richting Powell River. Hier bezochten we het visitor info centrum om alvast wat informatie over Vancouver Island op te zoeken. Vervolgens gingen we op zoek naar een winkelcentrum maar dat bleek niet echt te bestaan in Powell River, zodat we een kleine wandeling langs de kust maakten. Onderweg kwamen we weer een heleboel nieuwsgierige squirrels tegen, echt grappige beestjes.

Kwart voor 5 zetten we koers richting de ferry. Het was al ongelofelijk druk en we pasten niet eens meer in de rij. We begonnen ons lichtelijk zorgen te maken of we misschien niet meekonden vanwege de drukte. Het duurde allemaal vreselijk lang, zodat Jeroen polshoogte ging nemen. Er bleek een probleem met de ticketautomaat te zijn, hierdoor konden er geen tickets gedrukt worden, hebben wij weer. Ruim na vertrek tijd begonnen we met inschepen en waren we (gelukkig) een van de laatste auto’s die mee mochten.

Op het dek genoten we van het zonnetje en het uitzicht. We zochten een lekker plekje uit en aten een appeltje en wat chipjes. Half 7 was het tijd om terug naar de auto te gaan. Als allerlaatste kwamen we van de ferry af. Het was nog een kwartiertje rijden naar onze ‘Levenvale’ B&B in Comox. We kregen een warm onthaal van onze gastvrouw Shirley. We kregen foto’s en een hele uitleg over de omgeving. We waren het meest geïnteresseerd in een goed restaurant, want trek hadden we inmiddels behoorlijk.

Rond half 8 arriveerden we bij het ‘Black Finn’ restaurant. Het was nogal druk, zodat we aan de bar moesten wachten voor een tafeltje. Na ongeveer 10 minuten kwam er een tafeltje vrij ergens achterin het restaurant, maar dat zagen we absoluut niet als een probleem. We hadden honger als een paard, dus kom maar op met dat eten J We hadden beide gekozen voor de ‘Black Finn Hunter’ schnitzel en die smaakte echt verrukkelijk.

Na het diner maakten we nog een korte wandeling over de pier. Hier zagen we een groepje jongens vissen. Iedere keer als ze een vis hadden gevangen, gooiden ze deze weer terug in het water. Uit de verte kwam er dan een bald-eagle deze gedoofde vis vangen, dat was echt en machtig gezicht. De eerste keer ging het zo vliegensvlug, dat we er weinig van hadden gezien. Maar de jongens waren zo vriendelijk om het nogmaals voor ons te doen.

Toen we in de auto zaten en terug reden naar onze B&B, zagen we ook nog een wasbeer langs de kant van de weg lopen. Kwart over 9 waren we terug en gingen we ons klaarmaken voor de nacht. Toen ik mijn koffer opendeed, kwam er een heerlijk schone waslucht uit dat leek mij geen goed teken. Het dat was het natuurlijk ook niet. De dop van het doucheschuim was los geraakt en was helemaal leeg gelopen in mijn toilettas. Echt alles zat onder. Ik nam het hele zooitje maar mee onder de douche om het uit te spoelen. Door al dat gedoe lagen we uiteindelijk pas om 11 uur op ons bed, door al dat gedoe.