Vandaag stonden we lekker een half uurtje later op dan normaal. Dat kwam eigenlijk omdat het ontbijt pas vanaf half 9 werd geserveerd. Uiteraard namen wij van deze gelegenheid dankbaar gebruik om nog even lekker een half uurtje langer te blijven liggen. Tijdens het ontbijt belde Valerie voor ons naar de diverse kajak organisaties om te informeren of er nog plaatsen vrij waren en ja hoor die waren er. Direct na het ontbijt reden we naar het centrum van Tofino, waar we op zoek gingen naar de 2 organisaties. Uiteindelijk boekten we onze trip bij ‘Remote Passages’. We hadden nog even tijd om terug te gaan naar onze B&B om wat aangepaste spulletjes aan te trekken en mee te nemen.

Om 10 voor 11 moesten we verzamelen. We kregen prachtige paarse waterschoentjes en een prachtig oranje zwemvest. Gelukkig was ik in het bezit van hele doodgewone sandalen, zodat ik die achterlijke waterschoentjes niet aan hoefde. Voordat we het water in gingen, kregen we op het land nog wat uitleg over hoe we de kajak moesten behandelen. De groep was redelijk groot, zodat we in tweeën werden gesplitst. Wij kwamen in een groep samen met nog een echtpaar en een jongen alleen.

Ons eerste doel was Meares Island, waar we een wandeling over het Big Cedar Trail maakten. Deze boardwalk ging dwars door een prachtig oerbos en bracht ons uiteindelijk bij de Hanging Garden Cedar. Deze prachtige enorme woudreus schijnt meer dan 1500 jaar te zijn. Bovendien bleek deze uit de kluiten gewassen boom helemaal geen cedar te zijn, maar een thuja of levensboom. De wandeling duurde een klein uurtje. Het was wel jammer dat het geen rondje was, zodat we zowel heen als terug hetzelfde pad liepen. Onderweg kregen we natuurlijk ook nog het een en ander te horen van onze gids Scott, die met ons was meegepeddeld.

Het was een prachtige tocht over het water van het ene naar het andere eiland. We kwamen ook nog een aantal bald eagles tegen in de bomen. Scott vertelde ons het verhaal, dat hij een keertje zo’n Amerikaanse Zeearend van heel dichtbij had gezien. Hij zat namelijk op zijn gemak op een uitstekende tak van een eiland, echt machtig! Maar helaas wij hadden pech, geen arend zo dichtbij. Wel kwamen we een stelletje Harbour Seals tegen, die nieuwsgierig om ons heen zwommen. Rond 4 uur waren we terug bij het begin. Gezamenlijk droegen we de kano’s het land op en spoelden we onze schoenen uit in speciaal geprepareerd water.

Voordat we verder op pad gingen, reden vlug langs onze B&B om te plassen en wat andere spulletjes op te halen. Ons volgende doel was het Rainforest Trail in het Pacific Rim National Park Reserve. Deze wandeling bestond uit twee lussen van ieder ongeveer één kilometer en we besloten om eerst lus A te lopen. De wandeling, weer over boardwalks, ging door een prachtig groen regenwoud waar bomen over en in elkaar groeiden. Overal zagen we grote varens en diepgroen mos. Na iets meer dan een uurtje waren we weer terug bij de auto en staken we de weg over naar lus B. Deze wandeling was een stuk minder mooi, want dit bos bleek pas aangeplant te zijn. De aparte sfeer die we in lus A vonden was hier bijlange na niet te vinden. Het was wel interessant om het verschil te kunnen zien en ook zo dichtbij elkaar.

Rond 6 uur waren we terug bij de auto. We hadden besloten om naar Ucluelet te rijden voor het diner, zodat we daarna de Wild Pacific Trail konden lopen. Ucluelet was een klein vissersdorp waar we zonder het wisten zo doorheen reden. We vonden ‘Driftwood’ wel een geschikt restaurant voor ons diner. We bestelden beide de halibut. We hadden werkelijk geen idee wat het was en ook niet toen we het kregen. Het bleek een witte vis te zijn, die weinig smaak bevatte. Achteraf bleek het een heilbot te zijn.

Anderhalf uur later waren we uitgegeten en gingen we op zoek naar de Wild Pacific Trail. Aan het begin van de wandeling vonden we een routebord met wat kaartjes, die we uiteraard meenamen voor onderweg. Aan het begin van de wandeling werden we gewaarschuwd voor een cougar (poema). De eerste meters van deze wandeling waren direct al geweldig. We liepen door het bos met een schitterend uitzicht op zee, dat zo'n tien meter lager lag. Over de hele trail verspreid stonden bankjes om rustig van het uitzicht te kunnen genieten. Ongeveer halverwege de wandeling kwamen we een vuurtorentje tegen. Die stelde eigenlijk niet echt veel voor, zodat we gauw verder liepen. Een tijdje later liep het pad meer landinwaarts en ging het over in een boardwalk met leuning en al.

Over de boardwalk liepen we door het regenwoud. De verschillende soorten bomen, planten en struiken waren niet te tellen. Ongeveer overal groeide hier mos. We liepen rustig verder en namen de omgeving helemaal in ons op. Opeens kregen we een splitsing en stonden we voor een keuze; links of rechts. Zonder een duidelijke reden namen we het rechter pad. Deze kwam al snel uit op een uitzichtpunt met picknicktafel. Hier genoten we even lekker van het uitzicht. De boardwalk liep weer verder door het schitterende regenwoud. Na ruim een uurtje hadden we de 2,7 kilometer erop zitten en kwamen we bij de auto aan. Gelukkig waren we alleen maar banana slugs tegengekomen en geen cougar. Het was inmiddels alweer half 9. Onderweg stopten we nog even bij Long Beach, maar de gehoopte zonsondergang was door de wolken niet te zien. Helaas gauw terug naar de auto. Vlak voor Tofino reden we nog even langs de Esso om de tank te vullen. Dat was geen slecht plan, want direct werden de ramen gezeemd. Iets over half 10 kwamen we bij onze B&B aan. Er waren we best wel moe van deze lange en prachtige dag, zodat we vrij snel onder de wol lagen.