| Dag 3 | Dag 5 |
|
Vandaag
waren we wel heel erg vroeg wakker,
6 uur! We konden de slaap niet meer vatten, zodat we de route
van de
dag en
onze gemaakte foto’s hebben bekeken. Om half 9 was pas het
ontbijt. We zaten
samen met een echtpaar uit Portugal en ene Valerie uit Calgary aan
tafel. John
onze ‘huismeester’ was erg druk en had ontzettend
veel praatjes. Hij zorgde
samen met zijn vrouw, die in de keuken stond, voor het ontbijt. Het was
heerlijk. We begonnen met een heerlijk bord vers fruit, gevolgd door
een bagel met gebakken ei en als
laatste nog
wat zelf gebakken brood (wat hij uit zijn handen liet vallen). We
hadden een prachtig uitzicht over het Okanagan meer. We zagen zelfs een
bald
eagle
(Amerikaanse zeearend) voorbij
vliegen. Na het ontbijt gingen we even mee naar buiten, want er moest
een foto van ons gemaakt worden voor het plakboek.
Onze
eerste stop wilden we
houden op het Kalamalka Lake Viewpoint,
maar dit bleek niet zo gemakkelijk te vinden. We reden maar rondjes,
totdat we
ineens op de bewuste plek stonden. Vanaf dit punt hadden we een mooi
uitzicht
over
het diepgroene tot turkooizen water. In het oosten zagen we de
Monashee
Mountains en in het noorden de uitlopers van Vernon. Via een andere weg
reden
we gauw weer verder. Onze
volgende stop was in
het plaatsje Armstrong bij het visitor
centre. Hier konden we wat informatie inwinnen voor het
gebied en direct
even gebruik maken van het toilet, want dat was ook hoog nodig. We
besloten
eerst een bagel en appel te eten alvorens we weer verder reden. In Craigellachie bezochten we het Last
Spike Museum. Op 7 november 1885 sloeg de hoogwelgeboren Donald
Alexander Smith
de laatste spoorspijker in de rails en de transcontinentale spoorweg
was een
feit.
Na
ruim 2 uur was het weer
tijd om te vertrekken. ‘Nelles Ranch’ ons volgende
B&B adres lag slechts 15
minuten verder. We werden ontvangen door een Nederlandse cowboy. We
besloten om
snel de spullen op de kamer te zetten en vervolgens op zoek te gaan
naar een
restaurant. We hadden hulp gekregen van onze gastheer en kwamen bij
de ‘Great
White North Bar’ uit. Als voorafje hadden we een overheerlijk
soepje en als
hoofdgerecht een groot stuk zalm. Smaakten helaas niet helemaal zoals
we
gehoopt hadden, maar tijdens het eten werden we vergezeld door diverse
kolibrietjes die voor het raam in de voerderbakken doken. Half 8 waren we klaar en gingen we op zoek naar Meadows in the sky een prachtige wandeling in de buurt van de top van de Mt. Revelstoke. Helaas bleek dit pad nog gesloten te zijn voor publiek vanwege de sneeuw. Helaas, helaas, helaas dan maar naar Revelstoke, maar ook hier was niet veel te beleven, zodat we maar terug naar huis gingen. Het was nogal koud op de kamer, zodat we een lekkere warme douche namen en vervolgens vroeg onder de wol kropen. |