Om half 6 waren we al klaar wakker. Het begon al aardig licht te worden, zodat ik buiten op de veranda van de zonsopgang ging genieten. De lucht kleurde prachtig oranje/roze. Ik kon het natuurlijk niet laten om wat fotootjes te schieten. We waren overigens niet de enige die vroeg op waren. Onze buurtjes, Iebeltje en Tjerkje, waren ook al op. Voor het ontbijt nog een speurtocht naar mooie vogeltjes gemaakt, maar dat viel niet mee. Meestal zaten ze veel te hoog en tegen het licht in, wat funest was voor een mooi plaatje. Zeven uur was het ontbijt gepland. We konden weer kiezen uit allerlei lekker dingetjes. Ik koos uiteraard weer voor de overheerlijke pancakes. Iets waar ik tijdens de vakantie niet van af kan blijven, heerlijk!

Na het ontbijt stond er een boottocht over de Rio Dulce naar Livingstone op het programma. In twee redelijk comfortabele bootjes voerden we in 2 uurtjes naar het bekende plaatsje. Onderweg maakten we nog enkele korte stops bij verschillende eilandjes. De leukste was toch wel het eilandje met nestelden aalscholvers en pelikanen, wat een kabaal. Ook de groene leguaan was een mooie stop. In het begin vonden we wel dat onze kapitein te weinig stops maakte, maar uiteindelijk haalde hij de schade redelijk in door in de kloof enkele malen te stoppen, zodat we wat mooie foto’s konden maken. Bij aankomst in Livingstone, besloten we eerst met zijn allen wat te gaan drinken. De koffie bleek achteraf belachelijk goedkoop (slechts Q3.-) te zijn. Na de koffie gingen we ieder onze eigen weg. We hadden tot kwart over 11 de tijd om het stadje op eigen houtje te onderzoeken. Persoonlijk vond ik het niet heel erg bijzonder. Apart was wel de Caribische en relaxte sfeer die er in de stad hing.

De tocht terug was minder comfortabel als de heenweg, want we stuiterden echt over het water terug naar het hotel. Dit tot grote ergernis van Tjerkje. Binnen het uur waren we weer bij ons hotel, waar we gingen lunchen. Ellen had de lunch vanochtend al opgenomen, zodat alles al gereed was en alleen nog maar opgediend hoefden te worden. Ma en ik hadden voor een heerlijke bruine bonen soep gekozen, die smaakten echt prima ondanks dat het er niet zo smakelijk uitzag.

Na de lunch vertrokken we met de drie bootjes weer naar de bus, die op de kade op ons stond te wachten. Rond half 2 begonnen we aan onze reis naar het met vulkanen omgeven stadje Antigua. Na ruim anderhalf uur rijden, hadden we onze eerste stop bij een hotel waar ze overheerlijke limonada schonken. Een mega groot glas gevuld met heerlijke verfrissend limoensap aangelengd met water. In de tussentijd werd de airco gerepareerd, want het leek af en toe wel een sauna in de bus. Een half uurtje later konden we onze weg weer vervolgen met een koele bus. Het was een bijzondere rit die langs mooie landschappen voerden. Rond half 6 hadden we nog even snel een korte stop voor we de bergen indoken. De weg naar Antigua kon soms heel erg druk zijn. Bij het benzine station ‘Sol’ konden we de blazen legen en nog wat lekkers (chips en limo Q28.-) kopen.

Het laatste stukje bleek gelukkig helemaal niet druk te zijn en zo hoopten we toch nog op tijd in het ‘Hotel Posada del Hermano Pedro’ te arriveren. Maar helaas, Martin raakte verdwaald in een netwerk van doodlopende straatjes, waar Antigua bekent om staat. De stad was hermetisch voor bussen gesloten, slechts één weg leidde naar het hart van de stad, maar ja die staat niet echt goed aangegeven. Nadat we toch wel een tijdje hadden rondgereden, vroeg Martin om politiebegeleiding naar het hotel. En dat werkte goed, aan de weg zagen we dat de fout pas in het allerlaatste stukje was geslopen. Om kwart over 8 kwamen we eindelijk in het hotel aan, ook hier moesten we het laatste stukje lopen, maar niet met de koffers gelukkig. Iedereen ging als een speer naar de kamer voor een heerlijke douche. Wij zijn de kamer niet meer afgeweest. Na een heerlijke douche, gingen we om half 10 naar bed.