| Dag 7 | Dag 9 |
|
Ondanks dat we deze ochtend heerlijk konden
uitslapen, waren we om half 7 al klaar wakker. Helaas waren we
te vroeg voor
het ontbijt, zodat we eerst nog even een kleine wandeling rond het hotel gingen
maken. Kwart over 7 konden we terecht voor ons ontbijt en werden we vergezeld
door Iebeltje en Tjerkje uit Friesland. Het ontbijt bestond uit een enorm bord
met vers fruit en overheerlijke pancakes.We vertrokken om 9 uur van de kade voor ons
hotel met de boot naar het dorpje San
Antonio Palopó. Onderweg kwamen we langs de monding van de Rio Panajachel, deze was wel 3 keer zo
groot als normaal door de vreselijk overvloedige regenval tijdens de orkaan
Stan. San Antonio Palopó lag op nog geen half uurtje varen van ons hotel. We
maakten een kleine wandeling door het dorpje, waarbij we langs een winkeltje
kwamen waar we konden worden aangekleed in traditionele stijl. Wilma vond dit
prachtig en liet zich kompleet restylen. Het eindresultaat was prachtig. Ze had
een prachtige corte (rok) aangekregen
en haar haar was versierd met een kleurrijke liston (haarband). Na de nodige foto’s gingen we weer verder het
dorpje in. De mensen waren erg op zich zelf en slechts een paar bleven ons stug
volgen tot bij de boot. Uiteraard werd er ook van alles geprobeerd om wat te
verkopen. In het tweede dorpje Santa Catarina Palopó waren de sporen
van Stan duidelijk zichtbaar. Het was hier en daar nog een behoorlijke bende
van aarde en puin. Allereerst gingen we op zoek naar een telefoonkaart om te bellen, maar we werden echt van
het kasje naar de muur gestuurd en niemand bleek een fatsoenlijke kaart te
verkopen. Ze hadden wel kaarten, maar die waren te goedkoop en daar hadden we
niets aan. Tijdens het heen en weer lopen gelijk maar wat limonade en chips
gekocht voor Q25,- Aangezien we geen succes hadden met de telefoonkaart
probeerden we maar weer een e-mailtje te sturen, maar dit keer hadden we
helemaal geen toegang tot de functie ‘bericht verzenden’. Rond 6 uur gingen we naar beneden voor het
diner. We liepen langs de tuin en hoorden dat de tuinsproeier aanstond en dat
was eigenlijk wel lachwekkend want het had net enorm geregend. In het
restaurant bleken we de eerste gasten te zijn. We kozen weer voor hetzelfde
recept als gister, heerlijke ‘spaghetti bolognese’. Al gauw volgden er dit keer
nog meer leden van onze groep, zodat we niet meer de enige in het restaurant
waren. |