Acda & de Munnik

Dus ik weet eigenlijk nooit echt waar ik aan toe ben
Ze tilt me op en ramt me keihard onderuit
`t Is als een schip en we zijn beiden kapiteins
Ben je net een beetje leuk weg van de kade
Ben je weg
Gaat het anker alweer uit

Ruzie soms om niets soms om van alles
Zeg jij ja dan zegt zij nee en andersom
't Is een nieuw schip en je moet samen leren varen
Maar staan je zeilen eindelijk lekker in de wind
Gaat het roer meteen weer om

En dan schreeuwt ze en dan zwijgt ze
En ik schreeuw en zwijg naar haar
We gaan hoe dan ook vandaag nog uit elkaar

CD van jou, CD van mij
CD van ons allebei
Maar gekregen van mijn moeder
Dus van mij

Ik doe mijn best maar ik weet nooit waar ik aan toe ben
Dit huis een schip, en we staan samen op de brug
Ik hou van haar, ik haat `r en zij haat ook veel van mij
Maar kijk je net een beetje leuk uit over zee
Zie je de haven alweer terug

En dan schreeuwt ze en dan zwijgt ze
En ik schreeuw en zwijg naar haar
We gaan hoe dan ook vandaag nog uit elkaar

CD van jou, CD van mij
CD van ons allebei
Maar gekregen van mijn moeder
Dus van min

Ineens ben ik wakker en gewoon als altijd
Een broek, een shirt, m'n sleutels en weg
Ik trek op, ik laat achter, ik ben leuk voor één nacht
En dat te weten hoeft niet nog eens eens gezegd

En nu komt de zon, de zon komt op
En ik rij er recht op af
Asfalt voor mij alleen
De koning te rijk

Alles van mij waar ik kijk
Met dat gevoel dat zich niet laat verdrijven
Ik had eigenlijk langer willen blijven

Ik doe de radio aan, draai het raam naar beneden
't Is koel, het is nog geen half zes
Begint steeds in de kroeg en eindigt altijd 's ochtends vroeg Ik alleen in mijn ouwe TS

En nu komt de zon, de zon komt op
En ik rij er recht op af
Asfalt voor mij alleen
De koning te rijk

Alles van mij waar ik kijk
Met dat gevoel dat zich niet laat verdrijven
Ik had eigenlijk langer willen blijven

Het is nu zes in de morgen, 'k heb de zon in m'n rug
Ik rij terug naar jouw huis
M'n hoofd in de wind maar benieuwd wat ik vind
Misschien eindelijk ergens thuis

En nu komt de zon, de zon komt op
Ik rij er middenin
Asfalt voor mij alleen
Asfalt voor mij alleen
Asfalt voor mij alleen

Mijn hart is niet van steen
Een geval van zuiver hout
Het was het beste dat ik vinden kon
Toen iemand wegging met het goud
Mijn hart is van het hardste hout
Maar het buigt nog als het moet
Maar niet te ver en rustig aan
Ik weet nog niet echt wat het doet

Dit is mijn hart
Mijn houten hart
De dames voor u hebben het alvast verzwaard
Dus wees maar lief
Het kan geen kwaad
En stelen lijkt me niet de moeite waard

Je kan er goed op laten lopen
Dan doet het niet zo'n pijn
Als toen ik het origineel nog had
Het gouden, goud maar klein
Dit hart, ik heb het pas gekocht
Bewust een tweedehands
Je blijft geen gouden kopen
Ook al had je wel de kans

Dit is mijn hart
Mijn houten hart
De dames voor u hebben het alvast verzwaard
Dus wees maar lief
Het kan geen kwaad
En stelen lijkt me niet de moeite waard

Het voordeel van een houten hart
Je bent voorzichtiger met vuur
De splinters zijn voor anderen
Er hoeft geen slot op en is dus helemaal niet duur

Dit is mijn hart
Mijn houten hart

Ik zie twee mensen op het strand.
Vlak bij het water, hand in hand.
De zon zakt, ze zwijgen van geluk.
Ik ken haar net, want dat ben jij.
Ze lacht naar hem, hij lijkt op mij.
Maar dat kan niet, want ik maak alles stuk.
Ik kan die jongen toch nooit zijn.
Die rust, die liefde, niets voor mij.
Maar waarom lijkt het dan toch zo vertrouwd?
Ik heb je lief, zoals je ziet.
Maar ergens klopt er hier iets niet.
Ik draag een ring maar 'k heb jou nooit getrouwd.

Ik ben mezelf niet.
Of al die jaren nooit geweest.
Ik ben de gangmaker op het verkeerde feest.
Ik ben mezelf niet of nooit geweest.

Ik zie twee mensen, ze gaan staan.
Ze draait zich om, we moeten gaan.
Kijk in haar ogen en zie dezelfde pijn.
Twee mensen eerder al verbonden.
Al die verliefdheid, wat een zonde.
We zijn het allebei maar willen het niet zijn.

Ik ben mezelf niet.
Of al die jaren noot geweest.
Ik ben de schoenmaker bij de verkeerde leest.
Ik ben mezelf niet of nooit geweest.

Oh, laat het de zon zijn.
Oh, laat het het strand zijn.
Laat het de zee zijn.
Laat mij iets doen nu.
Waardoor je mij nooit meer wilt zien.
O, laat het het zout zijn.
Laat het mij allerdomste fout zijn.
Maar laat me dit nooit meer vergeten.
Nooit meer vergeten.
Dit nooit meer vergeten, bovendien.

Ik ben mezelf niet of al die jaren nooit geweest.
Ik ben mezelf niet of al die jaren nooit geweest.
Ik ben mezelf niet of nooit geweest.

Op een terras ergens in Frankrijk in de zon.
Zit een man die het tot gisteren nooit won.
Maar zijn auto vloog hier vlakbij uit de bocht.
Zonder hem, zonder Herman,
Want die had hem net verkocht.
Herman in de zon op het terras.
Leest in 't AD dat 'ie niet meer in leven was.
Zijn auto was volledig afgebrand.
En die man die hem gekocht had,
Stond onder zijn naam in de krant.

O, o, o,
Even rustig ademhalen.
Het lijkt alsof het regent als altijd.
Maar het regent zonnestralen.

Nog geen week terug, in een park in Amsterdam.
Had hij zijn leven overzien en schrok zich lam.
Hij was een man wiens leven nu al was bepaald.
En van al zijn jongensdromen.
Was alleen het oud worden gehaald.

O, o, o,
Even rustig ademhalen.
Want het lijkt alsof het regent als altijd.
Maar het regent zonnestralen.

Op een bankje in het park kwam het besluit.
Noem het dapper, noem het vluchten maar ik knijp er tussenuit.
Nu een week geleden en hier zat hij dan maar weer.
Met meer vrijheid dan hem lief was en nu wist hij het niet meer.

Herman leest wel honderd keer de krant.
Het staat er echt, pagina achttien, zwartomrand.
Hield 'ie vroeger al zijn meningen.
En al zijn dromen stil.
Nu was 'ie niks niet niemand nergens meer.
Kan dus gaan waar 'ie maar wil.

Herman rekent af en staat dan op.
Hij heeft eindelijk de wind weer in zijn kop.
'Ik heb een tweede kans gekregen.
En da's meer dan ik verdien.
Maar als dit het is, is dit het.
En we zullen het wel zien.

O, o, o,
Even rustig ademhalen.
Want het lijkt alsof het regent als altijd.
Maar het regent zonnestralen.

Vannacht lag ik weer wakker mam.
Om alles wat ik niet weet.
En voor niets had ik een oplossing.
Behalve dan me reet.
Niet dat het me niet interesseert.
Maar wat weet ik er nou van.
Soms dacht ik: 'stel nou dat...'
En dat was het wel weer dan.

Vannacht lag ik weer wakker mam.
Ben het bed maar uitgegaan.
En alsof ik niet genoeg shit had.
De radio aangedaan.

De hele nacht de Beatles mam.
En om elk uur dat woord.
Het spijt me mam het spijt me zo.
John Lennon is vermoord.

De zoon van god was terug op aarde mam.
Zelfde boodschap zelfde haar.
En All You Need Is Love, zo mooi.
Maar kennelijk niet waar.

Refrein:

Laat me slapen.
Laat me slapen.
Laat me slapen.
Laat me slapen.

Vanochtend toen de krant kwam.
Heb ik de oplossing bedacht.
En ik heb hem terug gegeven.
Ik heb hem teruggegeven.
Aan de jongen die hem bracht.

En toen pas kwam ik langs die zin.
Die wel de waarheid raakt:
`Het leven is wat je gebeurt.
Terwijl je andere plannen maakt'

De zoon van god was terug op aarde mam.
En Imagine was zijn woord.
Dus de wereld is een paradijs.
En dat 'ie dood is heb denk ik niet gehoord.

Om alles wat ik niet weet.
En voor niets had ik een oplossing.
Behalve dan me reet.
Niet dat het me niet interesseert.
Maar wat weet ik er nou van.
Soms dacht ik: 'stel nou dat...
En dat was het wel weer dan.