|
ZE IS ER NIET
Nu de klok niet meer mijn vriend is
En de kelner onbeschoft
Omdat de man die hij bedient
Weer een verkeerde dame trof
Kan dan iemand mij vertellen
Waarom mijn hart nog klopt?
Waarom blijf ik bestellen?
Waarom sta ik niet op?
Want er is nog maar één slotsom
Ze is er niet
En ik denk niet dat ze nog komt
Ze is er niet
Ik vraag me af waarom
Ik niet gewoon terug naar huis loop
Het glas dat wegduikt in de spoelbak
Het geld dat rinkelt in mijn zak
Alle geluiden staan me tegen
Hier zit ik niet op mijn gemak
Want er is nog maar één slotsom
Ze is er niet
En ik denk niet dat ze nog komt
Ze is er niet
Ik vraag me af waarom
Ik niet gewoon terug naar huis loop
Want vanonder de tafel
Grijpt verlangen me weer aan
Het vliegt me naar de keel
Doet me besluiten op te staan
En blind te rennen door de nacht
Vraag me niet wat ik verwacht
Van zoveel wanhoop in één man
Die maar aan één vrouw denken kan
Maar ze is er niet
En ik denk niet dat ze nog komt
Ze is er niet
Ik vraag me af waarom
Ik niet gewoon terug naar huis loop
Ze is er niet?

HIER
De lentewind die waaide
Werd al zwoeler en je zwaaide
Was het moeilijk om te merken
Dat ik de zoen die jij me toeblies
Niet meer meekreeg toen ik wegreed?
Je keek me na, ik deed mijn ogen dicht
Ik zag nog je gezicht maar was alleen
Alleen met mijn vrienden en ik wist dat het al laat was
En dat jij steeds sneller uit het zicht verdween
Ik kan alleen maar spelen, mijn noten en mijn rol
Dat is niets om te delen, en het maakt mijn leegte vol
Hier ben ik veilig, hier ben ik sterk
Hier ben ik heilig, dit is mijn kerk
Dit is mijn haven, hier leg ik aan
Hier kan ik slapen, hier moet ik staan
Hier ligt mijn hart voor jou
Ik kijk je aan, je doet je ogen dicht
Je weet waarom ik hier sta en je lacht
Ik richt mijn blik op heel je wezen en je weet dat ik kan lezen
Wat je denkt en wat je nu van mij verwacht
Ik kan alleen maar spelen, mijn noten en mijn rol
Dat moet ik hier wel delen, het maakt mijn leegte vol
Hier ben ik veilig, hier ben ik sterk
Hier ben ik heilig, dit is mijn kerk
Dit is mijn haven, hier leg ik aan
Hier kan ik slapen, hier moet ik staan
Hier ligt mijn hart voor jou

DANSEN AAN ZEE
Daar komt mijn schip al aan
Ik kijk vanaf het strand
Schrijven in het zand
Is voor mij nu wel gedaan
Want de letters van je naam
Blijven in het zand niet staan
Maar de wetten van het land
Gelden niet op volle zee
Dus ik neem je naam maar mee
Gun me een vaarwel
En vergeef me dat ik hardop
Alle passen tel
Laten we dansen, m?n liefste
Dansen aan zee
Laten we dansen, m?n liefste
Dansen aan zee
Een afscheidswals aan de waterlijn
Dansen aan zee
Eén voor je tranen
Twee voor de mijne
Drie voor de horizon
Waaraan we verdwijnen
Jij wist wel wie ik was
Zwaaiend met mijn jas
Mijn armen wijd en leeg
En een hart dat schreeuwend zweeg
Dat steeds meer verlangde
Naar de warmte van je wang
Laten we dansen, m?n liefste
Dansen aan zee
Laten we dansen, m?n liefste
Dansen aan zee
Een afscheidswals aan de waterlijn
Dansen aan zee
Eén voor je tranen
Twee voor de mijne
Drie voor de horizon
Waaraan we verdwijnen
Zeg dat het niets was
Zeg dat ik droomde
Zeg dat ik gek was
Durf te zeggen dat ik droomde
Zeg dat ik dom was
Maar dromen deed ik niet
Laten we dansen, m?n liefste
Dansen aan zee
Laten we dansen, m?n liefste
Dansen aan zee
Een afscheidswals aan de waterlijn
Dansen aan zee
Eén voor je tranen
Twee voor de mijne
Drie voor de horizon
Waaraan we verdwijnen

HARDER DAN IK HEBBEN KAN
Je buien maken vlekken.
Op mijn hagelwit humeur.
Ik heb m'n handen op je heupen.
Maar m'n hoofd is bij de deur.
Ze zeggen dat het went.
Ik heb het geprobeerd.
Maar hoe ik het ook wend of keer.
M?n huis beschermt niet meer.
Het regent harder dan ik hebben kan.
Harder dan ik drinken kan.
Het regent harder dan de grond aankan.
Harder dan ik hebben kan.
Je buien zijn de wolken.
Aan mijn hemelsblauw humeur.
Ik heb m'n handen op je heupen.
Maar m'n hoofd is bij de deur.
Je ogen blijven grijs.
Ontkennen elke kleur.
Het is alsof hier niemand woont.
Alsof er niets gebeurt.
Harder dan ik drinken kan.
Het regent harder dan de grond aankan.
Harder dan ik hebben kan.
Je buien zijn te donker.
Voor mijn hemelsblauw humeur.
Want mijn hoofd is in de wolken.
En m?n hand al bij de deur.
Harder dan ik hebben kan.
Harder dan ik drinken kan.
Het regent harder dan de grond aankan.
Harder dan ik hebben kan.
Het regent harder dan ik hebben kan.
Harder dan ik drinken kan.
Het regent harder dan de grond aankan..
Harder dan ik hebben kan.

LIEFS UIT LONDEN
Van de wereld weet ik niets. Niets dan wat ik hoor en zie, niets dan wat ik
lees
Ik geen geen andere landen, zelfs al ben ik er geweest. Grote steden ken ik niet
Behalve uit de boeken, behalve van T.V. Ik ken geen andere stad dan de stad
waarin ik leef.
Zij stuurt me kaarten uit Madrid. En uit Moskou komt een brief
Met de prachtigste verhalen. En God, wat is ze lief
Gisteren uit Lissabon "ik mis je" eneen zoen.
Vandaag uit Praag een kattebel, want er is zoveel te doen.
En morgen, als de postbode mijn huisweer heeft gevonden
Dan stort ze mijn hart vol met al het liefs uit Londen.
Van de wereld weet ik niets.
Niets dan wat ik hoor en zie, niets danwat ik voel
Ik leef van dag tot dag, zonder vrees en zonder doel.
Verre landen ken ik niet
Behalve uit mijn atlas, die droom ik elke nacht
Maar ik droom alleen de landen waarze ooit aan me dacht.
Als een mooi en groot geloof.
Aan de muur van mijn gedachten
Hangt een wereldkaart te wachten.
Tot ze terugkomt.
Met haar reizen in mijn hoofd
Steek ik vlaggen in de aarde.
Dezelfde kleur, dezelfde waarde
Maar zij stuurt me kaarten uit Madrid.
En uit Moskou komt een brief
Met de prachtigste verhalen.
En God, wat is ze lief Gistern uit Lissabon "ik mis je" en een zoen.
Vandaag uit Praag een kattebel, want er is zoveel te doen.
En morgen, als de postbode mijn huisweer heeft gevonden
Dan stort ze mijn hart vol met al hetliefs uit Londen

WAT ZOU JE DOEN?
Wat zou je doen, Als ik hier opeens weer voor je stond?
Wat zou je doen
Als ik viel, hier voor je op de grond?
Wat zou je doen, als ik dat was?
Wat zou je doen,
Als ik je gezicht weer in mijn handen nam?
Wat zou je doen
Als ik met mijn mond dichtbij de jouwe kwam?
Wat zou je doen, als ik dat deed?
Zou je lachen, zou je schelden? Zou je zeggen dat ik een klootzak ben?
Zou je janken, zou je vloeken? Zou je zeggen dat je me niet meer kent?
Zou je lachen, zou je schelden - van verdriet?
Wat zou je zeggen
Als ik met mijn vingers door je haar zou gaan?
Wat zou je zeggen
Als we samen voor de spiegel zouden staan?
Wat zou je zeggen, als ik dat deed?
Wat zou je zeggen, Als ik vertelde over al die tijd?
Wat zou je zeggen Als ik zei: "Ik heb van al die tijd toch echt geen
spijt"?
Wat zou je zeggen, wat zou je doen, als ik dat deed?
Zou je lachen, zou je schelden?
Zou je zeggen dat ik een klootzak ben?
Zou je janken, zou je vloeken?
Zou je zeggen dat je me niet meer kent?
Zou je lachen, zou je schelden - van verdriet?
Wat zou je doen
Als ik hier opeens weer voor je stond? Wat zou je doen
Als ik viel hier voor je op de grond? Wat zou je doen, als ik dat deed?
Zou je lachen, zou je schelden? Zou je zeggen dat ik een klootzak ben?
Zou je janken, zou je vloeken? Zou je zeggen dat je me niet meer kent?
Zou je lachen, zou je schelden - van verdriet? Je zou lachen, je zou schelden
Je zou zeggen dat ik een klootzak ben. Je zou janken, je zou vloeken
Je zou zeggen dat je me niet meer kent
Je zou lachten, je zou schelden - van verdrietWat zou je doen?

AAN DE KUST
De zoute zee slaakt een diepe zilte zucht.
Boven het vlakke land trilt stil de warme lucht.
He! iemand slaat soms onverwacht maar zeker op de vlucht.
Alarmfase Twee is hier nauwelijks nog berucht.
Maar men weet het niet En zwijgt van wat men hoort en ziet.
Hier aan de kust, de Zeeuwse kust
Waar de mensen onbewust. Zin in mosselfeesten krijgen
En van eten slechts nog zwijgen. Als ze zat zijn en voldaan
En weer rustig slapen gaan.
Hier aan de kust, de Zeeuwse kust
Waar een ieder onbewust.
In het Duits wordt aangesproken. Waar de ketting is gebroken
En alle schepen zijn verbrand.
Maar er is niets aan de hand.
Vlissingen ademt zwaar en moedeloos vannacht.
De haven is verlaten,want er is nog maar een vracht
En die moet in het donker buitengaats worden gebracht.
Gedenkt de goede tijden van zuiverheiden kracht.
Maar men weet het niet
En zwijt van wat men hoort en ziet.
Hier aan de kust, de Zeeuwse kust
Waar de zomer onbewust.
Met een noodgang wordt genoten.
En waar wild en onverdroten
Iedereen zijn gang kan gaan.
Tot men zat is en voldaan
Hier aan de kust, de Zeeuwse kust.
Waar de liefde van de lust
Steeds maar weer zal gaan verliezen.
Omdat ze nooit kan kiezen
Tussen goed en niet zo kwaad.
Maar dat is zoals het gaat.
Hier aan de kust
|