informatie

 

INHOUD VAN DE INFORMATIEPAGINA:

-even voorstellen

-registeragoog

-missionstatement

-kwaliteitsverklaring

-zingeving

-7-puntenplan

-perspectief verloren

-bezinning en nieuwe plannen maken

-aanpak

-procedure

-klachtenregeling en cliŽntenbelangenbehartiging

-spreekuren en kosten 

-vergoedingsmogelijkheden 

-adresgegevens en extra informatie

-familieopstellingen

-TBS behandeling zinvol

 

Even voorstellen:
Ik ben HBO-opgeleid tot sociaal pedagogisch hulpverlener (SPH). Ik breidde mijn kennis verder uit middels cursussen, trainingen en supervisies. Ik ben van middelbare leeftijd, getrouwd en vader van drie kinderen. Ik voel me betrokken bij de mensen, de samenleving en het milieu.

 

REGISTERAGOOG:

Ik ben van begin af aan een actief lid van beroepsvereniging Phorza welke voortgekomen is uit de samenvoeging van mijn oude beroepsvereniging NVSPH (Nederlandse Vereniging voor Sociaal Pedagogische Hulverleners), NBAA (Nederlandse Beroepsvereniging voor Aktiviteitenbegeleiders en Aktiviteitentherapeuten) en BVP (Beroepsvereniging van Pedagogen). De NVSPH is destijds  voortgekomen uit een fusie van beroepsverenigingen van agogische werkers in de hulpverleningsinstellingen en zelfstandig werkenden.

Phorza vindt het belangrijk dat haar leden zich verder blijven ontwikkelen, juist ook nog na hun afstuderen. Daartoe is een beroepscode ontwikkeld. Op 15 april 2004 is met de introductie van het beroepsregister een nieuwe kwaliteitsslag gemaakt. Phorza vindt dat de beroepsbeoefenaren hun vak theoretisch en praktisch dienen te blijven ontwikkelen. Om ingeschreven te kunnen blijven in het Beroepsregister van Agogen zal hun inschrijving om de vijf jaar getoetst worden. Hiermee ontstaat een garantie dat de ingeschreven beroepsbeoefenaren uitblinkende hulpverleners zullen zijn. Een zichzelf respecterende beroepsbeoefenaar doet er dus goed aan om lid te worden van Phorza en zorgt ervoor ingeschreven te worden en te blijven in het Beroepsregister van Agogen. Als lid van de beroepsregister-promotie-commissie ben ik de eerste ingeschreven registeragoog ģ. De volgende ontwikkelingsstap bestaat uit het regelen van kwaliteitsborging middels klachtenbehandeling en tucht-rechtspraak.

 

MISSIONSTATEMENT:

Jos Korthout daagt je uit je leven een nieuwe wending te geven en je verder te ontwikkelen. Bij dat proces wil hij je graag begeleiden.

 

Sociaal Pedagogische Hulpverlening bij onderzoek, ondersteuning en begeleiding bij levensvragen.

 

KWALITEITSVERKLARING:

Product:

De praktijk voor sociaal pedagogische hulpverlening biedt haar cliŽnten begeleiding en ondersteuning bij het ontwikkelen van hun persoonlijkheid, sociale hulpverlening en advisering.

 

Doelgroep:

De cliŽnten van de praktijk voor sociaal pedagogische hulpverlening bestaan uit mensen die geen uitweg zien, zich verder willen ontplooien, zich willen laten bijstaan in moeilijke kwesties of instellingen die ernaar streven om de behartiging van de belangen van hun cliŽnten te verbeteren.

 

Formule:

Om haar product te realiseren zet de praktijk voor sociaal pedagogische hulpverlening haar kwaliteiten in, bestaande uit:

respect en acceptatie van de cliŽnt.

Serieuze belangstelling en betrokkenheid voor de cliŽnt en het gepresenteerde probleem.

Kennis op post-HBO-niveau van psychosociale problematiek en behandelmethodieken.

Breed netwerk van deskundigen waar feedback verkregen wordt.

Brede ervaring in het leven en de hulpverlenings- en coachingspraktijk.

 

 

zingeving:

Het leven kan raadselachtig en onbegrijpelijk zwaar zijn.

Ik ben ervan overtuigd dat wij op aarde zijn met een leerdoel.

We kunnen er boos en verdrietig om zijn.

Alles heeft zin en niets is zinloos.

 

Ik wil al mijn zintuigen open stellen voor signalen en zo bewust mogelijk door het leven gaan.

Naast al het moeilijke, geniet ik dan ook van al het mooie dat mij overal omringt.

Dat geeft rust, vreugde ontspanning en troost.

 

Ik wil eraan werken een beter mens te worden.

Daarnaast wil ik ervoor waken arrogant te worden.

Ik streef naar wijsheid, maar ook naar eenvoud .

Hulpvaardigheid heb ik hoog in het vaandel staan.

 

Bescheidenheid moet gecombineerd worden met zelfbewustzijn.

Ik wil opkomen voor mijn belangen en niet over me heen laten lopen.

Maar als het onverhoopt toch gebeurt, dan wil ik het met waardigheid ondergaan.

 

Ik heb respect, bewondering en liefde voor de Eeuwige Goede Schepper en alle creaties:

Kosmos, hemellichamen, aarde, water, vuur, lucht, natuur, mensen, dieren en planten.

Ik wil me zorgzaam, solidair en dienend opstellen,

Ik vertrouw erop dat ik ondersteund en bewaard wordt.

 

7-puntenplan:

Vereenvoudigde weergave van de werkwijze binnen de SPH-Praktijk:

1. U vertelt uw verhaal.

2. Ik luister en leef me in.

3. Ik stel vragen.

4. Ik help u onderzoeken waar de problemen liggen.

5. Ik daag u uit, knopen door te hakken en nieuwe besluiten te nemen.

6. Ik maak afspraken met u, om een nieuwe ontwikkeling te starten.

7. Ik houdt u aan uw eigen afspraken en bemoedig en ondersteun u bij het inslaan van

††† uw nieuwe weg.

 

Perspectief verloren:
Door problemen thuis, op het werk of elders, kan het overzicht verloren zijn. Misschien stokt de persoonlijke ontwikkeling of wordt een terugval ervaren. Er kan behoefte zijn aan relatiebemiddeling. Mensen voelen zich soms vermalen tussen de molenstenen van de samenleving. Dan ontstaan frustraties en gevoelens van ontevredenheid, uitzichtloosheid,of minderwaardigheid. Als een mens lijdt door ziekte, psychische problemen, armoe, of door onderdrukking, wil ik de helpende hand toesteken en meedenken of verbetering mogelijk is. Ik vertrouw op de inspirerende kracht die mij bijstaat in mijn streven. Ik put uit levens- en werkervaring in betaald en vrijwilligerswerk in woonvoorzieningen, ondersteuningswerk, vertrouwenswerk en bestuurlijke functies. Ik werkte met moeilijk opvoedbare kinderen, verstandelijk gehandicapten, en met cliŽnten uit de geestelijke gezondheidszorg met persoonlijkheidsstoornissen, meervoudig psychiatrische ziektebeelden, vaak met een delictverleden.

 

Bezinning en nieuwe plannen maken:
Een mens heeft soms behoefte om de balans op te maken en te bezien of verdere ontwikkeling van creativiteit en geestelijke vermogens mogelijk is. De wens kan bestaan, een persoonlijk ontplooiingsplan op te stellen of zich bezig te houden met zingevingvraagstukken. Er kan behoefte zijn aan zorgcoŲrdinatie, zodat er meer samenhang komt tussen de vormen van hulpverlening. De cliŽnt kan bij mij een probleem op een veilige wijze aan de orde stellen en uitdiepen of een supervisieproces starten. Samen zoeken we naar mogelijkheden die er bestaan, om te werken aan het naderbij brengen van wensen en ideeŽn. ik wil samen met de cliŽnt bereiken dat een goed gevoel over zichzelf ontwikkeld wordt. De cliŽnt moet een bevredigende rol kunnen spelen binnen de groep waarin deze wil meetellen. Dat geldt voor het eigen gezin, de familie, de vrienden- en kennissenkring, de werkkring, het kerkelijk verband, de woonomgeving en allerlei verenigingen.

 

 

Aanpak:
Ik ga uit van de eigen verantwoordelijkheid van de cliŽnt. Van diens mogelijkheden, vragen, wensen, zorgen, met respect en acceptatie van de persoon en begrip voor de levenswandel en waar het zoal misloopt. De cliŽnt bepaalt uiteindelijk wat er gebeurt. Ik ben de enthousiaste aangever, de ondersteuner, de prikkelaar, en de stimulator in het proces van herstel en ontplooiing. In het hulpverleningsproces maak ik gebruik van intuÔtie theorieŽn en methodieken, gestoeld op kennis van de hulpverleningstechnieken. Mijn manier van aanpak niet zuiver resultaatgericht, maar vooral procesgericht. Dit houdt in dat we gezamenlijk de krachten die in ieder mens aanwezig zijn wakker roepen en aan het werk zetten om weer grip op jezelf te krijgen. Dat doe ik door het creŽren van stilte en rust, het stellen van vragen, door te luisteren en het opbrengen van belangstelling, aandacht, betrokkenheid, en concentratie. Ik bied inzicht in de lessen en het goede dat het leven te bieden heeft. Ik fungeer als loods bij het uitvaren van de haven, of bied juist assistentie bij het binnenlopen van de thuishaven. Aldus lever ik begeleiding op maat. Als we ontdekken dat we geen reŽle voortgang maken, dan verwijs ik naar reguliere en alternatieve hulpverleners die gespecialiseerd zijn in de behandeling van allerlei problematieken.

 

 

Procedure:
Ik begin met een kosteloos aanmeldingsgesprek. Daarna houden we een gesprek waarin de eerste globale afspraken gemaakt worden. Vervolgens stellen we het plan van aanpak op met een schatting van de te verwachte behandelingsduur. Ook bezien we of andere mensen in het proces betrokken dienen te worden. Halverwege het proces houden we een tussenevaluatie. Het proces wordt afgerond met een eind-evaluatie. Er kan desgewenst huiswerk of oefeningen voor thuis afgesproken worden. De duur, de volgorde en de opbouw worden in overleg met de cliŽnt bepaald.

 

 

Klachtenregeling en cliŽntenbelangenbehartiging:
Garantie op bevrediging van alle behoeften kan ik niet geven. Omdat ik streef naar zo hoog mogelijke kwaliteit van professionaliteit ben ik aangesloten bij Beroepsvereniging Phorza. Ik onderwerp mij aan de beroepscode van deze vereniging. Ik ben ingeschreven in het Beroepregister van Maatschappelijk Werkers.

Phorza, Postbus 257, 1000 AG Amsterdam. Bezoekadres: Nieuwe Keizersgracht 45 Amsterdam.

Zie tevens: www.phorza.nl. CliŽnten die zich onprettig behandeld of benadeeld voelen kunnen zich met een klacht wenden tot de Inspectie voor de Geestelijke Volksgezondheid of tot het college van toezicht.

 

SPREEKUREN EN KOSTEN:
Kostenloze inloop- en informatiemogelijkheid op maandagavond van 18.00 uur tot 19.00 uur in het Rondeel, 't Rond 2, 4285 DE Woudrichem in gespreksruimte De Elft. Kosteloos aanmeldingsgesprek van circa een uur. Vervolggesprekken op afspraak: 34 Euro. Deelname aan groepsgesprekken: 10 Euro. Deelname aan lezing- en discussieavonden 2,50 Euro.

 

Vergoedingsmogelijkheden:

De hulpverlening, begeleiding, persoonlijkheidsontwikkeling en advisering door de levenscoach van de SPH-praktijk kan vergoed worden wanneer u zich aanmeldt via 1-nP (www.1np.nl). Dit digitale netwerk van zelfstandig gevestigde professionals in de geestelijke gezondheidszorg werkt dienstverlenend voor cliŽnten en aangesloten professionals,als psychiaters, psychiatrisch verpleegkundigen, psychotherapeuten, psychologen, sociaal pedagogisch hulpverleners en maatschappelijk werkers. Wanneer u niet in aanmerking komt voor een indicatie als patiŽnt bij 1-nP , dan kunt u zich toch rechtstreeks als cliŽnt bij Korthout aanmelden. In dat geval wordt de hulpverlening of begeleiding niet door de zorgverzekeraar vergoed. Dat komt omdat de sociaal pedagogische hulpverlening voorlopig voornamelijk wordt beschouwd als een intramurale vorm van hulpverlening die binnen instituten wordt aangeboden. In dat geval vindt de bekostiging van die hulp vanzelfsprekend ook plaats via deze instituten, door de overheid, de zorgverzekeraars en de AWBZ. (Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten).

In sommige gevallen blijkt het mogelijk om de kosten vergoed te krijgen via een verzekeringsregeling of zelfs door uw werkgever. 

Onder voorwaarden is het mogelijk om uw kosten af te trekken van uw belastbaar inkomen voor de belasting.

 

persoonsgebonden budget:
Er
bestaat een prachtige mogelijkheid om vergoeding te krijgen in de vorm van een PGB, (Persoonsgebonden Budget). Mensen die psychische problemen hebben en daarbij langdurige begeleiding nodig hebben, kunnen vanuit hun PGB zelf de nodige zorg regelen. Dit is vastgelegd in de Regeling Subsidies AWBZ en Ziekenfondswet 2002. Hierbij krijgt de cliŽnt een budget in eigen beheer. De cliŽnt kan daarmee als een werkgever zťlf de zorg, hulp en begeleiding inkopen die gewenst wordt. De cliŽnt kiest zelf een passende hulpverlener waarin hij ook vertrouwen durft te stellen. Dat kan een reguliere hulpverleningsinstelling of  een professionele hulpverlener zijn, maar ook een vertrouwde persoon uit de eigen omgeving. Hulpvrager en hulpverlener spreken samen af op welke tijdstippen de hulpverlening zal plaatsvinden. Zij leggen de afspraken vast in een overeenkomst. Op deze manier heeft de cliŽnt veel meer invloed en mondigheid dan voorheen. De begeleiding kan individueel zijn, in een kleine groep of een grotere groep. Op deze manier kan er een betere afstemming van vraag en aanbod komen, meer kans op een goede bejegening van de cliŽnt en minder kans op wachtlijsten.

Het PGB moet worden aangevraagd bij het Centrum Indicatiestelling Zorg. Zie ook website http://www.ciz.nl/. Het CIZ beoordeelt of u recht heeft op zorg via de AWBZ (Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten). Hoe dat in z'n werk gaat, leest u in deze website bij Informatie voor cliŽnten. Via deze site kunt u over allerlei onderwerpen folders downloaden. Ook kunt u langs deze weg rechtstreeks uw aanvraagformulier downloaden. Voor de invulling is een verklaring van de huisarts en/of een diagnose van een psychiater meestal volgens DSM IV benodigd. Via de site is te vinden waar het dichtstbijzijnde CIZ kantoor gevestigd is. Voor Woudrichem en het Land van Altena is dit het CIZ-kantoor Breda, Postbus 3215, 4800 DE Breda, tel.: 076-5242700. Hulp bij het huishouden gaat via de WMO (Wet maatschappelijke ondersteuning). Daarvoor is uw gemeente de uitvoerder. Als budgethouder is het verstandig u aan te sluiten bij de Landelijke Vereniging van Budgethouders ďPer SaldoĒ, tel.: 030-2304066. Op de website www.pgb.nl is alle benodigde informatie te vinden.


 

familieopstellingen:

Binnen de Praktijk voor Sociaal Pedagogische Hulpverlening van Korthout kun je deelnemen aan een sessie familieopstelling. Dit is een groepstherapeutische activiteit onder leiding van een of twee therapeuten. Het is een vorm van systemisch werken in groepen. Dergelijke opstellingen kunnen ook gemaakt worden voor bedrijven, verenigingen en dergelijke.

 

Korthout maakt gebruik van het door Bert Hellinger doorontwikkeld systeem. Daarbij kun je naar voren komen met een levensvraag. Dit gebeurt ten overstaan van een tiental in principe onbekende, doch geÔnteresseerde mensen. Zij zijn beschikbaar om een rol op zich te nemen om de casus uit te spelen. Het is een therapievorm die voortborduurt op het systemisch denken, waarbij wordt uitgegaan van de onderlinge verwevenheid van alle mensen. Het duidelijkst komt dit naar voren, bij mensen die met regelmaat met elkaar te maken hebben. Voorbeelden van dergelijke systemen zijn het gezin, de familie, de werkkring, de vereniging, de kerkgemeenschap, de politieke partij, de vakbond,  de sportclub, etcetera.

 

Korthout gebruikt de familieopstelling uitsluitend binnen een begeleidingsproces en voelt zich verantwoordelijk voor nazorg en begeleiding van alle betrokkenen indien dit nodig blijkt. Hij verwerpt de hiŽrarchische en theatrale denkbeelden van Hellinger. Korthout maakt gebruik van de ideeŽn van de ďSpiegelogieĒ ontwikkeld door Arnold Patent en gepropageerd door Willem de Ridder. Universele intelligentie, onderlinge verbondenheid van mensen en het denkbeeld dat gevoel belangrijker is dan denken is leidraad. Oordelen over goed of fout wordt bij voorkeur achterwege gelaten. Het gaat om een ervaren, dat kan werken als blikopener en opvulling van gaten in het dagelijks bewustzijn van een cliŽnt. Zo komen er antwoorden op vragen, worden er blokkades opgeruimd en ontstaan nieuwe inzichten. Wel kunnen weer nieuwe vragen opgeworpen worden. Er wordt uitgegaan van een aantal wetmatigheden:

 

Het recht om erbij te horen.

Ieder lid van het systeem heeft recht op een plek. Wanneer iemand sterft, uitgestoten wordt of weg gaat, ontstaat er een leegte en een onbalans. Dit wordt ook op andere plekken in het systeem gevoeld en heeft invloed op het leven van andere leden.

 

De ordening van de liefde.

Ouders zijn eerder geboren dan hun kinderen. Het oudste kind komt eerst. De eerste partner komt voor de tweede. Zij allen moeten ďgezien wordenĒ. Als hieraan geen recht wordt gedaan, wordt de ordening verstoord. Voorbeelden: het kind komt op de plaats van ťťn van de ouders te staan, waardoor het geen kind kan zijn. De eerste geliefde van de man wordt verzwegen, een dochter neemt haar plaats in naast de vader.

 

Balans in geven en nemen.

Ieder lid van een systeem heeft het recht om te nemen en de plicht om te geven. Geven en nemen dienen in balans te zijn. Indien die balans verstoord is, laat dat een onprettig gevoel achter. Teveel geven maakt krachteloos, teveel nemen is een onrecht.

 

Opsporing van de onbalans met behulp van deze drie wetten, kan een grote verandering ten goede brengen. Soms kan het probleem  worden opgelost tijdens een opstelling.

Daar wordt in elk geval wel naar gestreefd!

 

De invloed van het systeem.

Iedere familie bezit al of niet bewust, een sterk gevoel van saamhorigheid. Dit familiegevoel is voortdurend op zoek naar evenwicht en verlangt dat niemand buitengesloten en niets ontkend wordt. Kinderen identificeren zich (meestal onbewust) met vergeten of buitengesloten familieleden en nemen hun lot, schuld of wraak over. Deze verstrikkingen kunnen van generatie op generatie doorgegeven worden. Zo draagt ieder een innerlijk beeld met zich mee van de familie van herkomst. Dit beÔnvloedt het verloop van onze levens.

 

Tijdens de sessie wordt met behulp van de deelnemers een familieopstelling gemaakt naar dat innerlijke beeld . Het is verwonderlijk dat de representanten dezelfde gevoelens en onderlinge verhoudingen ondergaan als de oorspronkelijke familieleden.

 

Familie opstellingen:

In principe wordt er tijdens een bijeenkomst ťťn opstelling uitgevoerd. Indien gedurende de beschikbare tijd voldoende ruimte overblijft, kan overwogen worden een tweede of meerdere  casussen uit te werken. De groep bestaat uit minimaal 8 deelnemers. Daarvan dienen bij voorkeur evenveel mannen als vrouwen aanwezig te zijn. De opstelling wordt door iedere deelnemer als indrukwekkend en leerzaam ervaren, ongeacht of een casus wordt ingebracht, een rol wordt uitgebeeld of de sessie als betrokken toeschouwer gevolgd wordt. Iedereen krijgt diep inzicht en voeling met de verborgen kracht van een familiesysteem, waardoor veel van je eigen situatie verhelderd kan worden.

Tijdens de sessie wordt de inbrenger van de casus centraal gezet. Er wordt deze persoon gevraagd: ďWat is er gebeurd?Ē De therapeut stelt vragen om de casus feitelijk te verhelderen zonder interpretaties. Er wordt vastgesteld welke personen binnen het systeem bij het verhaal betrokken zijn. De inbrenger of therapeut vraagt wie van de toeschouwers bereid zijn, om rollen op te nemen van personen die bij het verhaal betrokken zijn. Deze representanten worden door de inbrenger in de ruimte opgesteld volgens het eigen  beeld van diens familie.

Er ontstaat een symbolisch tableau vivant van de familie. Het gaat vooral om de verhoudingen en gevoelens en veel minder om rationele gedachten en overwegingen. Er wordt weinig gesproken en vooral veel gewerkt met lichaamshouding, gezichtsuitdrukking en gebaren.

De inbrenger of de therapeut kunnen de posities ten opzichte van elkaar veranderen. Er wordt aldus geprobeerd de juiste ordening te vinden. Door te ervaren wat goed voelt, soms gepaard gaand met oplossing biedende uitspraken, kan een nieuw innerlijk beeld ontstaan. Door je eigen ervaring en door de ervaring van de representanten, verkrijgt de inbrenger een diep inzicht in diens familiesysteem. Er komt meer ruimte voor acceptatie, respect en liefde. Deze werkwijze biedt een diep inwerkende ervaring, die ingrijpt op persoonlijk- en op familie- niveau. Dat schept helderheid en ordening in je leven, waardoor je meer grip op je leven zult ervaren en psychische en lichamelijke klachten kunnen verminderen. Vaak werkt de ervaring nog lange tijd na.                                                                                                    

Jos Korthout, 13-03-2007

 

Tbs behandeling zinvol:

TBS-ers zijn eng en gevaarlijk. Het is ernstig te betreuren, dat ze ťťn of meer malen een ernstig delict plegen. Dat wil niemand. De rechter legt hen dwangverpleging op in een gesloten en beveiligde instelling voor forensische psychiatrie (ter beschikking stelling =  TBS), in plaats van voor straf naar de gevangenis te sturen (of een combinatie van die twee). 

 

TBS-ers zouden er eigenlijk niet moeten zijn. Maar ze zijn er wel! En wat doen we ermee? Afschieten, of levenslang opsluiten? TBS-ers zijn ziek of hebben een afwijking, waar ze niets aan konden doen. Ze vormen een kleine minderheid van mensen. Ze hebben er niet voor gekozen om met zoín ernstige afwijking te moeten leven. Ze zijn zo geboren of werden zo gevormd, door een uiterst traumatisch verleden. Ze pleegden hun gewelds-, levens-, of zeden-delicten in de regel niet ďvoor eigen gewinĒ, zoals een gewone crimineel. Gezien de omstandigheden, konden zij niet anders. Het kwam door hun waanideeŽn, achterdocht, angst of door defecten in hun persoonlijkheid. 

 

Vanuit humaniteit of geloofsbeleving, kiezen wij ervoor om hen te helpen, in plaats van te straffen. Dat is in het belang van hen en van de maatschappij. Slachtofferhulp is noodzakelijk. Maar daderhulp is eveneens noodzakelijk. Alleen op deze manier kan voorkomen worden dat zij nieuwe slachtoffers maken. Door onderzoek en behandeling is bij een groot deel van de patiŽnten iets te doen aan hun problemen en gedrag. Zij mogen niet over een kam geschoren worden. Ze zijn schizofreen, hebben een persoonlijkheidsstoornis of hebben een combinatie van ziektebeelden. Velen zijn bovendien verslaafd. Niet alle mensen met zoín ziekte gaan tot delicten over. De omstandigheden ten tijde van het delict, spelen een grote rol. 

 

De patiŽnten hebben met elkaar gemeen, dat ze ernstige delicten gepleegd hebben en dat ze geheel of gedeeltelijk ontoerekeningsvatbaar waren, ten tijde van het delict. Er zijn verschillen in de mate van behandelbaarheid en de mogelijkheden tot zelfinzicht, genezing of verbetering. Door middel van medicatie wordt bewerkstelligd dat zij rustiger worden, wanen en psychoses onderdrukt worden en spanningen verlaagd worden. Daarnaast wordt door het bieden van een goede dagstructuur steun geboden waarbinnen een gezond dagelijks leven aangeleerd kan worden. 

 

Er worden vele methodieken en therapieŽn ingezet om bij de patiŽnten zelfinzicht en verbetering tot stand te brengen. Ze worden aangezet tot zelfonderzoek en samen wordt gezocht naar nieuwe en betere vormen van gedrag en gewoonten en een gezonde manier van zinvolle tijdsbesteding. Daarbij worden methoden gebruikt als behandel- en verpleegplannen, psycho-educatie, risicosignalering, terugvalpreventieplannen, vaktherapieŽn op gebieden als sport, tuin, muziek, drama en werk binnen hout, metaal, montage en tuin. Het behandelproces is zeer moeizaam en confronterend voor de patiŽnten. Ze moeten leren hun daden onder ogen te zien, te leren begrijpen wat er gebeurde en inzicht verwerven. Ze moeten leren hoe ze in de toekomst veilig kunnen leven. Niet alle patiŽnten slagen daarin. De ďergste gevallenĒ gaan nooit op verlof. Als zij voor hun reÔntegratieprogramma eraan toe zijn om te gaan oefenen met een toename aan vrijheden, moeten ze een heel programma doorlopen. 

 

Bij begin van opname heeft de patiŽnt geen enkele vrijheid en zit hij in een afgesloten kamer, waar hij alleen maar enkele momenten per dag onder begeleiding van twee begeleiders mag luchten op een inpandige patio. Dit gebeurt alleen wanneer de patiŽnt zich voldoende beheerst kan gedragen. Desnoods gaan er vier begeleiders mee. Maar het kan gebeuren dat een patiŽnt te onrustig of te onberekenbaar is om de kamer te kunnen verlaten. In volgende stadia kan een patiŽnt zover komen dat hij steeds meer momenten kan doorbrengen op de groepsruimte van de afdeling. Als de behandeling goed verloopt kan hij doorstromen naar een andere afdeling waar hij meer vrijheden geniet. Bij voortgaande positieve ontwikkeling kan de patiŽnt op afgesproken tijdstippen de afdeling verlaten, doch blijft altijd binnen het beveiligde gebouw. 

 

Voor de eerste maal dat een patiŽnt in aanmerking komt voor verlof dient een uitgebreid plan met motivatie voorgelegd te worden aan het miniserie van justitie, die toestemming moet verlenen om een patiŽnt het gebouw te laten verlaten. Dat gebeurt zelden eerder dan na ongeveer twee  of drie jaar. Hij wordt er uitgebreid op voorbereid en pas na stringente afspraken mag hij dan een half uurtje naar buiten met twee begeleiders. Na terugkomst in de kliniek wordt het verlof uitgebreid geŽvalueerd. Heel geleidelijk kan de duur van het verlof uitgebreid worden en kan ook iets verder weg gegaan worden. Nog later mag het met 1 begeleider. Als het steeds goed blijft gaan kan onbegeleid verlof volgen, maar alleen met strakke afspraken over waar de reis heen gaat, om welke reden en vastleggen van vertrek- en aankomsttijden, waarop steeds gebeld moet worden ter controle. 

 

Bij gebleken onbehandelbaarheid gaan patiŽnten voor de rest van hun leven naar een longstay-afdeling. Zij krijgen een naar omstandigheden zo goed mogelijk leven in gevangenschap maar worden in wezen niet meer behandeld. Gelukkig bereiken de meeste patiŽnten binnen enkele jaren behandeling bemoedigende resultaten. Als ze niet volledig genezen, kan klinische- en ambulante psychiatrie of beschermende woonvoorziening ervoor zorgen dat er omstandigheden gegarandeerd worden, die herhaling van het delict uiterst onwaarschijnlijk maken. Zo is geleidelijk aan, een terugkeer in de samenleving mogelijk. Ze oefenen onder gecontroleerde omstandigheden met stapsgewijze uitbreidingen van hun nieuw verkregen vrijheden. Het is moeilijk, maar heel belangrijk werk om hieraan een bijdrage te mogen leveren. Verdiepen in deze delinquenten leert, dat het eveneens waardevolle mensen zijn. Zijn ze eng of zijn ze zielig? Hun problematiek is in elk geval weerbarstig. 

 

Er zijn jaarlijks duizenden verlofbewegingen met circa veertig onttrekkingen aan de begeleiding. Daarbij gebeurt het een enkele keer dat er een delict plaatsvindt. Dat is heel verschrikkelijk. Daarom wordt tot op de bodem uitgezocht of er beoordelingsfouten zijn gemaakt en leert een TBS-kliniek van elk incident. Het risico dat een burger loopt om slachtoffer van een ontsnapte TBS-patiŽnt te worden is gelukkig zeer klein. Helaas krijgt een ontsnapte patiŽnt ogenblikkelijk veel aandacht in de media en wordt de minister van justitie ter verantwoording geroepen in de Tweede Kamer. Dat is begrijpelijk. Het is alleen jammer dat daarmee een overbodig grote angst wordt opgeroepen.

 

Adresgegevens:
Praktijk voor sociaal pedagogische hulpverlening

voor begeleiding bij persoonlijkheidsontwikkeling en hulpverlening
J.J.A.M. Korthout bc
Landpoortstraat 29
4285 AR Woudrichem

Tel.: 0183-302931
Mobiel:  06-28471993
E-mail:
j.a.m.korthout@planet.nl 
Website:  www.korthouthulp.nl

 

Aangesloten bij:

Beroepsvereniging Phorza

1e netwerk professionals in de ambulante, geestelijke gezondheidszorg

Kwaliteitskeurmerk voor Agogen en Maatschappelijk werkers
Sport-, Sociaal en Cultureel Centrum 't Rondeel, 't Rond 2 te Woudrichem, gespreksruimte "De Elft "

Gespreksruimte  ďde ElftĒ
Schilderwerk van Hendrik Evers, Knuffelsteen van Jos Korthout