Woensdag 11 augustus 1999: Dag van de totale zonsverduistering

De belangrijkste dag van onze vakantie. Die dag werden lange files verwacht omdat veel mensen naar het gebied waarin de eclips zichtbaar was zouden reizen. Wij wilden natuurlijk voorkomen dat we ook in zo'n file zouden staan. Daarom vertrokken we al om half één 's nachts vanaf de camping, waarna we met tien man in een colonne van vier auto's door een slapend Duitsland reden. Rond 4 uur kwamen we aan in Saarbrücken. Daar was het zo stilletjes aan tijd om met elkaar te overleggen op welke locatie we precies op de zonsverduistering zouden wachten. We besloten om op een aantal kilometers ten zuidoosten van de stad Sarreguemines, aan de Frans-Duitse grens, ergens in een weiland te gaan zitten.

Het was tegen half zes toen we een geschikte plek vonden: de rand van een akker, midden op een plateau. Terwijl het langzaam licht werd haalden we de barbecue tevoorschijn, omdat iedereen inmiddels wel honger had gekregen. Daarna begon het lange wachten. Genoeg tijd om ons dus druk te maken over het weer, want dat was niet best; een dik grijs wolkendek waaruit geregeld regen viel. De weerman van de Wereldomroep voorspelde weinig goeds: "Alle mensen in noordoost-Frankrijk en midden-Duitsland zullen de verduistering waarschijnlijk niet zien". Om 11.10 uur, toen de verduistering bij ons begon, was er inderdaad nog niets te zien. Een kwartiertje later was er echter ineens een flauw zonnetje, waar al een flinke hap uit genomen was, zichtbaar. We kregen weer wat hoop...