Vakantie Oostenrijk 2005 (Dog Walk Trail)

Holiday Austria 2005 (Dog Walk Trail)

Een poos terug heb ik de hoofdprijs gewonnen in de Dog Planet loterij op www.dogplanet.nl.

Deze hoofdprijs hield in dat ik een week mocht doorbrengen in het appartement van de eigenaresse van Dog Walk Trail in Oostenrijk, samen met de honden. Voor een klein bedrag kon ik ook nog iemand meenemen. Dat werd natuurlijk Eric! Gedurende de week zouden we diverse wandelingen en andere uitstapjes maken, al dan niet voorzien van een lunch pakket. Na e-mail contact met Bianca van Leeuwen (de eigenaresse van Dog Walk Trail) besloten we om van 17 t/m 24 september te gaan.

A while ago I won the first prize in a lottery of Dog Planet (www.dogplanet.nl).

By winning this I could spend a week in an apartment from the owner of Dog Walk Trail in Austria, together with the dogs. By paying a small amount extra I could take someone with me. Of course that person was Eric! During the week we would make various walks and other excursions, some with a lunch. After e-mail contact with Bianca van Leeuwen (she is the owner of Dog Walk Trail) we decided to go on holiday from September 17 until September 24.

De reis naar Walchen, een klein plaatsje vlak bij Zell am See en Kaprun, duurde een uur of 12. Het was enorm druk op de Duitse Autobahn en over een enorme lengte werd (in delen) aan de weg gewerkt. Dus als je net weer lekker op gang was, moest je weer in de remmen voor de volgende wegversmalling. Maar goed, zo rond 6 uur ’s avonds kwamen we bij het appartement aan en werden we welkom geheten door Bianca.

The drive to Walchen, a little village nearby Zell am See and Kaprun, took us about 12 hours. It was very busy on the German “Autobahn” and they were working on the road on a lot of places. So when you could finally make some speed, you had to brake again. But at about 18.00 hours we arrived at the apartment and were welcomed by Bianca.

De volgende dag was het nog steeds zwaar bewolkt en nevelig. Dit was ons uitzicht die ochtend als we buiten stonden op het terras van het appartement:

The next morning the weather still was heavy clouded. This is what we saw that morning standing on our terrace:

Maar hierdoor lieten wij ons natuurlijk niet ontmoedigen! Aan het einde van de ochtend maakten we kennis met de 2 andere gasten van Dog Walk Trail die week, Sabine met haar Labrador Retriever Jin, en Moniek met haar Border Collie Pim. De honden konden het met zijn vieren goed vinden gelukkig. Die middag hebben we eerst wat spellen gedaan (nagelslaan en boogschieten), waarna we met elkaar een wandeling hebben gemaakt, zodat Bianca kon zien hoe het ging tijdens het lopen, met ons en de honden. Eric en ik hadden gelijk al aangegeven geen ervaren wandelaars te zijn, en Bianca beloofde ons daar rekening mee te houden.

But we didn’t get disappointed by this of course! At the end of the morning we got introduced to the 2 other guests of Dog Walk Trail that week, Sabine with her Labrador Retriever Jin, and Moniek with her Border Collie Pim. The 4 dogs got along very well. That afternoon we did some games and after that we made an easy walk, so Bianca could see how both we and the dogs did during the walking. Eric and me had told her when we arrived that we weren’t very experienced walkers, and Bianca promised to keep that in mind.

’s Avonds gingen we met zijn vijven (Eric, Bianca, Moniek, Sabine en ik) heerlijk eten in een typisch Oostenrijks restaurant, waar we met zijn allen uit de pan mochten eten! Daarna zouden we een fakkeltocht maken, maar gezien het weer hebben we dat niet gedaan. De fakkels zouden toch maar uitgeregend zijn…

In the evening we (Eric, Bianca, Moniek, Sabine and me) went for a nice meal in a typical Austrian restaurant. We all ate from one pan! After that we were supposed to make a walk with torches, but since it was raining we didn’t do that. Otherwise the torches would have gone out by the rain...

De volgende dag was het al weer maandag en deze dag zouden we een dagwandeling maken. Deze tocht was op de heenweg berg-op, over een verhard vrij breed pad. Het weer zat ons nog niet echt mee, waardoor we niet veel te zien hadden behalve wolken.

The next day it already was Monday and this day we would make a “day-walk”. This trail was up the mountain at first. The weather wasn’t great again, therefore we could not see much more than clouds.

Het was enorm zwaar, ook door de hoogte waarop we liepen. Daar ben je als Nederlander toch echt niet aan gewend in het begin!

Omdat met name Eric en ik het niet echt meer zagen zitten na een poosje, heeft Bianca de tocht wat verkort.

Bergaf liep het een stuk gemakkelijker, en hebben we hele leuke steile paadjes genomen. Ze waren echter zo steil, dat zowel Moniek als Eric een keer onderuit zijn gegaan. Maar gelukkig konden zij beiden hun weg daarna gewoon weer vervolgen.

The walk was really heave, partly because of the height we were on. Here in Holland we are not used to that!

Because Eric and I were having troubles walking uphill after a while, Bianca shortened the trail a little.

Down the mountain was much easier for us, and we took some very nice steep paths down. But one of them was that steep, that both Moniek and Eric made a fall there. But fortunately they could both walk further with us.

Toen we weer thuis waren, hebben we een heerlijke warme douche genomen voor onze vermoeide spieren. En ’s avonds vroeg naar bed!

When we got home at the appartment again, we took a nice hot shower to comfort our tired muscles. And early to bed that evening!

Dinsdagochtend hebben we gezamenlijk ontbeten bij Dog Walk Trail.

Daarna gingen we naar een zogenaamde “Klamm”, die van Sigmund-Thun. Hier kon je in een enorm mooi gebied wandelen, eerst langs de watervallen en daarna om het stuwmeer heen. De steile en natte trappen werden supervoorzichtig genomen door alle 4 de honden, en ze waren al helemaal gewend aan het aan de riem lopen. Na Eric zijn valpartij had ik beide honden nu bij me, maar ik hoefde ze niet allebei steeds vast te houden aan hun riemen, want ik had een mooie heupgordel gekocht waar de riemen van de honden aan vast geklikt konden worden. Een ideaal systeem!

On Tuesday morning we all had breakfast together at Dog Walk Trail. After that we went to visit a so-called “Klamm”, the one of Sigmund-Thun. At this Klamm you could walk in an enormously beautiful area, first at the waterfalls, and after that around the lake. The steep and wet stairs were taken very cautiously by all 4 dogs, and they all were used to walking on their leashes already. After Eric’s fall I took both dogs with me, but I didn’t need to hold their leashes all the time, because I had bought a nice hip gurdle that held the leashes for me. That was an ideal system!

Een eind verderop konden we de honden lekker loslaten, en konden ze met elkaar in het water spelen. Daar maakten ze dankbaar gebruik van!

Somewhere further along our trip of that day, we could unleash the dogs, and they could play in the water together. They were very eager to do so!

Het was echt een schitterende wandeling deze dag, een goed alternatief voor de kanotocht die we bij beter weer gemaakt zouden hebben. Toen we op de terugweg waren, zagen we nog de gondel waarmee we de volgende dag de berg op zouden gaan.

It really was an excellent walk this day, a good alternative for the boat trip by kanoo we would have made when the weather was better. When we were on our way back to the car, we saw the gondola in which we would go up the mountain the next day.

Woensdag was een wandeling berg-af gepland. Hiervoor gingen we met de “Maiskogelbahn” de berg op. Voor de honden een hele nieuwe ervaring (voor mij ook trouwens!) In de gondel moesten de honden hun “snuitjes” om, om geen overlast voor de andere mensen in de gondel te veroorzaken. Sjefke en Nozem lieten het gelaten toe.

On Wednesday we had a walk down the mountain planned. We had to go up with the “Maiskogelbahn”. For the dogs a whole new experience (for me as well!) In the gondola the dogs had to wear their “muzzles”, to prevent anything happening to the other people in the gondola. Sjefke and Nozem didn’t react to wear them at all.

Boven op de berg zaten we bijna letterlijk met ons hoofd in de wolken!

At the top of the mountain we were almost litterally with our heads in the clouds!

Toen gingen we de berg af. Langs hele mooie uitzichten, en smalle steile paadjes. Het ging dit keer gelukkig allemaal goed!

Then we started descending. We passed lovely views, and very tiny and steep paths. This time everything went well!

Ook kwamen we nog wat vee tegen:

We also met some cattle on our way:

Ook deze wandeling was weer perfect! Het weer was prima voor de honden, gelukkig niet te warm. Het wandelen ging ons iedere dag nu beter af en we genoten van alles wat we zagen en tegen kwamen. En ’s avonds uiteraard weer lekker vroeg naar bed!

This walk was again a perfect one! The weather was fine for the dogs, fortunately not too warm. The walking was getting easier every day now, and we enjoyed everything we saw. And in the evening off course early to our beds!

Donderdag was het tijd voor de meest indrukwekkende wandeling: we gingen de Grossglockner op! We hadden ons wat warmer gekleed dan de dagen ervoor, omdat we nu op veel grotere hoogte zouden gaan lopen. We wisten al dat er volop sneeuw zou liggen op de toppen, iets wat heel bijzonder is om te zien in de maand september.

On Thursday we were going for the most impressing walk: we were going to the Grossglockner! We got dressed a little warmer than the previous days, because we would walk at a far higher altitude now. We already knew that there would be plenty of snow on the mountain tops, something that is very special to experience in September.

Onze eerste stop op weg naar grotere hoogte was al erg mooi, we hebben midden tussen de bergen geluncht en een stukje gelopen om de honden hun benen wat te laten strekken (en alvast een beetje op te warmen). Wat voel je je nietig in zo’n overweldigende omgeving!

Our first stop on the way to highter altitude was already very beautiful, we had lunch in the middle of the mountains and walked a little to stretch the dogs legs a little (and warm up a bit for later). How small you feel when you are in an overwhelming area like this!

Toen verder de Grossglockner op. Toen we de drukte inliepen bij het restaurant en de gletsjerbahn, werden we met onze Laekense Herders door allerlei mensen bekeken. Natuurlijk wilden veel mensen weten wat voor honden dit nou waren, en legden wij het maar weer geduldig uit. De mensen in Oostenrijk (en de buitenlandse toeristen) kenden dit ras niet, en wilden er alles over weten. Op deze manier hebben we aardig wat reclame voor de Laekense gemaakt deze week!

Then we went higher up the Grossglockner. When we were going to the restaurant and the “gletsjerbahn”, our 2 Laekens were watched by a lot of people. Of course several people were interested in knowing what type of dogs we had, and we had to explain it again. The people in Austria (and the foreign tourists) didn’t know this type of dog, and they wanted to know everything about the Laekenois. This way we have made some good advertisement for the Laekenois this week!

Een heel stuk verderop konden we kiezen of we nog wat verder omhoog wilden, of terug naar het restaurant.

Eric vond het wel ver genoeg geweest, en heeft alvast te terugtocht ingezet. De dames gingen nog een stukje verder, om zodoende nog wat sneeuw onder de voeten te krijgen.

Quite a long way further we could choose whether we wanted to go up a little further, or go back to the restaurant. Eric decided to go back ahead of us, and the 4 ladies were going a little further, to get some snow underneath our shoes and the dog’s paws.

Weer terug bij het restaurant hebben we allemaal wat lekkers gegeten (Apfelstrudel) en gedronken. Daarna gingen we dineren in een ander restaurant, waar Moniek, Sabine en Bianca in een berghut zouden overnachten om de volgende ochtend nog meer te wandelen en vooral de zonsopgang te zien. Eric en ik hadden besloten om gewoon lekker “thuis” in ons appartement te gaan slapen, en vrijdags zelf nog wat van de omgeving te gaan bekijken en te shoppen. Eric maakte nog even dit mooie plaatje van het uitzicht bij het restaurant:

Returning at the restaurant we all took something good to eat (Apfelstrudel) and drink. Afterwards we went for a diner in some other restaurant, where Moniek, Sabine and Bianca were going to sleep in a mountain cabin, to make another walk the next morning, and most of all see the sunrise. Eric and I had decided to sleep “at home” in our apartment, and were planning to check out the area the next day, and do some shopping. Eric took this wonderful picture of the view at the restaurant:

Op weg terug naar ons appartement ging de zon net onder. Ook daar hebben we natuurlijk een mooie foto van gemaakt:

On our way back to the appartment the sun just set. Of course we also took a picture of that:

Vrijdag, alweer de laatste dag van onze vakantie. We hebben het rustig aan gedaan, en zijn wat door de omgeving gaan rijden met de auto.

Friday, already the last day of our holiday. We took it easy, and drove a little in the area with our car.

Daarna hebben we de honden nog even lekker laten rennen op een grote weide vlak bij ons appartement.

After that we took the dogs out for a nice stroll on the fields nearby our appartment.

Die avond hebben we als afsluiting nog gezellig gebarbecued bij Dog Walk Trail, en van de heldere sterrenhemel genoten. Ik heb zelfs nog een vallende ster gezien! Toen zat de vakantie er voor dit jaar weer op. Een onvergetelijke ervaring, en zeer zeker voor herhaling vatbaar! Als het goed is gaan we volgend jaar gewoon weer!!!

That evening we had a nice barbecue at Dog Walk Trail, and we enjoyed a star-lit evening. I even saw a falling star! Then the holiday came to and end. An experience we won’t ever forget, and definitely worth doing again! If everything is going according to plan, we will go again next year!!!

Voor nadere informatie over de mogelijkheden bij Dog Walk Trail, click op het DWT-hondenpootje: