Hoewel mijn werken in eerste
instantie op schilderijen lijken, hebben ze met het traditionele schilderij
weinig meer van doen. In de loop van de tijd heb ik een geheel eigen
werkwijze ontwikkeld waarbij de binding met de aarde een centrale rol
vervult.
Verf heeft in mijn werk plaats gemaakt voor natuurlijke materie zoals zand,
klei, vezels, hout en steen gebonden met caseïne. De kwast is vervangen door
mijn handen en natuurkrachten. De elementen aarde, water, lucht en vuur
kunnen zich in mijn werk letterlijk manifesteren.
Het ontstaan van de Oerlandschappen is een organisch proces wat al begint
bij het hout. Dit wordt gespleten en bewerkt voordat dit tot frame wordt
samengevoegd. Ik noem dit proces de boom uit het hout bevrijden.
Het doek wat hierna wordt aangebracht is niet slechts een drager, maar
een volwaardig deelnemer aan het werk wat zich verder ontwikkelt. Het gehele
ontstaansproces is intuïtief waarbij ik nadrukkelijk de samenwerking met de
materie zoek.
De eigenschappen van de materie worden gekoesterd en benadrukt.
Als voorbeeld noem ik klei. Als water uit klei trekt ontstaan er barsten.
Elke zomer is dit proces langs de rivieren zichtbaar.
In mijn werk is dit niet
anders. De duurzaamheid van het resultaat wordt altijd bewaakt. De
Oerlandschappen kunnen dan ook moeiteloos de tand des tijd weerstaan.
Een atelierbeeld
The revolution of the Ideas
Van 13 juni t/m 4 juli 2009 heb ik deelgenomen aan de expositie “The
revolution of the Ideas” in Acquasparta in Italie. Hieronder vind u de
tekst waarmee mijn werk tijdens deze expositie werd beschreven:
The
artist proposes works that are very material and offers organic but abstract
shapes. The artist is deeply in touch with the material he uses in his
artworks. He uses his own hands to create such dragging and elegant
creations. These artworks clearly show a direct connection with the earth
and they symbolically represent a strong recall to the more primitive and
hidden parts of our personality. This artist performs a pure artistic
revolution. His artworks, originally abstract, become more and more clear
and to our deepest intimacy they appear almost alive, almost breathing.
These creations offer a great balance in their composition and expression.
Such unique balance places the works Between a concept and a composition of
material waves, between a transcendental and a organic resolution. The
revolution and the power to change people’s point of view are so visible in
these intense creations. The artist has got a kind of inner peace and
expresses it through the showed formidable balance and power of the
creations. Because only in this case beauty arises from the chaos.
Marcello Cazzaniga.
Artistic director Camaver Kunsthaus International.
Het tijdschrift KM
Het tijdschrift KM, een
vakblad voor kunstenaars, vormgevers en restauratoren, heeft in haar
digitale nieuwsbrief aandacht besteed aan HET OERLANDSCHAP. U kunt dit lezen
door onderstaande link aan te klikken
De
Noordwijkse kunstenaar Rob van Leeuwen stelt zijn atelier open voor het
publiek.
Hij heeft zijn geheel unieke manier van werken
ontwikkeld waarbij hij de elementen als gereedschap gebruikt en de aarde als
palet.
Het is dan ook niet verwonderlijk dat zijn werk zowel in het binnen- als
buitenland in de belangstelling staat.
Zijn
credo beschrijft zijn werk- en zienswijze
Over de materie
Hoewel zijn werken in eerste instantie op schilderijen lijken, hebben ze met
het traditionele schilderij weinig meer van doen. Waar bij het traditionele
schilderij alle materialen ten dienste staan van de kunstenaar, probeert hij
als kunstenaar tussen zijn materialen te staan. Hij wil het materiaal niet
bewerken maar ermee samenwerken.
De in zijn atelier aanwezige materie is op te delen in twee categorieën.
De eerste categorie is materie nog niet door mensenhanden bezoedelt. Als
voorbeeld noemt hij; zandsoorten uit de oerlagen, vulkanisch materiaal,
klei en diverse stadia van veen.
De tweede
categorie bestaat uit materie voor de mens niet langer bruikbaar. Uit deze
categorie noemt hij o.a. as van een houtkachel en glasscherven van een door
vandalisme gesloopte telefooncel. Door buiten het gebruiksgebied van de mens
te vallen, ontstaat er ruimte voor eigen waarden en schoonheid.
De vier basiselementen; aarde, water, lucht en
vuur kunnen zich in zijn werken letterlijk manifesteren.
Aarde als materie. Water, lucht en vuur als beeldende krachten. Andere
beeldende krachten zijn o.a. de zwaartekracht, zijn handen en de cohesie en
adhesie van de gebruikte materie. Als bindend element dient caseïne, wat hij
ook als materie beschouwt.
Ondergeschiktheid probeert hij in zijn werken uit te bannen. Gebruikt hij
bijvoorbeeld doek, dan krijgt dit doek de ruimte om zich als materie te
manifesteren en samen te werken met de andere materie. Het dient niet
slechts als drager voor het door hem te vormen beeld, maar maakt daar zelf
een deel van uit.
Hoewel zijn werk door het aardse karakter de schijn van vergankelijkheid
heeft, kunnen ze de tand des tijds moeiteloos doorstaan.
Expositie
Natuurlijke
materie in Oude Raadhuis
Natuurlijke materie, zo mag je de werken
van Dorien van den Berg en Rob van Leeuwen wel noemen. Tot en met 10
november exposeren zij hun objecten en schilderijen in Het Oude Raadhuis
in Warmond. De opening op zondagmiddag 17 oktober was muzikaal, maar dan
heel bijzonder en mystiek.
‘Ik wil mijn werk niet zomaar bundelen’,
vertelde Dorien van den Berg. ‘Dan vervalt het al gauw tot
bloemsierkunst.’ Haar objecten uit planten of plantenresten gaan hooguit
een jaartje mee. Zij laat de kijker met andere ogen naar de natuur
kijken door natuurlijke producten op een andere manier te schikken,
alsof ze zeggen wil:’Zie je wel hoe mooi het allemaal is!’
Geen verf
Rob van Leeuwen doet eigenlijk hetzelfde
als zijn mede-exposant. Ook hij gebruikt diverse materialen op een
andere manier dan gebruikelijk. Bij de eerste indruk denk je ‘wat een
wonderlijke schilderijen.’ En dat is de illusie, want:’er komt geen
kwast aan te pas’ vertelde van Leeuwen. Hij gebruikt zelfs zand en
aarde. ‘Maar ook as, turf, aarde, water, lucht en vuur.
Ik gebruik geen kwasten en verf, wel
pigment en lijm. Ik gooi het op het doek en werk met mijn handen, maar
het wordt geen gooi en smijtwerk hoor’. Vertelde hij lachend. ‘Het gaat
allemaal heel doordacht, zelfs bijna vervelend’. Als hij hout gebruikt,
krijgt het een andere plaats dan men verwacht bij een schilderij. Dus
geen standaard lijst maar hout dat uiteen wordt getrokken of verbrandt
totdat het een eigen plaats krijgt in het werk.
Improvisatie
Gert Greveling, penningmeester van de
vereniging Het Oude Raadhuis vertelde over de doelstellingen van de
vereniging en de bijzondere eigenschappen van het kunstplein bij De
Pomp. Hij liet de opening verder over aan Rob van Leeuwen die na een
korte toespraak een bijzondere groep muzikanten aankondigde. Bevriende
kunstenaars creëerden samen met muzikant Ron Hoos een stukje
improvisatietoneel, dat je gerust een nieuw kunstwerk mag noemen, maar
dan tijdelijk. Hoos maakte op een HandSonic, een bijzonder
percussie-instrument, allerlei geluiden die inwerkten op Tibetaanse zang
die onafgebroken de basis vormde voor het optreden. ‘Het werkt het beste
als jullie de ogen sluiten’, zei Rob en gaf daarbij zelf het goede
voorbeeld. Het enige nadeel was dat je dan de groep kunstenaars niet zag
bewegen. Wel kon je hun geluid horen dat overal vandaan leek te komen.
Hoewel er geopperd werd om gehoor te geven aan elke impuls om mee te
doen, werd er slechts ademloos geluisterd. Voor alle aanwezigen een
bijzondere ervaring, welhaast spiritueel!
Wil van Elk. ‘De Oegstgeester’ oktober
2004
Een
werkstuk gemaakt tijdens de expositie kunt op locatie
in augustus in nabij de
droogschuur in Noordwijk
Over Rob van Leeuwen
Het is vroeg
in de morgen, de kinderen zijn net naar school. Het hek gaat open, een
hand wordt opgestoken als groet. Vanachter het raam zie ik Rob over het
schelpenpad naar zijn atelier fietsen met achterop een lege kinderstoel.
Zo gaat het bijna iedere dag, met vastberaden regelmaat...
In zijn atelier staat
een koelkast met aangemaakte caseïne, huidenlijm, dextrine of andere
natuurlijke producten. Daar wordt niet alleen verf mee aangemaakt, maar
vooral mee gelijmd: zand, as, leisteen, pijpaarde, grondsoorten, wortels
van planten en pigmenten
( vooral aardkleuren
).
Zijn schilderijen
zijn geen illusionaire voorstellingen met kleur en verf. Het gaat om het
materiaal, of liever de materie. Deze abstracte materiewerken zijn
samengesteld uit natuurlijke producten. Het is geen romantisch verlangen
om ambachtelijk bezig te zijn.
De materialen
symboliseren vooral een oerlandschap. De keuze om vooral geen
synthetische middelen te gebruiken, houdt ook een protest in tegen de
manier van leven (cultuur) die de
mens van zijn wortels vervreemd. Ja, het is zelfs zo dat de mens het
landschap, zichzelf en de natuur geweld aandoet en vernietigd.
In de werken van Rob
van Leeuwen ervaart degene die ze goed op zich in laat werken, een
organische compositie met natuurlijke materialen en grondsoorten die
symbolisch verwijzen naar het oerlandschap, om een snaar te treffen bij
de beschouwer die er hopelijk nog is…
Of degene moet zo
afgestompt zijn door de consumptiemaatschappij dat er niets meer
meetrilt. De werken zijn beslist geen protestactie tegen de
maatschappij, daar zijn ze te verstild en te sereen voor. Hoewel ze
“mooi” zijn, hebben ze ook iets rauws en directs.
Esthetica mag niet de
hoofdrol spelen.
Uit dit alles blijkt
ook de eigen weg en keuzes van de kunstenaar, die beslist een gezonde
“eigenwijsheid” heeft. Dit is ook de kracht van Rob van Leeuwen. Hij
heeft een gedisciplineerde vastberadenheid en gaat door in voor- en
tegenspoed. Behalve materiaal onderzoeken, bestudeert hij ook de
filosofie, de kunstgeschiedenis en verdiept hij zich in het werk en de
beweegredenen van andere kunstenaars. Vooral de grote
materiekunstenaars, maar ook Hundertwasser, Wim de Haan, Wil Bouthoorn
en nog wat andere bekendere en minder bekende kunstenaars.
In dit alles gaat Rob
vooral zijn eigen weg, consequent en stap voor stap, heel bewust van wat
hij doet en tot nu toe heeft gedaan.
Ik zie dat zijn werk
de laatste jaren steeds sterker en duidelijker zijn visie weerspiegelt,
als het geluid van een motorrijder die op je afkomt; je ziet en hoort
hem aankomen…
