Dit blog is verplaatst

Deze blog bevindt zich nu op http://anitaleonnieuwzeeland.blogspot.com/.
Je wordt binnen 30 seconden automatisch omgeleid, maar je kunt ook hier klikken.

Als je een abonnement op een feed hebt, kun je dit bijwerken op
http://anitaleonnieuwzeeland.blogspot.com/rss.xml.

Onze vakantie zit er weer op ....

We hebben bijna 30 dagen mogen reizen door een prachtig Nieuw Zeeland. Mede dankzij onze leuke reisgenoten is onze vakantie een geweldige tijd geweest. We willen iedereen bedanken die ons gemaild- of in het dagboek geschreven hebben. Jacq en Adrie, bedankt voor jullie bijdrage in het dagboek. We zijn de komende weken nog druk bezig met het bekijken van onze foto's en video. Dit dagboek blijft gewoon open staan (schrijf gerust een berichtje).

Groetjes,

Anita & Leon

Dag 30 - Weer thuis

De vlucht naar Kuala Lumpur verloopt verder prima. Door het technisch mankement aan de remcilinder hebben we wel een vertraging opgelopen. Daardoor is onze marge in Kuala Lumpur nog maar 40 minuten. Gelukkig is het grondpersoneel in Kuala Lumpur hiervan op de hoogte. We worden dan ook zeer snel doorverwezen naar de juiste gate voor de vlucht naar Amsterdam. We zijn precies op tijd om te boarden (Boeing 747 - 400, 368 passagiers). Een half uur later vertrekken we. De vlucht naar Amsterdam verloopt prima, 12 1/2 uur later staan we op het koude Schiphol. Hier worden we opgeacht door Diana en Moem. Gelijk door naar huis, nog voor de grote files. Rond 10:00u staan we weer in ons eigen huisje. We zijn helemaal gaar. We hebben in totaal bijna 36 uur gereisd om thuis te komen. Snel de post lezen, de eerste was in de machine, douchen en naar bed. Welterusten.

Dag 29 - Naar huis

Het is zover, we gaan naar huis. We ontbijten deze laatste keer in het restaurant van ons motel. Toast met jam enzo. Om 08:30u staat Graham met de bus klaar om ons naar het vliegveld van Christchurch te brengen. Eerst laat hij ons nog enkele bezienswaardigheden zien. Zo rijden we o.a. langs het monument ter nagedachtenis aan de ramp in New York op 9/11. Ze hebben hier een aantal stalen balken uit de twin-towers omgebouwd tot monument. Verderop rijden we door een prachtig aangelegd park waar enorme grote huizen staan uit de koloniale tijd. Mooi plekje om te wonen. Daarna rijden we direkt door naar het vliegveld. Inchecken gaat prima. Onze hoofdbagage wordt doorgelabeld naar Amsterdam. Hebben we daar geen omkijken meer naar. De vlucht naar Auckland verloopt prima. Na ongeveer 1 uur staan we weer aan de grond. Nu moeten we zorgen dat we de boardingkaarten krijgen voor de 2 grote vluchten (eerst naar Kuala Lumpur, dan naar Amsterdam). Nadat we de luchthavenbelasting betaald hebben gaat dit verder prima. Omdat we vrij laat inchecken krijgen we plaatsen achter in de staart van het vliegtuig. De controle bij de douane verloopt minder soepel. Er staat een enorme rij mensen te wachten voor de douane controle. Dit gaat echt veel te lang duren. Het zweet breekt ons al uit. Straks missen we ons vliegtuig ook nog. Het blijkt gelukkig allemaal mee te vallen en een kwartier later hebben dit onderdeel ook gehad. Nog snel onze laatste Nieuw Zeeland Dollars opmaken en door naar de gate. Hier blijkt dat we minstens een uur later vertrekken, het vliegtuig is te laat binnengekomen. We vliegen met Malaysian Airways in een ruk naar Kuala Lumpur (Boeing 777-200 - 278 pasagiers). De vlucht zal 10,5 uur gaan duren. Terwijl we richting landingsbaan taxien krijgen we het bericht dat er problemen zijn met het vliegtuig. Er is olie gevonden op het platform waar ons vliegtuig stond. We moeten ons vertek afbreken en terug gaan naar ons platform. Bij inspectie blijkt een remcilinder te lekken. De reparatie hiervan blijkt uiteindelijk 2 uur te duren (wachten, wachten, wachten). Dan krijgen we toestemming om te vertrekken. In het begin is de vlucht behoorlijk "bumpy". Na een tijdje wordt het gelukkig rustiger en kunnen we ook nog een beetje slapen. De plaatsen achter in het vliegtuig blijken helemaal niet zo slecht. De hele groep zit bij elkaar en zodoende kunnen we samen nog eens terugkijken op een zeer geslaagde vakantie

Dag 28 - Excursies vanuit Kaikoura

Het is weer excursiedag vandaag. De laatste voordat we naar huis gaan. Het weer is niet al te best. Het heeft de hele nacht geregend. Na het ontbijt vertrekken we richting Kaikoura, een rit van 2,5 uur. Onderweg stoppen we nog even bij een restaurantje voor een kopje cappuccino (mijn eerste koffie in 4 jaar !). Ondertussen is het weer opgeklaard, de zon komt alweer door. Rond 11:30u arriveren we in Kaikoura waar we ons opdelen in 2 groepen. Een groep gaat vandaag dolfijnen kijken, een paar gaan zelfs het water in om bij de dolfijnen te zwemmen. Jacq, Joke en ik (Leon) gaan vandaag walvissen spotten. Om 13:45u worden we met een bus naar de kade gebracht. Hier schepen we in op een grote catamaran waarmee we de zee opgaan. De vaart is erg "bumpy". Sommigen van de passagiers worden hier niet goed van. Zakjes zijn er gelukkig in overvloed. Na 25 minuten komen we bij een rif (onder water) met een diepte van ongeveer 900 meter. Hier huizen enkele "sperm wales" , potvissen dus. Met behulp van de radar kan de kapitein bepalen waar de walvissen zitten. Ook wordt met andere schepen via de mobilofoon overlegd. Na enkele minuten krijgen we het bericht dat een kleine walvis (20 meter lang) gespot is. We varen er snel heen. Als het schip stil ligt mogen we aan dek. We zien de grote rug van de walvis. Af en toe spuit hij water omhoog. De walvis blijft ongeveer 10 minuten boven waarna hij 60 minuten onder water blijft. Op het moment dat de walvis duikt komt zijn staartvin geheel omhoog. Wat een machtig gezicht ! Op dat moment worden heeeeel wat foto's gemaakt. Dit tafereel mogen we in totaal 4x meemaken bij verschillende walvissen in dit gebied. Onze dag kan niet meer kapot. Als toetje gaan we ook nog even naar de dolfijnen kijken. Hier ligt ook het bootje waarop de rest van onze groep zich bevindt. Hier zwemmen ongeveer 250 dusky dolfijnen. Het lijkt wel circus ! Wat een geweldig gezicht. Diverse dolfijnen halen de gekste capriolen uit. Een genot om naar te kijken. Na een tijdje gaan we weer terug richting haven. Onderweg stoppen we kort bij een zeehonden kolonie. Terug in de haven worden we weer met de bus teruggebracht naar het startpunt. Van hieruit lopen we naar onze ontmoetingsplaats met de rest van onze groep. Anita wacht ons al op (liever niet op een boot). Na een tijdje komt de rest van de groep ook terug van de dolfijnen excursie. Iedereen is heel enthousiast. Dan vertrekken we richting Christchurch waar we uitgenodigd zijn door Graham voor de barbecue. Graham woont in een buitenwijk in een prachtige villa. Hij begint gelijk met het bakken van het vlees. De dames helpen Judie (Graham's vrouw) met de salade. We wachten allemaal buiten op het terras totdat het eten klaar is. Jammer genoeg is het weer te snel afgekoeld. Het wordt frisjes. Maar zodra het eten klaar is merken we hier niet veel meer van (plus een extra vest of jas). Raar idee om op 13 December te barbecuen. Smaakt overigens prima. Onze gastvrouw heeft ook nog gezorgd voor een toetje : schuimtaart met vruchten. Na het eten worden Graham en Miko uitgebreid bedankt voor hun bijdrage deze vakantie. Als dank ontvangen ze beide een enveloppe (met inhoud). Vanavond hoeft Graham ons niet terug te brengen naar ons hotel, we hebben een taxibusje geregeld. Om 22:00u zijn we weer terug in het hotel. Het is weer een geweldig mooie dag geweest vandaag. Een mooie afsluiting van de vakantie. Morgen vertrekken we weer richting Nederland.

Zwemmen met dolfijnen - geschreven door Adrie

Het zwemmen met dolfijnen was altijd een grote wens van mij. Nu was het zover ! Met een kleine boot vol zwemmers en kijkers de zee op om buitengaats ons tussen de dolfijnen te begeven. De zee was woelig. De instructies van wat wel en niet mag nog levendig in ons hoofd, speurend naar de dusky dolfijn. Opeens waren ze er. Spanning gemengd met : durf ik wel ? Helemaal uitgerust met wetsuit, duikbril, snorkel en flippers konden de zwemmers zich zelf in het water laten glijden, weliswaar op het fluitsignaal van de schipper (dit ivm het draaien van de schroef). Een heel bijzonder gebeuren : de dolfijnen zwommen naast mij, onder mij, ze waren overal. Mijn duikbril was te groot waardoor het een en ander niet klopte. Ik kreeg water binnen. Ik gebruikte het noodsignaal: een arm omhoog en ik werd opgehaald. Een kleinere duikbril, passende snorkel en een klein plankje hielpen mij bij de volgende te water lating alles onder mij en naast mij te zien. Het was een bijzondere ervaring, dit had ik niet willen missen. Na het zwemmen kleedden we ons in de boot snel aan en konden nagenieten van de enorme hoeveelheden dolfijnen, ongeveer 200. Ze speelden rondom de boot en haalden allerlei capriolen uit. Sprongen uit het water, maakten salto's. Het was een bijzonder levendig vrolijk kijkspel. Dit is het toetje op mijn prachtige vakantie geworden.

Dag 27 - Naar Christchurch

Vandaag vertrekken we naar onze laatste bestemming in Nieuw Zeeland : Christchurch. Iedereen realiseert zich nu dat de vakantie voorbij is. Nog een paar dagen en we zijn weer thuis. Maar goed, we hebben nog 2 dagen te gaan. We ontbijten in het restaurant van het hotel. We bestellen Continental Breakfeast = toast met jam, melk en cruesli en fruit. Na het ontbijt bezoek ik nog snel het schitterende station van Dunedin. Van hieruit zou je ook met een nostalgisch treintje de omgeving kunnen bekijken. Helaas ontbreekt ons hiervoor de tijd. Om 08:30u stipt vertrekken we richting Christchurch. Onderweg stoppen we nog bij Moeraki voor een bezoek aan Boulders Beach. Hier liggen grote stenen ronde bollen in het water ter hoogte van het strand. De stenen zijn door erosie ontstaan (vraag me niet hoe). Sommigen hebben een diameter van wel 2 meter. Een prachtig gezicht. Het weer is werkelijk fantastisch, de zon brandt op onze huid. De temperatuur zal vandaag stijgen naar 25 graden ! We mogen zeker niet klagen. Na Boulders Beach rijden we door een monotoon landschap. Pas na 2 uur is de volgende stop. We stoppen bij restaurant "Café Time" (vrij vertaald Koffietijd). Dit restaurant was ooit eigendom van een Nederlander genaamd Hans. Hans heeft hier het Broodje kroket ge?ntroduceerd. Dat gaat er bij ons wel in. Hans mag dan ondertussen het restaurant verkocht hebben, broodjes kroket verkopen ze nog steeds. Na de lunch rijden we in een keer door naar Christchurch. Voordat we onze spullen uitladen bij het hotel doen we eerst inkopen bij de plaatselijke supermarkt. We zijn nl uitgenodigd door onze chauffeur Graham om morgenavond bij hem te komen barbecueën. Daarvoor kopen we dus vlees en groente in. Eenmaal bij het hotel aangekomen laden we de tassen uit en gaan we met z'n tweetjes op stap naar het centrum van Christchurch. Hiervoor moeten we ongeveer 25 minuten lopen. Eerst langs eentonige wegen en daarna langs de rivier de Avon (een stuk mooier). In het centrum komen we Gepke en Johan tegen. Samen besluiten we ons te goed te doen aan Fish & chips. Smaakt prima, hadden we al lang niet meer gehad. Daarna nog een lekker biertje aan de oever van de Avon. Terug in het hotel nemen we nog een afzakkertje en gaan dan op tijd naar bed.

Dag 26 - Bestemming Dunedin

De dag begint niet best. De lucht is grijs en het is erg fris. Dat belooft niet veel goeds. We ontbijten samen met Gepke en Johan in ons huisje terwijl we het weer nauwgezet in de gaten houden. We vertrekken vandaag uit Kaka Point met bestemming Dunedin. Onze eerste stop is bij het Albatross Centre op het schiereiland van Dunedin. Hier krijgen we uitleg van een gids over de albatrossen die hier ieder jaar terugkeren om te broeden. We lopen samen met de gids naar een uitkijkpunt waar we inderdaad enkele albatrossen zien broeden. Jammer genoeg willen ze voor ons niet een rondje vliegen. Dat zou een geweldig gezicht geweest zijn. De spanwijdte van een albatros is nl 3 meter ! Vervolgens lopen we met de gids naar Fort Taiaroa van waaruit de vijand (welke vijand ?) beschoten zou kunnen worden. Hiervoor gebruikte men een speciaal kanon. De Nieuw Zeelanders noemen het "The Disappearing Gun". Dit kanon kon men namelijk met een ingenieus systeem heffen en ook weer laten zakken. Zodoende kan de vijand nooit zien waar het schot vandaan komt. Dit alles speelde zicht af eind 19de eeuw. Leuk museumstuk. Bij de Albatross Centre eten we ook een kleinigheid voordat we vertrekken naar het Penguin Place. Dit is een reservaat waar men het wel en wee van de geeloog pingu?n in de gaten houdt. We gaan weer onder leiding van een gids het gebied verkennen. We zien op diverse plaatsen de pingu?ns broeden. Enkelen hebben zelfs al jongen. Prachtig om te zien. Om de pingu?ns te kunnen bekijken heeft men diverse looppaden gecamoufleerd. Het lijken net loopgraven. Na de pinguins rijden we door naar ons hotel in het centrum van Dunedin. Het hotel heeft betere tijden meegemaakt en is nodig aan een opknapbeurt toe. Na een korte pauze op de kamer gaan we de stad verkennen. In het "Octagon", een zeshoekig straten gedeelte stoppen bij café Bacchus. Hier bestellen we een lekker biertje en later nog een grote Griekse salade. Gaat er goed in. Het weer is al weer een stuk beter geworden. De zon is zelfs lekker warm. Dan is het tijd om onze laatste berichten te lezen in het internetcafé. Tevens werken we het dagboek bij. Op de terugweg naar ons hotel komen we Gepke, Johan en Miko tegen. Samen drinken we nog wat bij café Bachus. Om 21:00u zijn we weer terug. Douchen, dagboek bijwerken en naar bed.

Dag 25 - Kaka Point

Het is weer excursiedag vandaag. Na het ontbijt worden we door Earl opehaald met de Bottumbus (bottum=diepste zuiden van het zuider eiland). Earl is onze gids/chauffeur voor vandaag. Eerst rijden we naar Nugget Point. Vanaf de parkeerplaats lopen we naar de vuurtoren. Langs het wandelpad zien we in de verte diverse zeehonden liggen. Vanuit de vuurtoren heb je een prachtig zicht over de oceaan. Het weer is vandaag heerlijk, 17 graden en een lichte wind. We genieten een tijdje van het uitzicht. Daarna vervolgen we onze reis naar Cannibal Bay. Deze baai staat bekend om zijn zeeleeuwen. En ja hoor, er liggen her en der verspreid enkele zeeleeuwen te slapen. Zolang ze slapen is er niks leuks aan. Gelukkig komt er plots een andere zeeleeuw uit de oceaan de orde verstoren. Hij probeert of de slapende vriendjes interesse hebben om samen wat leuks te gaan doen. Hij krijgt echter letterlijk de wind van voren en kiest snel het hazepad. Voor ons in ieder geval leuke foto en video momenten. In Owaka genieten we van thee en carrotcake (alwaar ja !). Via de Florence Hill Lookout (prachtig uitzicht over Tautuku Bay) rijden we door naar de Cathedral Caves, grotten die aan het strand liggen en in de verte aan een cathedraal doen denken. Het pad vanaf de parkeerplaats naar het strand voert ons weer door prachtig tropisch regenwoud. Via het strand lopen we naar de grotten. Bij vloed lopen deze grotten onder water en zijn dan niet toegankelijk. Het is nu gelukkig eb en kunnen we zonder problemen de grotten bereiken. Vanuit de grotten zelf is het zicht richting oceaan heel erg mooi. Bij Curio Bay staat onze lunch klaar. Met een geweldig mooi uitzicht op de oceaan eten we de sandwiches op. Via het Fossil Forest gaan op zoek naar de Yellow Eyed Penguin. In eerste instantie zien we geen enkele pinguin. Na enige tijd duikt er plots eentje op uit de oceaan. Hij loopt op zijn gemaak richting bosjes waar zijn partner op de kleintjes past. Af en toe maken ze kontakt met elkaar door een luide kreet te slaken. We volgen het tafereel op afstand (alweer veeeel foto's en video). Onze dag kan niet meer kapot : eindelijk de zeldzame geeloog pinguin gezien ! We rijden langzaam terug door de slingerwegen van de Catlins richting hotel. Nog steeds veel weides, schapen en runderen. We stoppen we nog even bij de Purakaunui Falls, een prachtig brede waterval midden in het tropisch regenwoud. Om 18:00u precies zijn we weer terug in het hotel. Het was weer een schitterende dag. Zoals gewoonlijk hebben we weer vreselijk veel geluk gehad met het weer : niet te koud, niet te warm, en hoofdzakelijk droog. We slaan een paar eitjes in de pan en smullen van onze zelfgemaakte uitsmijters.

Dag 24 - Heeeel veel schapen

We ontbijten vandaag in ons hotel : yoghurt met muesli en toast met jam. Na het ontbijt vertrekken we richting Kaka Point. De weg naar Kaka Point voert ons door de Catlins, een schitterend gebied vol met weilanden, heuvels, schapen, schapen en nog eens schapen. Nieuw zeeland heeft ongeveer 40 miljoen schapen. Wij zien vandaag een groot gedeelte van deze schapen. Tegen het middaguur stoppen we in Invercargill, een plaats van 50.000 inwoners. Eerst doen we inkopen voor het avondeten in de plaatselijke Woolworth. We kunnen vanavond weer een gezamelijke maaltijd in elkaar stampen : chili con carne. Na het inkopen gaan we lunchen bij het tuincentrum in de hoofdstraat. Dit restaurant met de toepasselijke naam Café Greenworld serveert kleine hapjes. Smaakt prima ! Daarna verder via de toeristische route richting Kaka Point. We stoppen nog even voor een kopje thee en tegen 17:00u komen we aan in Kaka Point. De laatste 6 kilometer rijden we over grind. Er is hier geen asfalt meer. Waar zijn we terechtgekomen ? Aan het einde van de wereld lijkt het. Iedereen begint gelijk aan het bereiden van onze avond maaltijd. Wat een samenwerking. In een mum van tijd staat er weer een heerlijke maaltijd op tafel. We eten met 11 man in een van de huisjes. Tafels en stoelen worden verzameld om iedereen een plek te geven. Past net ! Het eten is weer overheerlijk. De chili con carne is aan de hete kant, iedereen heeft op een gegeven moment zijn zakdoek nodig. Grote hilariteit. We delen vandaag overigens ons huisje weer met Gepke en Johan. Elk stel heeft zijn eigen slaapkamer. We delen de woonkamer, douche en wc. Prima toch! Vanuit onze woonkamer hebben we een schitterend uitzicht op zee. De temperatuur is vandaag aan de koele kant. Een graad of twaalf. Maar we mogen niet klagen. Het is tot nu toe, op een paar druppeltjes na, droog gebleven. We hebben alweer een prachtige dag gehad. Vanacht dromen we van schapen, schapen en nog eens schapen.

Dag 23 - Milford Sounds

Vandaag gaan we op excursie naar Milford Sounds, een van de mooiste fjorden van Nieuw Zeeland. Eerst ontbijten we samen met Johan en Gepke op onze hotelkamer. We maken ook alvast ons lunchpakketje klaar. Om 08:00u vertrekken we richting Milford Sounds. Onze eerste fotostop is langs de weg bij enkele velden vol met lupinen. Een schitterend gezicht al die kleuren. Iets verderop stoppen we bij de Mirror Lakes, een aantal kleine meertjes waar de bergen in reflecteren, bij kalm weer tenminste. Het weer is overigens niet al te best. Vanuit het zuiden waait een koude wind. Het is slechts 12 graden en het regent ook nog eens. De Mirror Lakes zien er dus helaas niet echt strak uit. We vervolgen onze weg richting The Divide. Hier starten Jacq, Joke en Marco hun wandeltocht naar de Key Summit, een schitterend uitzichtpunt over de Hollyford, Caples en Greenstone vallei. De wandeling zal ongeveer 3 uur in beslag nemen. De rest van de groep start een kortere wandeling bij Lake Gunn. Hier start de Lake Gunn Nature Walk, een wandeling door het tropisch regenwoud. We zien hier ongeloofelijk veel soorten mos, varens en bomen (de red beech). Het is werkelijk een sprookjesbos. De wandeling door het bos is werkelijk uniek. Dit bos past perfect in de Efteling. Je moet echt de foto's zien. We rijden vervolgens weer terug naar The Divine waar we ons weer samenvoegen met de rest van de groep. Hier eten we onze meegebrachte lunch op en vervolgen daarna onze weg. De volgende stop is de Homertunnel. Deze tunnel gaat dwars door de bergen en verbindt Te Anau met Milford Sounds. De tunnel (1219m lang) is slechts geschikt voor eenrichtings verkeer. Er staan stoplichten die iedere 15 minuten de andere richting doorlaten. Niet veel later komen we aan in Milford. We rijden gelijk door naar de kade waar we inschepen voor de Milford Sounds excursie. De zon is ondertussen gaan schijnen en de wind is nagenoeg gaan liggen. De goden zijn ons goed gezind. We genieten met volle teugen van de prachtige tocht door de fjord. Op diverse plaatsen zien we het regenwater vanuit de bergen naar beneden storten. Wat een geweld. Milford Sounds is werkelijk een bijzonder mooi fjord. Na 1,5 uur staan we weer op de kade. We hebben heel wat mooie foto's en video geschoten. We rijden nu weer terug richting Te Anau. Eerst stoppen we nog bij The Chasm, een schitterdende waterval in het tropisch regenwoud. De wandeling naar de waterval is weer schitterend. Alweer zo'n sprookjesbos, het verveelt niet. Rond 19:15u zijn we weer terug in ons hotel. Miko heeft voor ons plaatsen gereserveerd in het plaatselijke Chinees restaurant. Snel douchen dus. We zijn mooi op tijd in het restaurant. Het eten is geweldig, we krijgen van alles en nog wat : garnalen, bief, vis, hert en nog veel meer. Om 21:30u zijn we weer terug. Tijd voor het dagboek en dan naar bed. Het was een bijzondere dag. Ondanks de veel te lage temperatuur hebben we een te gekke dag gehad en zijn we ook nog lekker gekleurd. Het was vandaag in elk opzicht een topper !

Dag 22 - Naar Te Anau

Een nieuwe dag, nieuwe kansen. Vandaag gaan we twin paragliden (met z'n tweetjes aan een parachute van een berg afspringen). Tensminste als het weer het toelaat. Als het net zo'n prachtige dag wordt als gisteren mag dat geen probleem zijn. Om 07:00u ziet alles er prachtig uit. Een stralend blauwe lucht met hier en daar een wolkje. We gaan lekker buiten ontbijten. Maar ...om 07:15u verschijnen de eerste wolken en een frisse wind steekt op. Dan maar binnen ontbijten. Nog geen 10 min. later regent het pijpenstelen. Dat blijft de rest van de ochtend zo. Geen paragliden dus ... Alweer pech. Het weer in Nieuw Zeeland verandert wel erg snel. Om 09:30u vertrekken we richting Te Anau, onze eindbestemming voor vandaag. We hebben alvast onze lunchpakketten gemaakt : zalm sandwich (ja, alweer). De lunch eten we op bij het voormalige gemeenschapshuis van Mossburn "Bracken Hall" genaamd, nu ingericht als winkeltje en restaurant. De zon is weer gaan schijnen en het ziet er hoopvol uit. Langs de weg naar Te Anau zien we grote weilanden met schapen. Het landschap is heuvelachtig geworden. Doet je denken aan Zuid Engeland. Hier en daar zie je ook herten en reeen fokkerijen. Overal langs de weg staat de brem in bloei. Eenmaal in Te Anau gaan we eerst naar de plaatselijke supermarkt. We slaan wat proviand in voor morgen, we gaan dan op excursie naar Milford Sounds, een schitterend fjordengebied. Rond 14:30u zijn we bij het hotel. Het hotel ligt enigzins buiten het centrum van de stad. Gelukkig is er een shuttlebus service van het hotel naat het centrum. In het centrum lopen we eerst bij de Tourist Information binnen waar we een plattegrond van de plaats krijgen. We kijken wat rond en schieten even een internetcafe binnen voor de laatste berichtjes. Leuk al die mailtjes en dagboekberichtjes uit Nederland. Blijf vooral schrijven, zo weten wij in ieder geval dat ons dagboek ook gelezen wordt ! Tegen 17:00u krijgen we trek en zoeken een leuk restaurantje uit. We komen terecht bij "The Ranch", een café/restaurant in cowboy stijl. Het eten is in ieder geval prima en de bediening is erg vriendelijk (everyhing okay with you guys ?). Een aanrader voor de volgende Sawadee groep. Na het eten lopen we op ons gemak terug naar ons hotel (motel eigenlijk). Alle andere reisgenoten gaan vanavond op excursie naar de gloeiwormgrotten. Wij hebben besloten dat we liever een avondje thuis blijven. Wellicht komt er nog een verslagje van het bezoek aan de gloeiwormgrotten. We maken het ons gezellig op de kamer met thee, bier, cola, chips etc. Lekker toch ? En dan ....is het weer bedtijd. Tot morgen.

Dag 21 - Queenstown en nog veel meer ..

Laat ik maar gelijk met het slot beginnen : wat was het vandaag een geweldig mooie dag ! De dag begint goed met een ontbijtje buiten op het terras van onze hotelkamer. Samen met Johan en Gepke genieten we van een heerlijk (zelfgemaakt) ontbijt in de zomerzon. Er is een wolkenloze lucht en de zon schijnt al warm. Het is zomer in Nieuw Zeeland !!! Het is voor ons vandaag een vrije dag in Queenstown en iedereen heeft zo zijn eigen plannen. Wij gaan vandaag samen met Gepke en Johan op excursie naar een Country Farm. Het heet officieel : Walter Peak High Country Farm. Om bij deze farm te komen moet je wel eerst 40 min. varen op een heus stoomschip. Graham brengt ons naar de haven waar we om 09:45 opstappen op de TSS Earnslaw, een schitterend stoomschip uit 1912. We zoeken snel een plekje op het voordek waar we genieten van de warme zomerzon (jammer van al die japanners die weer zonodig een voor een op de foto moeten). 40 min. later komen we aan in Walter Peak. Hier worden we hartelijk ontvangen door onze gids van deze morgen. We beginnen met een korte uitleg over de diverse schapen die hier gefokt worden. Een demonstatie met de "sheepdog" komt hier gelijk achteraan. Onze gids laat zien hoe de hond reageert op de diverse commando's en de schapen op een juiste manier bij elkaar drijft. Heel indrukwekken om te zien. Daarna is het schaapscheren aan de beurt. Binnen een kwartier wordt een schaap ontdaan van zijn vacht. Hij is daardoor 2,5 kg lichter. En dan is het tijd voor de high tea. Een kopje thee met zelfgebakken koekjes. Dit alles nuttigen we op het terras van Walter Peak Colonel's Homestead. Deze homestead is een schitterend oud Engels houten gebouw aan de oever van Lake Wakatipu (kon zo in Zuid Engeland staan). Hier heb je werkelijk een schitterend uitzicht : Lake Wakatipu met de bergen op de achtergrond, enkelen nog voorzien van de laatste sneeuw. Dit is echt een paradiis op aarde. Na de high tea worden we meegenomen naar nog enkele andere dieren op de farm : herten, schotse hooglanders en diverse soorten schapen. Als slot is er dan natuurlijk de souvenirshop. Hier snel doorheen (wel nieuw petje gekocht) en dan is het weer tijd voor de terugreis. Op de stoomboot eten we onze zelfgemaakte lunch op (zalm sandwich). Tegen 13:30 zijn we weer terug in Queenstown. Eerst maar onze mail en dagboek kontroleren in een van de vele internetcafe's. Daarna inkopen doen in de supermarkt voor het avondeten. Vanavond wordt het macaroni. Terug in het hotel besluiten Anita en ik nog even de kabelbaan te nemen naar een uitzichtpunt over Queenstown (Bob's Peak). Van hieruit kun je Queenstown zien, Lake Wakatipu en The Ramarkables (bergketen). Een machtig uitzicht over de stad, het meer en de bergen. Snel terug naar het hotel want er staat nog meer op het programma. We gaan nl met een jetboot over de Shotover rivier. Graham brengt ons met de bus naar het vertrekpunt van de boten. Hier krijgen we allemaal een "lifevest" en even later zitten we met z'n allen in een vuurrode speedboot. De "piloot" geeft korte uitleg over de veiligheid. Na een paar foto's van speedboot en pasagiers gaat het spel beginnen. We varen met een ongeloofelijke snelheid over de snelstromende Shotover rivier. De piloot vaart hierbij rakelings langs rotsen en droge beddingen. Plots laat hij de boot 360 graden om zijn as draaien en laat de boot tot stilstand komen. De meesten van ons zijn nu al behoorlijk nat van het opspattende water. Dit hoort allemaal bij het spel. Af en toe geeft onze piloot uitleg over de omgeving of over de jetboot waarna hij weer de truckendoos opentrekt. Iedereen heeft het verschrikkelijk naar zijn zin en er wordt heel wat afgelachen. Na ongeveer 20 min. staan we weer aan wal. Sommigen van ons hebben een nat pak gehaald, maar het deert niet, het is tenslotte prachtig weer en de kleren drogen snel in de zon. Terug in het hotel slaan we direkt aan het koken. We krijgen de routine al goed te pakken. Na drie kwartier staat er weer een heerlijke maaltijd op tafel, met toetje en al. Nog een kopje thee na en het is alweer tijd voor douchen en bed. Zoals ik al zei in het begin : wat was het vandaag een geweldig mooie dag !

Dag 20 - Naar Queenstown

We ontbijten lekker op de kamer. Om 08:00u vertrekken we richting Queenstown. Onderweg stoppen we regelmatig om foto's te maken. We zitten midden in het merengebied. Achtereenvolgens stoppen we bij Lake Paringa, Knights Point Lookout, Lake Wanaka, Lake Hawea en Wanaka stad. Het ene meer is nog mooier dan het andere. Prachtig blauw water, donkere bergen en een licht bewolkte helderblauwe lucht. Dit is werkelijk een prachtige dag. We genieten met volle teugen van het heerlijke weer en de prachtige omgeving. Voor de lunch stoppen we in Wanaka stad. Hier ligt het "Wanaka Puzzling World". Eerst eten we buiten onze tuna sandwich op waarna we binnen een bezoek brengen aan de wereld van de illusies. Op verschillende manieren wordt je hier voor de gek gehouden. Holografische foto's, gezichten die je volgen,een kamer met een schuine vloer waardoor je elk besef van recht en scheef kwijtraakt, een speciale kamer waardoor je groter of kleiner lijkt dan je werkelijk bent. Allemaal illusie. Heel bijzonder. We vervolgen onze reis door de bergen. Bij een van de oudste hotels van Nieuw Zeeland stoppen we voor een kopje thee. Het Hotel Cardrona stamt uit 1863. In de mooi aangelegde tuin genieten we van een kopje mintthee. Net voor Queenstown stoppen we nog een laatste keer voor een fotostop. We kijken vanuit de bergen uit op Queenstown en Lake Wakatipu. Een schitterend uitzicht ! Voordat we naar het hotel rijden stoppen we bij de supermarkt voor inkopen voor de avondmaaltijd. Vanavond koken we nl weer zelf. Het wordt dit keer Kip kerrie. Om 18:00u komen we bij het hotel aan en een kwartier later staan we al in de grote keuken. Iedereen helpt goed mee en drie kwartier later zitten we al aan tafel. Alweer een geslaagde maaltijd. Als toetje nog een stukje kwarktaart. We praten nog wat na en rond 20:00u is iedereen weer op de kamer. Onze hotelkamer is dit keer rojaal ingedeeld, wel 6 mensen kunnen hier slapen ! We hebben uitzicht op het meer. Het hotel heet tenslotte niet voor niets "Queenstown Lakeview Holiday Park". Nog even het dagboek bijwerken, douchen en naar bed. Het was weer een geweldig mooie dag.

Skippers Canyon - geschreven door Jacq

Met de 4Wd door Skippers Canyon is een ervaring op zich. Het ruige en diep uitgesleten dal van de Shotover River laat de kracht van de natuur zien. Rotsformaties met sprekende namen als de "lighthouse" en de "castel" zeggen genoeg. En wat dacht je van Devil's Elbow een smalle zeer scherpe bocht in de weg, of van nauwe doorgangen als Hell's gate en Heaven's gate. Na diverse fotostops kwamen we op de plek waar het raften start op de Shotover River, en hier stond reisgenoot Marco verkleedt als de geel-rood-zwart pinguin te midden van een 40 tal soortgenoten voor hun vaart van hun leven. Wij zijn doorgereden naar Skippers waar, na een prachtig auto swingbridge te zijn gepasseerd, werd "gelead". In Skippers doet men een poging het oude goudstadje weer wat nieuw leven in te blazen, om de historie van toen te doen herleven. Al met al de moeite waard om een goede indruk te krijgen van de ruigheid van Skippers Canyon.

Dag 19 - Vrije dag in Fox Glacier

Vandaag gaan we met de helicopter naar de gletsjer, hopelijk. Als we opstaan is de lucht wel erg grijs. Om 08:00u vragen we bij de informatie of de vlucht doorgaat. We krijgen het antwoord dat om 09:00u hierover beslist wordt. Er is nog steeds hoop. Om 09:00u wordt besloten dat iedereen richting helicopter-platform gebracht kan worden, na betaling natuurlijk. Het is nog steeds onzeker of we vliegen. We betalen netjes de vlucht en stappen in de bus. Binnen 5 minuten zijn we bij de helicopter-platform. Eerst mogen we een paar geitenwollen sokken uitzoeken en bijbehorende bergschoenen. Daarna krijgen we veiligheidsinstructies. Ook worden we alvast ingedeeld in groepjes van 6, meer gaan er niet in een helicopter. Wij behoren tot groep 4. We zijn er helemaal klaar voor. Maar, om 09:45u krijgen we eindelijk antwoord op onze dringende vraag : we vliegen vanmorgen niet ! Door de laaghangende bewolking in de bergen kan de helicopter niet veilig landen op de gletsjer. Verdorie nog aan toe @#%!@&%#$ Jammer pech. We leveren onze bergschoenen en sokken in en even later zitten we weer in de bus terug naar het informatie centrum. Hier krijgen we ons geld terug. Overboeken naar de vlucht van 15:00u kan ook nog, maar het ziet er niet naar uit dat het weer sterk zal veranderen. De middagvlucht van 12:00u zit dan overigens al helemaal vol. We besluiten het dorpje te gaan bezoeken, waar we na een kwartier al klaar mee zijn. Zoveel is hier dus niet te zien. We hangen nog wat rond in het dorpje en rond 12:00u besluiten we een hapje te gaan eten in een lokaal restaurantje : toasted sandwich met ham, kaas en ananas. Lekker. De vlucht van 12:00u is inmiddels ook afgelast. Om 13:30u komen Miko en Joke terug van hun wandeling over de gletsjer. Ze hebben het heel mooi gehad. We (Miko, Johan, Gepke, anita, leon) vragen Graham of hij ons naar Lake Matheson wil brengen, het spiegelmeer. Graham vindt het prima. Na 10 min. staan we al op de parkeerplaats van Lake Matheson. Via een perfect aangelegd pad lopen we rondom het meer. We lopen door prachtig tropisch regenwoud. Je ziet talloze varens, palmen en mossen. Wat een kleuren ! Het meer is heel er donker van kleur. Helaas voor ons staat er een zwakke wind waardoor het oppervlak van het water vol rimpels zit. Op de foto's in de kiosk zie je foto's van Lake Matheson waarin de bergen op de achtergrond weerspiegelen in het rimpelloze oppervlak van het meer. Dat is ons vandaag echter niet gegund. Neemt niet weg dat iedereen erg geniet van de prachtige wandeling. Om 16:00u komt Graham ons weer ophalen bij de parkeerplaats. We rijden rustig terug naar het hotel. Tijd voor een napje.

Fox Glacier - geschreven door Jacq

Om 09:30u vertrek met de bus naar de parking van Glacier Access Road. Vervolgens te voet over de morene en vervolgens door het regenwoud omhoog, langs smalle richeltjes gezekerd met kettingen en zelfs een ladder om een hoogte veschil van ca 5 meter te overbruggen. Bij de gletsjer "opstapplaats" werden de krabbetjes onder de schoenen gebonden om een uur over (van te voren) uitgehakte treden ons een weg te banen in deze machtige wereld van ijs. Via dezelfde weg terug. Hier de gegidste groep van Fox Alpine Guides verlaten om via een hangbrug over te steken naar de zuid-zijde van de Fox gletsjer. Naar Glacier View road parking loop je door een toverachtig regenwoud, met varens, mossen hangend als kerstversiering en groen begroeide boomstammen. Dit geldt ook voor het begin van de Chalet Lookout walk, waar wel is aangegeven dat rivier oversteken lastig kan zijn bij hoog water. Halverwege kwam de eerste moeilijke oversteek maar aan het eind (5 min. van het uitzichtpunt) kwam een echt probleem. Je ziet de gletsjer tussen de bomen maar een woeste en brede waterstroom vormt een probleem. Na ca 5 min. Een juiste plek gevonden om echt springend van rotsblok op rotsblok, op rotsblok en nog een keer over het water te komen. Het uitzicht op de gletsjer was er ook naar. Terug via de zelfde weg naar de parking van de Charlotte Lookout walk en daarna nog eens 6 km langs de weg terug naar Fox Glacier Town.

Dag 18 - Op naar de gletsjers

We hebben heerlijk geslapen. Bij het ontbijt kun je kiezen uit 2 mogelijkheden : continental breakfeast en cooked breakfeast. Anita kiest de continental (yoghurt, toastjes en fruit) en ikzelf kies de coocked (omelette, tomaat, worstjes etc). Na het ontbijt worden we opgewacht door Donna. Donna is een inwoonster van Blackball en zij gaat ons iets vertellen over de kolenmijn geschiedenis van het dorp. Tijdens deze uitleg lopen we langs diverse restanten van deze periode. De kolen werden in Blackball gedolven van 1892 tot 1964. Destijds woonden er nog 3000 mensen in Blackball, nu nog maar 450. Na deze interessante rondleiding verlaten we Blackball en rijden richting Franz Josef Glacier (=gletsjer) en Fox Glacier. Halverwege stoppen we in het plaatsje Hokitika. Hier bezoeken we een Kiwihouse. Hier konden we buiten enkele zeldzame kiwi's ook zeer oude alen bekijken. Sommige alen (giant eels) waren wel 200 jaar oud ! Zeer interessant allemaal. Daarna was het alweer lunchtijd. Anita en ik vonden al snel een leuk orgineel eethuisje (geen toeristen). Hier hebben we een heerlijke zelfgemaakte groentesoep besteld met getoast brood. Heerlijk. Vervolgens zijn we doorgereden naar Franz Josef Glacier. Eerst het visitorscentre bezocht waar veel informatie gegeven wordt over de gletsjers. Daarna doorgereden naar een parkeerplaats vanwaar we de Sentinel Rock walk doen. In 10 minuten loop je via een steil pad naar een uitzichtpunt. Jammer van al die japanners die zonodig stuk voor stuk op de foto moeten. Na een tijdje wordt het wat rustiger en kunnen we genieten van het uiteinde van de gletsjer. Een schitterend uitzicht. Van hieruit is het nog maar 25km naar Fox Glacier, een klein dorpje aan de voet van de 2de bekende gletsjer. Rond 17:00u komen we hier aan. Dit plaatsje is erg toeristisch, lijkt Valkenburg wel. Eerst gaan we de excursie voor morgen boeken. Anita en ik gaan nl de Heli Hike doen. Een helicopter zal ons op de gletsjer afzetten waarna we onder leiding van een gids 2 uur lang over de gletsjer gaan lopen. Het weer is hierbij doorslaggevend. Vandaag is geen enkele vlucht doorgegaan ivm het slechte weer. Het was vandaag erg fris en in de bergen erg nevelig. Wordt dus erg spannend of het morgen doorgaat. De weersvoorpellingen zijn in ieder geval goed. We zullen zien. Rond 19:00u gaan we samen met Johan en Gepke pizza eten aan de overkant. Even later komen Jacq en Joke er gezellig bij. De pizza's zijn echt geweldig ! De smaak is prima. De mannen drinken een lekker biertje (Mac's gold) en de dames een roseetje. Er wordt heel wat afgelachen tijdens de maaltijd. Vooral Johan en Jacq zijn goed op dreef. Om 20:00u zijn we weer terug in het hotel. Het regent nog steeds .... Welterusten.

Dag 17 - Pancake rocks

Vandaag verlaten we Nelson en rijden richting Blackball. Eerst ontbijten we voor de laatste keer in de jeugdherberg. Hier maken we tevens de lunch voor later op de dag. Rond 08:00u verlaten we Nelson en rijden richting Westkust van het Zuider eiland. We stoppen regelmatig bij enkele uitzichtpunten. Hier worden heel wat foto's geschoten van de geweldig mooie westkust. We rijden door de Buller Gorge, een prachtige omgeving met rotsformaties en snelstromende rivieren. Tegen 10:00u stoppen we bij een restaurantje waar we ons tegoed doen aan de wel bekende carrotcake (en een kopje thee natuurlijk). Hierna rijden we naar de hangbrug over een snelstromende rivier (The Buller Gorge Swingbridge).).Hier mag je voor 5 dollar overheen lopen naar de overkant. Ook kun je voor 15 dollar meer aan een staaldraad in een noodgang terug over dezelfde rivier (de Comet Line). Je wordt dan mbv een veiligheidsgordel opgehangen aan een katrol die aan een staaldraad hangt. De staaldraad gaat naar de overkant, ongeveer 160 meter. Doordat de staaldraad schuin hangt ga je als een speer over de vallei met onder je de snelstromende rivier. Dat hebben we dus gedaan, maar dan wel in de tandem uitvoering, 2 man tegelijk over de rivier. Schitterend ! Je voelt je heel even als een vogeltje, maar dan wel met een behoorlijke snelheid. Eenmaal met beide benen terug op de aarde rijden we door naar Cape Foulwind. Hier is een prachtig uitzicht over de westkust en tevens ons luchplek. Mooier kan het niet ! Van hier uit is het niet ver naar de zeehondenkolonie. Helaas zijn er niet echt veel zeehonden te zien, de omgeving maakt echter veel goed. Dan is het tijd voor de pancake rocks, bijzondere rotsformaties bij Punaikaki. Het is werkelijk een prachtig en goed verzorgd park (Paparoa National Park). De rotsformaties doen je denken aan vele stapels pannekoeken. Heel bijzonder. We hebben overige vandaag prachtig weer. Alle donkere wolken zijn verdwenen en we moeten oppassen dat we niet verbranden. Na de pancake rocks stoppen we nog een laatste keer bij een uitzichtpunt alvorens we doorrijden naar onze eindbestemming. Blackball is een slaperig stadje met een rijke kolenmijn geschiedenis. Helaas is de mijn van Blackball al in 1964 gesloten. Wat overblijft is het 'statige' Hilton hotel. Hier zullen wij dan ook overnachten. Het hotel heet nu officieel "Formerly The Blackball Hilton Hotel". We praten hier echt over vergane glorie, het hotel is een mix tussen een bar en een museum. Je moet dit gezien hebben ! Er wordt goed voor ons gezord. Voor de maaltijd krijgen we al een grote plaat met lokale lekkernijen. Worst, kaas, uitjes etc. Smaakt goed bij een glas bier. Om 19:30u staat het eten klaar : spagettie met gehaktballen, kippenbouten en diverse soorten groenten. De keuken is prima, het gaat er allemaal goed in. Om 21:30 vallen de ogen bijna dicht. Bedtijd.

Dag 16 - Nelson

Het is een van die "vrije" dagen. Toch is er weer een vol programma. Vandaag kan er gewandeld worden in het Abel Tasman National Park. Toch besluiten Anita en ik hier eens niet aan mee te doen en ook echt een rustdag in te lassen. We nemen na het ontbijt afscheid van de rest van de groep. Dit zijn de echte "die hards". Miko, Marco,Jacq en Joke lopen de lange tocht (ongeveer 7 uur wandelen). Pieter, Adrie, Johan en Gepke lopen de kortere route (ongeveer 3 uur lopen). Rond 19:00u zullen we elkaar weer ontmoeten voor het diner. Wij zullen ondertussen Nelson gaan bekijken. Allereerst bekijken we talloze winkeltjes in het centrum. Het loopt langzaam tegen de kerst en diverse winkeliers zijn hard bezig met de versiering. Nelson is een leuke moderne stad, met ook nog enkele oude gebouwen. Zo zien we in de Bridge street enkele houten huizen die sterk doen denken aan een straatje in een amerikaanse western. De cathedraal van Nelson is ook bijzonder. De cathedraal is voorzien van prachtig glas in lood. Ook het enorme orgel is erg mooi. Vervolgens bezoeken we de buitenwijken van Nelson. Hier staan enkele mooie houten huizen uit de koloniale tijd. We nemen ook een kijkje in de Queens Gardens, een prachtig aangelegd park met vijvers en fonteinen. Van hieruit is het niet ver meer naar het "centre of NZ". Dit punt markeert het midden van Nieuw Zeeland. Het weer is ondertussen weer iets minder geworden. Langzaam begint het iets te regenen. We laten ons hier niet door uit het veld slaan. Tegen de tijd dat we boven op de top staan van de botanic garden, waar ook de centre of NZ zicht bevindt, regent het al behoorlijk. We besluiten dan ook zsm richting hotel te lopen. Eenmaal aangekomen zijn we echter door en door nat. We hebben te doen met onze vrienden in het Abel Tasman park. Hoe zal het hun vergaan ? Oh ja, voor dat ik het vergeet, het is 1 December, in Nieuw Zeeland begint nu de zomer. Om 18:45 komt de groep terug. Ze hebben gelukkig amper last gehad van het slechte weer. In het Abel Tasman NP is het veel later gaan regenen. Vanavond gaan we met de groep uit eten in het "The Victorian Rose" restaurant cq bar. Het is al gezellig druk als we aankomen. Eerst maar een biertje besteld. Voor mij (Leon) een Mac's Gold en voor Anita een Black Mac. Heerlijk bier uit Nieuw Zeeland. De hoofdmaaltijd wordt een Griekse salade. Valt een beetje tegen, had gerust meer feta op gemogen. De dressing was ook ver te zoeken. Tijdens de maaltijd speelde een live band muziek uit de jaren 60 en 70. Mooie muziek, werd jammergenoeg steeds harder naarmate de avond verstreek. Rond 21:30u ons bed opgezocht. Het was weer een prachtige dag.

Abel Tasman National Park - geschreven door Jacq

Eerst een uurtje met de bus van Graham naar Kaiteriteri en daarna een uur met een snelle boot naar Bark Bay. Met de boot nog wat sightseeing en zelfs zeehonden gezien op Pinnacle Island. In Bark Bay gestart met de wandeling over de Abel Tasman track. Een goed pad leidde ons door het bos, maar wel een heel ander bos dan tijdens de Captain Cook trail bij Queen Charlotte Sound. Veel minder oorspronkelijk bos, meer varens en heidebomen. Prachtig waren wel de vergezichten en de goud gele stranden met de diep blauwe zee. Bij Fallriver hangt een heuse hangbrug, gewoon gaaf. Na 2,5 uur kwamen we in Torrent Bay waar we hebben geluncht. De snelle lopers gingen te voet verder door naar Marahau, de anderen zijn per boot terug gekeerd. Dit tweede deel is minder spannend, veel bos en weinig zicht op de kust en strandjes en het laatste half uur ook nog een beetje regen. Om 17:00u is iedereen aanwezig een gaan we met de bus van Graham terug.

Dag 15 - Afscheid van Malborough sounds

Vandaag verlaten we Malborough Sounds en varen terug naar Picton. Het heeft afgelopen nacht heel zwaar gestormd. En bij het opstaan is het nog steeds onrustig. Het waait nog steeds behoorlijk. Er wordt al gespeculeerd of we vandaag wel terug zullen reizen. We zien ons al een extra dag in deze prachtige omgeving. Niemand heeft moeite met deze gedachte. We hoeven ons niet te haasten. De boot wordt omstreeks 10:30u verwacht. We ontbijten op ons gemakje en lopen een laatste keer langs de aanlegstijger. De catamaran is mooi op tijd. Het weer is ondertussen verbeterd. De wind is iets minder geworden. Door de stevige wind kan de catamaran ons niet oppikken in de baai. Te gevaarlijk. Ron brengt ons met zijn oude schuit naar een open gedeelte alwaar wij overstappen op de catamaran. Best wel spannend ! De terugreis verloopt voorspoedig. We staan lange tijd op het achterdek waar we genieten van een heerlijk zonnetje. De wind is helemaal gaan liggen. In Picton worden we opgewacht door Graham. We besluiten te gaan lunchen in Picton. Daarna doen we inkopen voor de komende dagen. Anita heeft nl beloofd "hete ballen" te gaan maken. We zijn allemaal zeer benieuwd. Op weg naar Nelson stoppen we regelmatig bij enkele bijzondere uitzichtpunten. Het panorama over de Malborough Sounds is spectaculair. We stoppen ook nog bij een theehuis waar een Nederlandse dame de leiding heeft. Ze woont hier al 24 jaar en vindt het altijd leuk om nog eens Nederlands te spreken. Rond 18:00u komen we aan in Nelson. Hier overnachten we weer in een jeugdherberg. We kunnen hier onze eigen maaltijd weer bereiden (hete ballen dus). Binnen 3 kwartier staat alles op tafel. Hete ballen (gehaktballetjes in pittige saus), witte rijst en een fruitsalade. Als toetje een heerlijk stukje taart. Het gaat er allemaal goed in, nagenoeg alles gaat op! Na het eten praten we nog even na, onder het genot van een glaasje rose of bier. Om 22:15u liggen we in bed. Het is waarempel nog laat geworden ook ...