Voedselvoorziening

Wapens Jagen Vissen Vistechnieken Verzamelen



Wapens

De wapens onder de elfen verschillen nogal. Alle elfen dragen al vanaf jonge leeftijd een wapen om zich te kunnen beschermen tegen wilde dieren. Kinderen hebben vaak een slinger of een klein mes. De jagers maken vooral gebruik van een speer of jagen met pijl en boog. Dit zodat een dier op enige afstand gedood kan worden. Met handwapens is niet altijd goed bij de prooidieren te komen in de ruige omgeving. Er wordt vooral gevist met fuiken, en netten. Een enkele keer wordt er met de hand (speciale techniek) of met een speciale visspeer gevist. Tijdens het vissen dragen de vissers meestal wel een mes of dolk.

(Andere) mogelijke wapens zijn slingers, katapulten, blaaspijpen, pijlzwepen of boemerangs, pijl en boog (diverse modellen), messen, dolken en zwaarden. De meeste messen en dolken en pijlpunten zijn van metaal. Er wordt echter ook wel eens gebruik gemaakt van stenen wapens en stenen punten, of van geslepen pijlen van hout, bot of gewei. Ook al heeft er al geruime tijd geen handel met de trollen meer plaatsgevonden, er zijn voorlopig voldoende metalen wapens op voorraad. Zwaarden zijn echter niet echt populair bij de elfen, omdat ze in de praktijk meer hebben aan een wapen voor lange afstand, zoals een boog of speer. Voor munitie voor de blaaspijpen gebruiken de elfen doorns, die in gif gedoopt worden en die ze weg schieten met behulp van een plukje wol.

De mogelijke wapens in Zomerbron


Jagen

De meeste jachten zijn seizoensgebonden. De plek waar de stam woont is een doortrekgebied voor verschillende soorten wild, in verschillende perioden van het jaar. Er staat bijna altijd iemand op wacht om de kuddes vroegtijdig te signaleren. De rest van de stam wordt dan gewaarschuwd en er wordt een jachtval gezet bij een van de passen waar het wild door moet trekken. In de periodes tussen de doortrekkende kuddes in, zijn er altijd huppers (konijnen en hazen) te vangen, vooral aan de rand van het bos.
In het bos zitten ook wat kleine groepjes herten en reeën, maar dit is zeer ruig terrein om te jagen en de elfen zullen zich niet gauw aan de jacht in dit gebied wagen.
In het moerasgebied wordt vooral op vogels gejaagd. Ook hiervoor zijn verschillende jachttechnieken. Zo wordt er gebruik gemaakt van pijl en boog, maar ook van netten, voor het verstrikken van vogels. De meeste van de vogels zijn er alleen in het broedseizoen. De kinderen gaan vaak als aanvulling op de jacht de eieren van de vogels rapen. Zij zetten ook strikken en vallen aan de rand van het bos, maar alleen onder begeleiding van een volwassene.

De elfen uit deze stam jagen altijd in groepen op groot wild. De héle stam helpt bij het opzetten van de jachtvallen in de passen! Dus ook de kinderen! Zij krijgen werkjes als het opschrikken van het wild om het in de juiste richting te jagen, of helpen met het verwerken en dragen van de gevangen prooi. De allerkleinsten blijven in de borg met een "babysit". De jacht op vogels en huppers (konijnen en hazen) en ander klein wild wordt ook wel eens door enkelingen gedaan.



Vissen

Dit wordt in het oostelijke riviertje gedaan. Er zit altijd wel wat vis in het riviertje die dan bijvoorbeeld met een fuik gevangen kan worden. In het moeras wordt alleen met fuiken gevist. Er wordt echter ook gezocht naar Hardruggen of een klein soort Schuifel die daar voorkomt. Vissers werken meestal alleen. Eén keer per jaar is de grote trek van de Roodbuiken. Er zwemmen dan een hele boel Roodbuiken de oostelijke rivier op om verder stroomopwaarts zich voort te planten. Op deze grote groepen vis wordt ook wel door een paar elfen samen met een net gevist.



Vistechnieken

Er zijn dus een paar technieken om te vissen die door de elfen gebruikt worden.

De eerste manier is om stilstaand aan de rand van de rivier de vis te spietsen. Hiervoor wordt een speciale visspeer gebruikt, met in plaats van de gebruikelijke speerkop een kop met drie spitse uitstekende scherpgeslepen botjes of takjes.

De tweede manier is met een net dat door enkele elfen vast wordt gehouden, midden in de stromende rivier, zodat de Roodbuiken er recht inzwemmen. Daarna wordt met het net nog in de stroom hangend naar een kant van het riviertje gelopen, zodat er een lus van net ontstaat, waarin de vissen zitten. Met vereende krachten wordt het net dan binnen gehaald.

De derde manier is met een fuik van wilgentenen. Deze wordt in de rivier te water gelaten met een paar vissenkoppen of iets dergelijks als aas erin gelegd. Om hem op de bodem te laten liggen, wordt de fuik verzwaard met stenen. Een touw met een met lucht gevulde blaas eraan geknoopt, geeft boven water aan waar de fuik precies ligt, zodat hij terug gevonden kan worden.

Een enkele keer wordt er ook met de hand gevist. Dit gebeurd liggend op de buik op de rand van de oever. Een arm wordt in het water gestoken en doodstil gehouden tot er een vis naartoe zwemt. Dan sluit de hand en grijpt de visser de vis achter de kieuwen, zodat de vis niet kan ontsnappen. Met een zwaai wordt de vis op het droge gegooid, waar de vis door een klap snel gedood wordt voor hij weer in het water springt. Alle elfen kunnen op deze manier vissen vangen, maar het vergt erg veel geduld. Meestal wordt deze techniek alleen gebruikt door de kinderen.



Verzamelen

Een groot deel van de voedselvoorziening van de stam komt van de verzamelaars. Er is vaak wel voldoende vlees en vis, maar de plantaardige inbreng van het verzamelen is erg nodig voor een gezond dieet. Vooral om gezond de winter door te komen. De verzamelaars maken gebruik van planten in verschillende delen van de omgeving. Zo worden er bessen, vruchten, noten, bladeren, kruiden, granen, wortels, knollen en paddestoelen verzameld. Ook zorgen de verzamelaars voor materiaal als klei en riet om te verwerken tot voorwerpen. Er is een zeer grote biodiversiteit in de omgeving van de borg. Kijk voor meer informatie ook bij Flora & fauna.

Omhoog