Bliksem was zich rotgeschrokken toen Zwaardslag ineens zijn arm losrukte, de woedende uitdrukking op zijn gezicht was een verhaal op zich. Nog terwijl Bliksem zich herstelde van de ruk en de verrassing, viel Zwaardslag pas écht goed uit.
Zwaaiend en brullend -Bliksem verstond niet precies wat hij zei- stond de wapenmaker op en met zijn gespierde arm maaide hij richting haar gezicht. Bliksem probeerde de slag af te weren, maar slaagde daar maar half in. De klap kwam hard genoeg aan om haar van de grond te tillen en een eindje verder weer neer te laten komen.
Versuft probeerde Bliksem op te staan. Haar wang begon tekenen van zwelling te vertonen en een klein straaltje bloed liep over haar kin, doordat haar tanden haar lip hadden geraakt tijdens de klap. "Zwaardslag?" wist ze uit te brengen. Nog te verbaasd en geschokt om de pijn goed te voelen, zag Bliksem dat Zwaardslag zich nu richtte op Regendans, die ineengedoken op de feesttroon zat. Waarom hij zo reageerde wist ze niet, maar ineens trof de serieusheid van de situatie haar; Zwaardslag had het op Regendans gemunt!
Zo snel ze kon krabbelde Bliksem omhoog. Ze schudde haar hoofd om het doffe gevoel er uit weg te krijgen. Háár slaan was één ding, maar hij moest het eens wágen zich tegen de zwangere Regendans te keren!
Woede begon nu te borrelen in het bloed van Bliksem, maar het was een gecontroleerde woede, niet als de wilde razernij van Zwaardslag. Koste wat het kost, zou ze voorkomen dat hij Regendans iets aan zou doen, maar haar dolk trekken? Dat was ze niet van plan...
Zoekend keek ze om zich heen, tot ze vlak bij op de grond een stuk haardhout zag liggen. Bliksem pakte snel de zware tak op en schoot vooruit, terug naar het vuur, waar ze zich tussen Zwaardslag en Regendans opstelde.
*|Zwaardslag!|* gilde ze mentaal, bijna als een uitdaging, in de hoop zijn aandacht van Regendans af te halen. Ondertussen hoopte ze dat de rest ook snel door zou krijgen dat wat er hier gebeurde niet normaal was; Alles was in een flits gebeurd. Ze zouden Zwaardslag toch wel tegen houden?
Slangenboog keek op van de herrie die Zwaardslag maakte. Bevroren bleef hij zitten toen hij zag dat Zwaardslag Bliksem sloeg en hoe ze weer overeind kwam en tussen Regendans en Zwaardslag in ging staan. "Bliksem!" Geschrokken sprong hij overeind, op Bliksem af. Hij pakte haar even bij de arm, "gaat het?" Toen keek hij zijn 'leraar' aan. "Zwaardslag?" Vroeg hij geschrokken, "Wat is er aan de hand?"
Bassek was op de grond gaan zitten en probeerde een oplossing te verzinnen voor de warmwaterbronnen die Regendans graag wilde. "Er zijn hier geen warmwaterbronnen, of wel?" ze sprak haar gedachten hardop uit.
Zwaardslags geroep haalde Bassek uit haar gedachten. Ze keek naar de wapenmaker en volgde toen zijn hand, die naar Regendans wees. Daar was helemaal niets te zien. **Wat is er met Regendans?** vroeg ze aan Zwaardslag. Opeens pakte Bliksem een stuk hout en ging voor Zwaardslag staan. **Wat is er aan de hand?** vroeg ze **Hebben ze ruzie?**
Storm had een tijdje met een trots gevoel naar het hele gebeuren staan kijken. Bliksem had het georganiseerd! Of in ieder geval het idee gegeven en samen met anderen uitgewerkt. Het voelde goed om een stukje Zomerbron hier in deze borg te hebben. Storm dacht terug aan het laatste moederfeest in zijn oude borg, het was die van Aardster geweest, toen ze zwanger was van kleine Pluis. Dat was vlak nadat Storms gezel zich had laten verwennen op haar Moederfeest. Dauwdruppel had er prachtig uitgezien en het was een geweldig goed feest geworden!
Door zijn gedachtengang had hij niet goed gehoord wat Regendans wenstte, en hij wilde net om herhaling vragen toen hij van opzij luid gepraat hoorde. toen hij keek zag hij nog net dat Zwaardslag Bliksem een mep gaf en richting Regendans snelde. Een golf van woede ontwaakte in Storms lijf en gedachten. Hoe durfde hij? Hoe durfde hij Bliksem te slaan?
Storm had al een hele tijd een hekel gehad aan de wapenmaker, hij zag er altijd zo onverzorgd uit, Storm vond dat maar niets. Maar nu... nu had het niets meer met 'een hekel hebben aan' te maken. Storm raasde naar voren en met een kracht ontstaan uit zijn woede gooide hij Zwaardslag tegen de grond en dook er zelf boven op...
Hoewel Bliksem blij was met de bijstand die ze kreeg van Slangenboog, schrok ze toch wel erg toen Storm Zwaardslag aanviel. Ze wilde Zwaardslag wel tegenhouden, maar dit liep uit de hand! Het was ondertussen bij Bliksem gaan dagen dat Zwaardslag niet normaal reageerde... Dat gepraat over die slangen? Dat was serieus vreemd!
En heel het Moederfeest liep zo de mist in! Bliksem wist niet goed wat ze nu moest doen. Haar eerste reactie was Regendans beschermen en ze had even helemaal niet op zichzelf gelet, maar nu begon ze de pijn in haar gezicht toch te voelen. Verstrooid veegde ze met haar hand over haar kin, waardoor het dunne straaltje bloed een veeg werd.
Bezorgd over de richting waarin dit ging én bezorgd over Storm die nu boven op de schreeuwende en rondmaaiende Zwaardslag was gesprongen, stond Bliksem even stil. De stevige tak in haar handen zakte langzaam naar beneden. Ineens kreeg Bliksem een helder moment en meteen reageerde ze door naar Schudspeer te zenden, *|Schudspeer! Kan het zijn dat Zwaardslag dingen ziet die er niet zijn?|*
Vinder had gehoord wat Regendans voor het avondeten had gevraagd en dacht daar over na.
~Hmmmm vers fruit zal moeilijk worden daar is het eigenlijk te laat voor, maar misschien is dat wel een leuke uitdaging voor Bloesem. Misschien kan ik met een groepje het bos ingaan om te kijken of er nog wat te jagen valt voor vers vlees.~
Pas toen Bliksem werdt getroffen door de klap van Zwaardslag kwam hij weer bij zijn positieven en keek verbaasd naar het gevecht dat nu ontstond.
even wist hij niet wat hij moest doen maar al snel stond hij op, stapte op de vechters af en gebruikte al zijn kracht om Storm van Zwaardslag af te trekken.
Vinder sloeg zijn armen om het bovenlichaam van Storm heen en greep zijn eigen polsen beet, op die manier klemde hij de armen van Storm tegen zijn lijf zodat Storm het gezicht van Zwaardslag niet verder kon bewerken.
*|Storm... hou op, hier bereik je niks mee.
Er is iets mis met Zwaardslag, hij zou nooit zonder reden iemand neerslaan, denk na, man je bezorgt Bliksem meer pijn als je hem zou doden.|*
"Kristal, kom snel ik denk dat er iets mis is met Zwaardslag."
"Laat... me... los..." bries Storm toen Vinder hem vast pakte. Hij was nog niet klaar met Zwaardslag en hij wilde dan ook terug om hem nog een klap te geven. Hij wrong zich alle kanten op, maar Vinder had hem schijnbaar erg goed vast, want het lukte Storm niet meteen om los te komen. Door zijn woede was Storm niet voor rede vatbaar en het zenden van Vinder had in eerste instantie geen nut.
Maar op het moment dat Vinder sprak over doden, schrok Storm even. *|Doden? Wie heeft het over doden? Ik wil 'm gewoon eens goed in elkaar rammen. Wie aan Bliksem komt, krijgt met mij te maken!|* Toen Storm door kreeg dat hij niet meteen los kon komen ontspande zijn lichaam een beetje en probeerde hij zich niet meer los te rukken. Maar zijn boosheid was nog niet lang niet over...
Wel allemachtig! De slang stond nu voor Zwaardslag met... een stuk tak in zijn poten? Een slang met poten?? Even van de wijs gebracht trilde de hand die hij naar de slang op de troon uitgestoken had. Maar desalniettemin , slang met poten of niet, moeder met baby was nu verzwolgen!
"Wat is er aan de hand?" De stem van zijn leerling - of van wie hij dacht dat het zijn leerling moest zijn - frustreerde hem nog veel meer. Allerhoogsten, was iedereen dan blind!? Wat hadden die beesten met iedereen gedaan? Bezaten ze soms een soort gif dat niemand kon zien?! En NOG een van die nieuwen vroeg wat er aan de hand was. ZIJ waren het gewoon! ZIJ hadden die slangen meegenomen.. of niet meegenomen... Ze WAREN die slangen! Ze konden erin veranderen!
Even verscheen er een verwilderde blik in zijn ogen maar meteen daarna werd hij overhoop gesprongen. Worstelend om zijn handen vrij te krijgen, om zo de aanvaller een flinke mep voor zijn harses te verkopen, gaf hij een enorme brul. Maar ineens was het gewicht van hem af en hij zag dat Vinder het zwarte beest vast hield. Maar... dit was niet dezelfde?? Deze had groene ogen! En verderop stond een bruine met bruine ogen?
Zwaardslag sprong overeind. "Hou em vast, Vinder!" sprak hij dreigend terwijl hij deze groenogige slang vernietigend en dreigend aan keek. "Dan zal ik ons van dat serpent ontdoen." Zijn arm leek in brand te staan doordat hij op de grond heen en weer had geschoven waardoor er zand in de al ontstoken wond was gekomen. Even duizelde het hem en hief hij zijn goede arm naar zijn hoofd. Hij gloeide, besefte hij. Dat beest moest vast gif ingespoten hebben!!
Na Bliksem's opmerking in zijn richting, probeerde Schudspeer kalm te blijven en zich te concentreren. Het ging vrij moeilijk, maar Zwaardslag's woorden hielpen hem.
**Slangen, hij ziet slangen... Het is een warboel in zijn hoofd.**
Roodklauw kwam er vrij laat achter dat er wat aan de hand was, maar toen hij de chaos zag, en even hulpeloos naar Schudspeer keek, kon hij op het moment maar één oplossing bedenken...
Hij pakte ook een stuk hout en sloeg met een rake mep op Zwaardslag zijn achterhoofd.
Brenger zat rustig te eten. ~Wat zal ik doen voor het moederfeest? Verse vis daar kan ik voor zorgen. Maar iets leuks voor de kleine zou ze dat ook leuk vinden?~
Opeens keek hij op en zag wat er allemaal gebeurden. Voordat hij kon ingrijpen had Roodklauw al gedaan wat in hem opkwam. "Ik zal een stuk touw gaan halen zodat we hem kunnen vastbinden." zei Brenger. "Dan kan hij teminsten niemand iets aan doen, als hij weer wakker wordt"
Brenger stond op en liep naar zijn den om wat touw te halen. Hij had toch genoeg, Brenger gebruikte het om vleugels te maken. Nu echt dodelijk geschrokken staarde Slangenboog naar het slappe lichaam van Zwaardslag. ~Slangen? Bij de Allerhoogsten.. Wat is er met Zwaardslag aan de hand?~
Alles was zo snel gegaan dat hij niks anders had kunnen doen dan staren. Hij vond het hard van Storm dat die zomaar een beetje in had lopen rammen op Zwaardslag en even welde een soort woede in hem op, slaan was nooit goed, ook al had Zwaardslag eerder geslagen.
Toen zelfs Roodklauw zo gewelddadig deed staarde Slangenboog even met open mond naar het stamhoofd. "Kon het niet wat minder drastisch?" Mompelde hij zachtjes.
Hij liep op Zwaardslag af en knielde naast hem neer. ~Jee, wat is er ooit aan de hand?~ Toen hij Brenger hoorde praten over een touw beet hij even op zijn tong.
**Roodklauw, als we hem nou eerst naar zijn den brengen en Kristal naar hem laten kijken? Een touw... is dat niet wat te hard?**
Vinder was blij dat Storm's lichaam wat ontspande, veel langer had hij de hevig tegenstribbelende elf niet vast kunnen houden.
*|Jee alsof wij niet weten dat Bliksem en jij een sterke band met elkaar hebben, da's toch normaal bij familieleden? maar met iemand zodanig in elkaar te slaan dat er ongelukken kunnen gebeuren kom je echt niet verder.|*
Toen Vinder zag dat Zwaardslag voordeel wilde behalen uit het feit dat hij Storm vasthield, draaide hij snel met storm nog in zijn armen om, zodat hij tussen Zwaardslag en Storm in kwam te staan, daardoor zag hij niet dat Roodklauw Zwaardslag met een welgemikte klap op het hoofd uitschakelde, hij hoorde alleen een doffe klap, waar hij behoorlijk van schrok en ineens Storm losliet.
Toen Vinder zich omdraaide zag hij Zwaardslag bewusteloos op de grond liggen met een paar elfen die er omheen stonden waarbij hij het woord touw en vastbinden hoorde.
~Dat lijkt me een beetje overdreven hij doet nu toch geen kwaad meer,~ dacht hij.
"Het lijkt me wel een idee om Kristal naar hem te laten kijken, misschien is hij gebeten door een beest en ziet hij dingen die er niet zijn. of zo iets," zei hij terwijl hij onderzoekend naar Zwaardslag keek. "Ik kan zo geen beet ontdekken, maar hij ziet wel erg rood vind je ook niet?" vroeg hij aan Roodklauw.
Bloesem had pas door wat er gebeurde toen iedereen begon te schreeuwen. Ze begreep helemaal niet wat er aan de hand was. Toen er een gevecht dreigde uit te breken, bekeek ze alles met nogal angstige ogen. Stel dat er gewonden vallen? Maar toch stond ze klaar om Regendans en al haar andere stamgenoten te hulp te springen en hen te beschermen tegen de waanzin van Zwaardslag.
Maar gelukkig was de situatie nog redelijk snel onder controle. Nog steeds achterdochtig, ging ze in de kring van elfen staan die zich nu rond de bewusteloze Zwaardslag had gevormd.
Toen ze hoorde dat er touw zou worden gehaald om hem vast te binden, twijfelde ze toch. ~Is touw nodig? Een genezer is toch veel effectiever?~, maar toen dacht ze aan het feit dat Zwaardslag op het punt had gestaan om een moeder met ongeboren kind aan te vallen. ~Ookal ben je waanzinnig en ben je niet verantwoordelijk voor je daden, zoiets doe je niet. Hij is gevaarlijk!~, bedacht ze. "Hij moet vastgebonden worden, stel dat als hij bijkomt en terug elfen begint aan te vallen..."
Ook voor Snelletong was het allemaal te snel gegaan. Eerst had ze zitten te genieten van het moederfeest en nu dit. Instinctief was ze een paar passen naar achter gegaan om zelf niet bij het gevecht betrokken te raken.
Ze besefte dat ze ook iets moest doen. Met een boog liep ze om en ging vlakbij Regendans zitten. Zo zou ze haar schild kunnen gebruiken als er iemand nog wat wilde doen. *|Zo komen ze niet bij je.|* Zei ze terwijl ze een stukje schild liet zien.
Nachtbloem had zitten te bedenken hoe ze voor Regendans warmwater bronnen kon maken, toen Zwaardslag begon te schreeuwen. ~Bij de aller-~ Verder kwam ze niet toen Roodklauw hem neersloeg. "We moetten touw hebben," hoorde ze iemand zeggen, wie wist ze niet, maar ze rende al naar haar den.
"Hier ik heb wat touw, het was het stevigste wat ik kon vinden."
En ze rende naar voren en begon de handen van Zwaardslag bij elkaar te binden. "Slangenboog, hier heb je nog een stuk, bindt jij zijn voeten tegen elkaar, misschien begint hij als hij bij komt te trappen."
Snel duwde Nachtbloem haar broer wat touw in zijn handen.
Woedend keek Slangenboog zijn halfzus aan, "Doe niet zo gek! Ten eerste, ik zal Zwaardslag nóóit vastbinden, dat slaat gewoon nergens op. En ten tweede, Roodklauw heeft er nog géén opdracht voor gegeven. Hem vastbinden... tss.. Alsof neerslaan niet al genoeg was... Wat Zwaardslag nu nodig heeft is genezing en rust.. Geen touw of een buil op zijn hoofd."
Dit was zo niet leuk! Hij hoopte dat Kristal snel ergens vandaan kwam en dan ging kijken wat ze voor Zwaardslag kon doen.
Roodklauw knikte naar Slangenboog. "Vastbinden is inderdaad nergens voor nodig, maak hem weer los," zei hij tegen Nachtbloem. Daarna keek hij even geruststellend terug naar de jonge leerling wapenmaker.
"Ik wilde hem ook niet neerslaan, maar het was het meest effectieve, hij begon steeds wilder te worden. Met woorden hadden we hem niet kalm gekregen. Het leek de schuimkoorts wel!" In zijn woorden kwam vooral bezorgdheid naar voren.
"Nu kan Kristal hem in alle rust onderzoeken, vinden waar de fout zit en hopelijk valt het te genezen..." Hij keek om zich heen, hij was er zeker van dat hij Kristal tussen de rest had gezien. Ondertussen wetend dat ze walgde van dit soort situaties, was het nu toch echt de enige oplossing, anders moesten ze hem alsnog vastbinden...
|
|