The Wicklow Way, weer eens wat anders.



Dit reisverslag is een onderdeel van:"www.theolute.nl"
Informatie voor deze reis hebben we voornamelijk van internet afgehaald, de belangrijkste site is:"deze"
Waypoints van deze reis zijn in een gps bestand opgeslagen en hier te downloaden. klik met de rechtermuisknop op de url en kies 'opslaan als'.

Ons gastenboek wacht op u.

Dinsdag, 10 mei 2005

De Wicklow Way, mei 2005.

Vanmorgen met onze dochter Renske meegereden naar Schiphol. Met Aerlingus naar Dublin gevlogen en van daaruit met de bus over de N11 naar Bunclody gereisd, overigens wel met een lange tussenstop in Enniscorthy. Een beetje door het plaatsje gedoold en langs het water op een bankje gezeten. Ik heb mezelf voorgenomen om wat meer met mijn GPS
tijdens de wandelroute te werken, want ik heb de indruk dat er veel meer uit te halen is dan wat ik nu er mee doe. Van de route heb ik een aantal waypoints gemaakt.
Tegen 18.00 uur kwamen we bij onze B&B "Moss Cottage" aan. Gezellige ontvangst en een mooie kamer. De eigenaar heeft verregaande contacten met de organisatie en de internetafdeling van de Wicklow Way. 's Avonds gegeten in een voormalige kapel welke is omgebouwd tot restaurant. Nog even een pub bezocht, de sport op de televisie was belangrijker dan het gezellige pub leven. Morgen beginnen we aan onze tocht, we dragen ieder een rugzak van ca.10 kg met kleding en andere persoonlijke goederen. Uiteraard zijn we uitgerust met kaart en kompas en een lijst met B&B's. Onderweg bepalen we waar we overnachten.

Woensdag, 11 mei 2005

Van Clonegal tot Shillelagh 20 km.


Onze start bij het officieuze eindpunt.


Vannacht dankzij de toch te vette hap van gisteravond onrustig geslapen. Vanochtend begonnen met een Iers ontbijt.

De laatste aanwijzingen van de B&B eigenaar.


De B&B eigenaar bracht ons naar het "eindpunt" van de Wicklow way, aangezien we deze weg in tegenovergestelde richting lopen. Voordeel hiervan is, dat we de zon in de rug hebben en een dag reistijd besparen, omdat we weer vanaf Dublin huiswaarts gaan. Het lopen ging heuvel op moeizaam, alle spieren moeten er weer aan wennen. De tocht is mooi en gevarieerd.

The Wicklow Mountains.


Alles is goed aangegeven, dus verkeerd lopen hoeft niet. In eerste instantie waren we zelf nog niet zo goed ingespeeld op de landkaart. Vandaag doen we het rustig aan, we gaan voor de 20 km van Clonegal tot Shillelagh. Op ons eindpunt werden we na telefonisch afspraak opgepikt door B&B eigenaar wel met een schoolbus. Boodschappen gedaan in het plaatsje en in de plaatselijke pub J.F.Kenny een biertje gekocht. 's Avonds licht gegeten.


Hoe zit dat ook alweer met dat kaart en kompaslezen?.


Donderdag, 12 mei 2005

Van Shillelagh naar Tinahely 13 km.


Ons onderkomen van afgelopen nacht.


Vanmorgen laat opgestaan, want de B&B eigenaar moest eerst nog schoolkinderen rijden. Zijn vrouw kwam uit de nachtdienst dus die heeft het ontbijt voor ons verzorgd. Rond 9.30uur werden we naar de plek gebracht waar hij ons gisteren oppikte. Vandaag hebben we slechts 13 km afgelegd dit om logistieke redenen, overigens wel 4 km extra gelopen naar het dorp toe. Onderweg zagen we in het bos nog een hert, kun je nagaan hoe stil het hier is. De blubberpaden zijn vanwege het mooie weer zo goed als opgedroogd. We slapen in B&B waar alles is afgetimmerd door een gesjeesde doe-het-zelver. Gelukkig konden we hier wel avondeten, zalm met nieuwe aardappels en groenten krijgen. De eigenaar en zijn vrouw moesten tot 20.00 uur weg dus hebben Marja en ik alleen gegeten, achteraf zat er nog een of ander stil figuur (zoonlief) in huis.


Uitzicht op Stranakelly.



Volg de borden.


Vrijdag, 13 mei 2005

Van Tinahely naar Sandyford Bridge(Moyne) 10 km.


Bremlaantje.


Vanmorgen 8.00 uur ontbeten, Marja had slecht geslapen vanwege de spierpijn en het krakende bed, al bij het denken om te gaan draaien kraakte het bed al. We waren snel op pad en reis ging voorspoedig, het lichaam begint ook te wennen aan de dagelijkse fysieke inspanning. Berg op gaat nog steeds moeizaam en berg af is af en toe ook geen pretje, wat kan een mens toch zeuren. Gisteravond had ik al een afspraak gemaakt voor de overnachting van vannacht. We slapen bij een oudere dame waarmee ik had afgesproken dat ik zou bellen om ons op te pikken. Tijdens de tocht kwamen we in berm van de weg nog een vos tegen ik kon op m'n gemak een foto van hem nemen, want dode beesten blijven nou eenmaal rustig liggen. Voor deze vos was het echt vrijdag de dertiende.



Later in de middag na onze rustpauze zag Marja een hert staan dat vanuit het bos ons observeerde, toen wij dat ook deden sprong het opeens weg.

Soms hadden we lastige obstakels op onze weg.



Ook kregen we weleens van die modderpaden.



Dan gaan je schoenen er zo uitzien.


Toen we eindelijk op de eindbestemming waren probeerde ik de B&B te bellen echter mijn mobieltje had geen bereik. Terug gelopen en bij een boerderij middels een vaste telefoon alsnog gebeld. De hospita bracht ons weer terug naar Tinaheli daar in het plaatselijke restaurant eend gegeten. Vroeg naar bed gegaan want onze hospita moest de volgende morgen vroeg naar de kapper haar kleindochter deed nl.die dag haar eerste Heilige Communie.


Rust-en uitzichtpunt.


Zaterdag, 14 mei 2005

Van Moyne naar Laragh 38 km.

Zoals afgesproken vroeg opgestaan, ontbeten en meteen daarna werden we teruggebracht waar we gisteren stopten. Onderweg moest de auto nog stoppen voor twee herten die op de rijweg liepen. Vanaf de brug kregen we meteen een flinke klim van een paar honderd meter te overbruggen, dat was even lekker om er in te komen.

Meteen een flinke klim voor de kiezen.


Het was mooi weer dus de pijpen waren afgeritst en we liepen verder in T-shirt. Onderweg nog een hert gezien, maar we waren te laat om een foto te nemem.

Waterval.


Tegen het einde van de tocht nog even opgelopen met een 67-jarige wandelaar die veel over de streek kon vertellen. We liepen o.a. langs een waterval en de ruine van een klooster waar in hoogtij dagen ca. 5000 monniken verbleven. 's Avonds in het restaurant van de pub gegeten.


Woelige wateren.


Zondag, 15 mei 2005

Van Laragh naar Cronepark (Lackandarragh) 16 km.

Vandaag rond kwart voor 9 vertrokken, het is een mooie dag om te wandelen. De route konden we meteen achter de B&B oppikken. We zijn o.a. langs de memorial steen van J.B.Malone gelopen, deze man was de samensteller van de Wicklow Way. Over de top van een zeer kale berg gelopen, omdat het daar nogal moerassig was heeft men er een pad van spoorbielzen aangelegd.

Een pad van spoorbielzen en geen trein te zien.


In de loop van de middag kruiste tweemaal een roedel herten ons pad. Toen we op de afgeproken plek(Cronepark parking) arriveerde was onze B&B eigenaresse niet in de gelegenheid ons op te halen, dus mochten we er nog eens 3 km tegenaan gooien om de slaapplaats te bereiken. Nog een samenvatting van de hurling game tussen Dublin en Tipperary gezien op de tv het was er een gekkenhuis, want het werd een gelijk spel 2-14 2-14, dus de partij moet overgespeeld worden. Ik hou het liever bij rugby dat spel begrijp ik tenminste. In Enniskerry in de plaatselijke pub gegeten en weer vroeg naar bed gegaan.

Maandag, 16 mei 2005.

Van Crone Park naar Marlay Park (Dublin) 22 km.

Gisteravond gezellig gegeten in de pub in Enniskerry en vanochtend redelijk op tijd gestart. De bewegwijzering van de route is zeer goed. De kaart die we hebben die afgestemd is om van noord naar zuid te lopen, dit geeft voor mij nogal eens orienteringsproblemen Marja heeft daar minder last van. De route is vanwege de maandag (2de Pinksterdag) veel rustiger dan het weekend, want veel Ieren wandelen de Wicklow Way in gedeelten. Het was weer een mooie tocht, veel door de bossen en vlak voor Dublin moesten we weer heuvel op om op top door een turfgebied te wandelen, het pad was op een plek moeilijk begaanbaar en slecht aangegeven, waardoor we een halfuurtje(?) aan het zoeken zijn geweest. Toch kwamen we weer oog in oog te staan met een hert. Op de allerlaatste heuvel was een redelijk begaanbaar pad aangelegd en dat kwam ons goed uit want er kwam daarboven een behoorlijke mist opzetten waardoor de orientatie moeilijker word. Tegen drie uur kwamen we bij het beginpunt van de Wicklow Way in Marlay Park aan. Van daaruit met de bus naar het centrum en bij de Touristinformation een hotel geboekt. In het internetcafe weer contact gezocht met een oud rugbymaatje en afgesproken dat we elkaar de volgende dag zouden ontmoeten. Overigens slapen we boven een nachtclub, weer eens wat anders.

Dinsdag, 17 mei 2005.

Dublin.

Vandaag alleen maar rondgezworven in Dublin, omdat we hier al eens eerder zijn geweest hadden we niet zo'n behoefte aan alle bezienswaardigheden nog eens te bekijken. Gewoon lekker geshopt, koffiegedronken en geluncht. Tegen 16.00 uur per taxi naar de "local", de pub waar Christine en Hans Engels regelmatig komen, gegaan. Eerst gezellig op het terras gezeten en later in pub, gedineerd bij de Italiaanse buurman en later thuis bij Christine en Hans nog een afzakkertje gehaald, kortom veel over Castricum en de rugbyclub gesproken en heel laat naar bed gegaan. Gelukkig gaat morgen het vliegtuig pas tegen de middag huiswaarts.

Anders Reizen reisverslagen vakantie Ierland
Anders Reizen Ierland
Plaats het fietspad logo bij uw route.
Zoekopties