Via de link naar flickr kun je een slideshow zien van het wild dat wij zagen. Onderstaande foto's heb ik zelf gemaakt:
foto's op flickr |
voorbereiding | gastenboek |
Tips over de Rocky Mountains en de westkust
|
|
Via de link naar flickr kun je een slideshow zien van het wild dat wij zagen. Onderstaande foto's heb ik zelf gemaakt: |
|
|
|
wolf: ongelooflijk om een wolf in het wild te zien. Deze wit gekleurde wolf zagen we in Yellowstone, het alfavrouwtje van de Canyon Pack. Er leven zo'n 150 wolven in het park, verdeeld over 25 roedels. 's Ochtends vroeg heb je de grootste kans om ze te zien, vanaf zes uur staan in Lamar Valley de wolf watchers met hun spotting scopes. Je hebt geduld en wat geluk nodig. De eerste wolven zijn in 1995/96 in Yellowstone teruggekeerd, gevangen in Canada. En ze doen het nu erg goed, jagen meestal op wapiti-herten (elks) en soms op bizons. Er leven ook wolven in Glacier NP (USA) en in de nationale parken van de Canadese Rocky Mountains, zoals Banff en Jasper. |
|
|
mountain lion: een poema zie je zelden, deze kwamen we tegen in Banff NP. Bijzondere ervaring en wat een machtig gezicht. Ze eten voornamelijk herten (deer) en wapiti's (elks). Vanuit een boom houden ze de paden in de gaten en bespringen vervolgens hun prooi. In de Rocky Mountains leven ze in de strook van lager gelegen valleien tot aan de boomgrens. Verder is geheel BC hun leefgebied, eigenlijk overal waar herten leven (ook nog in de 'foothills'). Elk jaar lees je wel in een Canadese krant dat ze een kind of eenzame jogger / fietser pakken, die ze dan besluipen en op hun rug bespringen. Op schouderhoogte zijn ze 80 cm, in de lengte anderhalf tot twee meter. |
|
|
grizzly: in de Canadese Rockies leven er nog zo'n 150 - 200. Ze komen het meeste voor in Jasper National Park; de hoogste dichtheid aan grizzlies vind je in Waterton National Park. In Banff NP leven er zo'n 40 - 60 grizzlies. Ze zijn beschermd en erg kwetsbaar omdat hun aantal afneemt vanwege steeds verdere beperking van hun leefgebied en lage geboortecijfers. Grizzlies zijn vrijwel continue bezig op zoek naar voedsel om genoeg calorieën binnen te krijgen voor hun winterslaap. Ze struinen van bergdalen tot bergtoppen. Zie verderop bij de tips de hotspots waar wij veel grizzlies hebben gezien. |
|
|
black bear: in Noord-Amerika leven zo'n 500.000 zwarte beren, waarvan 300.000 in Canada. Het is daarmee geen bedreigde diersoort. De zwarte beer houdt van wat afwisseling tussen bos en wat meer open vlakte in lagere gebieden. Hun voedsel bestaat voornamelijk uit grassen en bessen. Vlees maakt maar zo'n 15% van hun voedsel uit: dat zijn dan voornamelijk eekhoorns en dode dieren (berggeiten, herten, bighornschapen), die aangereden zijn of omgekomen bij lawines. Zie verderop bij de tips de hotspots waar wij veel beren hebben gezien. |
|
|
moose:
een eland, met hun lange en grote
poten banjeren elanden graag door drassige weiden. Het is het grootste
gewei dragende beest ter wereld, en komt voor in de noordelijke gebieden
van Noord-Amerika, Europa en Azië. Een mannetje kan zo'n 600 kg wegen en
komt tot 2.00m schouderhoogte. Waterplanten vormen het voornaamste
voedsel. Het meest hebben ze te duchten van wolven, naast de mens
vanwege aanrijdingen van treinen en auto's. Hun aantal loopt achteruit.
Wij zagen ze vooral 's ochtends en 's avonds ten zuiden van Canmore (aan
Hwy 742, een onverharde weg, niet geschikt voor campers), in Waterton en
in Many Glacier (Glacier NP / USA).
|
|
|
buffalo: rond het jaar 1790 bevolkten de bizons met 60 miljoen stuks de prairies, en in 1890 waren er nog maar 1090 over. De massale slachting werd ingeluid met de komst van de blanken en hun geweren. Maar niet alleen de bizons waren slachtoffer, ook de prairie-Indianen waren afhankelijk van de bizons. Met de uitroeiing van de bizons verdween ook de traditionele levenswijze van de oorspronkelijke bewoners van het Noord-Amerikaanse continent. Bizons vind je nog op enkele daarvoor aangewezen stukjes prairie. |
|
|
coyote: de coyote (Canis latrans) is nauw verwant aan de wolf (Canis lupus), maar is kleiner (lengte max 1.30 m) en lichter (15 - 20 kg). De coyote eet vooral kleine knaagdieren en konijnen, maar ook bessen en gras. Z'n leefgebied strekt zich uit van Alaska tot aan Midden Amerika, leeft alleen of in kleine groepen, met name in prairieachtig gebied en in niet te dichtbegroeide bossen. In tegenstelling tot de wolf doet de coyote het juist goed in gebieden waar de mens ook leeft. |
|
|
elk: een elk, ook wel wapiti genoemd, is een groot hertensoort. De vrouwtjes verblijven vrijwel het gehele jaar in de lagere delen van de bergdalen, samen met hun jongen. De mannetjes trekken alleen of in kleine groepen rond op wat hoger gelegen weiden. Vanaf eind augustus en begin september trekken de mannetjes naar de lagere delen van de bergdalen, dan breekt de paartijd aan. De geweien van de mannetjes beginnen vanaf april te groeien, en het aantal punten op een gewei geeft de leeftijd aan. |
|
|
white-tailed deer: er komen twee soorten herten voor, dit is de 'white-tailed deer'. In de zomer zijn ze wat meer rood van kleur, en in de winter wat grijzer. De staart van de white-tailed deer is wat breder, en is helemaal wit. Herten rennen snel weg als je ze tegenkomt, en kijken vanaf een veilige afstand om hun volger te onderzoeken. Ze zijn prooidieren van wolven, coyotes, poema's, wolverines, lynxen en grizzlies. Sterfte onder herten wordt echter door 75% veroorzaakt door aanrijdingen met auto's en treinen. |
|
|
mule deer: lijkt wel op bovenstaand hert, maar heeft wat grotere oren en z'n staartje is niet helemaal wit maar heeft een donker uiteinde. De 'mule deer' komt vaker voor dan de white-tailed deer; wij zagen deze veelvuldig om en in Waterton National Park, juist in het gebied waar de prairies abrupt overgaan in bergen. Beide hertensoorten kunnen trouwens met elkaar kruisen. Sterfte onder herten wordt door 75% veroorzaakt door aanrijdingen met auto's en treinen. |
|
|
bighorn sheep: het symbool van Banff National Park, makkelijk te herkennen aan de lichtbruine hoorns en een wat lichtbruine/grijzige vacht. Een volwassen ram heeft een schouderhoogte van zo'n 1 meter hoog en hoorns die in spiraalvorm naar voren steken. De vrouwtjes hebben ook hoorns, maar minder spectaculair en curven naar achter. Gras is het voornaamste voedsel, en in de winter zoeken ze voedsel op plekken waar de sneeuwlaag niet al te dik is. Leefgebied is de Rockies. |
|
|
mountain goat: ze zijn wit en hebben zwarte hoorns. Ze leven in kleine groepen op hogere berghellingen en zijn voornamelijk graseters. Deze berggeit is een meester in het beklimmen van kliffen en bergrichels. Hun hoeven en spieren zijn perfect aangepast aan hun leefomgeving. Veel dieren komen om bij lawines en zeer strenge winters. Ze zijn favoriete prooidieren van poema's en steenarenden. Naar schatting komen in de nationale parken van de Canadese Rockies zo'n 1600 exemplaren voor. |
|
|
American badger: de das heeft grote klauwen en is sterk, daarmee kan ie snel graven. Hij heeft korte poten en een beetje plat lijf. Het beest is zeer beweeglijk, we zagen 'm voortdurend rennen. Ze houden van de prairies en 'foothills', waar ze lekker kunnen graven naar prooidieren. Wij zagen deze das in Waterton Lakes NP, in de 'bison paddock', een afgesloten stukje 'foothills' waar een kudde bizons leeft. Leuk beest om te zien, moeilijk te fotograferen. |
|
|
hoary marmot: dit grote lid van de knaagdierenfamilie leeft op wat grotere hoogten in de bergen en verstopt zich in holen om en rond rotskeien. Het voedsel bestaat uit grassen, bladeren, bloemen en bessen. De marmot kan ten prooi vallen aan een grizzly, lynx of een steenarend. De marmot overleeft de winter door te slapen, en doet dit in de Canadese Rockies zo'n 9 maanden per jaar! Leefgebied is het hooggebergte van de Rockies, Coast Mountains en de bergen op Vancouver Island. |
|
|
rabbit: bekend in eigen land, het konijn. Wij hebben de afgelopen jaren in Canada niet veel konijnen gezien, eigenlijk alleen maar in de zuidelijke Rockies. De grootte zit tussen de pika en de haas, zo'n 30 tot 45 cm De achterpoten van een wild konijn zijn langer dan van een tamme en door hun bruine kleur vallen ze ook minder op. Ze eten vooral gras, planten, schors en twijgen van jonge struiken. Er zit voldoende sap in hun eten en daarom hoeven ze nauwelijks te drinken. |
|
|
red squirrel: dit is een echte boomeekhoorn, komt veelvuldig voor in subalpine bossen. Z'n vacht is wat donker, roodachtig bruin met wat lichter aan de onderkant. Het uiteinde van z'n staart is zwart. In tegenstelling tot grondeekhoorns (zie hieronder) is deze eekhoorn erg schuw en niet benaderbaar voor mensen. Als je in het bos loopt en je wordt gespot, zal ie duidelijk laten merken dat je in beeld bent. Deze eekhoorn eet schors, bessen, paddestoelen, zaden en insecten en houdt geen winterslaap. |
|
|
Columbian ground squirrel: nu volgt hieronder een aantal grondeekhoorns. Hiernaast één van de meest voorkomende, die staat vaak rechtop bij zijn hol om de omgeving af te speuren. Je ziet ze vaak in grotere kolonies en bij gevaar hoor je ze elkaar waarschuwen (een hoge "yeeek"). De Columbian ground squirrel is het favoriete voedsel van haviken, coyotes en grizzlies. |
|
|
golden-mantled ground squirrel: dit is ook een grondeekhoorn, maar dan met een gestreepte rug (twee witte strepen met zwarte randen, die vanachter hun oren beginnen). Deze golden-mantled ground squirrel is de favoriete prooi van veel roofdieren. In de zomer leggen ze voedselvoorraden aan en in de winter houden ze voor een periode van 6 maanden hun winterslaap. |
|
|
least chipmunk: dit is één van kleinste leden van de knaagdierenfamilie. Ze hebben vier wat grijzige strepen met zwarte randen over hun rug die lopen vanaf hun neus tot aan de staart. Ze zijn vrijwel constant in beweging om niet ten prooi te vallen aan roofvogels of coyotes en beren. Ze eten insecten, zaden, bloemen en jonge scheuten. |
|
|
pika: weer een knaagdier, maar deze laat zich niet veel zien. Ze komen voor in grote rotspartijen en zijn overdag actief, en eten grassen, bladeren en bloemen. Ze houden geen winterslaap, maar overleven de koude winters door onder de sneeuw op zoek te gaan naar hun in de zomer aangelegde voedselvoorraden. Grote rotspartijen kunnen het onderkomen zijn van talloze pika's, die om de beurt de wacht houden en alert zijn op gevaar. Hun karakteristieke 'eeeep' waarschuwt soortgenoten voor gevaar. Vooral arenden, haviken en marters jagen op ze. |
|
|
eagles: in West Canada komen twee soorten arenden voor, de zeearend (bald eagle) en de steenarend (golden eagle). Het zijn grote roofvogels met brede vleugels, stevige snavels en scherpe klauwen. De steenarend komt in het hooggebergte voor, waar het jaagt op knaagdieren, jonge herten of geiten. Het dal bij Banff en Canmore ligt in een belangrijke vliegroute, waarbij ze in maart naar het noorden vliegen en eind september weer zuidwaarts gaan. De visarend aan de kust van Canada en USA is gemakkelijk te herkennen aan z'n witte kop en gele snavel. Zijn witte kop komt pas na z'n jeugd tevoorschijn. Het gaat heel goed met de visarend, je ziet ze aan de kust dan ook veelvuldig. |
|
|
osprey: ook wel vishavik genoemd; leeft langs meren en rivieren in bergachtige omgevingen. Een paartje blijft voor een leven lang bij elkaar en zoekt in het voorjaar dezelfde broedplaats op. Ze overwinteren in Centraal- en Zuid-Amerika en worden veelvuldig gezien in de Athabasca Valley, de Vermilion Lakes, de Bow Valley, rondom Lake Louise en Emerald Lake. Ze zijn een maatje kleiner dan arenden en hebben een spanwijdte van 1.5 meter. |
|
orka's: komen veel voor in de nauwe Johnstone Straigt (noordoosten Vancouver Island), dat op sommige plekken niet meer dan een paar honderd meter breed is. Hierdoor komt met eb en vloed al het voedsel samen, waardoor de orka's zich gemakkelijk kunnen voeden met de vissen. Ook aan de zuidkant van Vancouver Island leeft een vaste groep. Vroeger werd er veel op orka's gejaagd door vissers, nu zijn ze beschermd. Vervuiling en andere menselijke activiteiten hebben grote invloed op hun aantallen. |
| Wolven | |
|
Wolven
spreken (bijna) iedereen tot de verbeelding: ze zijn hét symbool van
wildernis, avontuur en overleven in de zwaarste omstandigheden. Op het
Noord-Amerikaanse continent komen wolven voor in Alaska, Canada (met
name de Rocky Mountains), Yellowstone en Glacier NP en nog wat andere
noordelijke staten. Maar wolven laten zich zelden zien, tot aan januari
1995 werden er zelden wolven gezien. Sindsdien worden er echter elke dag
wolven gespot, en wel in Yellowstone. Het besluit om opnieuw wolven uit
te zetten in Yellowstone was moedig en gedurfd.
In 1995 zijn 14 wolven in Canada gevangen en uitgezet, in 1996
waren dat er 17. Totaal zijn dus 31 wolven uit Canada in Yellowstone
uitgezet, inmiddels leven er meer dan 150 in Yellowstone. De beste plek
om ze daadwerkelijk te zien is in de Lamar Valley. In het reisverslag USA 2011 heb ik een drietal specials over wolven geschreven, met zo'n beetje alle relevante informatie over wolven (in Yellowstone) die je wilt weten. De eerste wolvenspecial vind je op 14 augustus 2011, de dag dat wij voor het eerst in ons leven wolven in het wild hebben gezien. Dat vergeet je nooit. |
|
|
Zonder twijfel is Yellowstone de beste plek (ter wereld) om wolven te zien. Sta vroeg op en rijd naar Lamar Valley en sluit je aan bij de wolf watchers. In de zomermaanden begint het rond 6:00, boek dus een overnachting niet te ver van Lamar Valley: Cooke City, Silver Gate, Roosevelt Lodge en de campgrounds bij Lamar Valley zijn ideaal, dan is het hoogstens een half uurtje rijden. Ter plekke sluit je je aan bij de wolf watchers, vraag of recent wolven zijn gezien, waar, wanneer. Als er wolven zijn te zien, vraag aan ze of je door hun spotting scoops mag kijken, dan heb je de wolven het mooist in beeld. We hebben ook wolven in de Hayden Valley gezien. Dat kwam doordat er een karkas van een bizon in de Yellowstone River lag, een gelukje dus. Op zo'n karkas komt veel wildlife af: raven, arenden, beren en wolven. Trek er tijd voor uit om een karkas in de gaten te houden, eten en drinken mee, verrekijker paraat en fototoestel met flinke zoom gereed. En hopen dat de de beesten komen, ook dan weer de meeste kans 's ochtends vroeg. |
|
| Wolven zien: hierboven: wolven spotten in Lamar Valley | |
| tips voor wolven spotten: |
|
| Beren fascineren: hun kracht, het gevaar, hun snelheid. Angst voor beren zit in onze genen en waar de populatie aan mensen toeneemt, daalt het aantal beren of verdwijnen ze helemaal. In Canada komen drie soorten voor: de 'grizzly bear', 'black bear' en de 'polar bear'. In BC en de Rockies kun je grizzlies en zwarte beren zien. Op zich kun je beide soorten goed uit elkaar houden, maar het is verwarrend dat een zwarte beer ook bruin van kleur kan zijn. Een grizzly is groter, maar soms heeft een zwarte beer het formaat van een grizzly. Nogal wat mensen menen een grizzly te zien, terwijl ze feitelijk een zwarte beer zien. Wat onderscheidt nu een grizzly beer van een zwarte beer? | ||
 |
grizzly
|
zwarte beer
|
| Beren zien: | |
Je kunt het best 's ochtends vroeg of na het avondeten een rondje rijden met de auto om beren te spotten. Wij zijn niet van die vroege vogels, en doen vaak 's avonds na het avondeten, zo tussen 20:00 en 21:00 een ritje, en zien daarbij redelijk veel beren. Het is dan natuurlijk handig om te weten wat de beste plekken zijn, en na zes vakanties in West Canada en Glacier Park (in de USA) kennen we een aantal mooie spots: |
|
| waar wij ze zagen: |
|
| Het klimaat: wat is de beste reistijd? |
|
| (1) De kuststrook van regenwouden |
| De kust van British Columbia (BC) is bekend om zijn overvloedige regenval en regenwouden. Dit gebied omvat de kuststrook vanaf Vancouver, Vancouver Island en noordelijk tot aan Prince Rupert. Aan de kust loopt het een tiental kilometers landinwaarts, totdat je in het bergklimaat komt van de Coast Mountains. Alleen in het zuidoostelijke deel van Vancouver Island valt niet zoveel regen (van Victoria tot aan Campbell River). Langs de kust van BC valt in de periode van november tot en met maart de meeste regen van heel Noord-Amerika: gemiddeld meer dan 2.500 mm. De temperatuur aan de kust is zelden lager dan het vriespunt, en in de zomer komt het zelden hoger dan zo'n 25°C. En ook in de zomer kan het flink regenen, hoewel het zuidelijker droger is dan in het noorden. De strook boven Vancouver tot aan Powell River heet niet voor niks de 'Sunshine Coast', met zomers vergelijkbaar als die in Nederland. Maar vaar je bijvoorbeeld door de Inside Passage, de boottocht Prince Rupert - Port Hardy, houd dan rekening met bewolking en regen, want hier is het gemiddeld genomen niet zo zonnig. Dat gematigde klimaat met veel regen zorgt ervoor dat bomen het hele jaar kunnen groeien en dat er nauwelijks bosbranden ontstaan: hier staan dan ook de hoogste en oudste bomen, van wel 70 meter hoog en 800 jaar oud. |
| (2) De bergen aan de kust: de Coastal Mountains (met o.a. Whistler) |
| Wie steeds hoger de bergen intrekt, ziet eerst de boomgrens (de 'timberline'), waar naaldbomen plaatsmaken voor bergweiden ('meadows') en lage struiken ('krummholz') en vervolgens alleen nog maar rots en sneeuw. Boven de boomgrens wordt het ook wel de alpiene zone genoemd, het gebied onder de boomgrens met afwisselend bomen en weiden is de subalpiene zone. Dus hoe hoger je komt, des te meer neemt de bebossing af, en aan de noordhellingen is dat lager dan aan de zuidhellingen waar de zon zorgt voor wat hogere temperaturen. In de Coast Mountains ligt de boomgrens op 1.650 m, de laagste van heel BC. Gemiddeld valt hier in de winter zo'n 20 meter sneeuw, en pas eind juni is al die sneeuw verdwenen, zodat het groeiseizoen kan beginnen. Het (berg)wandelen op of boven boven de boomgrens kan dan ook pas echt vanaf eind juni, tot die tijd zijn veel paden nog met sneeuw bedekt en is het heel lastig lopen. Juli en augustus zijn echt de zomermaanden, vanaf september neemt de kans op lage drukgebieden vanaf zee weer toe. |
| (3) De Rockies |
| De zomerse omstandigheden in
de bergen zijn kort, niet meer dan 2½ maand. En statistieken wijzen uit
dat het op 1/3 van de zomerse dagen regent. Juli is over het algemeen
het warmst, met gemiddelden van 24 graden. Augustus kan ook warm zijn,
maar is dat meestal niet. In juni kan het al 20 graden worden, met 's
nachts nog steeds rond het vriespunt. September is meestal warmer dan
mei. Hier een schets van hoe het gemiddeld verloopt: vanaf half mei wordt het lente in de Canadese Rockies, maar er is dan wel gewoon sprake van nachtvorst. In de dalen kan de temperatuur al oplopen tot zo'n 12°C tot 20°C. Meestal kent de maand mei wel een week of twee à drie met zonnige dagen. Juni is vaak de slechtste maand, met veel regen en koelere dagen dan in mei. Vanaf juli wint de zon echt aan kracht en wordt het warmer, de zomer begint. Rond 15 juli kan er een dipje zijn (met soms wat sneeuw), maar de weken daarna is het volop zomer waarbij de temperatuur tot boven de 30 graden kan stijgen. Dit duurt meestal wel tot halverwege de maand augustus, waarbij de periode van 12 tot 17 augustus bekend staat dat er ook wel wat sneeuw kan vallen. In andere jaren duurt het zomerse weer tot aan september, maar de nachttemperatuur begint dan al wel te zakken. Vanaf september kunnen echt forse sneeuwbuien vallen en dringt koude lucht de bergen in, waarna de kans vanaf half september weer toeneemt op een Indian Summer: een periode van droge, koele dagen, mooie herfstkleuren en geen muggen of andere insecten. Ook dit kan enkele weken duren, daarna begint de winter echt. |
| De beste reistijd. De kans op mooi weer is het grootst in de zomermaanden juli en augustus: met zon en de minste kans op regen. Nadeel is dat het dan duurder en drukker is dan in het voor- of naseizoen. Maar de drukte is ook wat je gewend bent: vergeleken met de Alpen in de zomer is het nog steeds een oase van rust op de wandelpaden. Liefhebbers van beren krijgen in het voor- en naseizoen meer kans om ze ook echt te zien, voor andere toppers van wildlife geldt dat niet, die zie je ook volop in het hoogseizoen, zoals orka's, vis- en steenarenden en herten. Houd er rekening mee dat de maand juni gemiddeld genomen het slechtste weer kent, slechter dan mei of september. De zon is al krachtig en verdampt al het vocht van de afgelopen winter, waardoor wolken en regen ontstaan. Wij kiezen voor juli en augustus: alle wandelpaden zijn dan begaanbaar en er is grote kans op goed wandelweer. In welke periode je ook gaat, wees op alles voorbereid: zon, warmte, regen, sneeuw en koude. Wij hebben afgelopen jaren in juli zowel een hittegolf meegemaakt als sneeuw. Alles is dus mogelijk. |
| actuele weersverwachting in enkele parken: |
| Banff NP | Jasper NP | Yoho NP | Pacific Rim NP | Waterton Lakes | Glacier NP (USA) |
| Overzicht van onze wandelingen (per park en alfabetische volgorde) | |||||
| locatie | naam van de wandeling | afstand | stijging | datum | waardering |
| Banff National Park | Boom Lake | 10.2 km | 171 m | 12 juli 05 |
- |
| Bow Hut | 12.8 km | 270 m | 16 juli 08 |
|
|
| Citadel Pass | 18.6 km | 700 m | 27 juli 09 |
 |
|
| Eiffel Lake | 11.2 km | 405 m | 12 juli 08 |
|
|
| Healy Pass | 14.8 km | - | 11 juli 08 |
|
|
| Helen Lake | 14 km | 550 m | 15 juli 08 |
|
|
| Lake Minnewanka | 12 km | 100 m | 28 juli 09 |
|
|
| Mosquito Lake | 18 km | 472 m | 28 juli 05 |
|
|
| Nigel Pass | 14.4 km | 335 m | 18 juli 08 |
|
|
| Paradise Valley | 20.3 km | 230 m | 5 juli 08 |
|
|
| Parker Ridge | 4 km | 272 m | 17 juli 05 |
|
|
| Plain of Six Glaciers + Big Beehive | 17 km | 732 m | 14 juli 05 |
|
|
| Glacier NP / USA | Cracker Lake | 19.6 km | 347 m | 2 aug 09 |
|
| Cobalt Lake | 18.2 km | 429 m | 9 aug 09 |
|
|
| Firebrand Pass | 14 km | 569 m | 8 aug 09 |
|
|
| Grinnell Lake | 8.8 km | 350 m | 16 juli 07 |
|
|
| Grinnell Glacier (niet tot einde vanwege sneeuw) | 12 km | 350 m | 10 juli 07 |
|
|
| Grinnell Glacier | 18.4 km | 518 m | 3 aug 09 |
|
|
| Haystack Butte | 10.9 km | 200 m | 6 aug 09 |
|
|
| the Hidden Lake | 9.6 km | 370 m | 14 juli 07 |
|
|
| the Hidden Lake Lookout | 5 km | 200 m | 7 aug 09 |
|
|
| Iceberg Lake | 16 km | 372 m | 11 juli 07 |
|
|
| Otokomi Lake | 16 km | 579 m | 12 juli 07 |
- |
|
| Piegan Pass | 14.4 km | 524 m | 5 aug 09 |
|
|
| Upper Two Medicine Lake | 15.5 km | 84 m | 15 juli 07 |
|
|
| Grand Teton NP | Cascade Canyon | 14.5 km | 335 m | 6 aug 11 |
|
| Garnet Canyon | 16 km | 900 m | 23 aug 11 |
|
|
| Hermitage Point | 15.1 km | 300 m | 4 aug 11 |
|
|
| Leigh, Bearpaw & Trapper Lakes | 13.5 km | - | 5 aug 11 |
|
|
| Two Ocean Lake plus Grand View Point | 14.5 km | 258 m | 7 aug 11 |
|
|
| Jasper NP | Bald Hills | 10.6 km | 630 m | 19 juli 08 |
|
| Beaver and Summit Lakes | 12 km | 77 m | 21 juli 08 |
|
|
| Cavell Meadows | 8.5 km | 447 m | 20 juli 05 |
|
|
| Skyline Trail (stukje) | 8 km | - | 19 juli 05 |
- |
|
| Valley of Five Lakes | 4.3 km | 80 m | 26 juli 05 |
|
|
| Valley of Five Lakes (deze hebben we 2x gelopen) | 4.3 km | 80 m | 20 juli 08 |
|
|
| the Whistlers | 2 km | 100 m | 21 juli 05 |
|
|
| Waterton Lakes NP | Bertha Lake | 15 km | 475 m | 30 juni 07 |
|
| Crypt Lake | 17.4 km | 690 m | 3 juli 07 |
|
|
| Rowe Lakes | 13.2 km | 570 m | 1 juli 07 |
|
|
| Snowshoe Trail + Red Rock Canyon | 9.9. km | - | 2 juli 07 |
- |
|
| Wall Lake | 11.6 km | 115 m | 4 juli 07 |
|
|
| Waterton Lakeshore | 15.8 km | 300 m | 11 aug 09 |
|
|
| Yellowstone NP | Beartooth High Lakes (in de Beartooth Range) | 12 km | 100 m | 13 aug 11 |
|
| Hayden Valley | 16 km | 100 m | 20 aug 11 |
|
|
| Heart Lake Geyser Basin | 13.6 km | - | 8 aug 11 |
|
|
| Lamar Valley | 10 km | 150 m | 14 aug 11 |
|
|
| Lake Fork (in de Beartooth Range) | 16 km | 400 m | 15 aug 11 |
|
|
| Mt. Washburn | 10.2 km | 427 m | 19 aug 11 |
|
|
| Mystic Falls | 6.4 km | 305 m | 9 aug 11 |
|
|
| Old Faithful + West Thumb Geyser | 7 km | - | 11 aug 11 |
|
|
| Pelican Valley | 16 km | - | 10 aug 11 |
|
|
| South Rim Trail: Grand Canyon of the Yellowstone | 4 km | 150 m | 18 aug 11 |
|
|
| Storm Point Nature Trail + Mud Volcano | 3 km | 100 m | 12 aug 11 |
|
|
| Yoho NP | Emerald Lake | 5 km | - | 29 juli 05 |
|
| Emerald Basin | 11.2 km | 248 m | 14 juli 08 |
|
|
| Iceline | 17 km | 675 m | 13 juli 08 |
|
|
| Lake O'Hara - Lake Oesa - Yukness Ledge - Opabin Lake | 11.1 km | 235 m | 7 juli 08 |
|
|
| Lake O'Hara - Wiwaxy Gap - Huber Ledges - Lake Oesa | 8.7 km | 500 m | 8 juli 08 |
|
|
| Lake O'Hara - Lake McArthur | 7 km | 216 m | 9 juli 08 |
|
|
| Lake O'Hara - Grandview Odaray - Lake McArthur | 10.5 km | 600 m | 29 juli 09 |
|
|
| Lake O'Hara - Wiwaxy Gap - Lake Oesa - Opabin Lake | 11.3 km | 500 m | 30 juli 09 |
|
|
| Lake O'Hara - Linda Lake | 10.6 km | 100 m | 31 juli 09 |
|
|
| Sherbrooke Valley | 14 km | 334 m | 27 juli 05 |
|
|
| Yoho Valley | 14 km | 100 m | 15 juli 05 |
|
|
| Wells Gray PP | Chain Meadow Trail | 17 km | 200 m | 22 juli 05 |
|
| Helmcken Falls | 8 km | - | 23 juli 05 |
|
|
| Trophy Mountain Trail | 12 km | 350 m | 24 juli 05 |
|
|
| Kananaskis Country | Burstall Pass | 14 km | 370 m | 4 juli 08 |
|
| Chester Lake | 12.5 km | 500 m | 6 juli 08 |
|
|
| Headwall Lakes | 16.0 km | 430 m | 25 juli 09 |
|
|
| Kootenay NP | Stanley Glacier | 11.2 km | 484 m | 13 juli 05 |
|
| Vancouver Island | Pacific Rim NP - Long Beach | 12 km | - | 6 aug 06 |
|
| Ucluelet - Wild Pacific Trai | 4 km | - | 5 aug 06 |
|
|
| Quadra Island - Newton Lake Trail (Small Inlet PP) | 13 km | - | 1 aug 06 |
|
|
| Quadra Island - Shellalligan Pass | 5 km | - | 3 aug 06 |
|
|
| Quadra Island - Inland Lake | 13 km | - | 30 juli 06 |
|
|
| Mount Robson PP | Kinney Lake | 10 km | 140 m | 25 juli 05 |
|
| Mount Seymour PP | Mount Seymour | 8 km | 342 m | 22 juli 06 |
|
| Fernie | Summer Road | 5 km | 350 m | 6 juli 07 |
- |
| Polar Peak | 11 km | 350 m | 7 juli 07 |
|
|
| Island Lake | 2.2 km | - | 8 juli 07 |
|
|
| Whistler | Flute Summit | 11 km | - | 24 juli 06 |
|
| Cheakamus Lake | 14 km | - | 27 juli 06 |
|
|
| Joffre Lakes | 11 km | 355 m | 26 juli 06 |
|
|
| TOTAAL | 998.9 km | 23.597 m | |||
| Totaal gelopen: 999 km | ruwweg 300 km bergop, 300 km bergaf en 400 km vlak | en 23.597 hoogtemeters (!) gestegen |
|||||
|
|
|
|
|
|
Als je onze reisverhalen hebt gelezen, weet je dat wij grote fans zijn van Earls. De keten van Earls bevat meer dan 50 restaurants in het westen van Canada en de USA. De oprichter is Leroy Earl Fuller; zijn eerste restaurant opende hij in Montana (USA) in 1954. Dat was nog niet echt een Earls zoals we die nu kennen; de eerste echte Earls is een restaurant in Edmonton in 1982. Nu zijn er onder andere zaken in Victoria (eentje, maar wel een grote), in Calgary zelfs 7 stuks, in Edmonton 6, Vancouver 4 en verder hebben o.a. Banff, Jasper en Whistler elk één filiaal. Wat maakt Earls nu zo bijzonder? Ten eerste omdat er veel 'locals' komen, en dat is altijd een goed teken: over de kwaliteit van het eten, de prijs en de sfeer. Daarnaast is de service uitstekend, vlot personeel (in de grotere steden allemaal jong en mooi) en is het altijd gezellig druk. Wij hebben de afgelopen jaren sinds 2002 elf filialen bezocht, waarbij het menu per streek iets varieert. Maar de basis is toch wel de Oosterse keuken (spicy woks), Italiaans (pizza's en pasta's) en Noord Amerikaans (burgers, steaks, 'from the water'). Echt heerlijk! |
|||
 Earls Banff |
 Earls in the Rockies (Jasper) |
 Earls Prince George |
 Earls Victoria |
 Earls Bankers Hall (Calgary) |
 Earls 16th Avenue (Calgary) |
 Earls Robson (Vancouver) |
 Earls Whistler |
 Earls Willow Park (Calgary) |
 Earls Bourbon Street (Edmonton) |
 Earls Lethbridge |
|
Ik krijg veel complimenten en vragen over de foto's op de site. Alle foto's op de site zijn gemaakt met een Fujifilm FinePix. Daarvan heb ik verschillende exemplaren (gehad): de S5000, HS20EXR, F70EXR en F550EXR. Niet meer in bezit: de S9500, S1800, S8000fd en HS10.
Fujifilm FinePix HS20EXR Fujifilm FinePix F550EXR
