Witchcat's News- and Shit blog

dinsdag 25 mei 2004

Het collectief treurapplaus

Ik heb het al vaker opgemerkt, het Pim F. tijdperk heeft weinig tot niets positiefs opgeleverd. Een van de in mijn ogen vreemde erfenissen is de gewoonte om collectief, publiekelijk te applaudiseren op momenten dat het m.i. juist niet gepast is. Momenten dus waar stilte en respect meer op z'n plaats geweest zou zijn.
Denk maar aan eens aan de verpletterende, één minuut stilte in een vol voetbalstadion.

De eerste maal dat we deze gewoonte in al zijn vormen konden aanschouwen was tijdens de de begrafenis van Pim F. zelf. Feitelijk zou je kunnen zeggen dat "het collectief treurapplaus" toen zijn zegetocht begonnen is. De begrafenissen van Claus en Juliana waren het bewijs dat het collectief treurapplaus inmiddels gemeengoed geworden is.
Volgens de Dikke Van Dale staat applaudiseren voor : "het d.m.v. handgeklap instemming betuigen met respectievelijk waardering uiten over een artistieke prestatie of uitgesproken mening". Instemming betuigen met iemand zijn dood kan ik mij voorstellen bij figuren als Stalin of Hitler e.d. maar niet bij Pim, Claus of Juliana.

Is het bij een begrafenis m.i. al een pijnlijke en ongepaste gewoonte, het wordt echt om van over je nek te gaan, wanneer het collectief treurapplaus wordt gehanteerd bij de thuiskomst van een ontvoerd en sexueel misbruikt dertienjarig meisje......

Bedankt Pim(-aanhangers) voor jullie waardevolle bijdrage aan de heersende waarden en normen!

0 reacties:

Een reactie plaatsen



<$I18N$LinksToThisPost>:

Een koppeling maken

<< Startpagina