26 maart 2007: Donner
2 -Raadsheer 3
Van enige spanning was wel sprake
want we moesten tegen de koploper.Als we zouden winnen bestond er een kans dat
we misschien als beste tweede promoveren...
Ik had Jan Rutgers
op bord 1 geposteerd met zwart en die maakte dat helemaal waar.Vooraf had Jan
daar wat problemen mee maar hij is veel te bescheiden.Met zwart altijd een
geduchte tegenstander voor iedereen.Hij wint dan ook als eerste en ik ben apetrots op hem (is het nu apentrots of apetrots). Rene Letteboer wint in een
gedegen solide partij op bord 4.Vanaf het begin niets tegen in te brengen zoals
je van Rene,ik kan er over mee praten,kan
verwachten.2-0 dus .....
Het gaat goed en helemaal als
Peter van Pinxteren op bord 2 remise speelt.Arne doet het zelfde maar hoorde van omstanders dat hij
glad gewonnen stond.Ik begin hem te vrezen,gaat steeds
beter spelen!Goed gedaan.
Henny
speelt een wereld partij op bord vijf tegen Peter Voets
en wint.Voets is een speler die ik erg sterk vind en
was vooraf blij dat ik niet tegen hem moest.Knap hoor.En dat gebeurt allemaal
naast me...
Over mijn partij kan ik beter
zwijgen maar even dan .Ik speel tegen Ton Reijntjes
op bord 6 en ik weet dat we aan elkaar gewaagd zijn maar Ton blijft cool en countert rustig de partij uit en wint vrij makkelijk.Goed gespeeld maar ik verlies dus. Cees Klanderman doet op bord 7 hetzelfde,
maar tegen nog steeds een hele sterke Eric Mol. Maar zwart is zijn kleur niet en het is geen
schande om van Eric Mol te verliezen,deze is trouwens al 52 jaar lid van de Raadsheer, echte
clubliefde dus.
We winnen toch met 5-3 en dat kun
je een verrassing noemen.
Promoveren kunnen we niet meer
maar staan wel trots 3e en onaantastbaar.Dat had niemand vooraf kunnen
dromen maar het is toch echt waar.
Het Grasmat wint met 5-3 van de pion ,Ada 20 (verrassend) van Almere.
Nog een wedstrijd uit tegen Oostertoren en dan zit het seizoen er op.
Wil alvast iedereen bedanken voor
hun inzet en aanwezigheid, mede omdat ik niet zeker ben of ik er de laatste
wedstrijd bij kan zijn.
Vriendelijke groet
Bram Franken
22 februari 2007: Es 80 2-Donner 2
We zagen een beetje op tegen deze
wedstrijd mede door het verlies tegen Grasmat alsmede Almere. Rene en Henny hadden al vooruit gespeeld waarbij Rene (4) gewonnen en Henny (5) verloren
had.1-1 dus bij aanvang. Het is ongelofelijk hoe sterk onze eerste twee bord
spelers zijn op dit moment. Peter (2) rondde een prachtige combinatie af en won
een volle toren waarbij zijn tegenstander meteeen
opgaf. Hij steekt in een bloedvorm! De kracht van Tom(1)
is dat hij vreselijk cool is achter het bord en zijn
tegenstander langzaam wurgt. Die had al veel eerder op kunnen geven want was
een stuk kwijt..
Cees
had ik geruild met Jan en ingedeeld op bord 3. Eigenlijk had die partij remise
moeten worden en zelfs op het laatst was het nog niet helemaal duidelijk
en misschien te vroeg op gegeven. Wel heel goed gespeeld van Cees en jammer. Geen vriendelijke tegenstander. Jan (6)
kwam een terechte remise overeen met zijn tegenstander. Blij dat Jan er altijd
bij is want dat is de vrolijke natuur van onze team. Arne
(7) en ik (8) doen het zelfde. We winnen met viereenhalf
tegen drieeenhalf en zijn definitief veilig. Het
blijkt dat we ons goed kunnen handhaven in de 3e
klasse en dat is een goed gevoel. We hebben hiervoor verloren van Almere maar dat is geen schande als je bedenkt dat die
gelijk hebben gespeeld tegen de koploper.
Met vriendelijke groet Bram
Franken
Het tweede is kampioen !
Het tweede achttal van Donner is kampioen geworden van de vierde klasse B, en
daarmee gepromoveerd naar de derde klasse. Daarmee nadert het team het eerste,
dat helaas is gedegradeerd naar de tweede klasse.
De laatste wedstrijd was tegen de
grote concurrent, TOZ2. Omdat Donner2 één matchpunt voor stond, was een 4-4
gelijkspel voldoende. Het begon al goed, maar wel op een hele
vervelende manier. Iwan Zwanenbeek was speciaal
overgekomen uit Heerenveen om mee te spelen, maar
zijn tegenstander kwam niet opdagen. Vervelend voor Iwan,
en ook vervelend voor onze tegenstanders die zo gehandicapt aan de wedstrijd
moesten beginnen.
De stand ontwikkelde zich nog
meer in ons voordeel. Bram Franken won groot materiaal, en ondanks dapper
tegenspartelen van zijn tegenstander haalde hij de winst binnen. En ook Henny Heima zag het allemaal wat
beter dan zijn tegenstander, en won ook. René Letteboer voegde daar een nuttige remise aan toe. Zo stond
het 3½-½, en het kampioenschap leek dichtbij.
Maar dat viel toch nog wel even
tegen. Wim van Beek en Cees
Klanderman stonden er slecht voor. En Peter van Pinxteren en Tom Hooijberg hadden zo op het oog wel ongeveer gelijke
stellingen, maar ze hadden beiden een flinke tijdsachterstand. In het meest
ongunstige scenario konden we dus nog verliezen. Wim
van Beek verloor inderdaad omdat zijn tegenstander het pionneneindspel sterk
speelde. Daarna richtte de aandacht zich vooral op de partij van Peter van Pinxteren. Peter stond in het pionneneindspel zeker niet
slechter, maar had nauwelijks meer tijd over. Zijn tegenstander had hem door de
vlag kunnen jagen, maar gelukkig was hij zo sportief om remise te accepteren.
En daarmee was het kampioenschap een feit. Daarna profiteerde Cees Klanderman nog van een fout
van zijn tegenstandster, en won zelfs nog. En Tom Hooijberg wist een moeilijke stelling knap remise te
houden. Zo eindigde de wedstrijd in een, eerlijkheidshalve wel wat geflatteerd
te noemen, 5½-2½ overwinning.
Hulde voor de spelers van het
tweede van alle clubgenoten, maar zeker ook van Sjoerd de Vos, speler van het gedegradeerde
eerste. En de gewonnen klok mogen jullie volgend jaar in alle wedstrijden
gebruiken.
Maandag 27 maart
2006: Grasmat 1 – Donner 1 – 5 - 3
Dit
is een verslag van de wedstrijd van Donner tegen
Grasmat. Maar eigenlijk gaat het meer over mijn eigen emoties.
Heel lang
geleden was ik lid van de al lang opgeheven schaakvereniging VVGA. Daar heb ik meestal in het tweede tiental gespeeld;
in die tijd schaakten er nog genoeg mensen om de competitie te verspelen met
tientallen in plaats van met achttallen. Het was een heel bijzonder team. Negen
jaar achtereen eindigde de competitie met een kampioenschap of een degradatie;
het ene vrijwel even vaak als het andere. Dat waren nog eens tijden. Heel wat
klokken gewonnen, heel wat vreugde, maar ook veel verdriet. Heel anders ging
het bij mijn volgende club, Caissa. Daar speelde ik
jarenlang in een team dat halverwege de competitie altijd kampioen leek te
worden, maar uiteindelijk werden we altijd tweede. Pas toen ik Caissa had verruild voor Donner
liet het Caissa-team zien
hoe het hoort, met enkele opeenvolgende promoties en degradaties. Maar sinds ik
bij Donner speel hebben we
de smaak weer te pakken. Achtereenvolgens werden we kampioen, kampioen,
teleurstellend een middenmoter, degradant en weer kampioen.
En dan de
lopende competitie. Na vijf ronden stonden we op de zesde plaats, met evenveel
matchpunten als de nummers zeven en acht: ES80 en Grasmat. Vijf punten achter
op Isolani, dus een kampioenschap zat er al niet meer
in. De enige manier om de competitie opvallend te beëindigen was dus
degraderen. Speelde dat een rol bij de wedstrijd tegen Grasmat? Natuurlijk
niet. Ik ben waarschijnlijk de enige die gek genoeg is om zoiets te denken, en
juist ik droeg daar, zoals we nog zullen zien, niet aan bij. Maar toch, we
verloren wel.
Uitspelen tegen
Grasmat; het was de eerste keer dat ik het meemaakte. Toch wel iets bijzonders.
Spelen in een voetbalkantine; ook Weesp doet dat
overigens. Weinig lampen, maar net genoeg om het bord te zien en het toilet te
vinden. Achter het bord rokende tegenstanders. Maar ik vond het zelf toch wel
een erg leuke sfeer. We verloren vrij regelmatig. Peter liet een ongelukkig
vorkje toe, leek nog even wat tegenkansen te krijgen, maar verloor toch. Solide
remises waren er voor Josef, Pieter,
Jeroen en Henk. Rein speelde een wilde partij, en we
hadden even hoop dat het goed zou aflopen, maar dat bleek toch niet zo te zijn.
Zo kwamen we met 4-2 achter. En toen werd ik de enige
winnaar van de avond. Juist ik, de enige die misschien
onbewust vond dat het wel mooi zou zijn als we zouden degraderen, probeerde dat
met een zege te voorkomen. Maar ja, het baatte niet. Wim
had een moeilijke stelling, hij sloeg in verband met het teambelang een
remiseaanbod af, maar verloor helaas. Zo was de verdiende overwinning van
Grasmat een feit. Gaan we dan echt degraderen? Nee, natuurlijk niet. We zetten
alle theorieën over onverbreekbare tradities
overboord. We gaan de laatste wedstrijd winnen, en met een beetje geluk
handhaven we ons dan nog.
En als we toch
degraderen? Ach, dan worden we het volgende jaar weer gewoon kampioen.
Sjoerd de Vos
Isolani I – Donner I – 4,5 – 3,5
(donderdag 6 oktober 2005)
Na de fraaie
promotie van vorig jaar moet het eerste achttal van Donner
dit jaar in de eerste klasse van de Schaakbond Groot Amsterdam opboksen tegen
sterke tegenstanders. Qua gemiddelde rating behoren we tot de zwakste teams in
deze klasse. Maar bang zijn we niet. Met spelers als de kampioen Rein Nobel, de
ervaren eerstebordspeler Wim
Leene, de geslepen Sjoerd de Vos (ikzelf dus), de gedreven playing-captain Ton Schakel, de oude rot Henk Leeners, de ooit-zeven-uit-zeven-speler
Jeroen Dalhuisen, de nieuwe
aan-winst Josef Vanis, de musicus/schaker Pieter Meurs en de nu als invaller opererende Iwan
Zwanenbeek dur-ven we elke tegenstander aan.
De eerste
wedstrijd was meteen al tegen één der favorieten, Isolani.
De strijd van het kleine Diemen tegen de grote
Bijlmer. Met twee auto’s naar Groenhoven, de flat waarin een ruimte moest zijn
waarheen Isolani juist was verhuisd. Ik was
natuurlijk veel liever op de fiets gegaan, maar mijn auto was nodig om enige team-genoten te vervoeren. Een volle parkeergarage, maar na
enig zoeken nog net een plekje ergens buiten om de auto te parkeren. Lopen over
een lange overdekte galerij, en daar dan ergens via een binnenplaats naar de
schaakzaal. Voor een normaal mens onvindbaar, maar schakers ruiken gelukkig de
plek waar ze kunnen spelen. Binnen zag je meteen het verschil tussen Diemen en de Bijlmer. Wij doen het bij Donner
met één koelkast, en ieder die wat wil drinken pakt zijn favoriete drankje
eruit en legt zijn geld in een sigarenkistje. Maar Isolani
heeft twee koelkasten, en ook nog een meneer die de
drankjes er voor je uithaalt en ontdopt, maar die wel geld van je verlangt.
Henny Heima, extern
wedstrijdleider van Isolani, maar ook een bezoeker
van Donner, heette ons welkom. Hij deelde ook de
opstellingen mee. Dat gaf het te verwachten beeld: we moesten
allemaal spelen tegen ie-mand met een hogere rating;
gemiddeld scheelde het meer dan honderd punten.
De wedstrijd werd
spannend. Iwan was als eerste klaar. Als nevenlid van
Isolani speelde hij tegen de hem bekende Kraaijkamp. Een tijd lang zag het er wel goed uit, maar
plotseling was het over, en stonden we ach-ter. Ton
zorgde voor het eerste halve punt. Hij stond iets beter, maar winst zat er niet
echt in. Zelf scoorde ik verrassend de gelijkmaker. Na een idiote negende zet
dreigde ik achter elkaar van het bord geveegd te wor-den,
maar wonderlijk genoeg gebeurde dat niet, plotseling kreeg ik tegenkansen, en
onverwacht gaf mijn ge-desillusioneerde tegenstander
op. Josef debuteerde uitstekend. Hij leek lang wat
beter te staan, maar moest toch in remise berusten. Wim
speelde aan het eerste bord tegen een (bijna) 2000-speler, maar dat belette hem
niet een mooie remise te scoren. Henk wist met fraai spel een pion te
veroveren, maar ook hier eindig-de het toch in
remise. Jeroen verloor al snel een stuk, en ondanks
stug volhouden was een nederlaag onver-mijdelijk. Zo
stonden we met 4-3 achter. En dan was er nog Pieter.
Hij offerde een pion, maar de compensatie was niet erg duidelijk. Hij verloor
een tweede pion, en het zag er somber uit. Maar hij slaagde er in de stelling
te compliceren. Er kwam een gela-den stelling op het
bord. Zijn tegenstander bood remise aan. Pieter, die
in tegenstelling tot zijn gewoonte in tijd voorstond, dacht daar rustig over
na. Ondertussen dachten wij dat Pieter zelfs nog kon
winnen, maar met behulp van Fritz bleek dat later
niet het geval te zijn. Maar remise zat er zeker in. Zijn tegenstander meende
ondertussen dat hij zelf toch nog gewonnen stond, kreeg daarom spijt van zijn
remiseaanbod, en vroeg won-derlijk genoeg of hij het
nog weer mocht intrekken. Dat leidde bij Pieter tot
de nodige opwinding, die nog ver-ergerd werd door de
inbreng van een daartoe volstrekt niet gerechtigd vervelend lid van Isolani. Pieter nam uiteindelijk
de remise aan, waarmee de nederlaag een feit was.
Jammer dat we
verloren. Maar de hele wedstrijd overziende is de nederlaag niet onredelijk, en
eigenlijk hebben we het er tegen zo’n sterke
tegenstander best goed vanaf gebracht. In de volgende ronde spelen we tegen
VAS4, op papier ook veel sterker dan wij. Maar dat zal natuurlijk in de uitslag
niet te merken zijn.
De
gedetailleerde uitslag luidt:
Isolani 1 (1901) - Donner 1 (1784) 4½ - 3½
1. Arno Eliens (1997) - Wim Leene (1875) ½ - ½
2. Martin Swart (1927) - Ton Schakel (1831) ½ - ½
3. Hemmo ten Hoor (1924) - Henk Leeners (1815) ½ - ½
4. Minze bij de Weg (1983) - Sjoerd de Vos (1842) 0 - 1
5. Paul van Hoorn (1871) - Jeroen Dalhuisen (1792) 1 - 0
6. Chris Heuckeroth (1917) - Josef Vanis (ca 1750) ½ - ½
7. Carlo Assink (1782) - Pieter Meurs (1695) ½ - ½
8. Wim Kraaijkamp (1806) - Iwan Zwanenbeek (1638) 1 - 0
Sjoerd de Vos
Het eerste
team van Donner is kampioen (seizoen 2004-2005)
Door een
zwaarbevochten 4½-3½-zege op de Volewijckers
is het eerste team van Donner kampioen geworden van
de tweede klasse C van de SGA, en daarmee
gepromoveerd naar de eerste klasse.
Met nog één
ronde te gaan stonden we bovenaan met één punt voorsprong op Weesp en twee op de Volewijckers.
We hadden ruim meer bordpunten dan Weesp, maar minder
dan de Volewijckers. Een nederlaag in de laatste
ronde zou daarom fataal zijn, m maar een
gelijkspel zou vrijwel zeker en een zege helemaal zeker het kampioenschap
brengen.
Wim Leene was het eerste klaar.
Hij speelde aan het eerste bord tegen Djurre den Heeten, met een ELO van 2150 de ‘schrik’ van deze klasse. Wim weerde zich dapper, maar tegen het ijzersterke spel van
zijn tegenstander was hij niet opgewassen (0-1). Zelf toonde ik mij aan het
vierde bord weer eens van mijn treurigste kant. Als mijn tegenstander Frans
speelt heb ik eigenlijk al verloren, maar als ik voor de afruilvariant kies en
mij vervolgens beperk tot het uitvoeren van zetten die louter tot doel hebben
om niet te verliezen, haal ik nog wel eens een halfje. Dat lukte gelukkig ook
deze keer (½-1½). Henk Leeners
bracht de stand weer in evenwicht. Hij bekroonde zijn prachtige seizoen door
aan het tweede bord met zijn agressieve speelstijl een even fraaie als
regelmatige overwinning te behalen (1½-1½). Als invaller voor de verhinderde Herman
Hamberg bracht Rein Nobel ons voor het eerst aan de leiding. Aan het zevende
bord leek hij heel regelmatig te gaan winnen, maar door een slordigheid gaf hij
zijn tegenstander alsnog kansen. Gelukkig zag die de winnende voortzetting
niet, en won Rein alsnog (2½-1½).
Ton Schakel speelde vervolgens op het derde bord remise. Dat was wel een beetje
een mirakel. De stand leek heel moeilijk voor hem, maar toch leek hij de remise
te bereiken. Zijn tegenstander dacht daar net zo over, en aldus werd besloten.
Daarna liet Djurre zien hoe Ton achter elkaar had
horen te verliezen, maar gelukkig voor ons telt dat niet (3-2). Daarna nam de
spanning met de minuut toe. Jeroen Dalhuisen stond aan het vijfde bord lange tijd wat gedrukt,
maar was bezig zich te bevrijden; de afloop was nog heel onduidelijk, maar een
probleem was wel dat Jeroen niet zo veel tijd meer
had. Aan het zesde bord had Pieter Meurs een stelling die een redelijke kans op remise bood,
maar ook hij had niet veel tijd meer. En aan het achtste bord stond Iwan Zwanenbeek twee pionnen achter, maar hij had goede
aanvalskansen, en sloeg na lang aarzelen een remiseaanbod af. Pieter kwam uiteindelijk in een toreneindspel met een pion
minder terecht, en had niet genoeg tijd om de problemen op te lossen (3-3). Iwan stond ondertussen nog steeds iets beter. De aandacht
concentreerde zich toen vooral op de partij van Jeroen.
En dat werd een zenuwslopende partij. Jeroen slaagde
er fraai in om een gewonnen stelling te bereiken, maar had nog maar heel weinig
tijd. Ook bij zijn tegenstander werd de tijdsdruk echter heel groot. Op het eind,
met vliegende tijdnood aan beide kanten, stond Jeroen
een dame voor en was mat niet meer te vermijden (4-3). Meteen daarna gaf Iwan remise, waarmee de nipte overwinning was bereikt.
Zo hebben we na één jaar het verloren
terrein weer teruggewonnen. Onder leiding van teamcaptain Herman Hamberg en bij
de laatste wedstrijd Ton Schakel verspeelden we slechte één punt door een
gelijkspel tegen Weesp. Topscoorders werden Henk Leeners (wat een fraai debuut) en Ton Schakel met 5½ uit 7,
en ze bleven beiden zonder nederlaag. Een mooie prestatie was er ook van Rein
Nobel en René Letteboer,
die beide als invaller hun twee partijen wisten te winnen. Dat waren overigens
de enige vier invalbeurten die nodig waren, en van alle teams in onze klasse
hadden we ook de minste spelers (namelijk tien) nodig; ook dat zegt iets moois
over het team.
Teamgenoten, het was weer
leuk om samen met jullie te spelen. Laten we er volgend jaar met zijn allen ook
in de eerste klasse een mooi jaar van maken.
Sjoerd de Vos
Donner 2-Msk
3
Op 11 april moesten we
voor onze laatste kans gaan om promotie nog te kunnen bewerkstelligen.De
geschiedenis tegen Msk hadden we aan onze zijde ,want bij mijn weten hadden we nog nooit van hun
verloren.
Maar het begint
slecht .We moeten het doen zonder onze sterke bord 1 speler Rein Nobel.Jan Nap
is bereid om zijn plaats in te nemen en dat getuigt van moed.Hij speelt een
goede partij die eigenlijk in remise moet eindigen maar de tegenstander heeft
er lucht van gekregen dat Jan niet de echte bord 1
speler is en blijft doorspelen om te wachten op het foutje ,wat
uiteindelijk ook volgt.Omdat ik daarvoor op bord 4 remise aangenomen heb met
een pion achter,ziet het er slecht uit. Arne Croese loopt mij op de gang
wanhopig tegemoet en zegt dat hij totaal verloren staat. Sjoerd de Vos, onze competitieleider,
spreekt dat echter tegen en die ziet het meestal goed. Arne
wint dan ook de partij en we staan gelijk. Het past ook om hier even te
vermelden dat Arne de enige speler is die 100 procent
heeft gescoord.Een geweldige prestatie!
Er
zijn weer kansen!
Bord 2 wordt
bezet door René Letteboer
die een stuk voor staat maar om onverklaarbare redenen de partij toch verliest.
Hij is dan ontroostbaar, terwijl wij ons allemaal herkennen in hem omdat het
ons ook wel eens is overkomen. Toch slaapt René die
nacht slecht. Even later verliest ook zijn schoonvader, Wim
van Beek, in een, volgens zijn zeggen ,een kansloze
partij. Al met al ziet het er somber uit. Cees Klanderman speelt op bord 6 en levert zijn mooiste partij af
van het seizoen en van de avond. Knap gedaan! Ook Richard
Smetana op bord 7 wint zijn partij na 2 pionnen
achter gestaan te hebben op zijn taaie Smetaanse
manier. Slim gespeeld.
Goed we staan
gelijk en alles hangt van Jan Rutgers af die op bord
3 speelt. Die heeft de stand gezien op het scorebord en weet dat hij voor de
winst moet gaan. Maar Jan moet een partij die er als remise uit ziet geforceerd
proberen te winnen en hoe hij ook vecht, het lukt niet. Zijn tegenstander maakt
geen fout en speelt, dat moet gezegd, de partij gedegen uit. Jan moet ik
trouwens extra bedanken voor zijn inzet dit seizoen, want hoewel hij soms
eigenlijk niet kon, vond hij steeds een gaatje om toch te kunnen spelen. Dit
getuigt van echte clubliefde.
We verliezen dus
en volgend jaar weder de 4e klasse SGA. Is dat erg? Ja en nee. Als je kijkt naar
bijvoorbeeld Oostertoren, promovendus van vorig
jaar en dat wij die volgend jaar al weer mogen verwelkomen in de 4e
klasse, dan is dat niet erg. Scheelt een hoop frustatie
maar wel blijft het feit bestaan dat je ergens voor speelt, namelijk
promotie.Maar dat is maar een beetje erg…….. De laatste wedstrijd spelen we op
19 mei ,uit tegen Probleem. Ik ben er dan niet bij
want dan ben ik op vakantie. Vooruit spelen heeft ook, gezien de stand, geen
zin. Ik wilde alvast iedereen bedanken voor zijn inzet en ook nog even melden
dat ik gek ben op m’n cluppie en de mensen die er
spelen.
Jullie
toegenegen Bram Franken
Verslag van de
wedstrijd Amstel en Gein 1
tegen Donner 1
Op maandag 25 oktober 2004 speelde het eerste zijn tweede
wedstrijd, en wel tegen het eerste team van Amstel en
Gein, in Ouderkerk aan de Amstel.
Dat betekende om half acht verzamelen bij de Schakel, waar Ton Schakel en Iwan Zwanenbeek met hun auto de rest zouden oppikken. Fijn
dat Iwan, die niet ver van Ouderkerk af woont, ons
helemaal wilde ophalen. Om acht uur waren we present in het clubgebouw van de
tegenstander: het gezellenhuis, ruim een eeuw geleden gebouwd om gezellen en
andere arbeiders een leuke avond te bezorgen. Een sfeervol lokaal, waar je je meteen thuis voelt. Naast de externe wedstrijd werden er
nog vijf of zes andere partijen gespeeld; de club lijkt qua omvang wel een
beetje op Donner. Ook in kracht bleken we elkaar niet
zo veel te ontlopen. Henk Leeners, gesterkt door een
fraaie overwinning in de SGA-cup wedstrijd tegen Rosso na een door hem geweigerd remiseaanbod, overspeelde
zijn tegenstander in de opening. Het duurde misschien nog wat langer dan nodig,
maar op zijn overwinning viel niets af te dingen. Zelf won ik na enige tijd een
pion, en wikkelde af naar een dubbel toreneindspel. Het was niet helemaal
duidelijk, maar uiteindelijk wist ook ik te winnen. Pieter
Meurs en Jeroen Dalhuisen speelden beiden zo op het oog een solide remise,
al heb ik door de interessante analyses van mijn eigen partij de beslissende
momenten van hun partijen gemist. Iwan Zwanenbeek
wist zijn tegenstander flink in te snoeren, en het oplossen van dat probleem
kostte zijn tegenstander zoveel tijd dat hij in moeilijke stelling met de vlag
op vallen opgaf. Ton Schakel speelde een spannende partij, waarin
hij zijn tegenstander uiteindelijk combinatoir
aftroefde. Daarmee was de overwinning zeker gesteld. Wim
Leene speelde aan het eerste bord ook een spannende
partij met wisselende kansen, die in remise eindigde. Herman Hamberg, extern
goed in vorm met zeges in de eerste wedstrijd en de SGA-cup,
redde het dit keer in grote tijdnood niet. Zo eindigde de wedstrijd in een
5,5-2,5 zege. Na twee wedstrijden staan we op twee overwinningen, en proberen
we het vorig jaar verloren gegane
terrein te heroveren. Opvallend trouwens dat de twee spelers die vorig jaar met
hun slechte resultaten het meest aan de degradatie bij droegen, Ton Schakel en
ik zelf, nu de enigen zijn die twee keer hebben gewonnen. Vooral van Ton, die
veel sterkere tegenstanders heeft gehad, een mooie prestatie.
Sjoerd de Vos
Verslagen seizoen 2003-2004
Verslag van een slechte
teamleider
En ineens was daar de kans om misschien per
ongeluk nog als 2ee te eindigen …. We
moesten tegen Grasmat 3 ,een team wat met een
punt verschil onder ons stond. Het is een grote deceptie geworden maar wat mooi
meegenomen is dat de mensen van het Grasmat zich altijd gedragen als echte
schaakbroeders .Vooral Grasmat 3 wat een team is wars van sterallures. Mijzelve had helemaal niets in te brengen tegen Paul Beemster. En met mij het hele team op Cees
Klanderman <4.> en
Jan Visch na. Cees een
keurige remise en dhr J.Visch een fantastische
winst. En om DHR J VISCH gaat het hier uiteindelijk.
Goed, ik had gewerkt, was moe, mocht wat
eerder weg van mijn baas maar verkeerde daarna in staat van het afreageren in
het vluggeren met Jan Rutgers <fam. ,trouwens van Hoogheid Visch.>
Iedereen die bij Donner speelt en ver daarbuiten,
weet dat Jan Visch de oppergod is van onze club,
dus schande over mij. We verliezen met 6½ -1½ maar
aan Jan Visch heeft het niet gelegen. Ik moet ook
eerlijk bekennen, gezien de aard van mijn werk, dat als iemand anders zich
geroepen voelt om het van mij over te nemen, dat
ik hem zal omhelzen als een broeder. Ik laat Wim
van Beek buiten beschouwing maar voor de rest kan iedereen solliciteren. Dan
wil ik eigenlijk Jan Visch eren met een gedicht
waarvan ik vind dat het hem ook echt toekomt. Jullie toegenegen Bram.
Als daar muziek voor
is, wil ik het horen
Ik wil muziek voor
oude mensen, die nog krachtig zijn,
en
omgeploegd met lange, diepe voren
en
ongelovig .Die de wellust en de pijn
nog
kennen. Die bezaten en verloren.
En als er wijsheid
is, die, geen vermoeidheid is
en
helderheid, die geen versterving is,
wil
ik die zien, wil ik die horen.
En anders wil ik zot
en troebel zijn.
M.Vasalis
P.S. Ik wil zot
en troebel zijn en hef het glas ook ter nagedachtenis aan mevr.Wilbers.
Proost, Bram
Donner 2-Almere 10 -4-4
De
verwachtingen in de 4e klasse B kunnen we helaas niet waarmaken.Wij waren
immers het team dat vorig seizoen nog in de 3e klasse speelde.
Het blijkt dat we daar niets te zoeken
hadden en de eerlijkheid gebiedt ons te zeggen dat we in deze -met onze huidige
plaats op de ranglijst ,middenmoot-nog
het enige geluk hebben gehad. Ik heb de wedstrijd niet helemaal kunnen volgen
omdat ik zelf speelde,maar het begon zo goed.
Renee had vooruit gespeeld op bord 1 en gewonnen.Zijn
schoonvader maakt het meer dan waar dit seizoen en wint ook.Misschien zijn die
twee wel te goed v oor
deze klasse. Voor de rest doe ik nu mensen te kort maar vergeef me,ik heb het niet allemaal kunnen volgen. Dan nog een
huishoudelijke opmerking.
Als je klaar bent met spelen ruim dan je bord en de stukken
op.Kleine moeite !Meestal zijn het Renee
en dhr v.Beek die de boel opruimen en in dit geval waren er gelukkig
,bij afwezigheid van Renee,andere
Donnerbroeders die daarbij hielpen.Als ik voor mezelf
spreek:ook bij mij gaat het wekkertje s,morgens om
kwart over 5 af! Bvb.dank.
Jullie toegenegen Bramskie
Donner 2-ES,80 3 4-4
Het ontbreekt me echt aan tijd voor een
lang verslag. Knappe overwinningen van Rene Letteboer <1> alsmede Wim v.Beek<3> en Arne Croese<6>. Gedegen remises van
Olaf Kraak<2> en dhr Ludwig <5>. Bedroevende nederlagen aan bord 4,7 en 8
van respectievelijk C.Klanderman ,A.Franken en J.Visch.
Dat was het .Volgende keer weder thuis,tot dan.
Bram Franken
Oosten Toren 1 – Donner
1
3-12-2003
Als ik om negen
uur bij de gezellige en gastvrije vereniging Oosten-Toren
binnen stap,zie ik dat R.Nobel zijn
partij reeds verloren heeft in 18 zetten.Bij de analyse zit hij er nog een
beetje ontdaan bij.Toch blijkt dan dat hij zeker ,op zijn minst
,remise had kunnen bewerkstelligen.Jammer ,maar
dat hij kan schaken heeft hij al lang bewezen.Bord 4 verliest en we staan met
1-0 achter.
Even later sta
ik bij Jeroen Dalhuisen
<7> te kijken en die staat een stuk voor .Zijn tegenstander heeft hier
wel de open h-lijn voor maar Jeroen
is nergens bang voor.
Wim Leene <1>zit met veel
zelfvertrouwen achter het bord.
In zijn
achterhoofd zit nog de verse winstpartij op een knsbspeler,die
wij bij Donner onverslaanbaar achten maar Wim heeft laten zien dat niets zeker is in het schaakspel
en zelfs dat niet........
Ton
Schakel<2>heeft voordeel tegen de ons zijn zo bekende tegenstander
Kustera<jammer dat hij weg is>.Die heeft een geisoleerde
pion en een slechte loper.
Herman
Hamberg<6> wint na 14 zetten een pion en heeft een prachtig onaantastbaar
paard op c4 staan.Reken daarbij de f-lijn die hij in
handen heeft en dan zie je eigenlijk al dat de winst hem niet meer kan
ontgaan.Een meester in het langz aam wurgen van zijn
tegenstander.Knap hoor.
Sjoerd de Vos <3> heeft het moeilijk dit
seizoen.Zijn stelling ziet er remise achtig uit ,maar uit de houding van Sjoerd
spreekt weinig zelfvertrouwen.
Wat later
verliest hij de partij dan ook .Geen schande als je ziet hoe knap zijn
tegenstander het eindspel uit speelt.
2-0 staan we
achter.
Ook Ton verliest
en het ziet er hopeloos uit.3-0
Maar dan wint
Herman na een prachtige Nimzo-Indische partij.Na
dameruil van zijn tegenstander weet hij het gauw uit te maken.Er is weer hoop
3-1.
Ook Jeroen wint en het staat 3-2.......Zelden
iemand gezien die zo koel blijft.3 uit 3 heeft hij!De sterspeler van het 1e!!
Maar dan verliest Jan Rutgers<8>Wij
dachten allemaal dat hij zou winnen maar dan laat hij op het bord zien dat zijn
sympathieke tegenstander een prachtige mataanval heeft gemist.We houden ons
aanbevolen voor de partij Jan.
4-2 dus.
En dan de man
van de avond!Pieter Meurs<5>heeft
na 20 zetten meer ruimte maar moet om zijn tijd denken.Later zitten beiden
spelers in vreslijke tijdnood.Met minder dan 5 minuten
op de klok en een betere stelling voor Pieter ,is de stilte van de vele omstanders duidelijk aanwezig.Ik
noteer voor Pieter en een clubgenoot van zijn
tegenstander doet dat voor hem.Pieter haalt Dame met
het vallen van de vlag van beide spelers in zicht.Pieter
is de rots die bij noodweer fier overeind blijft.Wat een overwinning!!Geweldig!
Het staat 4-3 en
wie had dat gedacht in de vooravond.
Later speelt Wim een gedegen remise .Knap gedaan.
We verliezen met
41/2-31/2.
Ik heb genoten
en weet dat zo,n team niet kan degraderen.
Jullie
toegenegen Brammeledam
13-10-2003
Donner 2-Oosten-Toren 3
Het 2e dan.Mentaal gezien is dit een moeilijke opgave. We
komen uit de 3e klasse en we moeten een rechte rug laten zien. Er wordt tegen ons
opgezien heren, doe uw voordeel er mee.
Onze eerste wedstrijd was op 13 oktober,
thuis tegen Oosten-Toren 3. Oosten-Toren
heeft een grote jeugd dus de basis is er altijd. Een tegenstander waar ik met
enige vrees tegen aan keek. Voordat ik het vergeet: ik wil graag begrip vragen
dat niet iedereen met wit kan spelen. Schik u in de opstelling van de
teamleider anders volgen er lijfstraffen. Ik denk hierbij aan een schandblok op de Dam. Dit alles even terzijde. Er is altijd
wat.
Ondertussen is er afgetrapt. Helaas een
kwartier te laat maar dat was omdat de spelersbus van de tegenstander vast zat
in het verkeer. Op bord 7 is Bram Franken snel klaar.Hij wint in 20 zetten. Het
begin is er. Arne Croese
<6> heeft zijn partij goed opgebouwd en weet dat na 38 zetten te
bezegelen met winst. Het lijkt er op of we zijn verzekerd zijn tegen brand en
inbraak. Richard Smetana
<8> heeft een toreneindspel op het bord met 2 pionnen meer. Hij speelt
dit koel uit en wint. Knap gespeeld! Jawel........we
staan met 3-0 voor. Maar dan!
Wim v.Beek <3> geeft een gewonnen
stelling weg maar gelukkig blijft het remise. Jan Willem Ludwig <5> heeft in
mijn optiek de zwaarste tegenstander. Hij vecht voor wat hij waard is maar
bezwijkt na 43 zetten.Dat is geen schande. Ik begin hem te knijpen......
Olaf Kraak <2> verschijnt ziek aan
het bord maar speelt toch een gedegen remise. Hij is de eerder genoemde rechte
rug van het 2e. We kunnen niet zonder hem. Cees Klanderman <4> heeft
het zwaar en komt goed weg met remise. Hoewel dat opgesloten lag in het
karakter van de partij, zwijnen we. En dan René Letteboer <1>. Verantwoordelijk gezinshoofd met een
zeer drukke baan. Donnerman van het 1e uur. Hij
verliest, maar verliest vooral van zichzelf. Wij, zijn teambroeders,proberen hem te troosten, maar hij is ontroostbaar. Ik ben
er van overtuigd dat de vorm weer terug komt René. We
winnen met 4/1/2-3/1/2 en dat is het belangrijkste.
Onze volgende wedstrijd spelen we op 14
november, op een vrijdag,uit tegen SBHA 1. Dit team is
als 1e geplaatst in de poule. Er spelen wat Yoegoslaven
in en de verwachting is dat zij gaan promoveren. Ik beveel dan ook iedereen de
tucht aan door middel van het doornemen van enige theorie. Gelieve ook niet
alles serieus te nemen wat hier geschreven is. Jullie toegenegen
Bram Franken
09-10-2003
Raadsheer 2-Donner 1
Het wordt moelijk
dit jaar.Er werd verloren met 51/2-2/1/2.
Wel van het sterkste team in
deze poule dus er zijn wel degelijk kansen op handhaving.Jeroen
Dalhuisen <7> ontpopt zich als held van het 1e.Hij is de enige die wint en van een hele sterke tegenstander.Knap gedaan.Ook Jan Rutgers <8> speelt een knappe remise.Hij speelt dit
jaar weer mee in het 1e en maakt het volkomen waar.
Ton Schakel <2>volgt zijn voorbeeld
en speelt een hele knappe remise tegen de sterke Gerie Opgenhaffen.Heel goed
Ton.De volgende ronde is op 10 november tegen de Wachter.De spelers die ik niet
genoemd heb dienen zich de zaterdag en de zondag daarvoor terug te trekken in
het klooster ,om in iedergeval op maandag vroom en
ingetogen ten borde te verschijnen.Succes.
Bram Franken
25-03-2003
Probleem
5 – Donner 2
Dit is een laat en kort verslag. Als ik om
19:25 uur Jan Rutgers ophaal, heb ik er weinig
vertrouwen in. Gelukkig ziet Jan in overal altijd het goede en dat werkt bijna terapheutisch op me. Later die avond win ik dan ook na een
dramatische slecht gespeelde partij aan bord 7.
Wim van Beek is ver daarvoor remise overeen
gekomen met zijn tegenstander. Wat we ervaring noemen is een optelsom van onze
fouten. Wim van Beek begrijpt dat als geen ander en
ik heb daar enorm veel respect voor. Ook Olaf Kraak laat een rechte rug zien en
speelt ook remise aan bord 3. Keurige remise Olaf!
Jan Rutgers aan
bord 1, onze sterspeler van het 2e, alsmede Renee Letteboer (bord 4) en Cees Klanderman (bord 5) behalen
hetzelfde resultaat. Hierbij moet opgemerkt worden dat Cees
er dit seizoen echt bovenuit stijgt. Hij is de meest constante speler van het 2e.
W. Groen verliest aan bord 2 en het lijkt er
op of hij voortaan zijn gezicht met tranen zal wassen. Je ziet het in ieder
geval het verlies af aan hem en dat siert hem. Ook Arne
Croese aan bord 6 verliest maar dat heeft met parkeerprblemen te maken. Grapje Arne,
ik weet uit ervaring dat je veel beter kunt. We verliezen dus met 4 1/2- 3 1/2.
Almere wint, ondanks niet 2 opgekomen spelers van VAS
met dezelfde cijfers.
De laatste wedstrijd moet dus de beslissing
brengen en ik dicht ons zeker kansen toe. Neem wel suporters
mee! Familie, vrienden en collega’s en zorg ervoor dat ze bij elke zet van de
tegenstander een zorgelijk gezicht opzetten. Ik wens ons veel succes de laatste
wedstrijd.
Bram Franken.
06-03-2003
ES 80 1 – Donner 1
Vanavond moest het eerste van Donner
uit spelen tegen het eerste van ES 80. Vooraf hadden we 1 matchpoint meer dus,
kansloos waren we zeker niet. Als ik om 21:00 uur het gezellige buurthuis
betreed in Quellijnstraat zie ik mijn clubgenoten reeds geconcentreerd voorovergebogen aan hun borden zitten.
De eerste persoon die spreek is Jeroen
Dalhuijzen (bord 7). Hij heeft e4 geopend en krijgt
een Franse partij op het bord.
Bij Peter Poncin (bord 1),de sterkste schaker van het team, is er een
variant van het Nimzo-Indisch op
het bord gekomen. En dan Sjoerd de Vos (bord 4). Gaat
gebukt onder een bepaald schaaktrauma en zegt dan ook
dat hij in hogere zin verloren staat. Wim Leene (bord 2) heeft in de opening een pion geofferd om dat
hij graag scherp speelt. Pieter Meurs
(bord 5) staat wat gedrukt maar volgens hem kan het nog alle kanten uit. René Letteboer (bord 8) staat
niet echt goed maar heeft bij voorbaat een excuus dat hij invaller is in dit
team. Herman Hamberg (bord 6) kan zijn geliefde Franse systeem spelen en voelt
zich daar voorlopig gelukkig bij. Van Ton Schakel (bord 3) zijn opening kun je
eigenlijk nooit iets zeggen. Zijn kracht ligt vooral in het middenspel.
Peter staat goed
en dreigt een pion te winnen. Hij praat me even bij over het team en heeft de indruk
dat we als geheel wat minder staan. Bij René is de
vlam al aardig in de pan geslagen. Zijn tegenstander heeft op de 11e
zet zijn paard geofferd op d6. Ziet er gevaarlijk uit. Herman moet op zet 15 en
16 een paar schaakjes ondergaan. Hij staat niet echt
goed, ik houd m’n hart vast.
Als ik later met
Ton en Jeroen sta te praten, zie ik een hele nuchtere Ton die er alle vertrouwen in heeft maar Jeroen heeft kleurtjes op zijn wangen en trekt een
bedenkelijk gezicht als ik hem vraag naar zijn partij. Ondertussen blijft
Herman fier overeind en staat 2 pionnen voor, maar hij moet nog wel goed oppassen.
Na 18 zetten gaat het niet goed met Wim. Er staat een
gevaarlijke toren op de 6e lijn en die dreigt dood en verderf. René blijft erg koel en staat nog steeds een stuk voor. Hij
probeert te ruilen maar zijn tegenstander weet de druk op het bord te houden.
Bij Sjoerd staat na 33 zetten het hele bord in vuur
en vlam. Hij speelt zijn beste partij van het seizoen. Na een prachtig gespeeld
eindspel wint hij na 55 zetten. Fantastisch gedaan!
Ook Jeroen wint na een prachtig vorkje op d4 in 29 zetten. En
dat tegen een tegenstander met een rating van 1900. Echt heel goed gespeeld
door Jeroen. Peter staat helaas verloren maar is een
rots die bij noodweer fier overeind blijft. Hij sleept er in een verloren
stelling nog remise uit. Ongelooflijk, maar wel heel slim. Pieter
verliest maar stond veel beter. Hij vergat even om aan zijn verdediging te
denken. Jammer. Na 32 zetten is het ook over met Wim.
Hij moet zijn kwaliteit tegen een stuk geven en er is geen houden aan. Later
vertelt hij dat hij zich verrekend heeft. Wel heeft hij gevochten als een
leeuw.
René blundert zijn stuk terug maar weet het
remise te houden. Ik ben er zeer trots op een clubgenoot van hem te zijn. Ook
Herman speelt remise en dat is gezien het karakter van de partij absoluut
terecht. De gok om door te spelen, Herman, al was het dan in het belang van het
team was niet goed geweest. Als laatste verliest Ton en met hem het team.
Maar wat was het spannend! En wat is er gevochten!
Ik ben er dan ook
van overtuigd dat dit team in de 1e klasse blijft en de volgende
wedstrijd winnen we.
Bram Franken
Gedetaillerde uitslagen ES 80 1 – Donner
1
W. Vrijbloed - P.P.M. Poncin 1/2-1/2
V. v.d. Eijnde - W.Leene 1-0
P. van Eijk - T.
Schakel 1-0
R. Wastiaux - S. de Vos 0-1
R. Koes - P. Meurs
1-0
M. Schupel - H. Hamberg 1/2-1/2
R. van Velden - J.
Dalhuijzen 0-1
R. van Leeuwen -
R. Letteboer 1/2-1/2